1 Birçok kişi aramızda geçen olaylar hakkındaki bilgileri bir araya getirmeye çalışmıştı. 2 Bu olayları başlangıçtan beri gözleriyle görenler ve Allahʼın sözüne hizmet edenler bize anlattılar. 3 Ben de her şeyi en baştan dikkatle araştıran biriyim. Buna göre, ey saygıdeğer Teofilos,*1:3 Teofilos Bu kişi, Luka kitabının yayılmasına yardımcı olan önemli bir Romalı lider olabilir. Teofilos, "Allahʼı seven, Allah tarafından sevilen" anlamına gelir. bunları sana düzenli bir şekilde yazmayı uygun gördüm. 4 Öyle ki, bilgi aldığın konuların doğruluğunu kesinlikle bilesin.

5 Yahudiye kralı Hirodesʼin günlerinde Zekeriya adında bir rahip vardı. Rahiplerin Aviya denilen hizmet grubuna*1:5 Rahiplerin Aviya denilen hizmet grubuna Yeruşalim yani Kudüsʼteki tapınakta günlük hizmetin yerine getirilmesi için rahiplerin bölündüğü 24 bölümden biri, bakın 1. Tarihler 24.1-19. Her bölüm bir hafta görev yapardı. bağlıydı. Onun bir de Harun soyundan karısı vardı. Adı Elizabetʼti. 6 İkisi de Allahʼın gözünde iyi insanlardı. Rabbin bütün buyruklarını ve kurallarını kusursuzca yerine getirirlerdi. 7 Ama çocukları yoktu. Çünkü ikisi de çok yaşlıydı ve Elizabet kısırdı.

8 Bir gün hizmet sırası Zekeriyaʼnın grubuna gelmişti. Zekeriya da Allahʼa rahip olarak hizmet ediyordu. 9 Rabbin tapınağına girip hoş kokulu tütsü yakmak için seçilmişti. Rahiplerin adetine göre bu ibadet görevini yapacak rahip kura çekilerek seçilirdi. 10 Tütsü yakma zamanı geldiğinde büyük bir kalabalık dışarda toplanmış dua ediyordu.

11 O sırada Rabbin bir meleği tütsü masasının sağında durup Zekeriyaʼya göründü. 12 Meleği görünce Zekeriya ürktü, korkuya kapıldı. 13 Ama melek ona şöyle dedi: "Korkma Zekeriya! Çünkü duan kabul edildi. Karın Elizabet sana bir oğul doğuracak. Adını Yahya koyacaksın. 14 Sevinip coşacaksın. Birçok kişi de onun doğuşuna sevinecek. 15 Çünkü o, Rabbin gözünde büyük adam olacak. Hiç şarap ya da başka alkollü içki içmeyecek. Daha annesinin karnındayken Kutsal Ruhʼla dolu olacak. 16 İsrailoğullarından birçoğunu Allahları olan Rabbe geri döndürecek. 17 İlyasʼın ruhu ve gücüyle Rabbin önünden gidecek. Babaların yüreklerini yeniden çocuklarına döndürecek. İtaatsizleri de doğru kişilerin anlayışına çevirecek. Böylece Rabbe hazırlanmış bir halk yetiştirecek."

18 Zekeriya da meleğe şöyle dedi: "Peki, bundan nasıl emin olabilirim? Çünkü ben yaşlı bir adamım, karım da çok yaşlı."

19 Melek ona şöyle cevap verdi: "Ben Cebrailʼim. Allahʼın huzurunda hizmet ederim. Seninle konuşmaya ve sana bu müjdeyi vermeye gönderildim. 20 Zamanında gerçekleşecek sözlerime inanmadığın için dilin tutulacak. Bu şeylerin yerine geleceği güne kadar konuşamayacaksın."

21 Zekeriyaʼyı bekleyen halk, tapınakta neden geciktiğini merak etti. 22 Zekeriya dışarı çıktığı zaman, onlarla konuşamadı. Tapınakta olağanüstü bir görüntü gördüğünü anladılar. Eliyle işaretler yapan Zekeriya hâlâ konuşamıyordu.

23 Tapınaktaki hizmet günleri bitince, Zekeriya kendi evine döndü. 24 Bir süre sonra karısı Elizabet hamile kaldı ve beş ay evine kapandı. 25 "Rab bunu benim için yaptı!" dedi. "Bu günlerde benimle ilgilendi, halkın gözünde utancımı ortadan kaldırdı."

26 Elizabetʼin hamileliğinin altıncı ayında melek Cebrail Allah tarafından Celileʼdeki Nasıra kasabasına gönderildi. 27 Orada Meryem adında bakire bir kız vardı. O da Davudʼun soyundan olan Yusuf adında bir adamla nişanlıydı. 28 Melek içeri girip Meryemʼe şöyle dedi: "Selam, ey Allahʼın lütfuna kavuşan kız! Rab seninle."

29 Ama Meryem bu söze şaşırdı. Bu selamın ne anlama geldiğini düşünüp durdu. 30 Melek ona "Korkma Meryem" dedi. "Çünkü Allahʼın lütfuna kavuştun. 31 Hamile kalıp bir oğul dünyaya getireceksin. Adını İsa koyacaksın. 32 O büyük olacak. Oʼna ‘Yüce Allahʼın Oğlu’ denecek. Rab Allah Oʼna atası kral Davudʼun tahtını verecek. 33 O Yakub soyu*1:33 Yakub soyu İsrail halkı. üzerinde sonsuza kadar hüküm sürecek ve Krallığıʼnın sonu hiç gelmeyecek."

34 Meryem meleğe şöyle dedi: "Bu nasıl olur? Hiçbir erkekle ilişkim olmadı."

35 Melek ona şöyle cevap verdi: "Kutsal Ruh senin üzerine gelecek. Yüce Allahʼın gücü, senin üzerine gölge yapacak. Bunun için doğacak kutsal çocuğa ‘Allahʼın Oğlu’ denecek. 36 Bak, senin akrabalarından Elizabet bile çok yaşlı olduğu halde hamile kaldı ve bir oğlu olacak. Kısır dedikleri bu kadın şimdi altıncı ayındadır. 37 Çünkü Allah için imkansız bir şey yoktur."

38 Meryem de şöyle dedi: "Ben Rabbin hizmetkârıyım. Bana söylediğin gibi olsun." Melek de onun yanından ayrıldı.

39 O günlerde Meryem aceleyle hazırlanıp Yahuda dağlık bölgesinde bulunan bir kasabaya gitti. 40 Zekeriyaʼnın evine girip Elizabetʼe selam verdi. 41 Elizabet Meryemʼin selamını işitince, onun karnındaki bebek hopladı. Elizabet de Kutsal Ruhʼla doldu. 42 Yüksek sesle şöyle dedi: "Sen kadınlar arasında kutsanmış olansın, karnındaki bebek de kutsanmıştır. 43 Bu nasıl oldu da, Efendimʼin annesi bana kadar geldi? 44 Çünkü selamını işittiğim an bebek karnımda sevinçle hopladı. 45 Ne mutlu o kadına ki, Rabbin ona söylediği şeylerin gerçekleşeceğine inandı!"

46 Meryem de şöyle dedi:

"Rabbi candan yüceltirim.

47 Allah beni kurtardığı için ruhum coştu.

48 Çünkü O, benim gibi sıradan bir hizmetkârına ilgi gösterdi.

Bundan böyle bütün kuşaklar beni mutlu sayacak.

49 Çünkü kudretli Allah benim için büyük işler yaptı.

Kutsaldır Oʼnun adı.

50 Kuşaktan kuşağa

kendisinden korkanlara merhamet eder.

51 O, kendi koluyla gücünü gösterdi.

Gururlu insanları yüreklerindeki fikirleriyle darmadağın etti.

52 Güçlü liderleri tahtlarından aşağı attı

ve sıradan insanları yükseltti.

53 Aç olanları iyiliklerle doyurdu,

zenginleri ise boş ellerle geri çevirdi.

54 Kendi merhametini anıp

hizmetkârı olan İsrail halkına yardım etti.

55 Atalarımıza söz verdiği gibi,

İbrahimʼe ve soyuna sonsuza kadar merhamet edecek."

56 Meryem üç ay kadar Elizabetʼin yanında kaldı. Sonra evine döndü.

57 Elizabetʼin doğurma vakti gelince, bir oğul dünyaya getirdi. 58 Elizabetʼin komşuları ve akrabaları Rabbin ona ne kadar büyük merhamet gösterdiğini duydular. Onunla beraber sevindiler.

59 Bebek sekiz günlükken sünnetine geldiler. Ona babası Zekeriyaʼnın adını vereceklerdi. 60 Fakat Annesi söz alıp, "Hayır, olamaz!" dedi. "Adı Yahya olacak."

61 Ona şöyle dediler: "Senin akrabalarının arasında bu adı taşıyan kimse yok."

62 Çocuğun babasına el işaretleriyle, adını ne koymak istediğini sordular. 63 O da bir yazı tahtası istedi. Üzerinde şöyle yazdı: "Adı Yahya." Herkes de şaşırıp kaldı. 64 O anda Zekeriyaʼnın ağzı açıldı ve dili çözüldü. Allahʼı överek konuşmaya başladı. 65 Komşuların hepsi korkuya kapıldı. Yahudiyeʼnin dağlık bölgesinin her tarafında bu olaylar konuşuluyordu. 66 Bunu işiten herkes olup bitenleri yüreklerinde sakladı. "Acaba bu çocuk nasıl biri olacak?" dediler. Çünkü Rabbin eli çocuğun üzerindeydi.

67 Yahyaʼnın babası Zekeriya Kutsal Ruhʼla dolup şöyle peygamberlik etti:

68 "İsrailoğullarının Allahʼı Rabbe övgüler olsun.

Çünkü kendi halkının yardımına geldi, onları esirlikten kurtardı.

69 Hizmetkârı Davudʼun soyundan

bizim için güçlü bir Kurtarıcı ortaya çıkardı.

70 Bunu yapacağını uzun zaman önce kutsal peygamberlerinin ağzından bildirdi.

71 Allah, bizi düşmanlarımızdan koruyacağına,

bizden nefret edenlerin elinden kurtaracağına söz verdi.

72 Böylece Allah atalarımıza merhamet gösterdi,

ve kutsal antlaşmasını anmış oldu.

73 Bu antlaşma atamız İbrahimʼe yemin ederek verdiği sözdür.

74,75 Bu söze göre Allah, bizi düşmanlarımızın elinden kurtaracak.

Bu sayede hayatımız boyunca pak ve doğru kişiler olarak,

korkusuzca Oʼna hizmet edebileceğiz.

76 Sen de, ey çocuk, Yüce Allahʼın peygamberi olarak tanınacaksın.

Çünkü Rabbin yolunu hazırlamak için Oʼnun önünden gideceksin.

77 Oʼnun halkına günahlarının bağışlanmasıyla

kurtulacaklarını bildireceksin.

78 Çünkü Allahımızʼın yüreği merhametle doludur.

Bu sayede Mesih yücelerden doğan Güneş olarak yardımımıza gelecek.

79 Karanlıkta ve ölüm gölgesinde oturanların üzerine parlayacak,

ayaklarımızı esenlik yoluna yöneltecek."

80 Çocuk büyüyor, ruhça güçleniyordu. İsrail halkının önüne çıkacaktı; ama o gün gelinceye kadar ıssız yerlerde yaşadı.

1 Ĉar multaj jam entreprenis aranĝi historion pri la faktoj, kiuj estas konstatitaj inter ni, 2 kiel ilin transdonis al ni tiuj, kiuj de la komenco vidis mem kaj estis administrantoj de la vorto, 3 ŝajnis bone ankaŭ al mi, esplorinta ĉion atente de la komenco, skribi en ordo al vi, plej eminenta Teofilo, 4 por ke vi povu scii la certecon pri la aferoj, pri kiuj vi estas instruita.

5 En la tagoj de Herodo, reĝo de Judujo, estis pastro nomata Zeĥarja, el la deĵora grupo de Abija; kaj li havis edzinon el la filinoj de Aaron, kaj ŝia nomo estis Elizabeto. 6 Kaj ambaŭ estis justaj antaŭ Dio, irantaj laŭ ĉiuj ordonoj kaj instruoj de la Eternulo sen riproĉo. 7 Kaj ili ne havis infanon, ĉar Elizabeto estis senfrukta, kaj ili ambaŭ estis en profunda aĝo.

8 Kaj dum li plenumis sian pastradon antaŭ Dio en la vico de sia grupo, 9 laŭ la kutimo de la pastra ofico estis lia loto eniri en la sanktejon de la Eternulo kaj incensadi. 10 Kaj la tuta amaso de la popolo preĝis ekstere dum la horo de la incensado. 11 Kaj aperis antaŭ li anĝelo de la Eternulo, staranta dekstre de la altaro de incensado. 12 Kaj Zeĥarja maltrankviliĝis, kiam li vidis lin, kaj sur lin falis timo. 13 Sed la anĝelo diris al li: Ne timu, Zeĥarja; ĉar via preĝo estas aŭdita, kaj via edzino Elizabeto naskos al vi filon, kaj vi donos al li la nomon Johano. 14 Kaj vi havos ĝojon kaj feliĉon, kaj multaj ĝojos pro lia naskiĝo. 15 Ĉar li estos granda antaŭ la Sinjoro, kaj li ne trinkos vinon nek ebriigaĵon; kaj li estos plena de la Sankta Spirito jam de la ventro de sia patrino. 16 Kaj multajn el la filoj de Izrael li turnos al la Eternulo, ilia Dio. 17 Kaj li iros antaŭ Lia vizaĝo en la spirito kaj potenco de Elija, por turni la korojn de la patroj al la infanoj kaj la malobeemajn al la saĝeco de la justuloj, por pretigi por la Sinjoro popolon preparitan. 18 Kaj Zeĥarja diris al la anĝelo: Per kio mi scios tion? ĉar mi estas maljunulo, kaj mia edzino havas profundan aĝon. 19 Kaj la anĝelo responde diris al li: Mi estas Gabriel, kiu staras antaŭ Dio; kaj mi estas sendita, por paroli al vi kaj fari al vi tiun bonan sciigon. 20 Kaj jen vi silentos kaj estos ne kapabla paroli, ĝis la tago, kiam tio okazos, ĉar vi ne kredis miajn vortojn, kiuj plenumiĝos siatempe. 21 Kaj la popolo atendis Zeĥarjan, kaj miris pro lia restado en la sanktejo. 22 Kaj kiam li elvenis, li ne povis paroli al ili; kaj ili eksciis, ke li vidis vizion en la sanktejo; kaj li faradis signojn al ili, kaj restis muta. 23 Kaj kiam finiĝis la tagoj de lia pastrado, li foriris en sian domon.

24 Kaj post tiuj tagoj lia edzino Elizabeto gravediĝis, kaj kaŝis sin kvin monatojn, dirante: 25 Tiamaniere agis la Eternulo rilate al mi en la tagoj, kiam Li favore rigardis min, por forpreni mian riproĉon inter homoj.

26 Kaj en la sesa monato la anĝelo Gabriel estis sendita de Dio en urbon de Galileo, nomatan Nazaret, 27 al virgulino fianĉinigita kun viro, kies nomo estis Jozef, el la domo de David; kaj la nomo de la virgulino estis Maria. 28 Kaj li venis al ŝi, kaj diris: Saluton al vi la grace favorita, la Eternulo estas kun vi. 29 Sed ŝi tre maltrankviliĝis ĉe tiu diro, kaj konsideris, kia povas esti tiu saluto. 30 Kaj la anĝelo diris al ŝi: Ne timu, Maria; ĉar vi trovis gracon antaŭ Dio. 31 Kaj jen vi gravediĝos en via ventro kaj naskos filon, kaj vi nomos lin JESUO. 32 Li estos granda, kaj estos nomata Filo de la Plejaltulo; kaj Dio, la Eternulo, donos al li la tronon de lia patro David; 33 kaj li reĝos super la domo de Jakob eterne, kaj lia regno ne havos finon. 34 Kaj Maria diris al la anĝelo: Kiel estos tio, ĉar mi ne konas viron? 35 Kaj la anĝelo responde diris al ŝi: La Sankta Spirito venos sur vin, kaj la potenco de la Plejaltulo superombros vin; pro kio ankaŭ la naskotaĵo estos nomata sankta, la Filo de Dio. 36 Kaj jen via parencino Elizabeto ankaŭ gravediĝis je filo en sia maljuneco, kaj la nuna monato estas la sesa por ŝi, kiun oni nomis senfrukta. 37 Ĉar ĉe Dio nenio estas neebla. 38 Kaj Maria diris: Jen la sklavino de la Eternulo; estu al mi laŭ via diro. Kaj la anĝelo foriris de ŝi.

39 Kaj en tiuj tagoj Maria leviĝis kaj senprokraste vojaĝis en la montan regionon, en urbon de Judujo; 40 kaj enirinte en la domon de Zeĥarja, ŝi salutis Elizabeton. 41 Kaj kiam Elizabeto aŭdis la saluton de Maria, la infaneto eksaltis en ŝia ventro; kaj Elizabeto pleniĝis de la Sankta Spirito, 42 kaj ŝi levis sian voĉon per laŭta krio, kaj diris: Benata vi estas inter virinoj, kaj benata estas la frukto de via ventro. 43 Kaj pro kio okazas al mi ĉi tio, ke la patrino de mia Sinjoro venas al mi? 44 Ĉar jen kiam la voĉo de via saluto venis en miajn orelojn, la infaneto ĝoje eksaltis en mia ventro. 45 Kaj feliĉa estas ŝi, kiu kredis, ĉar plenumiĝos tio, kio estas dirita al ŝi de la Eternulo. 46 Kaj Maria diris:

Mia animo altigas la Eternulon,

47 Kaj mia spirito ĝojis en Dio, mia Savanto,

48 Ĉar Li rigardis la humilecon de Sia sklavino;

Ĉar jen de nun ĉiuj generacioj nomos min feliĉa.

49 Ĉar la Potenculo faris al mi grandaĵojn,

Kaj sankta estas Lia nomo.

50 Kaj Lia boneco estas por ĉiuj generacioj

Al tiuj, kiuj Lin timas.

51 Li montris forton per Sia brako,

Li dispelis fierulojn en la penso de ilia koro.

52 Li malaltigis potenculojn de iliaj tronoj,

Kaj Li altigis humilulojn.

53 Malsatulojn Li plenigis per bonaĵo,

Kaj riĉulojn Li forsendis malplenaj.

54 Li helpis Sian servanton Izrael,

Memorante Sian korfavoron.

55 Kiel Li parolis al niaj patroj,

Al Abraham kaj al lia idaro eterne. 56 Kaj Maria loĝis ĉi ŝi tri monatojn, kaj reiris al sia domo.

57 Kaj venis por Elizabeto la tempo, en kiu ŝi devis naski; kaj ŝi naskis filon. 58 Kaj ŝiaj najbaroj kaj ŝiaj parencoj aŭdis, ke la Eternulo pligrandigis Sian bonecon al ŝi; kaj ili ĝojis kun ŝi. 59 Kaj en la oka tago oni venis, por cirkumcidi la infaneton; kaj ili eknomis lin Zeĥarja, laŭ la nomo de lia patro. 60 Kaj lia patrino responde diris: Tute ne; sed li estos nomata Johano. 61 Kaj ili diris al ŝi: El via parencaro estas neniu, kiu estas nomata per tiu nomo. 62 Kaj ili faris signojn al lia patro pri tio, kiel li volas, ke li estu nomata. 63 Kaj li petis tabuleton, kaj skribis jene: Lia nomo estas Johano. Kaj ĉiuj miris. 64 Kaj tuj lia buŝo malfermiĝis, kaj lia lango liberiĝis; kaj li parolis, glorante Dion. 65 Kaj timo venis sur ĉiujn, kiuj loĝis ĉirkaŭ ili, kaj tra la tuta monta regiono de Judujo disvastiĝis rakonto pri ĉio tio. 66 Kaj ĉiuj aŭdantoj konservis tion en sia koro, dirante: Kia do estos ĉi tiu knabeto? Ĉar la mano de la Eternulo estis kun li.

67 Kaj lia patro Zeĥarja pleniĝis de la Sankta Spirito, kaj profetis, dirante:

68 Benata estu la Eternulo, la Dio de Izrael,

Ĉar Li vizitis Sian popolon kaj faris por ili elaĉeton,

69 Kaj levis kornon de savo por ni

En la domo de Sia servanto David,

70 Kiel Li parolis per la buŝo de Siaj sanktaj profetoj, de post la komenco de la mondo,

71 Savadon el niaj malamikoj kaj el la mano de ĉiuj niaj malamantoj;

72 Por montri Sian bonecon ĉe niaj patroj,

Kaj por memori Sian sanktan interligon;

73 La ĵuron, kiun Li ĵuris al nia patro Abraham;

74 Ke Li donos al ni, ke, liberigite el la mano de niaj malamikoj,

Ni servu Lin sentime,

75 En sankteco kaj justeco antaŭ Li ĉiujn niajn tagojn.

76 Kaj vi, infano, estos nomata profeto de la Plejaltulo,

Ĉar vi iros antaŭ la vizaĝo de la Sinjoro, por pretigi liajn vojojn,

77 Por doni al lia popolo scion de savo

En la pardonado de iliaj pekoj,

78 Pro la kompata koro de nia Dio,

Per kiu nin vizitis la sunleviĝo de supre,

79 Por lumi sur tiujn, kiuj sidas en mallumo kaj en la ombro de morto,

Por gvidi niajn piedojn en la vojojn de paco. 80 Kaj kreskis la infano kaj fortiĝis en spirito, kaj estis en la dezertoj ĝis la tago de sia ekmontriĝo al Izrael.