1 Bundan sonra, İsa Taberiye Gölüʼnün yanında öğrencilerine tekrar göründü. Bu da şöyle oldu: 2 Simun Petrus, İkiz diye bilinen Tomas, Celile bölgesindeki Kana köyünden olan Natanel, Zebediʼnin oğulları ve İsaʼnın öğrencilerinden iki kişi daha bir aradaydı. 3 Simun Petrus onlara şöyle dedi: "Ben balık tutmaya gidiyorum." Onlar da, ona "Biz de seninle geliyoruz" dediler. Dışarı çıkıp tekneye bindiler. Ama o gece hiçbir şey tutmadılar.

4 Güneş doğmak üzereyken İsa kıyıda durdu. Fakat öğrenciler Oʼnun İsa olduğunu anlamadılar.

5 İsa onlara, "Çocuklar, balığınız yok mu?" diye sordu.

Onlar, "Yok" diye cevap verdiler.

6 İsa onlara şöyle dedi: "Ağı teknenin sağ tarafına atın, o zaman balık tutarsınız." Onlar da ağı attılar ve o kadar çok balık tuttular ki, ağı teknenin içine çekmeye güçleri yetmedi.

7 Bunun üzerine İsaʼnın sevdiği öğrenci Petrusʼa, "Bu Rabʼdir!" dedi. Simun Petrus Oʼnun Rab olduğunu duyunca, iş elbisesine çekidüzen verdi, çünkü başka bir şey giymemişti. Sonra göle atladı. 8 Öbür öğrenciler balık dolu ağı çekerek tekneyle geldiler. Karadan ancak yüz metre*21:8 Yüz metre Grekçede "iki yüz arşın". 1 arşın aşağı yukarı 45 santimdir. kadar uzaktaydılar. 9 Karaya çıkınca kömürden bir ateş gördüler. Ateşin üstünde balık pişiyordu. Bir de ekmek vardı.

10 İsa onlara şöyle dedi: "Az önce tuttuğunuz balıklardan getirin." 11 Simun Petrus da tekneye binip ağı karaya çekti. Ağ yüz elli üç büyük balıkla doluydu. O kadar çok balık olduğu halde ağ yırtılmadı. 12 İsa onlara, "Gelin, yemek yiyin!" dedi.

Öğrencilerinden hiçbiri Oʼna, "Sen kimsin?" diye sormaya cesaret edemedi. Çünkü Oʼnun Rab olduğunu anladılar. 13 İsa da gidip ekmeği aldı ve onlara verdi. Aynı şekilde balıkları da verdi. 14 Bu, İsaʼnın ölümden dirildikten sonra öğrencilerine üçüncü görünüşüydü.

15 Yemekten sonra İsa Simun Petrusʼa şunu sordu: "Yuhanna oğlu Simun, beni bunlardan daha çok seviyor musun?"

Petrus Oʼna şöyle dedi: "Evet, Rab, seni sevdiğimi biliyorsun."

İsa ona, "Kuzularımı otlat!"*21:15 İsa burada kendisine iman edenleri demek istiyor. Petrusʼun bu yeni iman edenleri imanda yetiştirmesini istedi. dedi.

16 İsa ona ikinci defa sordu: "Yuhanna oğlu Simun, beni seviyor musun?"

Petrus ona şöyle dedi: "Evet, Rab, seni sevdiğimi biliyorsun."

İsa ona, "Koyunlarımı güt!"*21:16 Koyunlarımı güt! İsa burada kendisine iman edenleri demek istiyor. Petrusʼun bu yetişmiş imanlılara yol göstermesini istedi. dedi.

17 İsa ona üçüncü defa sordu: "Yuhanna oğlu Simun, beni seviyor musun?"

Petrus İsaʼnın ona üçüncü defa, "Sen beni seviyor musun?" diye sorduğuna üzüldü ve şöyle dedi: "Rab, her şeyi biliyorsun. Seni sevdiğimi de biliyorsun."

İsa ona, "Koyunlarımı otlat!"*21:17 Koyunlarımı otlat! İsa burada kendisine iman edenleri demek istiyor. Petrusʼun bu yetişmiş imanlıları eğitmesini istedi. dedi. 18 "Sana doğrusunu söylüyorum, sen gençken, kendi kuşağını kendin bağlardın ve istediğin yere giderdin. Ama yaşlanınca ellerini uzatacaksın, başkası seni bağlayacak ve istemediğin yere götürecek." 19 Bunu söylemekle Petrusʼun ne çeşit ölümle Allahʼı yücelteceğine işaret ediyordu. Sonra, "Benim peşimden gel!" dedi.

20 Petrus arkasına dönüp İsaʼnın sevdiği öğrencinin peşlerinden geldiğini gördü. Bu öğrenci, akşam yemeğinde İsaʼnın göğsüne yaslanan ve "Efendimiz, sana ihanet edecek olan kimdir?" diye soran öğrenciydi.*21:20 Yuhanna 13:25 21 Petrus onu görünce İsaʼya, "Rab, ya ona ne olacak?" diye sordu.

22 İsa ona şöyle dedi: "Ben gelinceye dek onun hayatta kalmasını isteyecek olsam, bundan sana ne? Sen peşimden gel!" 23 İşte, bu yüzden imanlı kardeşlerin arasında, "O öğrenci hiç ölmeyecek" diye bir söylenti çıktı. Ama İsa onun ölmeyeceğini söylemedi. Sadece, "Ben gelinceye dek onun hayatta kalmasını isteyecek olsam, bundan sana ne?" dedi.

24 Bu olaylara şahitlik eden ve bunları yazan öğrenci budur. Onun şahitliğinin doğru olduğunu biliyoruz.

25 İsaʼnın yaptığı daha birçok şey var. Bunlar tek tek yazılsaydı, sanırım yazılan kitaplar dünyaya sığmazdı.

1 After these things Jesus shewed himself again to the disciples at the sea of Tiberias; and on this wise shewed he himself. 2 There were together Simon Peter, and Thomas called Didymus, and Nathanael of Cana in Galilee, and the sons of Zebedee, and two other of his disciples. 3 Simon Peter saith unto them, I go a fishing. They say unto him, We also go with thee. They went forth, and entered into a ship immediately; and that night they caught nothing. 4 But when the morning was now come, Jesus stood on the shore: but the disciples knew not that it was Jesus. 5 Then Jesus saith unto them, Children, have ye any meat? They answered him, No. 6 And he said unto them, Cast the net on the right side of the ship, and ye shall find. They cast therefore, and now they were not able to draw it for the multitude of fishes. 7 Therefore that disciple whom Jesus loved saith unto Peter, It is the Lord. Now when Simon Peter heard that it was the Lord, he girt his fisher’s coat unto him, (for he was naked,) and did cast himself into the sea. 8 And the other disciples came in a little ship; (for they were not far from land, but as it were two hundred cubits,) dragging the net with fishes. 9 As soon then as they were come to land, they saw a fire of coals there, and fish laid thereon, and bread. 10 Jesus saith unto them, Bring of the fish which ye have now caught. 11 Simon Peter went up, and drew the net to land full of great fishes, an hundred and fifty and three: and for all there were so many, yet was not the net broken. 12 Jesus saith unto them, Come and dine. And none of the disciples durst ask him, Who art thou? knowing that it was the Lord. 13 Jesus then cometh, and taketh bread, and giveth them, and fish likewise. 14 This is now the third time that Jesus shewed himself to his disciples, after that he was risen from the dead.

15 So when they had dined, Jesus saith to Simon Peter, Simon, son of Jonas, lovest thou me more than these? He saith unto him, Yea, Lord; thou knowest that I love thee. He saith unto him, Feed my lambs. 16 He saith to him again the second time, Simon, son of Jonas, lovest thou me? He saith unto him, Yea, Lord; thou knowest that I love thee. He saith unto him, Feed my sheep. 17 He saith unto him the third time, Simon, son of Jonas, lovest thou me? Peter was grieved because he said unto him the third time, Lovest thou me? And he said unto him, Lord, thou knowest all things; thou knowest that I love thee. Jesus saith unto him, Feed my sheep. 18 Verily, verily, I say unto thee, When thou wast young, thou girdedst thyself, and walkedst whither thou wouldest: but when thou shalt be old, thou shalt stretch forth thy hands, and another shall gird thee, and carry thee whither thou wouldest not. 19 This spake he, signifying by what death he should glorify God. And when he had spoken this, he saith unto him, Follow me. 20 Then Peter, turning about, seeth the disciple whom Jesus loved following; which also leaned on his breast at supper, and said, Lord, which is he that betrayeth thee? 21 Peter seeing him saith to Jesus, Lord, and what shall this man do? 22 Jesus saith unto him, If I will that he tarry till I come, what is that to thee? follow thou me. 23 Then went this saying abroad among the brethren, that that disciple should not die: yet Jesus said not unto him, He shall not die; but, If I will that he tarry till I come, what is that to thee? 24 This is the disciple which testifieth of these things, and wrote these things: and we know that his testimony is true. 25 And there are also many other things which Jesus did, the which, if they should be written every one, I suppose that even the world itself could not contain the books that should be written. Amen.