1 Kardeşler, İsrail halkının kurtuluşunu yürekten arzuluyorum ve bunun için Allahʼa dua ediyorum. 2 Onların Allahʼa gayretle hizmet ettiklerine şahidim. Fakat bu, bilgisiz bir gayrettir. 3 Onlar Allahʼın insanı nasıl doğru saydığını anlamıyorlar. Kendi çabalarıyla doğru sayılmaya çalışıyorlar. Bu yüzden kendilerini Allahʼın doğruluğuna teslim etmediler. 4 Oysa Mesih Tevratʼın sonudur.*10:4 Mesih Tevratʼın sonudur "Sonu" diye tercüme edilen Grekçe kelime "yerine getirilmesi" anlamına da gelebilir. Kelime bu şekilde tercüme edilirse, cümle "Mesih, Tevrat kanunlarının veriliş amacını yerine getirdi" anlamına gelir. Böylece Oʼna iman eden herkes Allahʼın gözünde doğru sayılır.

5 Aslında Musa Tevrat kanunlarından gelen doğruluk hakkında şunları yazar: "Bunları yerine getirenler hayat bulacak."*10:5 Levililer 18:5 6,7 İmana dayanan doğruluk ise şöyle diyor: "Kendi kendine, ‘Allahʼın sözünü, yani Mesihʼi, yeryüzüne indirmek için göğe kim çıkacak?’ diye sorma. ‘Dipsiz derinliklere, yani Mesihʼi ölüler arasından çıkarmaya kim inecek?’ diye de sorma."*10:6-7 Yasanın Tekrarı 30:12,13 8 Ama ne diyor? "Allahʼın sözü sana yakın, dudaklarında ve yüreğinde."*10:8 Yasanın Tekrarı 30:14 O söz iman hakkında vaaz ettiğimiz haberdir. 9 Eğer ağzınla açıkça "İsa Rabʼdir" dersen ve Allahʼın Oʼnu ölümden dirilttiğine yürekten iman edersen kurtulacaksın. 10 Çünkü insan yürekle iman edince doğruluğa kavuşur ve iman ettiğini ağzıyla açıkça söyleyince kurtuluş bulur. 11 Kutsal Yazı da şöyle der: "Oʼna iman eden hiç kimse hayal kırıklığına uğramayacak."*10:11 Yeşaya 28:16 (Septuaginta adlı Eski Antlaşmaʼnın Grekçe tercümesinden.) 12 Yahudilerle Yahudi olmayanlar arasında hiçbir ayrım yok. Aynı Rab bütün insanların Efendisiʼdir. Oʼnu yardıma çağıran herkese cömertçe lütuf gösterir. 13 Çünkü, "Rabbi adıyla yardıma çağıran herkes kurtulacak."*10:13 Yoel 2:32

14 Peki, eğer Rabbe iman etmemişlerse Oʼnu nasıl yardıma çağıracaklar? Eğer Oʼndan haber almamışlarsa Oʼna nasıl iman edecekler? Eğer vaaz eden yoksa Oʼndan nasıl haber alacaklar? 15 Eğer Allah vaaz edenleri göndermezse nasıl vaaz edecekler? Aynı yazıldığı gibi: "İyi haber müjdeleyenlerin ayakları ne güzeldir!"*10:15 Yeşaya 52:7

16 Ama onların hepsi Müjdeʼye itaat etmedi. Peygamber Yeşayaʼnın dediği gibi: "Ya Rab, verdiğimiz habere kim inandı?"*10:16 Yeşaya 53:1 17 Demek ki, iman etmek haberi duymakla, haberi duymak da Mesihʼin sözünün yayılmasıyla olur.

18 Ama şunu soruyorum: "İsrailoğulları haberi duymadılar mı?" Elbette duydular.

"Habercilerin sesi bütün yeryüzüne yayıldı,

sözleri dünyanın en uzak köşelerine ulaştı."*10:18 Mezmur 19:4

19 Yine soruyorum: "Acaba İsrailoğulları haberi anlamadılar mı?" En başta Allah Musa aracılığıyla onlara şöyle der:

"Ben sizi halkım olmayan bir halkla kıskandıracağım,

cahil bir halkla kızdıracağım."*10:19 Yasanın Tekrarı 32:21

20 Sonra da Yeşaya Allahʼın sözlerini cesaretle bildirir:

"Beni aramayanlar tarafından bulundum.

Sormayanlara kendimi gösterdim."*10:20 Yeşaya 65:1

21 Fakat Allahʼın İsrail halkı hakkında dediği şudur:

"İtaatsiz ve dik kafalı bir halka

bütün gün ellerimi uzattım."*10:21 Yeşaya 65:2

1 Irmãos, o desejo do meu coração e a súplica que dirijo a Deus por eles são para que se salvem.

2 Pois lhes dou testemunho de que têm zelo por Deus, mas um zelo sem discerni­mento.

3 Desconhecendo a justiça de Deus e procurando estabelecer a sua própria justiça, não se sujeitaram à justiça de Deus.

4 Porque Cristo é o fim da Lei, para justificar todo aquele que crê.

5 Ora, Moisés escreve da justiça que vem da Lei: O homem que a praticar viverá por ela (Lv 18,5).

6 Mas a justiça que vem da fé diz assim: "Não digas em teu coração: ‘Quem subirá ao céu?’. Isto é, para trazer do alto o Cristo;

7 ou: ‘Quem descerá ao abismo?’. Isto é, para fazer voltar Cristo dentre os mortos".

8 Que diz ela, afinal? A palavra está perto de ti, na tua boca e no teu coração (Dt 30,14). Essa é a palavra da fé, que pregamos.

9 Portanto, se com tua boca confessares que Jesus é o Senhor, e se em teu coração creres que Deus o ressuscitou dentre os mortos, serás salvo.

10 É crendo de coração que se obtém a justiça, e é professando com palavras que se chega à salvação.

11 A Escritura diz: Todo o que nele crer não será confundido (Is 28,16).

12 Pois não há distinção entre judeu e grego, porque todos têm um mesmo Senhor, rico para com todos os que o invocam,

13 porque todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo (Jl 3,5).

14 Porém, como invocarão aquele em quem não têm fé? E como crerão naquele de quem não ouviram falar? E como ouvirão falar, se não houver quem pregue?

15 E como pregarão, se não forem enviados, como está escrito: Quão formosos são os pés daqueles que anunciam as boas-novas (Is 52,7)?

16 Mas não são todos que pres­taram ouvido à Boa-Nova. É o que exclama Isaías: Senhor, quem acredi­tou na nossa pregação (Is 53,1)?

17 Logo, a fé provém da pregação e a pregação se exerce em razão da palavra de Cristo.

18 Pergunto, agora: Acaso não ouviram? Claro que sim! Por toda a terra correu a sua voz, e até os confins do mundo foram as suas palavras (Sl 18,5).

19 E pergunto ainda: Acaso Israel não o compreendeu? Já Moisés lhes havia dito: Eu vos despertarei ciúmes com um povo que não merece este nome; eu vos provocarei a ira contra uma nação insensata (Dt 32,21).

20 E Isaías se abalança a dizer: Fui achado pelos que não me buscavam; manifestei-me aos que não perguntavam por mim (Is 65,1).

21 Ao passo que a res­peito de Israel, ele diz: Todo o dia estendi as minhas mãos a um povo desobediente e teimoso (Is 65,2).