1 Ey Teofilos,

İlk kitabımda*1:1 İlk kitabımda İncilʼin Luka kısmı. İsaʼnın göklere alındığı güne kadar yapmaya ve öğretmeye başladığı her şeyi yazdım. 2 İsa göklere alınmadan önce, seçtiği elçilere Kutsal Ruh aracılığıyla buyruklar verdi. 3 Acı çekip öldükten sonra, birçok kanıtla elçilere dirilmiş olduğunu gösterdi. Kırk gün süresince onlara göründü ve Allahʼın Krallığı hakkında konuştu. 4 Bir gün onlarla yemek yerken şunları emretti: "Yeruşalimʼden ayrılmayın. Babaʼnın verdiği sözün yerine gelmesini bekleyin. Bunun hakkında konuştuğumu işittiniz. 5 Şöyle ki, Yahya suyla vaftiz etti, ama siz birkaç güne kadar Kutsal Ruhʼla vaftiz olacaksınız."

6 Elçiler bir araya gelmişken, İsaʼya sordular: "Ya Rab, İsrailʼin krallığını şimdi mi yeniden kuracaksın?"

7 Onlara şöyle dedi: "Babaʼnın kendi yetkisiyle kararlaştırdığı zamanları ve tarihleri bilmek size düşmez. 8 Ama Kutsal Ruh üzerinize gelince kuvvet alacaksınız. Yeruşalimʼde, bütün Yahudiye ve Samiriyeʼde, dünyanın en uzak köşesine kadar benim şahitlerim olacaksınız."

9 İsa bu sözleri söyledikten sonra, elçileri seyrederken yukarı alındı. Bir bulut İsaʼyı alıp götürdü. Oʼnu artık göremediler.

10 İsa giderken ve onların gözleri hâlâ göğe dikiliyken, birden yanlarında beyaz elbiseler içinde iki adam göründü. 11 Şöyle dediler: "Celileli adamlar, neden göğe bakıp duruyorsunuz? Aranızdan göğe alınan İsa, aynen göğe çıktığını gördünüz gibi geri gelecek."

12 Ondan sonra Zeytin Dağı denilen tepeden Yeruşalimʼe döndüler. O tepe Yeruşalimʼe yakındır. Bir kilometre kadar uzaklıktadır.*1:12 Bir kilometre kadar uzaklıktadır. Grekçe "Bir Şabat Günü yolculuğu". Yahudi din kurallarına göre Şabat Günü 2000 arşından (yaklaşık 900 metre) fazla yol gitmek yasaktı. 13 Şehre varınca Petrus ve Yuhanna, Yakub ve Andreas, Filipus ve Tomas, Bartalmay ve Matta, Alpay oğlu Yakub ve "Yurtsever"*1:13 Yurtsever İ.S. birinci yüzyılda İsrail halkını onları esir eden Romalılardan kurtarmak için savaşan Yahudi partisi. Simun, ve Yakub oğlu Yahuda kaldıkları evin üst katına çıktılar. 14 Onlar kendilerini tek bir fikirle hep duaya verdiler. Bazı kadınlar, İsaʼnın annesi Meryem ve İsaʼnın erkek kardeşleri onlara katıldılar.

15 O günlerde Petrus imanlı kardeşlerin arasında ayağa kalktı. Aşağı yukarı yüz yirmi kişiden meydana gelen bir topluluk bir araya gelmişti. Petrus onlara şöyle dedi: 16 "Kardeşler, Kutsal Yazıʼnın yerine gelmesi lazımdı. Bunu Kutsal Ruh, Davudʼun ağzıyla Yahuda hakkında önceden haber vermişti. Yahuda, İsaʼyı yakalayanlara yol gösterdi. 17 Oysa bizden biriydi ve bu hizmette pay alırdı."

18 Yahuda ihanetinin karşılığıyla bir tarla aldı. Sonra baş aşağı düştü, karnı yarıldı ve bütün bağırsakları dışarı fışkırdı. 19 Yeruşalimʼde yaşayan herkesin bu olaydan haberi oldu. Bu yüzden o tarlaya onların dilinde "Hakeldema" denilir. Bu ad "Kan Tarlası" anlamına gelir.

20 Petrus konuşmasına şöyle devam etti: "Mezmurlar kitabında şöyle yazılmıştır:

‘Onun evi ıssız kalsın,

artık kimse orada oturmasın.’*1:20 Mezmur 69:25

Yine de:

‘Onun görevini başkası alsın.’*1:20 Mezmur 109:8

21 Bunun için, Rab İsa aramızdayken hep bizimle beraber olan adamlardan birini seçmeliyiz. 22 Bu kişi, İsaʼnın Yahya tarafından vaftiz edilmesinden göklere alınmasına kadar aramızda bulunmuş biri olmalı. Bize katılıp İsaʼnın dirilişine şahitlik etmeli."

23 İki adamı öne çıkardılar: Biri Barsabba ve Yustus diye bilinen Yusuf, öbürüyse Mattiya idi. 24 Şöyle dua ettiler: "Ya Rab, sen her insanın yüreğini biliyorsun. Bize bu ikisinden hangisini seçtiğini göster. 25 Yahudaʼnın hak ettiği yere gitmek için boş bıraktığı bu hizmeti ve elçilik görevini kim alsın?" 26 Ondan sonra bu iki kişi arasında kura çektirdiler. Kura Mattiyaʼya düştü. Böylece Mattiya seçilip on bir elçiye katıldı.

1 The former treatise have I made, O Theophilus, of all that Jesus began both to do and teach, 2 Until the day in which he was taken up, after that he through the Holy Ghost had given commandments unto the apostles whom he had chosen: 3 To whom also he shewed himself alive after his passion by many infallible proofs, being seen of them forty days, and speaking of the things pertaining to the kingdom of God: 4 And, being assembled together with them, commanded them that they should not depart from Jerusalem, but wait for the promise of the Father, which, saith he, ye have heard of me. 5 For John truly baptized with water; but ye shall be baptized with the Holy Ghost not many days hence. 6 When they therefore were come together, they asked of him, saying, Lord, wilt thou at this time restore again the kingdom to Israel? 7 And he said unto them, It is not for you to know the times or the seasons, which the Father hath put in his own power. 8 But ye shall receive power, after that the Holy Ghost is come upon you: and ye shall be witnesses unto me both in Jerusalem, and in all Judæa, and in Samaria, and unto the uttermost part of the earth. 9 And when he had spoken these things, while they beheld, he was taken up; and a cloud received him out of their sight. 10 And while they looked stedfastly toward heaven as he went up, behold, two men stood by them in white apparel; 11 Which also said, Ye men of Galilee, why stand ye gazing up into heaven? this same Jesus, which is taken up from you into heaven, shall so come in like manner as ye have seen him go into heaven. 12 Then returned they unto Jerusalem from the mount called Olivet, which is from Jerusalem a sabbath day’s journey. 13 And when they were come in, they went up into an upper room, where abode both Peter, and James, and John, and Andrew, Philip, and Thomas, Bartholomew, and Matthew, James the son of Alphaeus, and Simon Zelotes, and Judas the brother of James. 14 These all continued with one accord in prayer and supplication, with the women, and Mary the mother of Jesus, and with his brethren.

15 And in those days Peter stood up in the midst of the disciples, and said, (the number of names together were about an hundred and twenty,) 16 Men and brethren, this scripture must needs have been fulfilled, which the Holy Ghost by the mouth of David spake before concerning Judas, which was guide to them that took Jesus. 17 For he was numbered with us, and had obtained part of this ministry. 18 Now this man purchased a field with the reward of iniquity; and falling headlong, he burst asunder in the midst, and all his bowels gushed out. 19 And it was known unto all the dwellers at Jerusalem; insomuch as that field is called in their proper tongue, Aceldama, that is to say, The field of blood. 20 For it is written in the book of Psalms, Let his habitation be desolate, and let no man dwell therein: and his bishoprick let another take. 21 Wherefore of these men which have companied with us all the time that the Lord Jesus went in and out among us, 22 Beginning from the baptism of John, unto that same day that he was taken up from us, must one be ordained to be a witness with us of his resurrection. 23 And they appointed two, Joseph called Barsabas, who was surnamed Justus, and Matthias. 24 And they prayed, and said, Thou, Lord, which knowest the hearts of all men, shew whether of these two thou hast chosen, 25 That he may take part of this ministry and apostleship, from which Judas by transgression fell, that he might go to his own place. 26 And they gave forth their lots; and the lot fell upon Matthias; and he was numbered with the eleven apostles.