1 Kardeşler, İsrail halkının kurtuluşunu yürekten arzuluyorum ve bunun için Allahʼa dua ediyorum. 2 Onların Allahʼa gayretle hizmet ettiklerine şahidim. Fakat bu, bilgisiz bir gayrettir. 3 Onlar Allahʼın insanı nasıl doğru saydığını anlamıyorlar. Kendi çabalarıyla doğru sayılmaya çalışıyorlar. Bu yüzden kendilerini Allahʼın doğruluğuna teslim etmediler. 4 Oysa Mesih Tevratʼın sonudur.*10:4 Mesih Tevratʼın sonudur "Sonu" diye tercüme edilen Grekçe kelime "yerine getirilmesi" anlamına da gelebilir. Kelime bu şekilde tercüme edilirse, cümle "Mesih, Tevrat kanunlarının veriliş amacını yerine getirdi" anlamına gelir. Böylece Oʼna iman eden herkes Allahʼın gözünde doğru sayılır.

5 Aslında Musa Tevrat kanunlarından gelen doğruluk hakkında şunları yazar: "Bunları yerine getirenler hayat bulacak."*10:5 Levililer 18:5 6,7 İmana dayanan doğruluk ise şöyle diyor: "Kendi kendine, ‘Allahʼın sözünü, yani Mesihʼi, yeryüzüne indirmek için göğe kim çıkacak?’ diye sorma. ‘Dipsiz derinliklere, yani Mesihʼi ölüler arasından çıkarmaya kim inecek?’ diye de sorma."*10:6-7 Yasanın Tekrarı 30:12,13 8 Ama ne diyor? "Allahʼın sözü sana yakın, dudaklarında ve yüreğinde."*10:8 Yasanın Tekrarı 30:14 O söz iman hakkında vaaz ettiğimiz haberdir. 9 Eğer ağzınla açıkça "İsa Rabʼdir" dersen ve Allahʼın Oʼnu ölümden dirilttiğine yürekten iman edersen kurtulacaksın. 10 Çünkü insan yürekle iman edince doğruluğa kavuşur ve iman ettiğini ağzıyla açıkça söyleyince kurtuluş bulur. 11 Kutsal Yazı da şöyle der: "Oʼna iman eden hiç kimse hayal kırıklığına uğramayacak."*10:11 Yeşaya 28:16 (Septuaginta adlı Eski Antlaşmaʼnın Grekçe tercümesinden.) 12 Yahudilerle Yahudi olmayanlar arasında hiçbir ayrım yok. Aynı Rab bütün insanların Efendisiʼdir. Oʼnu yardıma çağıran herkese cömertçe lütuf gösterir. 13 Çünkü, "Rabbi adıyla yardıma çağıran herkes kurtulacak."*10:13 Yoel 2:32

14 Peki, eğer Rabbe iman etmemişlerse Oʼnu nasıl yardıma çağıracaklar? Eğer Oʼndan haber almamışlarsa Oʼna nasıl iman edecekler? Eğer vaaz eden yoksa Oʼndan nasıl haber alacaklar? 15 Eğer Allah vaaz edenleri göndermezse nasıl vaaz edecekler? Aynı yazıldığı gibi: "İyi haber müjdeleyenlerin ayakları ne güzeldir!"*10:15 Yeşaya 52:7

16 Ama onların hepsi Müjdeʼye itaat etmedi. Peygamber Yeşayaʼnın dediği gibi: "Ya Rab, verdiğimiz habere kim inandı?"*10:16 Yeşaya 53:1 17 Demek ki, iman etmek haberi duymakla, haberi duymak da Mesihʼin sözünün yayılmasıyla olur.

18 Ama şunu soruyorum: "İsrailoğulları haberi duymadılar mı?" Elbette duydular.

"Habercilerin sesi bütün yeryüzüne yayıldı,

sözleri dünyanın en uzak köşelerine ulaştı."*10:18 Mezmur 19:4

19 Yine soruyorum: "Acaba İsrailoğulları haberi anlamadılar mı?" En başta Allah Musa aracılığıyla onlara şöyle der:

"Ben sizi halkım olmayan bir halkla kıskandıracağım,

cahil bir halkla kızdıracağım."*10:19 Yasanın Tekrarı 32:21

20 Sonra da Yeşaya Allahʼın sözlerini cesaretle bildirir:

"Beni aramayanlar tarafından bulundum.

Sormayanlara kendimi gösterdim."*10:20 Yeşaya 65:1

21 Fakat Allahʼın İsrail halkı hakkında dediği şudur:

"İtaatsiz ve dik kafalı bir halka

bütün gün ellerimi uzattım."*10:21 Yeşaya 65:2

1 Brethren, my heart’s desire and prayer to God for Israel is, that they might be saved. 2 For I bear them record that they have a zeal of God, but not according to knowledge. 3 For they being ignorant of God’s righteousness, and going about to establish their own righteousness, have not submitted themselves unto the righteousness of God. 4 For Christ is the end of the law for righteousness to every one that believeth. 5 For Moses describeth the righteousness which is of the law, That the man which doeth those things shall live by them. 6 But the righteousness which is of faith speaketh on this wise, Say not in thine heart, Who shall ascend into heaven? (that is, to bring Christ down from above:) 7 Or, Who shall descend into the deep? (that is, to bring up Christ again from the dead.) 8 But what saith it? The word is nigh thee, even in thy mouth, and in thy heart: that is, the word of faith, which we preach; 9 That if thou shalt confess with thy mouth the Lord Jesus, and shalt believe in thine heart that God hath raised him from the dead, thou shalt be saved. 10 For with the heart man believeth unto righteousness; and with the mouth confession is made unto salvation. 11 For the scripture saith, Whosoever believeth on him shall not be ashamed. 12 For there is no difference between the Jew and the Greek: for the same Lord over all is rich unto all that call upon him. 13 For whosoever shall call upon the name of the Lord shall be saved. 14 How then shall they call on him in whom they have not believed? and how shall they believe in him of whom they have not heard? and how shall they hear without a preacher? 15 And how shall they preach, except they be sent? as it is written, How beautiful are the feet of them that preach the gospel of peace, and bring glad tidings of good things! 16 But they have not all obeyed the gospel. For Esaias saith, Lord, who hath believed our report? 17 So then faith cometh by hearing, and hearing by the word of God. 18 But I say, Have they not heard? Yes verily, their sound went into all the earth, and their words unto the ends of the world. 19 But I say, Did not Israel know? First Moses saith, I will provoke you to jealousy by them that are no people, and by a foolish nation I will anger you. 20 But Esaias is very bold, and saith, I was found of them that sought me not; I was made manifest unto them that asked not after me. 21 But to Israel he saith, All day long I have stretched forth my hands unto a disobedient and gainsaying people.