1 Mesihʼe ait olmak size cesaret veriyor mu? Sevgisi gönlünüzü rahatlatıyor mu? Kutsal Ruhʼla beraberliğiniz var mı? Birbirinize karşı yumuşak yürekli ve merhametli misiniz? 2 Öyleyse sevincimi tamamlamak için birbirinizle aynı fikirde olun, aynı sevgide, ruhta ve amaçta birleşin. 3 Hiçbir şeyi bencillikle ya da boş övünmeyle yapmayın. Ama alçakgönüllülükle başkalarını kendinizden üstün sayın. 4 Sadece kendi çıkarınızı değil, başkalarının da çıkarını gözetin.

5 Mesih İsaʼnın düşüncesi sizin de düşünceniz olsun.

6 O, Allahʼla aynı öze sahiptir,

ama Allahʼla eşitliği sımsıkı tutunacak bir hak saymadı.

7,8 Bunun yerine yüceliğini kenara koyup köle gibi oldu,

insan olarak dünyaya geldi.

İnsan şeklinde bulunduğu zaman,

alçakgönüllülükle Allahʼa itaat etti,

ölmeye, hatta çarmıhta ölmeye razı oldu.

9 Bunun için Allah Oʼnu çok yükseltti.

Oʼna bütün adlardan üstün olan adı verdi.

10 Öyle ki, İsa adı her anıldığında,

gökte, yerde ve yer altında olan herkes diz çöksün,

11 her dil açıkça "İsa Mesih Rabʼdir" desin.

Bu da Baba Allahʼı yüceltecek.

12 Öyleyse sevgili arkadaşlarım, her zaman itaat ettiğiniz gibi, sadece benim varlığımda değil, şimdi yokluğumda da, kurtuluşunuza uygun şekilde yaşayın. Bu konuda saygı ve korkuyla daha da çok çaba gösterin. 13 Çünkü hayatınızda gücünü gösteren Allahʼtır. O, kendisini memnun eden şeyleri hem istemenizi hem de yapmanızı sağlar.

14 Her şeyi şikâyet etmeden ve çekişmeden yapın. 15 Böylece kusursuz ve hatasız olursunuz. Allahʼın evlatları olarak eğri ve sapık bir kuşağın ortasında lekesiz bir hayat sürersiniz. Dünyayı aydınlatan birer yıldız gibi parlarsınız. 16 Allahʼın yaşam veren sözüne sımsıkı tutunun. Böylece Mesihʼin geldiği gün sizinle övünecek bir sebebim olsun. O zaman sizin için boşuna uğraşmadığımı, çabalarımın boşa gitmediğini göreceğim. 17 İmanınız ve hizmetiniz Allahʼa adanmış bir kurban gibidir. Benim kanım bu kurbanın üzerine adak şarabı gibi dökülse de, sevineceğim ve bu sevincimi hepinizle paylaşacağım. 18 Siz de benim gibi sevinin ve sevincinizi benimle paylaşın.

19 Yakında Rab İsaʼnın izniyle size Timoteosʼu göndermeyi umut ediyorum. Böylece sizden haber alırım ve içim rahat eder. 20 Çünkü benimle aynı fikirde olan başka kimsem yok. O sizinle candan ilgilenecek. 21 Herkes Mesih İsaʼnın işini değil, kendi çıkarını düşünüyor. 22 Ama Timoteosʼun kendi değerini kanıtlamış biri olduğunu biliyorsunuz. Çünkü babasının yanında çalışan evlat gibi Müjdeʼnin yayılmasında benimle birlikte hizmet etti. 23 Onun için, işlerimin nasıl gideceğini görür görmez onu size göndermeyi umut ediyorum. 24 Ben de yakında geleceğim. Bu konuda Rabbe güveniyorum.

25 Bu arada Epafroditʼi size geri göndermeyi gerekli gördüm. O benim imanlı kardeşimdir, yanımda hizmet ediyor ve omuz omuza mücadele ediyoruz. Siz ihtiyaçlarımı karşılamak için onu elçiniz olarak bana göndermiştiniz. 26 O hepinizi özlüyor ve hasta olduğunu öğrendiğiniz için huzuru kaçtı. 27 Gerçekten de ölüm derecesinde hastaydı. Ama Allah ona merhamet etti. Sadece ona değil, bana da merhamet etti. Yoksa üzüntü üzerine üzüntü duyacaktım. 28 Bunun için onu tekrar görünce sevinesiniz diye, onu daha büyük istekle size gönderiyorum. Böylece benim de içim rahatlayacak. 29 Onu Rabbe ait biri olarak büyük sevinçle karşılayın. Onun gibi insanlara çok saygı gösterin. 30 Çünkü o Mesihʼe hizmet ettiği için ölümle yüz yüze geldi. Bana yaptığınız hizmetin eksik taraflarını tamamlamak için kendi canını tehlikeye attı.

1 Se do en Kristo ekzistas ia konsolo, ia simpatio de amo, ia kunuleco de la Spirito, ia korfavoro kaj kompato, 2 plenigu mian ĝojon, ke vi tiel same sentu, havante la saman amon, estante unuanimaj, sampensaj, 3 nenion farante malpace aŭ arogante, sed kun humileco rigardante unu la alian kiel pli indan, ol li mem; 4 ne atentu ĉiu siajn proprajn aferojn, sed ĉiu ankaŭ la aferojn de aliaj. 5 Tiu sama spirito estu en vi, kiu estis ankaŭ en Kristo Jesuo, 6 kiu, estante en la formo de Dio, ne rigardis kiel ŝatindaĵon la egalecon kun Dio 7 sed sin malplenigis, alprenante la formon de sklavo, fariĝante laŭ la bildo de homoj; 8 kaj troviĝinte laŭfigure kiel homo, li sin humiligis kaj fariĝis obeema ĝis morto, eĉ ĝis la morto per kruco. 9 Pro tio do Dio tre alte superigis lin, kaj donis al li nomon, kiu estas super ĉia nomo, 10 por ke en la nomo de Jesuo kliniĝu ĉiu genuo, de enĉieluloj kaj surteruloj kaj subteruloj, 11 kaj ĉiu lango konfesu, ke Jesuo Kristo estas Sinjoro, al la gloro de Dio, la Patro.

12 Tial, miaj amatoj, kiel vi ĉiam obeis, ne nur dum mia ĉeestado ĉe vi, sed nun eĉ pli multe dum mia forestado, ellaboru kun timo kaj tremo vian propran savon; 13 ĉar Dio estas Tiu, kiu elfaras en vi la volon kaj la energion laŭ Sia bonvolo. 14 Ĉion faru sen murmuroj kaj disputoj, 15 por ke vi estu senkulpaj kaj simplaj, filoj de Dio, neriproĉindaj, meze de perversa kaj malhonesta generacio, inter kiuj vi brilas kiel lumiloj en la mondo, 16 forte tenante la vorton de la vivo; por ke estu por mi io, pri kio mi povos min gratuli en la tago de Kristo, ke mi ne vane kuris kaj laboris. 17 Cetere, eĉ se mi estas elverŝata sur la oferon kaj servon de via fido, mi ĝojas kaj kunĝojas kun vi ĉiuj; 18 kaj tiel same vi ankaŭ ĝoju kaj kunĝoju kun mi.

19 Sed mi esperas en la Sinjoro Jesuo baldaŭ sendi al vi Timoteon, por ke mi ankaŭ refreŝiĝu, kiam mi certiĝos pri via stato. 20 Ĉar mi havas neniun samsentan, kiu sincere zorgos pri via stato. 21 Ĉar ĉiu celas siajn aferojn, ne la aferojn de Jesuo Kristo. 22 Sed vi ja konas lian provadon, ke kiel filo servas al sia patro, tiel li servis kun mi por la evangelio. 23 Lin do mi esperas tuj sendi, kiam mi certiĝos, kio al mi okazos, 24 sed mi fidas al la Sinjoro, ke mi mem ankaŭ venos baldaŭ. 25 Tamen ŝajnis al mi necese sendi al vi Epafroditon, mian fraton kaj kunlaboranton kaj kunbatalanton, vian senditon kaj helpanton por mia bezono; 26 ĉar li sopiris al vi ĉiuj, kaj forte maltrankviliĝis pro tio, ke vi jam sciiĝis pri lia malsano; 27 ĉar efektive li malsanis, preskaŭ ĝis morto; sed Dio kompatis lin, kaj ne sole lin, sed ankaŭ min, por ke mi ne havu malĝojon super malĝojo. 28 Mi do sendis lin des pli diligente, por ke, revidante lin, vi ĝoju, kaj ke mi estu sen malĝojo. 29 Akceptu lin do en la Sinjoro kun plena ĝojo, kaj tiajn homojn honoru; 30 ĉar pro la laboro por Kristo li alproksimiĝis al morto, riskante sian vivon, por kompletigi tion, kio mankis ĉe via servado al mi.