1 İnsanların ve meleklerin dillerini konuşsam,*13:1 İnsanların ve meleklerin dillerini konuşsam Diller konuşma yeteneği. Kişinin daha önce hiç öğrenmediği diller konuşması. Bu, Kutsal Ruhʼun verdiği bir yetenektir. Bu dil dünyada konuşulan yabancı dil ya da meleklerin konuştuğu bir dil olabilir. ama bende sevgi olmasa, bakır çalgı veya çınlayan zil gibi olurum. 2 Peygamberlik yeteneğim olsa, bütün sırları bilsem ve her konuda bilgi sahibi olsam, dağları yerinden oynatacak kadar güçlü imanım olsa, fakat bende sevgi olmasa, bir hiçim. 3 Bütün malımı mülkümü fakirlere dağıtsam, ya da bedenimi yakılmak üzere*13:3 Yakılmak üzere Bazı Grekçe el yazmalarında, "övünmek için" diye geçer. teslim etsem, ama bende sevgi olmasa, bunun bana hiç faydası olmaz.

4 Sevgi sabırlıdır, şefkatlidir. Sevgi kıskanmaz. Sevgi övünmez, kendini yüceltmez, 5 kaba davranmaz, kendi çıkarını düşünmez, tez öfkelenmez, kin tutmaz, 6 haksızlığa sevinmez, ama gerçeğin açığa çıkmasına sevinir. 7 Sevgi her şeye katlanır, her durumda iman eder, her zaman umut eder, her şeye dayanır.

8 Sevgi asla güçten düşmez. Peygamberlikler ve diller*13:8 Diller Kişinin daha önce hiç öğrenmediği diller konuşması. Bu, Allahʼa şükretmesi için Kutsal Ruhʼun verdiği bir yetenektir. Söylediklerini anlayabilmesi için sözlerini tercüme edebilmek için dua etmeli. Bakınız 1. Korintliler 14:1-25 ayetlerine. sona erecek, bilgi ortadan kalkacak. 9 Çünkü bilgimiz de peygamberliğimiz de yetersizdir. 10 Ama kusursuz olan geldiğinde, yetersiz olan ortadan kalkacak.

11 Ben daha çocukken çocuk gibi konuşurdum, çocuk gibi düşünürdüm. Ama yetişkin adam olunca, çocukça şeyleri bıraktım. 12 Şimdi Allahʼı aynadaki görüntü gibi görüyoruz. Fakat ileride yüz yüze göreceğiz. Şimdi bilgim eksik. Ama Allah beni nasıl biliyorsa, ben de ileride her şeyi öyle tam bileceğim. 13 Şimdi, kalıcı olan üç şey var: iman, umut, sevgi. Ama bunların en üstünü sevgidir.

1 Though I speak with the tongues of men and of angels, and have not charity, I am become as sounding brass, or a tinkling cymbal. 2 And though I have the gift of prophecy, and understand all mysteries, and all knowledge; and though I have all faith, so that I could remove mountains, and have not charity, I am nothing. 3 And though I bestow all my goods to feed the poor, and though I give my body to be burned, and have not charity, it profiteth me nothing. 4 Charity suffereth long, and is kind; charity envieth not; charity vaunteth not itself, is not puffed up, 5 Doth not behave itself unseemly, seeketh not her own, is not easily provoked, thinketh no evil; 6 Rejoiceth not in iniquity, but rejoiceth in the truth; 7 Beareth all things, believeth all things, hopeth all things, endureth all things. 8 Charity never faileth: but whether there be prophecies, they shall fail; whether there be tongues, they shall cease; whether there be knowledge, it shall vanish away. 9 For we know in part, and we prophesy in part. 10 But when that which is perfect is come, then that which is in part shall be done away. 11 When I was a child, I spake as a child, I understood as a child, I thought as a child: but when I became a man, I put away childish things. 12 For now we see through a glass, darkly; but then face to face: now I know in part; but then shall I know even as also I am known. 13 And now abideth faith, hope, charity, these three; but the greatest of these is charity.