1 Bundan sonra gökten inen başka bir melek gördüm. Bu melek büyük yetkiye sahipti. Yeryüzü onun görkemiyle aydınlandı. 2 Melek gür bir sesle şöyle bağırdı:

" ‘Yıkıldı! Büyük Babil şehri yıkıldı!’*18:2 Yeşaya 21:9

Cinlerin yaşadığı yer oldu.

Her türlü şeytani ruhun,

her türlü pis ve iğrenç kuşun sığındığı yer oldu.

3 Çünkü bütün milletler onun azgın fahişelik şarabından içtiler.

Dünya kralları onunla zina ettiler.

Dünya tüccarları da dizginsiz yaşantısından zengin oldular."

4 Sonra gökten başka bir ses işittim. Şöyle diyordu:

" ‘Ey halkım, Babilʼden çıkın!’*18:4 Yeremya 51:45

Yoksa onun günahlarına ortak olursunuz,

başına gelecek belalara uğrarsınız.

5 Çünkü onun günahları üst üste yığılıp göğe erişti.

Allah onun yaptığı kötülükleri dikkate aldı.

6 Babil nasıl başkalarına acı verdiyse, ona öyle acı verin.

Yaptığının iki katını ona ödetin.

Başkalarına hazırladığı bardaktaki şarabın iki katını hazırlayıp ona içirin.

7 O kendini ne kadar yücelttiyse ve ne kadar dizginsiz hayat yaşadıysa,

ona o kadar acı ve keder verin.

Çünkü o, yüreğinde şöyle diyor:

‘Ben kraliçe gibi tahtta oturuyorum.

Dul kadın değilim.*18:7 Bakınız Yeşaya 47:7,8 ayetlerine.

Asla yas tutmayacağım.’

8 Bu yüzden başına belalar,

yani ölüm, yas ve açlık tek bir günde gelecek.

Ateş onu yiyip bitirecek.

Çünkü onu yargılayan Rab Allah güçlüdür."

9 Onunla zina eden, dizginsiz günah işleyen dünya kralları da onu yakan ateşin dumanını görünce onun için ağlayıp dövünecekler. 10 Çektiği işkence yüzünden korkudan uzakta durup şöyle diyecekler:

"Vay haline büyük şehir!

Vay haline güçlü şehir Babil!

Çünkü tek bir saatte yargılanıp cezanı aldın."

11 Dünya tüccarları da onun için ağlayıp yas tutuyorlar. Çünkü mallarını satın alacak kimse kalmadı. 12 Satamadıkları mallar şunlardır: altın, gümüş, değerli taşlar ve inciler, ince keten, ipek, mor ve kırmızı kumaş, her çeşit hoş kokulu ağaç, fildişinden yapılmış her çeşit eşya, her çeşit pahalı ağaçtan, tunçtan, demirden ve mermer taşından yapılmış eşya, 13 tarçın ve baharat, tütsü, hoş kokulu yağ ve günnük,*18:13 Bir çeşit hoş kokulu baharat. şarap, zeytinyağı, kaliteli un ve buğday, sığırlar, koyunlar, atlar, atlı arabalar ve köleler yani insanların canları. 14 Dünya tüccarları şöyle diyecekler:

"Ey Babil, canının çektiği meyveler elinden gitti.

Bütün lezzetli yiyeceklerin ve gösterişli malların yok oldu.

İnsanlar bunları bir daha bulamayacaklar."

15 Bu malları alıp satan tüccarlar Babil sayesinde zengin oldular. Şehrin çektiği işkenceden korkarak uzakta duracak, ağlayıp yas tutacaklar. 16 Şöyle diyecekler:

"Vay haline, vay!

İnce keten, mor ve kırmızı elbiseler giyen,

altınlarla, değerli taşlarla ve incilerle süslenen büyük şehir!

17 Bunca zenginlik nasıl da bir saat içinde yok oldu!"

Gemi kaptanları, yolcular, gemiciler, denizde çalışanların hepsi uzakta durdular. 18 Babilʼi yakan ateşin dumanını görünce, "Bu büyük şehir gibisi var mı?" diye haykırdılar. 19 Başlarına toz attılar, ağlayıp yas tuttular. Yüksek sesle şöyle dediler:

"Vay haline büyük şehir, vay!

Denizde gemi sahibi olan herkes,

şehrin varlığından zengin oldu.

Şehir bir saat içinde yerle bir edildi!"

20 Ey gökyüzü, sevin!

Ey Allahʼın kutsal halkı, elçiler ve peygamberler,

Babil şehrinin başına gelenlere sevinin!

Çünkü Allah onu cezalandırıp

öcünüzü aldı.

21 Sonra güçlü bir melek değirmen taşı büyüklüğünde bir kayayı kaldırıp denize attı. Ardından şöyle dedi:

"O büyük şehir Babil de böyle kuvvetle aşağı atılacak

ve bir daha görülmeyecek.

22 Saz çalanların, usta müzikçilerin,

kaval ve borazan çalanların sesi artık sende duyulmayacak.

Artık hiçbir el sanatının ustası sende bulunmayacak.

Bir daha değirmen sesi sende duyulmayacak.

23 Artık lamba ışığı sende parlamayacak.

Bir daha gelin damat sesi de sende duyulmayacak.

Senin tüccarların dünyanın büyükleriydi.

Yaptığın büyülerle bütün milletler yoldan sapmıştı.

24 Peygamberlerin, Allahʼın kutsal halkının

ve yeryüzünde öldürülen herkesin kanından sen suçlu bulundun."

1 Post tio mi vidis alian anĝelon, malsuprenirantan el la ĉielo, havantan grandan aŭtoritaton; kaj la tero lumiĝis per lia gloro. 2 Kaj li forte kriis per granda voĉo, dirante: Falis, falis Babel la granda, kaj fariĝis loĝejo de demonoj, kaj malliberejo de ĉia malpura spirito, kaj malliberejo de ĉia malpura kaj malaminda birdo. 3 Ĉar per la vino de la kolero de ŝia malĉasteco falis ĉiuj nacioj; kaj la reĝoj de la tero malĉastis kun ŝi, kaj la komercistoj de la tero riĉiĝis per la potenco de ŝia lukso.

4 Kaj mi aŭdis alian voĉon el la ĉielo, dirantan: Elvenu el ŝi, ho Mia popolo, por ke vi ne partoprenu en ŝiaj pekoj, kaj por ke vi ne ricevu el ŝiaj plagoj; 5 ĉar ŝiaj pekoj amasiĝis ĝis la ĉielo, kaj Dio memoris ŝiajn maljustaĵojn. 6 Redonu al ŝi, ĝuste kiel ŝi donis, kaj duobligu duoble laŭ ŝiaj faroj; en la pokalo, kiun ŝi miksis, miksu al ŝi duoblon. 7 Kiom ŝi gloris sin kaj voluptis, tiom donu al ŝi da turmento kaj funebro; ĉar ŝi diras en sia koro: Mi sidas reĝino, kaj mi ne estas vidvino, kaj mi tute ne vidos funebron. 8 Tial en unu tago venos ŝiaj plagoj, morto kaj funebro kaj malsatego; kaj ŝi forbrulos per fajro; ĉar forta estas Dio, la Sinjoro, kiu ŝin juĝas. 9 Kaj la reĝoj de la tero, kiuj malĉastis kun ŝi kaj voluptis, ploros kaj ĝemos pri ŝi, kiam ili rigardos la fumon de ŝia brulado, 10 starante malproksime pro timo de ŝia turmento, dirante: Ve! ve, la granda urbo, Babel, la forta urbo! ĉar en unu horo venis via juĝo. 11 Kaj la komercistoj de la tero ploras kaj lamentas pri ŝi, ĉar jam neniu aĉetas ilian komercaĵon; 12 komercaĵon el oro kaj arĝento kaj altvaloraj ŝtonoj kaj perloj kaj bisino kaj purpuro kaj silko kaj skarlato, kaj ĉia parfuma ligno kaj ĉia vazo ebura kaj ĉia vazo el plej altvalora ligno kaj el kupro kaj fero kaj marmoro, 13 kaj cinamo kaj amomo kaj incenso kaj ŝmiraĵo kaj olibano kaj vino kaj oleo kaj faruno kaj tritiko kaj brutoj kaj ŝafoj, kaj el ĉevaloj kaj ĉaroj, kaj korpoj kaj animoj de homoj. 14 Kaj la fruktaro de la deziroj de via animo malaperis for de vi, kaj ĉio bongusta kaj brila pereis for de vi, kaj oni ne plu trovos ilin. 15 La negocintoj de tiuj komercaĵoj, kiuj riĉiĝis per ŝi, malproksime staros pro la timo de ŝia turmento, plorante kaj lamentante, 16 kaj dirante: Ve! ve, la granda urbo, la vestita per bisino kaj purpuro kaj skarlato, kaj ornamita per oro kaj altvaloraj ŝtonoj kaj perloj! 17 ĉar en unu horo pereis tiom da riĉeco. Kaj ĉiu ŝipestro, kaj ĉiu ien ŝipe veturanta, kaj maristoj, kaj ĉiuj, kiuj sur la maro laboris, staris malproksime, 18 kaj kriis, vidante la fumon de ŝia brulego, dirante: Kio similas la grandan urbon? 19 Kaj ili ĵetis polvon sur siajn kapojn, kaj kriis, plorante kaj lamentante, kaj dirante: Ve! ve, la granda urbo! en kiu riĉiĝis ĉiuj, kiuj havis siajn ŝipojn sur la maro per ŝia luksego! ĉar en unu horo ŝi dezertiĝis. 20 Ĝojegu super ŝi, ho ĉielo, kaj la sanktuloj, kaj la apostoloj, kaj la profetoj; ĉar Dio decidis pri ŝi laŭ via juĝo.

21 Kaj forta anĝelo prenis ŝtonon, kvazaŭ grandan muelŝtonon, kaj ĵetis ĝin en la maron, dirante: Tiel per puŝego deĵetiĝos Babel, la granda urbo, kaj jam ne plu troviĝos. 22 Kaj voĉo de harpistoj kaj muzikistoj kaj flutistoj kaj trumpetistoj jam ne plu aŭdiĝos en vi; kaj ĉia metiisto de ĉia metio jam ne plu troviĝos en vi; kaj sono de muelŝtono jam ne plu aŭdiĝos en vi; 23 kaj lumo de lampo jam ne plu brilos en vi; kaj voĉo de fianĉo kaj fianĉino jam ne plu aŭdiĝos en vi; ĉar viaj komercistoj estis la granduloj de la tero; ĉar per via sorĉado ĉiuj nacioj trompiĝis. 24 Kaj en ŝi troviĝis la sango de profetoj kaj sanktuloj, kaj de ĉiuj mortigitoj sur la tero.