1 Başlangıçta Söz vardı, Söz Allahʼla birlikteydi ve Allah neyse Söz de Oʼydu. 2 O başlangıçta Allahʼla birlikteydi. 3 Her şey Sözʼün aracılığıyla yaratıldı. Yaratılmış olan hiçbir şey Oʼnsuz var olmadı. 4 Yaşam kaynağı Oʼydu ve bu yaşam insanların ışığıydı. 5 Işık*1:5 Işık Allah hakkında gerçek bilgiyi vererek insanları aydınlatan İsa Mesih. karanlığı aydınlatır, karanlık*1:5 Karanlık İnsanları Allah konusunda bilgisiz tutmaya çalışan Şeytan ve onunla işbirliği yapan cinler ve insanlar. ise ışığı söndüremedi.

6 Allahʼın gönderdiği Yahya adlı bir adam vardı. 7 Yahya Işık için şahitlik etmeye geldi. Öyle ki, onun şahitliği sayesinde herkes iman etsin. 8 Yahya Işık değildi ama Işık için şahitlik etmeye geldi.

9 Bütün insanları aydınlatan gerçek Işık dünyaya geliyordu. 10 Söz dünyadaydı. Dünya Oʼnun aracılığıyla var oldu. Fakat dünya Oʼnu tanımadı. 11 O kendi memleketine geldi, kendi halkı bile Oʼnu kabul etmedi. 12 Ama Söz kendisini kabul edenlere Allahʼın evlatları olma hakkını verdi. Bunlar Oʼnun adına güvenen kişilerdi. 13 Onlar kandan, bedenin isteğinden, ya da erkeğin isteğinden değil, Allahʼtan doğdular.*1:13 Allahʼtan doğdular. Allahʼın evlatları olma hakkına sahip olanlar bu ilişkiye Allahʼtan yeni ruhsal hayat alarak kavuşurlar.

14 Söz insan oldu, aramızda yaşadı. Biz de Oʼnun yüceliğini, Babaʼdan gelen biricik Oğulʼun yüceliğini gördük. O, lütuf ve gerçekle doludur.

15 Yahya Oʼnun için şahitlik ederken yüksek sesle şunu söyledi: " ‘Benden sonra gelen, benden üstündür, çünkü O benden önce vardı,’ dediğim kişi budur." 16 Evet hepimiz Oʼnun doluluğundan*1:16 Doluluğundan Söz olan İsa Mesih lütuf ve gerçekle doludur (Yuhanna 1:14). Oʼna iman edenler bu bol lütuf kaynağından sürekli alırlar. lütuf üzerine lütuf aldık. 17 Tevrat kanunları Musa aracılığıyla verildi, lütuf ve gerçek ise İsa Mesih aracılığıyla geldi. 18 Hiç kimse hiçbir zaman Allahʼı görmemiştir. Ama Babaʼnın bağrında olan ve kendisi Allah olan biricik Oğul Oʼnu tanıttı.

19 Yahudi liderler Yahyaʼya kim olduğunu sormak için Yeruşalimʼden rahipler ve Levililer gönderdiler. Yahya şöyle şahitlik etti: 20 "Ben Mesih değilim" dedi. Bunu hiç inkâr etmeden açıkça söyledi.

21 Yahyaʼya sordular: "O zaman ne diyorsun? İlyas peygamber misin?"

O da, "Hayır" dedi.

"Beklediğimiz peygamber misin?"

Cevap olarak, "Hayır, değilim" dedi.

22 Bunun üzerine ona şöyle dediler: "Sen kimsin? Bizi gönderenlere bir cevabımız olsun. Sen kendin için ne diyorsun?"

23 Yahya şöyle dedi: "Yeşaya Peygamberʼin söylediği gibi ben, ‘Rabbin yolunu düz yapın’, diye ıssız yerlerde sesini yükselten biriyim."*1:23 Yeşaya 40:3

24 Yahyaʼnın yanına gönderilen adamlar Ferisiydi. 25 Onlar Yahyaʼya sordular: "Mademki sen ne Mesih, ne İlyas, ne de beklediğimiz peygambersin, o zaman niye vaftiz ediyorsun?"

26 Yahya onlara şöyle cevap verdi: "Ben suyla vaftiz ediyorum. Ama aranızda tanımadığınız bir kişi duruyor. 27 Benden sonra gelen Oʼdur. Ben Oʼnun ayaklarındaki sandalet bağlarını çözmeye layık değilim."

28 Bu olaylar Şeria ırmağının öte tarafındaki Beytanya köyünde oldu. Yahya orada vaftiz ediyordu.

29 Yahya ertesi gün İsaʼnın kendisine doğru geldiğini gördü ve şöyle dedi: "Bakın, bu Allah Kuzusu, dünyanın günahını ortadan kaldıran! 30 Oʼnun hakkında şöyle demiştim: ‘Benden sonra bir adam gelecek, O benden daha üstündür, çünkü benden önce vardı.’ 31 Ben Oʼnun kim olduğunu fark etmedim. Ama O, İsrail halkına tanıtılsın diye suyla vaftiz etmeye geldim."

32 Yahya şahitliğine şöyle devam etti: "Kutsal Ruhʼun gökten indiğini ve bir güvercin gibi Oʼnun üzerinde durduğunu gördüm. 33 Ben Oʼnun kim olduğunu fark etmedim. Ama suyla vaftiz etmek için beni gönderen Allah bana şöyle demişti: ‘Ruhʼun inip birinin üzerinde durduğunu göreceksin. İşte, Kutsal Ruhʼla vaftiz eden Oʼdur.’ 34 Ben de bunu gördüm ve şahitlik ediyorum ki, Allahʼın Oğlu budur."

35 Yahya ertesi gün iki öğrencisiyle duruyordu. 36 İsa geçerken, Yahya Oʼna dikkatle bakarak şöyle dedi: "İşte, Allah Kuzusu!"

37 Yahyaʼnın iki öğrencisi onun bu sözünü duydular ve İsaʼnın peşinden gittiler. 38 İsa arkasına dönüp onların kendisini izlediğini gördü. Onlara sordu: "Ne istiyorsunuz?"

Onlar da şöyle dediler: "Ey Rabbi, nerede kalıyorsun?" Rabbi "öğretmenim" demektir.

39 Onlara, "Gelin ve görün!" dedi.

Gidip Oʼnun nerede kaldığını gördüler. Saat yaklaşık öğleden sonra dörttü. O gün Oʼnunla kaldılar.

40 Yahyaʼnın söylediklerini işiten ve İsaʼnın peşinden giden iki kişiden biri Simun Petrusʼun kardeşi Andreasʼtı. 41 O da önce gitti, kardeşi Simunʼu buldu ve ona şöyle dedi: "Biz Mesihʼi bulduk!" Mesih "meshedilmiş Kişi"*1:41 Meshedilmiş Kişi Üzerine yağ dökülmüş Olan veya Mesih, İsrail halkının beklediği Kral ve Kurtarıcıʼdır. Mesih kelimesinin Grekçe karşılığı Hristiyan adının türetildiği Hristosʼtur. Krallar göreve koyulunca başlarına yağ dökülürdü. demektir.

42 Andreas Simunʼu İsaʼnın yanına götürdü. İsa Simunʼa bakıp şöyle dedi: "Sen Yuhanna oğlu Simunʼsun. Ama adın artık Kefas olacak." Kefasʼın Grekçesi "Taş" anlamına gelen Petrusʼtur.

43 Ertesi gün İsa Celile bölgesine gitmeye karar verdi. Filipusʼu buldu ve ona şöyle dedi: "Benim peşimden gel!"

44 Filipus aynı Andreas ve Petrus gibi Beytsayda kasabasındandı. 45 Filipus Natanelʼi bulup ona şöyle dedi: "Musaʼnın Tevratʼta ve peygamberlerin kitaplarında yazdığı Kişiʼyi bulduk. O Yusuf oğlu Nasıralı İsaʼdır."

46 Natanel ona: "Nasıra kasabasından iyi bir şey çıkabilir mi?" diye sordu.

Filipus ona, "Gel de gör!" cevabını verdi.

47 İsa kendisine yaklaşan Natanelʼi gördü ve onun hakkında şöyle dedi: "Bakın, bu gerçek bir İsrailoğlu! İçinde hiç hile yok!"

48 Natanel İsaʼya, "Sen beni nereden tanıyorsun?" diye sordu.

İsa ona şöyle cevap verdi: "Filipus seni çağırmadan önce, seni incir ağacının altında gördüm."

49 Natanel İsaʼya şöyle dedi: "Öğretmenim, sen Allahʼın Oğluʼsun! İsrailʼin Kralıʼsın!"

50 İsa ona şöyle cevap verdi: " ‘Seni o incir ağacının altında gördüm’ dediğim için mi iman ediyorsun? Sen bunlardan daha büyük şeyler göreceksin!" 51 Sonra sözlerine şöyle devam etti: "Size doğrusunu söylüyorum: göklerin açıldığını ve Allahʼın meleklerinin İnsan Oğluʼnun üzerine nasıl yükselip indiğini göreceksiniz."*1:51 Yaratılış 28:12

1 In the beginning was the Word, and the Word was with God, and the Word was God. 2 The same was in the beginning with God. 3 All things were made by him; and without him was not any thing made that was made. 4 In him was life; and the life was the light of men. 5 And the light shineth in darkness; and the darkness comprehended it not.

6 There was a man sent from God, whose name was John. 7 The same came for a witness, to bear witness of the Light, that all men through him might believe. 8 He was not that Light, but was sent to bear witness of that Light. 9 That was the true Light, which lighteth every man that cometh into the world. 10 He was in the world, and the world was made by him, and the world knew him not. 11 He came unto his own, and his own received him not. 12 But as many as received him, to them gave he power to become the sons of God, even to them that believe on his name: 13 Which were born, not of blood, nor of the will of the flesh, nor of the will of man, but of God. 14 And the Word was made flesh, and dwelt among us, (and we beheld his glory, the glory as of the only begotten of the Father,) full of grace and truth.

15 John bare witness of him, and cried, saying, This was he of whom I spake, He that cometh after me is preferred before me: for he was before me. 16 And of his fulness have all we received, and grace for grace. 17 For the law was given by Moses, but grace and truth came by Jesus Christ. 18 No man hath seen God at any time; the only begotten Son, which is in the bosom of the Father, he hath declared him.

19 And this is the record of John, when the Jews sent priests and Levites from Jerusalem to ask him, Who art thou? 20 And he confessed, and denied not; but confessed, I am not the Christ. 21 And they asked him, What then? Art thou Elias? And he saith, I am not. Art thou that prophet? And he answered, No. 22 Then said they unto him, Who art thou? that we may give an answer to them that sent us. What sayest thou of thyself? 23 He said, I am the voice of one crying in the wilderness, Make straight the way of the Lord, as said the prophet Esaias. 24 And they which were sent were of the Pharisees. 25 And they asked him, and said unto him, Why baptizest thou then, if thou be not that Christ, nor Elias, neither that prophet? 26 John answered them, saying, I baptize with water: but there standeth one among you, whom ye know not; 27 He it is, who coming after me is preferred before me, whose shoe’s latchet I am not worthy to unloose. 28 These things were done in Bethabara beyond Jordan, where John was baptizing.

29 The next day John seeth Jesus coming unto him, and saith, Behold the Lamb of God, which taketh away the sin of the world. 30 This is he of whom I said, After me cometh a man which is preferred before me: for he was before me. 31 And I knew him not: but that he should be made manifest to Israel, therefore am I come baptizing with water. 32 And John bare record, saying, I saw the Spirit descending from heaven like a dove, and it abode upon him. 33 And I knew him not: but he that sent me to baptize with water, the same said unto me, Upon whom thou shalt see the Spirit descending, and remaining on him, the same is he which baptizeth with the Holy Ghost. 34 And I saw, and bare record that this is the Son of God.

35 Again the next day after John stood, and two of his disciples; 36 And looking upon Jesus as he walked, he saith, Behold the Lamb of God! 37 And the two disciples heard him speak, and they followed Jesus. 38 Then Jesus turned, and saw them following, and saith unto them, What seek ye? They said unto him, Rabbi, (which is to say, being interpreted, Master,) where dwellest thou? 39 He saith unto them, Come and see. They came and saw where he dwelt, and abode with him that day: for it was about the tenth hour. 40 One of the two which heard John speak, and followed him, was Andrew, Simon Peter’s brother. 41 He first findeth his own brother Simon, and saith unto him, We have found the Messias, which is, being interpreted, the Christ. 42 And he brought him to Jesus. And when Jesus beheld him, he said, Thou art Simon the son of Jona: thou shalt be called Cephas, which is by interpretation, A stone.

43 The day following Jesus would go forth into Galilee, and findeth Philip, and saith unto him, Follow me. 44 Now Philip was of Bethsaida, the city of Andrew and Peter. 45 Philip findeth Nathanael, and saith unto him, We have found him, of whom Moses in the law, and the prophets, did write, Jesus of Nazareth, the son of Joseph. 46 And Nathanael said unto him, Can there any good thing come out of Nazareth? Philip saith unto him, Come and see. 47 Jesus saw Nathanael coming to him, and saith of him, Behold an Israelite indeed, in whom is no guile! 48 Nathanael saith unto him, Whence knowest thou me? Jesus answered and said unto him, Before that Philip called thee, when thou wast under the fig tree, I saw thee. 49 Nathanael answered and saith unto him, Rabbi, thou art the Son of God; thou art the King of Israel. 50 Jesus answered and said unto him, Because I said unto thee, I saw thee under the fig tree, believest thou? thou shalt see greater things than these. 51 And he saith unto him, Verily, verily, I say unto you, Hereafter ye shall see heaven open, and the angels of God ascending and descending upon the Son of man.