1 Bir gün Petrus ve Yuhanna dua saatinde tapınağa çıkıyorlardı. Saat öğleden sonra üçtü.*3:1 Öğleden sonra üçtü Asıl metinde "dokuzuncu saat." O çağda günışığı altındaki zaman 12 saate bölünürdü. 2 Doğuştan sakat bir adam oraya getiriliyordu. Bu adamı tapınak avlusuna giren kişilerden para dilenmesi için her gün "Güzel Kapı" denilen avlu kapısının önüne bırakırlardı. 3 Petrusʼla Yuhanna tapınak avlusuna girmek üzereydi. Adam onları görünce, onlardan para istedi. 4 O zaman Petrusʼla Yuhanna ona dikkatle baktılar. Sonra Petrus, "Bize bak!" dedi. 5 Adam da bir şey alacağını umarak onlara dikkatle baktı.

6 Fakat Petrus ona şöyle dedi: "Bende gümüş ve altın yok. Ama bende ne varsa, onu sana veriyorum: Nasıralı İsa Mesihʼin adıyla kalk, yürü!" 7 Sonra Petrus adamı sağ elinden tutup ayağa kaldırdı. Aynı anda adamın ayakları ve ayak bilekleri sapasağlam oldu. 8 Adam ayağa fırlayarak dimdik durdu ve yürümeye başladı. Yürüye, zıplaya, Allahʼı överek onlarla birlikte tapınak avlusuna girdi. 9 Bütün halk onun yürüdüğünü ve Allahʼı övdüğünü gördü. 10 Tapınağın Güzel Kapısında oturup dilenen adam olduğunu fark ettiler. Ona olanlara şaşırıp hayret ettiler.

11 Adam Petrusʼla Yuhannaʼnın yanından ayrılmadı. Bütün halk da şaşkınlık içinde onların yanına koştu. Tapınağın "Süleymanʼın Kemeraltı" denilen üstü kapalı kısmında toplandılar. 12 Petrus bunu görünce, halka şöyle vaaz etmeye başladı: "Ey İsrail halkı! Buna neden şaştınız? Niçin gözlerinizi bize dikmiş bakıyorsunuz? Sanmayın ki bu adamı kendi kuvvetimizle, ya da dindarlığımızla yürüttük! 13 İbrahimʼin, İshakʼın ve Yakubʼun ve diğer Atalarımızın tapındığı Allah, hizmetkârı İsaʼyı yüceltti. Siz ise Oʼnu ele verdiniz. Vali Pilatus Oʼnu serbest bırakmaya karar verdi, fakat siz Oʼnu Pilatusʼun önünde reddettiniz. 14 Kutsal ve Doğru Olanʼı*3:14 Doğru Olanʼı Yahudilerin Mesihʼe verdikleri bir ad. reddettiniz ve bir katilin serbest bırakılmasını istediniz. 15 Hayat Kaynağıʼnı öldürdünüz. Fakat Allah Oʼnu ölümden diriltti. Biz buna şahidiz. 16 İsaʼnın adı, gördüğünüz ve tanıdığınız bu adama şifa verdi. Çünkü o, İsaʼnın adına iman etti. Evet, İsaʼya olan iman onu hepinizin önünde sapasağlam yaptı.

17 Şimdi, kardeşlerim, sizin de aynı liderleriniz gibi bilgisizlikle davrandığınızı biliyorum. 18 Fakat Allah, bütün peygamberlerin ağzından, Mesihiʼnin acı çekeceğini önceden bildirmişti. Bu haberi de söylediği şekilde yerine getirdi. 19 Bunun için tövbe edin, Allahʼa dönün, öyle ki, günahlarınız silinsin. 20 Öyle ki, Rab size yenilenme fırsatları versin ve sizin için önceden seçilen Mesihʼi, yani İsaʼyı göndersin. 21 Her şey bir gün yeniden yaratılacak. Allah bunu ta eski zamanlardan beri kutsal peygamberlerinin ağzından bildirmişti. O zamana kadar İsaʼnın gökte kalması lazım. 22 Musa şöyle dedi: ‘Rab Allahınız kendi halkınızdan sizin için benim gibi bir peygamber ortaya çıkaracak. Oʼnun size söyleyeceği her şeye kulak vermelisiniz. 23 O peygamberin sözünü dinlemeyen herkes Allahʼın halkından atılıp yok olacak.’*3:23 Yasanın Tekrarı 18:15,18,19

24 Samuelʼden başlayarak, onun ardından konuşan bütün peygamberler bu günleri bildirdi. 25 Peygamberlerin evlatları sizsiniz. Allahʼın atalarınızla yaptığı antlaşmaya ortaksınız. Allah İbrahimʼe şöyle söz verdi: ‘Senin soyun sayesinde yeryüzündeki bütün halklar bereketlenecek.’*3:25 Yaratılış 22:18; 26:4 26 Allah, hizmetkârı İsaʼyı önce sizin için ortaya çıkardı. Oʼnu her birinizi yaptığınız kötülüklerden döndürüp bereketlemek için gönderdi."

1 Now Peter and John went up together into the temple at the hour of prayer, being the ninth hour. 2 And a certain man lame from his mother’s womb was carried, whom they laid daily at the gate of the temple which is called Beautiful, to ask alms of them that entered into the temple; 3 Who seeing Peter and John about to go into the temple asked an alms. 4 And Peter, fastening his eyes upon him with John, said, Look on us. 5 And he gave heed unto them, expecting to receive something of them. 6 Then Peter said, Silver and gold have I none; but such as I have give I thee: In the name of Jesus Christ of Nazareth rise up and walk. 7 And he took him by the right hand, and lifted him up: and immediately his feet and ankle bones received strength. 8 And he leaping up stood, and walked, and entered with them into the temple, walking, and leaping, and praising God. 9 And all the people saw him walking and praising God: 10 And they knew that it was he which sat for alms at the Beautiful gate of the temple: and they were filled with wonder and amazement at that which had happened unto him. 11 And as the lame man which was healed held Peter and John, all the people ran together unto them in the porch that is called Solomon’s, greatly wondering.

12 And when Peter saw it, he answered unto the people, Ye men of Israel, why marvel ye at this? or why look ye so earnestly on us, as though by our own power or holiness we had made this man to walk? 13 The God of Abraham, and of Isaac, and of Jacob, the God of our fathers, hath glorified his Son Jesus; whom ye delivered up, and denied him in the presence of Pilate, when he was determined to let him go. 14 But ye denied the Holy One and the Just, and desired a murderer to be granted unto you; 15 And killed the Prince of life, whom God hath raised from the dead; whereof we are witnesses. 16 And his name through faith in his name hath made this man strong, whom ye see and know: yea, the faith which is by him hath given him this perfect soundness in the presence of you all. 17 And now, brethren, I wot that through ignorance ye did it, as did also your rulers. 18 But those things, which God before had shewed by the mouth of all his prophets, that Christ should suffer, he hath so fulfilled.

19 Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; 20 And he shall send Jesus Christ, which before was preached unto you: 21 Whom the heaven must receive until the times of restitution of all things, which God hath spoken by the mouth of all his holy prophets since the world began. 22 For Moses truly said unto the fathers, A prophet shall the Lord your God raise up unto you of your brethren, like unto me; him shall ye hear in all things whatsoever he shall say unto you. 23 And it shall come to pass, that every soul, which will not hear that prophet, shall be destroyed from among the people. 24 Yea, and all the prophets from Samuel and those that follow after, as many as have spoken, have likewise foretold of these days. 25 Ye are the children of the prophets, and of the covenant which God made with our fathers, saying unto Abraham, And in thy seed shall all the kindreds of the earth be blessed. 26 Unto you first God, having raised up his Son Jesus, sent him to bless you, in turning away every one of you from his iniquities.