1 İsa yine Yahudilerin toplantı yerine girdi. Orada eli sakat bir adam vardı. 2 Bazıları, Şabat günü şifa verecek mi diye İsaʼyı yakından izliyorlardı. İsaʼyı suçlayacak bir sebep arıyorlardı. 3 İsa eli sakat adama, "Kalk, ortaya geç!" dedi.

4 Sonra oradakilere sordu: "Şabat günü iyilik mi yoksa kötülük mü yapmak Tevratʼa uygundur? Bir hayatı kurtarmak mı, yoksa onu yok etmek mi uygundur?" Onlardan hiç ses çıkmadı.

5 İsa etrafındakilere öfkeyle baktı. Yüreklerinin bu kadar duyarsız olmasına üzüldü. Adama, "Elini uzat!" dedi. Adam elini uzattı ve eli sapasağlam oldu. 6 Ferisiler oradan uzaklaştılar. Hemen gidip Hirodesçilerle görüştüler. İsaʼyı nasıl yok edecekleri konusunda plan kurmaya başladılar.

7,8 İsa öğrencileriyle birlikte göl kenarına çekildi. Büyük bir kalabalık Oʼnunla beraber yürüyordu. Bu insanlar Celileʼden, Yahudiyeʼden, Yeruşalimʼden, İdumeya bölgesinden, Şeria ırmağının ötesinden, Sur ve Sayda şehirlerinin etrafından gelmişlerdi. İsaʼnın yaptıklarının haberini alıp Oʼna geldiler. 9 İsa kalabalık tarafından ezilmemek için öğrencilerine bir tekne hazırlamalarını buyurdu. 10 İsa birçok kişiyi iyileştirmişti. Bu yüzden hastalık çeken herkes itişe kakışa Oʼna dokunmaya çalışıyordu. 11 Şeytani ruhlar da İsaʼyı görünce Oʼnun önünde yere kapanıp bağıra bağıra, "Sen Allahʼın Oğluʼsun!" diyorlardı. 12 Fakat İsa kim olduğunu açıklamasınlar diye onları sıkı sıkıya uyardı.

13 İsa bir dağa çıkıp istediği kişileri kendisine çağırdı. Onlar da yanına geldiler. 14,15 Onlardan on iki kişiyi seçti ve onlara elçi adını verdi. Onları yanında bulundurmak, vaaz etmeye göndermek ve onlara cinleri kovma yetkisini vermek istiyordu.

16 İsa şu on iki kişiyi seçti:

Petrus*3:16 Petrus Kaya demektir. lakabıyla tanınan Simun,

17 Beni-Regeş, yani Gökgürültüsü Oğulları takma adıyla tanınan Zebediʼnin oğulları Yakub ve Yuhanna,

18 Andreas,

Filipus,

Bartalmay,

Matta,

Tomas,

Alpay oğlu Yakub,

Taday,

Yurtsever Simun

19 ve İsaʼya ihanet eden Yahuda İskariyot.

20 Sonra İsa bir eve gitti. Kalabalık yine toplanınca evdekilerin yemek yemeye bile fırsatı kalmadı. 21 İsaʼnın hısımları bunu öğrenince "Aklını kaçırmış" diyerek Oʼnu oradan alıp götürmek için yola çıktılar.

22 Yeruşalimʼden Tevrat uzmanları geldiler. "Oʼnda Baalzevul*3:22 Baalzevul Şeytan için kullanılan bir ad. var" dediler. "Cinleri cinlerin lideri Şeytanʼın gücüyle kovuyor."

23 İsa onları yanına çağırdı ve benzetmeler kullanarak şöyle dedi: "Şeytan Şeytanʼı nasıl kovabilir? 24 Bir krallık kendi içinde bölünmüşse, o krallık ayakta duramaz. 25 Bir hane kendi içinde bölünmüşse, o hane ayakta duramaz. 26 Şeytan da kendine karşı gelip içinde bölünmüşse, ayakta kalamaz, sonu gelmiştir. 27 Kimse güçlü adamın evine girip mallarını çalamaz. Ancak adamın elini kolunu bağladıktan sonra evini soyabilir. 28,29 Size doğrusunu söylüyorum: İnsanların işlediği her günah ve ettiği her hakaret bağışlanabilir, ama kim Kutsal Ruhʼa hakaret ederse, o hiçbir zaman bağışlanmayacak. O kişinin günahı sonsuza kadar boynunda kalacak."

30 İsa bu sözleri, "Oʼnda şeytani ruh var" dedikleri için söyledi.

31 İsaʼnın annesiyle kardeşleri gelip dışarda durdular. İsaʼyı çağırması için birisini yolladılar. 32 İsaʼnın etrafında bir sürü insan oturuyordu. Oʼna şöyle dediler: "Bak, annen, kardeşlerin ve kız kardeşlerin dışarda, seni arıyorlar."

33 İsa onlara şöyle cevap verdi: "Kim benim annem, kim benim kardeşlerim?" 34 Etrafında oturanlara bakıp şöyle dedi: "İşte annem, işte kardeşlerim! 35 Çünkü Allahʼın isteğini yerine getiren herkes, kardeşim, kız kardeşim ve annemdir."

1 And he entered again into the synagogue; and there was a man there which had a withered hand. 2 And they watched him, whether he would heal him on the sabbath day; that they might accuse him. 3 And he saith unto the man which had the withered hand, Stand forth. 4 And he saith unto them, Is it lawful to do good on the sabbath days, or to do evil? to save life, or to kill? But they held their peace. 5 And when he had looked round about on them with anger, being grieved for the hardness of their hearts, he saith unto the man, Stretch forth thine hand. And he stretched it out: and his hand was restored whole as the other. 6 And the Pharisees went forth, and straightway took counsel with the Herodians against him, how they might destroy him. 7 But Jesus withdrew himself with his disciples to the sea: and a great multitude from Galilee followed him, and from Judæa, 8 And from Jerusalem, and from Idumaea, and from beyond Jordan; and they about Tyre and Sidon, a great multitude, when they had heard what great things he did, came unto him. 9 And he spake to his disciples, that a small ship should wait on him because of the multitude, lest they should throng him. 10 For he had healed many; insomuch that they pressed upon him for to touch him, as many as had plagues. 11 And unclean spirits, when they saw him, fell down before him, and cried, saying, Thou art the Son of God. 12 And he straitly charged them that they should not make him known. 13 And he goeth up into a mountain, and calleth unto him whom he would: and they came unto him. 14 And he ordained twelve, that they should be with him, and that he might send them forth to preach, 15 And to have power to heal sicknesses, and to cast out devils: 16 And Simon he surnamed Peter; 17 And James the son of Zebedee, and John the brother of James; and he surnamed them Boanerges, which is, The sons of thunder: 18 And Andrew, and Philip, and Bartholomew, and Matthew, and Thomas, and James the son of Alphaeus, and Thaddaeus, and Simon the Canaanite, 19 And Judas Iscariot, which also betrayed him: and they went into an house. 20 And the multitude cometh together again, so that they could not so much as eat bread. 21 And when his friends heard of it, they went out to lay hold on him: for they said, He is beside himself.

22 And the scribes which came down from Jerusalem said, He hath Beelzebub, and by the prince of the devils casteth he out devils. 23 And he called them unto him, and said unto them in parables, How can Satan cast out Satan? 24 And if a kingdom be divided against itself, that kingdom cannot stand. 25 And if a house be divided against itself, that house cannot stand. 26 And if Satan rise up against himself, and be divided, he cannot stand, but hath an end. 27 No man can enter into a strong man’s house, and spoil his goods, except he will first bind the strong man; and then he will spoil his house. 28 Verily I say unto you, All sins shall be forgiven unto the sons of men, and blasphemies wherewith soever they shall blaspheme: 29 But he that shall blaspheme against the Holy Ghost hath never forgiveness, but is in danger of eternal damnation: 30 Because they said, He hath an unclean spirit.

31 There came then his brethren and his mother, and, standing without, sent unto him, calling him. 32 And the multitude sat about him, and they said unto him, Behold, thy mother and thy brethren without seek for thee. 33 And he answered them, saying, Who is my mother, or my brethren? 34 And he looked round about on them which sat about him, and said, Behold my mother and my brethren! 35 For whosoever shall do the will of God, the same is my brother, and my sister, and mother.