1 Altı gün sonra İsa, Petrusʼu, Yakubʼu ve Yakubʼun kardeşi Yuhannaʼyı yanına aldı. Onları yüksek bir dağın tepesine çıkardı. Orada yalnızdılar. 2 Önlerinde İsaʼnın görünüşü tamamen değişti. Yüzü güneş gibi parlamaya başladı. Elbiseleri de ışık gibi bembeyaz oldu. 3 O anda Musaʼyla İlyas öğrencilere göründü. İsaʼyla konuşuyorlardı.

4 Bunun üzerine Petrus İsaʼya şöyle dedi: "Efendimiz, iyi ki buradayız. İstersen, burada üç çardak*17:4 Çardak Ağaç dallarından örülmüş küçük ev. kurayım: biri senin için, biri Musa için, biri de İlyas için."

5 O daha konuşurken, işte, parlak bir bulut onların üstüne gölge yaptı. Bulutun içinden bir ses şöyle dedi: "Sevgili Oğlum budur, Oʼndan memnunum. Oʼnu dinleyin!"

6 Öğrenciler bunu işitince çok korktular ve yere kapandılar. 7 İsa gelip onlara dokundu ve "Kalkın, korkmayın!" dedi. 8 Başlarını kaldırıp bakınca İsaʼdan başka kimseyi görmediler.

9 Dağdan inerlerken İsa onlara şöyle emretti: "İnsan Oğlu ölümden dirilene kadar, gördüklerinizi kimseye anlatmayın."

10 Öğrencileri İsaʼya şunu sordular: "Peki Tevrat uzmanları neden, ‘Önce İlyas gelmeli’ diyorlar?"

11 O da onlara şöyle cevap verdi: "Evet, İlyas gelecek ve her şeyi yeniden düzene koyacak. 12 Ama ben size diyorum: İlyas zaten geldi. Onu tanımadılar. Ona istedikleri gibi yaptılar. İnsan Oğlu da bunun gibi onların elinden acı çekecek." 13 O vakit öğrenciler İsaʼnın Vaftizci Yahya hakkında konuştuğunu anladılar.

14 İsaʼyla üç öğrencisi halkın yanına dönünce adamın biri İsaʼya gelip önünde diz çöktü ve şöyle dedi: 15 "Efendimiz, çocuğuma merhamet et. O saralıdır*17:15 Saralıdır. Sara: zaman zaman kendini kaybederek olduğu yere düşme, vücutta şiddetli çırpınmalar ve ağız köpürmesi ile ortaya çıkan bir sinir hastalığı, epilepsi. ve çok acı çekiyor. Sık sık ateşe ya da suya düşüyor. 16 Oğlumu senin öğrencilerine getirdim, ama onu iyileştiremediler."

17 İsa cevap olarak şöyle dedi: "Ey imansız ve yoldan sapmış kuşak! Ne zamana kadar sizinle beraber olacağım? Ne zamana kadar size katlanacağım? Çocuğu buraya, bana getirin." 18 İsa cini azarladı, o da çocuktan çıktı. Çocuk da aynı anda iyileşti.

19 Sonra İsa yalnızken öğrencileri Oʼna gelip, "Biz cini neden kovamadık?" diye sordular.

20,21 İsaʼnın onlara cevabı şuydu: "İmanınız yetersiz de, ondan. Size doğrusunu söylüyorum: hardal tohumu kadar imanınız olsa, şu dağa ‘Buradan kalk, oraya git’ dersiniz, o da gider. Sizin için hiçbir şey imkansız olmayacak."*17:20-21 Bazı Grekçe el yazmalarında, "Ama bu tür cinler ancak dua ve oruçla kovulabilir" sözleri de bulunur.

22 Celile bölgesinde bir araya geldiklerinde İsa öğrencilerine şöyle dedi: "İnsan Oğlu yakın bir zamanda insanların eline teslim edilecek. 23 Oʼnu öldürecekler, ama O üçüncü gün ölümden dirilecek." Öğrenciler bu söze çok üzüldüler.

24 İsaʼyla öğrencileri Kefernahumʼa geldiler. Orada iki dirhemlik tapınak vergisini toplayan memurlar Petrusʼa gelip şunu sordular: "Öğretmeniniz iki dirhemi ödemiyor mu?"

25 Petrus, "Ödüyor" dedi.

Petrus eve gelince, İsa hemen onunla konuşmaya başladı: "Simun, ne diyorsun? Sence dünyadaki krallar kimden gümrük ya da vergi alıyorlar, kendi evlatlarından mı, yoksa yabancılardan mı?"

26 Petrus, "Yabancılardan" diye cevap verdi.

Bunun üzerine İsa ona, "Demek, evlatlar vergiden serbesttir" dedi. 27 "Fakat vergi toplayanları gücendirmeyelim. Göle git, oltayı at ve tuttuğun ilk balığın ağzını aç. Orada dört dirhemlik bir para bulacaksın. Bu parayı al, hem kendin hem de benim için onlara ver."

1 Kaj post ses tagoj Jesuo prenis kun si Petron, kaj Jakobon, kaj Johanon, lian fraton, kaj kondukis ilin sur altan monton aparte; 2 kaj li estis aliformita antaŭ ili, kaj lia vizaĝo lumis kiel la suno, kaj liaj vestoj fariĝis blankaj kiel la lumo. 3 Kaj jen aperis al ili Moseo kaj Elija, parolantaj kun li. 4 Kaj Petro responde diris al Jesuo: Sinjoro, estas bone por ni esti ĉi tie. Se vi volas, mi faros ĉi tie tri laŭbojn: unu por vi, kaj unu por Moseo, kaj unu por Elija. 5 Dum li ankoraŭ parolis, jen luma nubo superombris ilin; kaj jen voĉo el la nubo, dirante: Ĉi tiu estas Mia Filo, la amata, en kiu Mi havas plezuron; aŭskultu lin. 6 Kaj aŭdinte tion, la disĉiploj falis sur sian vizaĝon, kaj tre timis. 7 Kaj Jesuo alvenis kaj ektuŝis ilin, kaj diris: Leviĝu, kaj ne timu. 8 Kaj levinte siajn okulojn, ili vidis neniun krom Jesuo sola.

9 Kaj dum ili malsupreniris de la monto, Jesuo ordonis al ili, dirante: Rakontu al neniu la vizion, ĝis la Filo de homo releviĝos el la mortintoj. 10 Kaj liaj disĉiploj demandis lin, dirante: Kial do diras la skribistoj, ke Elija devas veni antaŭe? 11 Kaj li responde diris: Vere Elija venas antaŭe, kaj restarigos ĉion; 12 sed mi diras al vi, ke Elija jam venis, kaj oni ne konis lin, sed faris al li ĉion, kion ili volis. Tiel ankaŭ la Filo de homo estas suferonta sub ili. 13 Tiam la disĉiploj komprenis, ke li parolis al ili pri Johano, la Baptisto.

14 Kaj kiam li venis al la homamaso, venis al li viro, genuante antaŭ li, kaj dirante: 15 Sinjoro, kompatu mian filon, ĉar li frenezas kaj forte suferas; ĉar ofte li falas en la fajron kaj ofte en la akvon. 16 Kaj mi venigis lin al viaj disĉiploj, kaj ili ne povis lin sanigi. 17 Kaj Jesuo responde diris: Ho senfida kaj perversa generacio, ĝis kiam mi estos kun vi? ĝis kiam mi toleros vin? venigu lin al mi ĉi tien. 18 Kaj Jesuo severe admonis lin; kaj la demono eliris el li, kaj la knabo resaniĝis en tiu sama horo. 19 Tiam la disĉiploj, veninte al Jesuo aparte, diris: Pro kio ni ne povis elpeli ĝin? 20 Kaj li respondis al ili: Pro la malgrandeco de via fido; ĉar vere mi diras al vi: Se vi havas fidon, kiel semero de sinapo, vi diros al ĉi tiu monto: Translokiĝu tien de ĉi tie, kaj ĝi translokiĝos; kaj nenio estos neebla por vi. 21 Sed ĉi tiu speco ne eliras, krom per preĝado kaj fastado.

22 Kaj kiam ili kolektiĝis en Galileo, Jesuo diris al ili: La Filo de homo estos transdonita en la manojn de homoj; 23 kaj ili mortigos lin, kaj la trian tagon li leviĝos. Kaj ili tre malĝojis.

24 Kaj kiam ili venis en Kapernaumon, venis al Petro la ricevistoj de la du draĥmoj, kaj diris: Ĉu via majstro pagas la du draĥmojn? 25 Li respondis: Jes. Kaj kiam li venis en la domon, Jesuo unue parolis al li, dirante: Kiel ŝajnas al vi, Simon? de kiuj prenas la reĝoj de la tero imposton aŭ tributon? de siaj filoj aŭ de la fremduloj? 26 Kaj kiam li diris: De la fremduloj; Jesuo diris: Sekve la filoj estas liberaj. 27 Sed, por ke ni ne ofendu ilin, iru al la maro kaj ĵetu hoketon, kaj prenu la fiŝon unue venintan, kaj malferminte ĝian buŝon, vi trovos stateron. Prenu ĝin, kaj donu al ili por mi kaj vi.