1 Şimdi de putlara adanan kurban eti konusuna gelelim. Bu konuda "Hepimizin bilgisi var" diyorsunuz. Bunu biliyoruz. Bilgi insanı gururlandırır, ama sevgi geliştirir. 2 Bir kişi bilgili olduğunu düşünürse, o henüz gerektiği kadar bilgili değildir. 3 Fakat bir kişi Allahʼı severse, o kişi Allah tarafından bilinir.

4 Şimdi, putlara adanan kurban etini yemek konusuna gelelim. "Dünyadaki putlar bir hiçtir. Tek bir Allahʼtan başka tanrı yoktur" diyorsunuz. Bunları biliyoruz. 5 İster gökte, ister yeryüzünde olsun, sözde tanrılar var. İnsanların taptığı "tanrılar" ve "efendiler" çok. 6 Fakat bizim için tek bir Allah var, O da her şeyin kaynağı olan Babaʼdır. Biz Oʼnun için yaşıyoruz. Tek bir Efendimiz var, O da İsa Mesihʼtir. Her şey Oʼnun aracılığıyla var oldu, biz de Oʼnun aracılığıyla yaşıyoruz. 7 Ama herkes bu bilgiye sahip değildir. Bazıları eskiden putlara tapmaya alışmıştı. Bunun için, putlara adanan kurban etini yediklerinde puta taptıklarını düşünürler. Böylece hassas olan vicdanları kirlenmiş olur.

8 "Yiyecek bizi Allahʼa yaklaştırmaz" diyorsunuz. Evet, yemezsek bir kaybımız yok. Yersek bir kazancımız yok. 9 Ama dikkat edin, bu konudaki özgürlüğünüz vicdanı hassas olanlara köstek olmasın. 10 Diyelim ki vicdanı hassas bir kişi senin gibi bilgili birini putperest tapınağında oturup yemek yerken gördü. O zaman putlara adanan kurban etini yemeye cesaret almaz mı? 11 Böylece senin bilgin o hassas vicdanlı kardeşin mahvolmasına sebep olur. Halbuki Mesih o kardeş için öldü. 12 Siz kardeşlere karşı böyle günah işleyip onların hassas vicdanlarını yaralarsanız, Mesihʼe karşı günah işlemiş olursunuz. 13 Onun için, benim et yemem imanlı kardeşimin doğru yoldan sapmasına sebep olacaksa bir daha hiç et yemeyeceğim. Öyle ki, kardeşimin yoldan sapmasına sebep olmayayım.

1 Quanto às carnes oferecidas aos ídolos, somos esclarecidos, possuímos todos a ciência... Porém, a ciência incha, a caridade cons­trói.

2 Se alguém pensa que sabe alguma coisa, ainda não co­nhece nada como convém conhe­cer.

3 Mas, se alguém ama a Deus, esse é conhecido por ele.

4 Assim, pois, quanto ao comer das carnes imoladas aos ídolos, sabemos que não existem realmente ídolos no mundo e que não há outro Deus, senão um só.

5 Pretende-se, é verdade, que existam outros deu­ses, quer no céu quer na terra (e há um bom número desses deuses e senhores).

6 Mas, para nós, há um só Deus, o Pai, do qual procedem todas as coisas e para o qual existimos, e um só Senhor, Jesus Cristo, por quem todas as coisas existem e nós também.

7 Todavia, nem todos têm esse conhecimento. Alguns, habituados ao modo antigo de considerar o ídolo, comem a carne como sacrificada ao ídolo; e sua consciência, por ser débil, se mancha.

8 Não é, entretanto, a comida que nos torna agradáveis a Deus: comendo, não ganhamos nada; e não comendo, nada perdemos.

9 Atenção, porém: que essa vossa liberdade não venha a ser ocasião de queda aos fracos.

10 Se alguém te vir, a ti que és instruído, sentado à mesa no templo dos ídolos, não se sentirá, por fraqueza de consciên­cia, também autorizado a comer do sacrifício aos ídolos?

11 E assim por tua ciência vai se perder quem é fraco, um irmão, pelo qual Cristo morreu!

12 Assim, pecando vós contra os irmãos e fe­rindo sua débil consciência, pecais contra Cristo.

13 Pelo que, se a comida serve de ocasião de queda a meu irmão, jamais comerei carne, a fim de que eu não me torne ocasião de queda para o meu irmão.