1 O zaman Pilatus İsaʼyı kamçılattı. 2 Askerler dikenlerden bir taç örüp İsaʼnın başına koydular. Sonra Oʼna mor renkli bir kaftan giydirdiler. 3 İsaʼnın önüne gelip defalarca, "Yaşasın Yahudilerin kralı!" dediler ve Oʼna tokat attılar.

4 Pilatus tekrar dışarı çıktı. Yahudi liderlere şöyle dedi: "Bakın, Oʼnu size dışarı getiriyorum ki, Oʼnda hiçbir suç bulmadığımı bilesiniz." 5 Bunun üzerine İsa dışarı çıktı. Başında dikenli taç ve sırtında mor renkli kaftan vardı. Pilatus onlara, "İşte o adam!" dedi.

6 Başrahipler ve tapınak polisleri İsaʼyı görünce, "Çarmıha ger! Çarmıha ger!" diye bağırdılar.

Pilatus onlara şöyle dedi: "Oʼnu siz alın ve çarmıha gerin. Çünkü ben Oʼnda hiçbir suç bulmuyorum."

7 Yahudi liderler Pilatusʼa şöyle karşılık verdiler: "Bizim bir kanunumuz var. Bu kanuna göre Oʼnun ölmesi lazım, çünkü Allahʼın Oğlu olduğunu söylüyor."

8 Pilatus bu sözü duyunca daha da çok korktu. 9 Tekrar saraya girip İsaʼya, "Sen neredensin?" diye sordu. Ama İsa ona cevap vermedi. 10 Bunun üzerine Pilatus Oʼna şöyle dedi: "Bana söyleyecek bir şeyin yok mu? Seni serbest bırakmaya da, çarmıha germeye de yetkim olduğunu bilmiyor musun?"

11 İsa şöyle cevap verdi: "Sana yukarıdan verilmemiş olsaydı, benim üzerimde hiçbir yetkin olmazdı. Bunun için, kim beni senin eline teslim ettiyse, onun günahı daha büyüktür."

12 Bu nedenle Pilatus Oʼnu serbest bırakmaya çalıştı. Ama Yahudi liderler şöyle bağırdılar: "Sen bu adamı serbest bırakırsan, Sezarʼın arkadaşı değilsin. Kendine kral diyen herkes Sezarʼa başkaldırmış olur."

13 Pilatus bu sözleri işitince, İsaʼyı dışarıya, Taş Döşeme denilen yere çıkardı. Orada yargı yerine oturdu. Yerin adı Aramiceʼde Gabbataʼdır. 14 Saat öğleyin on ikiye doğruydu. Özgürlük Bayramıʼnın Hazırlık Günüʼydü.

Pilatus da Yahudi liderlere, "İşte kralınız!" dedi.

15 Onlar da şöyle bağırdılar: "Yok et Oʼnu, yok et! Oʼnu çarmıha ger!"

Pilatus, "Kralınızı mı çarmıha gereyim?" diye sordu.

Başrahipler şöyle cevap verdiler: "Sezarʼdan başka kralımız yok!"

16 O zaman Pilatus İsaʼyı, çarmıha gerilsin diye askerlere teslim etti.

Onlar da İsaʼyı alıp götürdüler. 17 İsa kendi çarmıhını yüklenip şehirden çıktı, Kafatası denilen yere doğru gitti. Bu yerin Aramice adı Golgotaʼdır. 18 İsaʼyı orada çarmıha gerdiler. Oʼnunla birlikte iki adamı daha çarmıha gerdiler. Biri bir yanda, diğeri öbür yanda, İsa ise ortadaydı.

19 Pilatus bir de tabela yazdırdı ve onu çarmıhın üzerine astırdı. Şöyle yazılıydı: "Nasıralı İsa, Yahudilerin Kralı." 20 Yahudilerin birçoğu bu tabelayı okudu. Çünkü İsaʼnın çarmıha gerildiği yer şehre yakındı ve tabela Aramice, Latince ve Grekçe olarak yazılmıştı. 21 Bu yüzden Yahudi başrahipler Pilatusʼa şöyle dediler: " ‘Yahudilerin Kralı’ diye yazma. Ama ‘O Yahudilerin Kralıʼyım dedi’ diye yaz."

22 Pilatus cevap olarak, "Ne yazdıysam yazdım" dedi.

23 Askerler İsaʼyı çarmıha gerdikten sonra Oʼnun elbiselerini alıp dört parçaya böldüler. Her askere birer pay düşecekti. Gömleğini*19:23 Gömlek Gömlek mintan adıyla tanınıyordu. Uzundu. Dış elbisenin altında giyilirdi. de aldılar. Gömlek boydan boya dikişsiz, tek bir kumaş parçasıydı. 24 Bu sebeple birbirlerine şöyle dediler: "Bunu yırtmayalım, kime düşecek diye kura çekelim."

Bu, Kutsal Yazıʼnın şu sözü yerine gelsin diye oldu:

"Giysilerimi aralarında paylaştılar

ve kaftanım için kura çektiler."*19:24 Mezmur 22:18

İşte, bunları askerler yaptılar.

25 İsaʼnın çarmıhının yanındaysa kadınlar duruyordu. Onlar İsaʼnın annesi, teyzesi, Klopasʼın karısı Meryem, ve Mecdelli Meryemʼdi. 26 İsa, annesinin ve sevdiği öğrencinin*19:26 Sevdiği öğrencinin Yuhannaʼnın kendisidir. orada durduğunu gördü. Annesine, "Bayan*19:26 Bayan İsa annesine "anne" demedi. İsa hizmetine başlarken bu sözle aralarındaki ilşikinin değiştiğini açıklamıştı. O zamanlarda bayan diye tercüme edilen söz saygıdeğer kadınlar için kullanılırdı., işte bu senin oğlun!" dedi. 27 Ondan sonra öğrencisine "Bak, bu senin annen!" dedi. O öğrenci o günden sonra İsaʼnın annesini kendi evine aldı.

28 Bundan sonra İsa her şeyin zaten tamamlandığını biliyordu. Kutsal Yazılarʼın sözü yerine gelsin diye, "Susadım" dedi.*19:28 Mezmur 22:15; 69:21 29 Orada ekşi şarapla*19:29 Ekşi şarapla Sulandırılan bu ekşi şarap işçilerin ve askerlerin susuzluğunu gidermek için kullanılırdı. dolu bir kap vardı. Askerler bir sünger alıp onu şaraba batırdılar. Sonra süngeri bir dalın ucuna*19:29 Bir dalın ucuna Dalın alındığı bitkinin adı şileotudur. Şileotu Eski Antlaşmaʼda kurban kanının serpilmesi için kullanılan bol yapraklı bir bitkidir. takıp İsaʼnın ağzına uzattılar. 30 İsa ekşi şarabı içtikten sonra, "Tamamlandı!" dedi. Ardından başını eğip ruhunu teslim etti.

31 O gün Hazırlık Günüʼydü. Akşam olunca hem Şabat Günü hem de önemli bayram başlayacaktı. Yahudi liderler cesetlerin çarmıhta kalmasını istemiyorlardı. Bu sebeple Pilatusʼtan çarmıha gerilenlerin bacaklarının kırılmasını*19:31 Bacaklarının kırılmasını Çarmıha gerilen cezalıların ölümünü çabuklaştırmak için bacakları kırılırdı. Böylece nefes almak için kendilerini yukarı çekemezlerdi. Neticede nefessiz kalır ve çabucak ölürlerdi. ve cesetlerin kaldırılmasını istediler. 32 Bunun üzerine askerler İsaʼnın yanında çarmıha gerilmiş adamlara geldiler. Birinci adamın bir de öbür adamın bacaklarını kırdılar. 33 Ama İsaʼya gelince Oʼnun zaten öldüğünü gördüler. Bunun için Oʼnun bacaklarını kırmadılar. 34 Ne var ki askerlerden biri mızrakla Oʼnun böğrünü deldi. Bunu yapar yapmaz oradan kan ve su aktı. 35 Bunu görmüş olan kişi, siz de iman edesiniz diye şahitlik etmiştir ve şahitliği doğrudur. Doğruyu söylediğini de kendisi biliyor. 36 Bunlar şu Kutsal Yazı yerine gelsin diye oldu: "Onun tek bir kemiği bile kırılmayacak."*19:36 Çıkış 12:46; Sayım 9:12; Mezmur 34:20 37 Yine başka bir Kutsal Yazı şöyle diyor: "Bedenini delip deştikleri kişiye bakacaklar."*19:37 Zekeriya 12:10; Vahiy 1:7

38 Bundan sonra Aramatyalı Yusuf İsaʼnın ölüsünü almak için Pilatusʼa rica etti. Yusuf, İsaʼnın bir öğrencisiydi. Ama Yahudi liderlerden korktuğundan bunu gizli tutuyordu. Pilatus Yusufʼa izin verdi. Yusuf gidip İsaʼnın cesedini kaldırdı. 39 Gece vakti İsaʼyı ziyaret etmiş olan Nikodim de oraya gitti. Nikodim otuz litre*19:39 Otuz litre Grekçede "yüz litra". 1 litra 327 gram ağırlığındadır. kadar karışık mür ve sarısabır kokularını getirdi. 40 İsaʼnın cesedinini alıp güzel kokularla birlikte bezlere sardılar. Yahudilerin cenaze adetleri böyleydi. 41 İsaʼnın çarmıha gerildiği yerde bir bahçenin içinde yeni bir mezar vardı. Oraya henüz hiç kimse koyulmamıştı. 42 Yahudilerin Bayrama Hazırlık Günüʼydü.*19:42 Bayrama Hazırlık Günüʼydü. Bayram günü akşam güneş batınca başlar. Hazırlık günü işlerini bitirip bayram günü için hazır olmaya çalıştıkları gündü. Bunun için İsaʼyı oraya koydular, çünkü mezar yakındı.

1 Then Pilate therefore took Jesus, and scourged him. 2 And the soldiers platted a crown of thorns, and put it on his head, and they put on him a purple robe, 3 And said, Hail, King of the Jews! and they smote him with their hands. 4 Pilate therefore went forth again, and saith unto them, Behold, I bring him forth to you, that ye may know that I find no fault in him. 5 Then came Jesus forth, wearing the crown of thorns, and the purple robe. And Pilate saith unto them, Behold the man! 6 When the chief priests therefore and officers saw him, they cried out, saying, Crucify him, crucify him. Pilate saith unto them, Take ye him, and crucify him: for I find no fault in him. 7 The Jews answered him, We have a law, and by our law he ought to die, because he made himself the Son of God.

8 When Pilate therefore heard that saying, he was the more afraid; 9 And went again into the judgment hall, and saith unto Jesus, Whence art thou? But Jesus gave him no answer. 10 Then saith Pilate unto him, Speakest thou not unto me? knowest thou not that I have power to crucify thee, and have power to release thee? 11 Jesus answered, Thou couldest have no power at all against me, except it were given thee from above: therefore he that delivered me unto thee hath the greater sin. 12 And from thenceforth Pilate sought to release him: but the Jews cried out, saying, If thou let this man go, thou art not Cæsar’s friend: whosoever maketh himself a king speaketh against Cæsar.

13 When Pilate therefore heard that saying, he brought Jesus forth, and sat down in the judgment seat in a place that is called the Pavement, but in the Hebrew, Gabbatha. 14 And it was the preparation of the passover, and about the sixth hour: and he saith unto the Jews, Behold your King! 15 But they cried out, Away with him, away with him, crucify him. Pilate saith unto them, Shall I crucify your King? The chief priests answered, We have no king but Cæsar. 16 Then delivered he him therefore unto them to be crucified. And they took Jesus, and led him away. 17 And he bearing his cross went forth into a place called the place of a skull, which is called in the Hebrew Golgotha: 18 Where they crucified him, and two other with him, on either side one, and Jesus in the midst.

19 And Pilate wrote a title, and put it on the cross. And the writing was, JESUS OF NAZARETH THE KING OF THE JEWS. 20 This title then read many of the Jews: for the place where Jesus was crucified was nigh to the city: and it was written in Hebrew, and Greek, and Latin. 21 Then said the chief priests of the Jews to Pilate, Write not, The King of the Jews; but that he said, I am King of the Jews. 22 Pilate answered, What I have written I have written.

23 Then the soldiers, when they had crucified Jesus, took his garments, and made four parts, to every soldier a part; and also his coat: now the coat was without seam, woven from the top throughout. 24 They said therefore among themselves, Let us not rend it, but cast lots for it, whose it shall be: that the scripture might be fulfilled, which saith, They parted my raiment among them, and for my vesture they did cast lots. These things therefore the soldiers did.

25 Now there stood by the cross of Jesus his mother, and his mother’s sister, Mary the wife of Cleophas, and Mary Magdalene. 26 When Jesus therefore saw his mother, and the disciple standing by, whom he loved, he saith unto his mother, Woman, behold thy son! 27 Then saith he to the disciple, Behold thy mother! And from that hour that disciple took her unto his own home.

28 After this, Jesus knowing that all things were now accomplished, that the scripture might be fulfilled, saith, I thirst. 29 Now there was set a vessel full of vinegar: and they filled a spunge with vinegar, and put it upon hyssop, and put it to his mouth. 30 When Jesus therefore had received the vinegar, he said, It is finished: and he bowed his head, and gave up the ghost. 31 The Jews therefore, because it was the preparation, that the bodies should not remain upon the cross on the sabbath day, (for that sabbath day was an high day,) besought Pilate that their legs might be broken, and that they might be taken away. 32 Then came the soldiers, and brake the legs of the first, and of the other which was crucified with him. 33 But when they came to Jesus, and saw that he was dead already, they brake not his legs: 34 But one of the soldiers with a spear pierced his side, and forthwith came there out blood and water. 35 And he that saw it bare record, and his record is true: and he knoweth that he saith true, that ye might believe. 36 For these things were done, that the scripture should be fulfilled, A bone of him shall not be broken. 37 And again another scripture saith, They shall look on him whom they pierced.

38 And after this Joseph of Arimathaea, being a disciple of Jesus, but secretly for fear of the Jews, besought Pilate that he might take away the body of Jesus: and Pilate gave him leave. He came therefore, and took the body of Jesus. 39 And there came also Nicodemus, which at the first came to Jesus by night, and brought a mixture of myrrh and aloes, about an hundred pound weight. 40 Then took they the body of Jesus, and wound it in linen clothes with the spices, as the manner of the Jews is to bury. 41 Now in the place where he was crucified there was a garden; and in the garden a new sepulchre, wherein was never man yet laid. 42 There laid they Jesus therefore because of the Jews’ preparation day; for the sepulchre was nigh at hand.