1 Mesihʼe ait biri olarak size gerçeği söylüyorum, yalan söylemiyorum. Vicdanım da Kutsal Ruh sayesinde bunu doğruluyor. 2 Yüreğimde büyük bir sıkıntı, hiç bitmeyen bir acı var. 3 Kardeşlerimin, yani benimle aynı kandan olan soydaşlarımın yerine, ben kendim Allahʼın lanetine uğrayıp Mesihʼten ayrı kalmaya razı olurdum. 4 Onlar İsrail halkıdır. Allah onları evlat edindi, onlara görkemini gösterdi ve onlarla antlaşmalar yaptı. Tevrat kanunlarını, tapınma düzenini ve vaatlerini onlara verdi. 5 Büyük atalar*9:5 Büyük atalar İbrahim, oğlu İshak, torunu Yakub gibi İsrail halkının atalarıdır. onlarındır. Mesih de insan olarak onlardandır. O her şeyin üzerinde hüküm süren, sonsuzlara kadar övgüye layık olan Allahʼtır. Amin.

6 Bu, Allahʼın İsrailʼe verdiği sözün boşa çıktığı anlamına gelmez. Çünkü İsrail soyundan gelen herkes Allahʼın halkından değildir. 7 İbrahimʼin soyundan gelen herkes İbrahimʼin evladı değildir. Allah ona, "Senin soyun İshakʼla devam edecek"*9:7 Yaratılış 21:12 dedi. 8 Yani, sadece bedence İbrahimʼin soyundan olmak insanı Allahʼın evladı yapmaz. Allahʼın evladı sayılanlar, ancak Allahʼın vaadine göre doğan evlatlardır. 9 Çünkü Allahʼın verdiği vaat şuydu: "Gelecek yıl bu zamanda geleceğim ve Saraʼnın*9:9 Saraʼnın Sara İbrahimʼin karısı. Kısırdı. Fakat yaşlıyken Allahʼın mucizesiyle İbrahimʼe bir oğul doğurdu. bir oğlu olacak."*9:9 Yaratılış 18:10,14

10 Sadece bu değil, Rebeka, atamız İshakʼtan ikizlere gebe kalmıştı. 11,12 İkizler de henüz doğmamış, iyi kötü hiçbir şey yapmamışlardı. O zaman Allah Rebekaʼya şöyle dedi: "Büyük oğlun küçüğüne hizmet edecek."*9:11-12 Yaratılış 25:23 Allah bunu seçim yapmaktaki amacı devam etsin diye söyledi. Buna göre Allahʼın çağrısı, insanın yaptığı hiçbir şeye dayanmaz, ancak Allahʼın seçme hakkına dayanır. 13 Tıpkı yazıldığı gibi: "Yakubʼu sevdim, ama Esavʼı reddettim."*9:13 Malaki 1:2,3

14 O vakit ne diyelim? Allah haksız mı? Olmaz öyle şey! 15 Allah Musaʼya şöyle dedi: "Kime merhamet edersem, ona merhamet edeceğim; ve kime acırsam, ona acıyacağım."*9:15 Çıkış 33:19 16 Demek ki bu, insanın isteğine ya da çabasına değil, Allahʼın merhametine dayanır. 17 Allah Kutsal Yazıʼda Firavunʼa şöyle der: "Gücümü yaşamında göstermek için seni ortaya çıkardım. Böylece şanım bütün dünyaya yayılsın."*9:17 Çıkış 9:16 18 Demek ki, Allah istediği kişiye merhamet eder, istediği kişiyi de inatçı yapar.

19 O zaman bana diyeceksin ki, "Madem öyle, nasıl oluyor da Allah insanda hâlâ suç buluyor. Çünkü kim Oʼnun istediğine karşı durmuştur?" 20 Ne var ki, ey insan, sen kim oluyorsun da Allahʼa karşılık veriyorsun? Kendisine biçim verilen, biçim verene, "Beni niçin böyle yaptın?"*9:20 Yeşaya 29:16; 45:9 der mi? 21 Ya da çömlekçinin kullandığı kil*9:21 Kil Çömlek yapmak için kullanılan özel bir çamur çeşidi. üzerinde yetkisi yok mu? Aynı kilden şerefli iş için bir kap, ve sıradan iş için başka bir kap yapamaz mı?

22 Allah da öfkesini göstermek ve gücünü bildirmek istediği zaman öfkesini hak eden ve mahvedilmeye hazırlanmış olan insanlara*9:22 İnsanlara Harfi harfine kaplara. Çömlekçi nasıl yaptığı kapları istediği gibi kullanabiliyorsa, Allahʼın da yarattığı insanları amacına göre kullanmaya hakkı var. büyük sabırla katlandıysa, ne diyelim? 23 Bunu da merhamet edeceği insanlara*9:23 İnsanlara Ayet 22ʼdeki dipnota bakın. sınırsız yüceliğini bildirmek için yaptıysa, ne diyelim? Bu insanları yüceliğine kavuşturmak için hazırlamıştı. 24 Biz de bu insanların arasındayız. Allah bizleri sadece Yahudilerden değil, diğer milletlerden de çağırdı. 25 Allah Peygamber Hoşeyaʼnın kitabında şöyle der:

"Halkım olmayana ‘Halkım’ diyeceğim,

sevmediğime ‘sevgili’ diyeceğim."*9:25 Hoşeya 2:23

26 " ‘Halkım değilsiniz’ denilen yerde,

onlara ‘Diri olan Allahʼın oğulları’ denecek."*9:26 Hoşeya 1:10

27 Peygamber Yeşaya da İsrail halkı hakkında sesini yükseltip şöyle der:

"İsrailoğullarının sayısı deniz kenarındaki kum kadar çok olsa bile,

onların ancak bir kalıntısı kurtulacak.

28 Çünkü Rab yeryüzünü yargılayıp

işini çabucak bitirecek."*9:28 Yeşaya 10:22,23 (Septuaginta adlı Eski Antlaşmaʼnın Grekçe tercümesinden.)

29 Yeşayaʼnın önceden bildirdiği gibi:

"Eğer Kudretli Rab

soyumuzu sürdürecek bir avuç insanı sağ bırakmasaydı,

Sodom gibi olurduk,

Gomoraʼya benzerdik."*9:29 Yeşaya 1:9

30 Şimdi buna ne diyelim? Yahudi olmayanlar Allahʼın doğruluğuna kavuşmaya çabalamıyorlardı, ama doğruluğa, yani imandan gelen doğruluğa kavuştular. 31 İsrail halkı ise Tevrat kanunlarının getirdiği doğruluğa kavuşmaya çabaladı, ama bunu başaramadı. 32 Neden? Çünkü bunu imanla değil, kendi yaptıklarına güvenerek başarmaya çabaladılar. Köstekleme taşına*9:32 Köstekleme taşına İsa Mesihʼi anlatan bir benzetme. İnsanlar İsaʼnın Müjdesiʼni kabul etmeyince sanki ayakları köstekleme taşına takılıp Allahʼın yolundan saparlar. takılıp kösteklendiler. 33 Aynı yazıldığı gibi:

"İşte, Siyonʼa bir köstekleme taşı,

bir tökezleme kayası koyuyorum.

Oʼna iman edenler hayal kırıklığına uğramayacaklar."*9:33 Yeşaya 8:14; 28:16

1 Digo a verdade em Jesus Cristo, não minto; a minha consciência me dá testemunho pelo Espírito Santo:

2 sinto grande pesar, incessante amargura no coração.

3 Porque eu mesmo desejaria ser reprovado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são do mesmo sangue que eu, segundo a carne.

4 Eles são os israelitas; a eles foram dadas a adoção, a glória, as alianças, a Lei, o culto, as promes­sas

5 e os patriarcas; deles des­cende Cristo, segundo a carne, o qual é, sobre todas as coisas, Deus bendito para sempre. Amém.

6 Não quer dizer, porém, que a Palavra de Deus tenha falhado. Porque nem todos os que descendem de Israel são verdadeiros israelitas,

7 como nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Abraão; mas: É em Isaac que terás uma des­cendência que trará o teu nome (Gn 21,12).

8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que serão considerados como descendentes.

9 Realmente, a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho (Gn 18,10).

10 E não somente ela, senão também Rebeca, que concebeu (dois filhos) de um só homem, Isaac, nosso patriar­ca.

11 Antes mesmo que fossem nascidos, e antes que tivessem feito bem ou mal algum (para que fosse confirmada a liberdade da escolha de Deus,

12 que depende não das obras, mas daquele que chama), foi dito a Rebeca: O mais velho servirá o mais moço (Gn 25,23).

13 Como está escrito: Amei Jacó, porém aborreci Esaú (Ml 1,3).

14 Que diremos, pois? Haverá injustiça em Deus? De modo algum!

15 Porque ele disse a Moisés: Farei misericórdia a quem eu fizer miseri­córdia; terei compaixão de quem eu tiver compaixão (Ex 33,19).

16 Dessa forma, a escolha não depende daquele que quer, nem daquele que corre, mas da misericórdia de Deus.

17 Por isso, diz a Escritura ao faraó: Eis o motivo por que te suscitei, para mostrar em ti o meu poder e para que se anuncie o meu nome por toda a terra (Ex 9,16).

18 Portanto, ele tem misericórdia de quem quer, e endurece a quem quer.

19 Tu me dirás talvez: "Por que ele ainda se queixa? Quem pode resistir à sua vontade?".

20 Mas quem és tu, ó homem, para contestar a Deus? Porventura o vaso de barro diz ao oleiro: "Por que me fizeste assim?".

21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro para fazer da mesma massa um vaso de uso nobre e outro de uso vulgar?

22 (Onde, então, está a injustiça) em ter Deus, para mostrar a sua ira e manifestar o seu poder, suportado com muita paciência os objetos de ira preparados para a perdição,

23 mostrando as riquezas da sua glória para com os objetos de misericórdia que, de antemão, preparou para a glória?

24 (Esses somos nós, que ele chamou não só dentre os judeus, mas também dentre os pagãos.) É o que ele diz em Oseias:

25 Chamarei meu povo ao que não era meu povo, e amada a que não era amada.

26 E no lugar mesmo em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo, ali serão chamados filhos de Deus vivo (Os 2,1).

27 A respeito de Israel, exclama Isaías: Ainda que o número de filhos de Israel fosse como a areia do mar, só um resto será salvo;

28 porque o Senhor realizará plenamente e prontamente a sua palavra sobre a terra (10,22s).

29 E ainda como predisse Isaías: Se o Senhor dos exércitos não nos tivesse deixado um rebento, ficaríamos como Sodoma, seríamos como Gomorra (Is 1,9).

30 Então, que diremos? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justificação, a que vem da fé,

31 ao passo que Israel, que procurava uma Lei que desse a justificação, não a encontrou.

32 Por quê? Porque Israel a buscava como fruto não da fé, e sim das obras. E tropeçou na pedra do escândalo,

33 como está escrito: Eis que ponho em Sião uma pedra de escândalo, um rochedo que faz cair; quem nele crer não será confundido (Is 8,14; 28,16).