1 Bundan sonra yeryüzünün dört köşesinde duran dört melek gördüm. Rüzgar karaya, denize ya da herhangi bir ağaca esmesin diye, bu melekler yeryüzünün dört rüzgarını tutuyorlardı. 2 Sonra gün doğusundan yükselen başka bir melek gördüm. Bu melek diri olan Allahʼın mührünü taşıyordu. Allahʼtan karaya ve denize zarar verme yetkisini alan dört meleğe yüksek sesle şöyle emretti: 3 "Biz Allahımızʼın kullarının alınlarını mühürleyeceğiz" dedi. "O zamana kadar karaya, denize ya da ağaçlara zarar vermeyin!" 4 Mühürlenen kişilerin sayısını işittim. İsrailoğullarının bütün oymaklarından yüz kırk dört bin kişi mühürlenmişti:

5 Yahuda oymağından on iki bin,

Ruben oymağından on iki bin,

Gad oymağından on iki bin,

6 Aşer oymağından on iki bin,

Naftali oymağından on iki bin,

Manaşe oymağından on iki bin,

7 Şimon oymağından on iki bin,

Levi oymağından on iki bin,

İssakar oymağından on iki bin,

8 Zevulun oymağından on iki bin,

Yusuf oymağından on iki bin,

Benyamin oymağından on iki bin.

9 Bu olaylardan sonra baktım, kimsenin sayamayacağı kadar büyük bir kalabalık gördüm. Bu kalabalıkta her milletten, her oymaktan, her halktan ve her dilden insan vardı. Tahtın ve Kuzuʼnun önünde duruyorlardı. Beyaz kaftanlar giymişlerdi. Ellerinde hurma ağacından dallar vardı. 10 Yüksek sesle şöyle diyorlardı:

"Kurtarma gücüne

yalnız tahtta oturan Allahımız ve Kuzu sahiptir."

11 Bütün melekler tahtın, ihtiyarların ve dört yaratığın etrafında duruyordu. Tahtın önünde yüzüstü yere kapanıp Allahʼa tapındılar. 12 Şöyle dediler:

"Amin!

Övgü, yücelik, hikmet,

şükran, saygı, güç ve kudret

sonsuzlara kadar Allahımızʼa aittir.

Amin!"

13 İhtiyarların biri bana dönüp sordu: "Beyaz kaftanlar giymiş bu kişiler kim? Nereden geldiler?"

14 Ben de ona, "Efendim, bunu sen bilirsin" dedim.

O da bana şöyle dedi: "Bunlar, o büyük sıkıntı zamanından geçip gelmiş kişilerdir. Kaftanlarını Kuzuʼnun kanında yıkayarak*7:14 Kaftanlarını Kuzuʼnun kanında yıkayarak İsaʼya iman eden ve Oʼnun kanı sayesinde günahlarından temizlenen kişiler demektir. bembeyaz yapmışlar.

15 İşte, bunun için Allahʼın tahtının önündeler.

Oʼnun tapınağında gece gündüz Oʼna tapınıyorlar.

Tahtta Oturan onlara sığınak olacak.

16 Artık acıkmayacaklar,

artık susamayacaklar.

Güneş onları kavurucu sıcaklığıyla çarpmayacak.*7:16 Yeşaya 49:10

17 Çünkü tahtın ortasında olan Kuzu

onları güdecek.

Onları hayat veren su kaynaklarına götürecek.*7:17 Yeşaya 49:10

Allah da onların gözlerinden bütün yaşları silecek."*7:17 Yeşaya 25:8

1 Post tio mi vidis kvar anĝelojn starantajn sur la kvar anguloj de la tero, retenantajn la kvar ventojn de la tero, por ke ne blovu vento sur la teron, nek sur la maron, nek sur ian arbon. 2 Kaj mi vidis alian anĝelon suprenirantan de la sunleviĝo, havantan sigelilon de la vivanta Dio; kaj li ekkriis per granda voĉo al la kvar anĝeloj, al kiuj estis donite difekti la teron kaj la maron, 3 dirante: Ne difektu la teron, nek la maron, nek la arbojn, antaŭ ol ni sigelos sur iliaj fruntoj la servistojn de nia Dio. 4 Kaj mi aŭdis la nombron de la sigelitoj, cent kvardek kvar miloj, sigelitaj el ĉiuj triboj de la Izraelidoj:

5 El la tribo de Jehuda estis sigelitaj dek du miloj;

El la tribo de Ruben, dek du miloj;

El la tribo de Gad, dek du miloj;

6 El la tribo de Aŝer, dek du miloj;

El la tribo de Naftali, dek du miloj;

El la tribo de Manase, dek du miloj;

7 El la tribo de Simeon, dek du miloj;

El la tribo de Levi, dek du miloj;

El la tribo de Isaĥar, dek du miloj;

8 El la tribo de Zebulun, dek du miloj;

El la tribo de Jozef, dek du miloj;

El la tribo de Benjamen estis sigelitaj dek du miloj.

9 Post tio mi rigardis, kaj jen granda homamaso, kiun neniu povis kalkuli, el ĉiu nacio, kaj el ĉiuj triboj kaj popoloj kaj lingvoj, starantaj antaŭ la trono kaj antaŭ la Ŝafido, vestitaj per blankaj roboj, kaj kun palmoj en iliaj manoj; 10 kaj ili kriis per granda voĉo, dirante: Savo al nia Dio, la sidanta sur la trono, kaj al la Ŝafido. 11 Kaj ĉiuj anĝeloj staris ĉirkaŭ la trono kaj la presbiteroj kaj la kvar kreitaĵoj; kaj ili falis sur sian vizaĝon antaŭ la trono, kaj adorkliniĝis al Dio, 12 dirante: Amen; La laŭdo kaj la gloro kaj la saĝeco kaj la danko kaj la honoro kaj la potenco kaj la forto estu al nia Dio por ĉiam kaj eterne. Amen. 13 Kaj respondis unu el la presbiteroj, dirante al mi: Kiuj estas ĉi tiuj per blankaj roboj vestitaj, kaj de kie ili venis? 14 Kaj mi diris al li: Mia sinjoro, vi scias. Kaj li diris al mi: Ĉi tiuj estas la venantoj el la granda afliktado, kaj ili lavis siajn robojn, kaj blankigis ilin en la sango de la Ŝafido. 15 Tial ili estas antaŭ la trono de Dio; kaj ili servas al Li tage kaj nokte en Lia templo; kaj la Sidanto sur la trono etendos super ili Sian tabernaklon. 16 Ili ne plu malsatos, nek plu soifos; ne frapos ilin la suno nek ia varmego; 17 ĉar la Ŝafido, kiu estas meze de la trono, paŝtos ilin kaj kondukos ilin al akvofontoj de vivo; kaj Dio forviŝos de iliaj okuloj ĉiun larmon.