1 Bu sebeple daha fazla bekleyemedik. Atinaʼda yalnız kalmaya karar verdik. 2 Size Timoteosʼu yolladık. O, imanlı kardeşimizdir ve Mesihʼin Müjdesiʼni yayma işinde bizimle birlikte Allahʼa hizmet ediyor. Onu imanınızı kuvvetlendirmek ve size cesaret vermek için gönderdik. 3 Öyle ki, çektiğiniz bu eziyetler yüzünden kimsenin inancı sarsılmasın. Eziyet her an başımıza gelebilir. Bunu siz de biliyorsunuz. 4 Evet, daha yanınızdayken, eziyet çekeceğimizi size defalarca söyledik ve bildiğiniz gibi öyle oldu. 5 Bu sebeple ben daha fazla dayanamadım. İmanınızın durumunu öğrenmek için Timoteosʼu gönderdim. Şeytan*3:5 Şeytan Harfi harfine Ayartıcı. Bu adla Şeytanʼın insanları kandırıcı sözlerle doğru yoldan saptırması vurgulanır. sizi doğru yoldan çıkarmış ve çalışmalarımız boşuna gitmiş olabilir diye korkuyordum.

6 Ama Timoteos az önce yanınızdan bize döndü. İmanınız ve sevginiz hakkında güzel haberler getirdi. Bizi her zaman iyi hatıralarla andığınızı ve bizi özlediğinizi söyledi. Biz de sizi aynı hasretle özlüyoruz. 7 Onun için, kardeşler, bütün dert ve sıkıntılarımız arasında imanınız hakkındaki haberler içimizi rahatlattı. 8 Evet, Rabbe bağlı kalmanız canımıza can katar. 9 Haberleriniz bizi Allahʼın huzurunda çok sevindirdi. Sizin için Allahʼa ne kadar şükretsek azdır. 10 Sizinle yüz yüze görüşmek ve imanınızın eksik taraflarını tamamlamak için gece gündüz var gücümüzle dua ediyoruz.

11 Göksel Babamız Allahʼın kendisi ve Rabbimiz İsa Mesih size gelmemiz için yolumuzu açsın. 12 Rab birbirinize ve herkese olan sevginizi çoğaltıp, aynen bizim sizi sevdiğimiz gibi, bu sevgiyle dolup taşmanızı sağlasın. 13 Sizi öyle kuvvetlendirsin ki, kendinizi yürekten Allahʼa adayasınız. O zaman Rabbimiz İsa bütün kutsal halkıyla geldiğinde göksel Babamız Allahʼın gözünde kusursuz olursunuz.

1 Assim, não podendo mais esperar, resolvemos ficar sozinhos em Atenas,

2 e enviar-vos Timóteo, nosso irmão e ministro de Deus no Evangelho de Cristo. Ele tem a missão de vos fortalecer e encorajar na vossa fé,

3 a fim de que, em meio às presentes tribulações, ninguém se amedronte. Vós mesmos sabeis que esta é a nossa sorte.

4 Estando ainda convosco, vos predizíamos que have­ríamos de padecer tribulações. É o que aconteceu e estais sabendo.

5 É esse o motivo por que, não podendo mais suportar a demora, mandei colher informações a respeito da vossa fé, pois receava que o tentador vos tivesse seduzido e resultasse em nada o nosso trabalho.

6 Mas, agora, Timóteo acaba de voltar da visita que vos fez, trazendo excelentes notícias da vossa fé e caridade. Ele nos falou da afetuosa lembrança que de nós sempre guardais e do desejo que tendes de nos rever, desejo que é também nosso.

7 Assim, irmãos, fomos consolados por vós, no meio de todas as nossas angústias e tribulações, em virtude da vossa fé.

8 Agora, sim, tornamos a viver, porque permaneceis firmes no Senhor.

9 E como poderíamos agradecer a Deus por vós, por toda a alegria que tivemos diante dele por vossa causa?!

10 Noite e dia, com intenso, extremo fervor, oramos para que nos seja dado ver novamente a vossa face e completar o que ainda falta à vossa fé.

11 Que Deus, nosso Pai, e nosso Senhor Jesus nos preparem o caminho até vós!

12 Que o Senhor vos faça crescer e avantajar na caridade mútua e para com todos os homens, como é o nosso amor para convosco.

13 Que ele confirme os vossos corações, e os torne irrepreensíveis e santos na presença de Deus, nosso Pai, por ocasião da vinda de nosso Senhor Jesus com todos os seus santos!