1 Kardeşler, sizi boş yere ziyaret etmediğimizi siz de biliyorsunuz. 2 Bildiğiniz gibi, daha önce Filipi şehrinde eziyete ve hakarete uğradık. Selanikʼte bize karşı koyanlar çoktu, yine de hizmet ettiğimiz Allahʼtan cesaret alıp size Allahʼın Müjdesiʼni duyurduk. 3 İnsanları imana davet ederken kötü niyetimiz yok, yalan dolan söylemiyoruz. 4 Tersine, Allah bizi güvenilir bulduğu için, Müjdeʼyi yayma işini bize emanet etti. Bu sebeple insanları değil, Allahʼı hoşnut etmek için konuşuyoruz. Çünkü yüreklerimizi sınayan Oʼdur. 5 Anladığınız gibi, hiçbir zaman gururunuzu okşayan sözler söylemedik. Açgözlülüğü örten bir maske de takmadık. Allah buna şahittir. 6 İnsanların övgüsünü almaya da çalışmadık –ne sizin, ne de başkalarının. 7 Aslında aranızdayken Mesihʼin elçileri olarak size yük olmaya hakkımız vardı. Ancak kendi bebeklerini emziren bir anne gibi size şefkatle davrandık. 8 Sizlere öylesine gönülden bağlanmıştık ki, yalnız Allahʼın Müjdesiʼni değil, kendi hayatımızı bile sizinle paylaşmaya razıydık. İşte sizi o kadar çok sevdik. 9 Çünkü kardeşler, ne kadar çalıştığımızı, ne kadar zahmet çektiğimizi hatırlarsınız. Hiçbirinize yük olmamak için gece gündüz alın teri döktük ve böylece Allahʼın Müjdesiʼni size vaaz ettik. 10 Siz imanlılara ne kadar pak, doğru ve kusursuz davrandığımıza hem Allah, hem de siz şahitsiniz. 11 Bildiğiniz gibi, bir baba çocuklarına nasıl davranırsa, sizlerden her birine öyle davrandık. 12 Sizi cesaretlendirdik, gönlünüzü rahatlattık ve sizi Allahʼa layık bir hayat yaşamaya teşvik ettik. Çünkü Allah sizi kendi krallığına ve yüceliğine ortak olmaya davet ediyor.

13 Allahʼa devamlı şükretmemiz için bir sebep daha var: Allahʼın sözünü bizden işittiğinizde onu insan sözü olarak değil, Allahʼın sözü olarak kabul ettiniz. Çünkü o gerçekten Allahʼın sözüdür ve gücünü siz imanlılarda gösterir. 14 Evet kardeşler, siz Allahʼın Yahudiyeʼde bulunan ve Mesih İsaʼya bağlı olan topluluklarını örnek aldınız. Onlar diğer Yahudilerden nasıl eziyet çektilerse, siz de kendi vatandaşlarınızdan aynı tür eziyeti çektiniz. 15 Yahudi soydaşlarım hem Rab İsaʼyı hem de peygamberleri öldürdüler, bizi de kovaladılar. Onlar Allahʼı memnun etmiyorlar ve herkese düşmanca davranıyorlar. 16 Çünkü diğer milletlere vaaz etmemize engel oluyorlar. Onların kurtuluşa kavuşmasını istemiyorlar. Böylece hep günahlarına günah katıyorlar. Ama artık Allahʼın öfkesine uğradılar.

17 Kardeşler, kısa bir zaman için sizden ayrı kaldık. Bedence aranızda değilsek de daima kalbimizdesiniz. Sizi çok özledik, sizinle yüz yüze görüşmeye var gücümüzle uğraştık. 18 Evet, size gelmek istiyorduk. Hele ben Pavlus birkaç defa gelmeye çalıştım, ama Şeytan bize engel oldu. 19 Umudumuz, sevincimiz kimdir? Rabbimiz İsa geldiğinde Oʼnun önünde övüneceğimiz zafer tacı nedir? Siz değil misiniz? 20 Evet, gururumuz ve sevincimiz sizsiniz.

1 *1 Th 1:5,9.Vous savez vous-mêmes, frères, que notre arrivée chez vous n’a pas été sans résultat. 2 Après avoir souffert et reçu des outrages *Ac 16:22.à Philippes, comme vous le savez, nous prîmes de l’assurance en notre Dieu, pour *Ac 17:2.vous annoncer l’Évangile de Dieu, au milieu de bien des combats. 3 Car notre prédication ne repose ni sur l’erreur, ni sur des motifs impurs, ni sur la fraude; 4 mais, selon que Dieu nous a jugés dignes de nous confier l’Évangile, ainsi nous parlons, *Ga 1:10.non comme pour plaire à des hommes, mais pour plaire à Dieu, qui sonde nos cœurs. 5 Jamais, en effet, nous n’avons usé de paroles flatteuses, comme vous le savez; jamais nous n’avons eu la cupidité pour mobile, *Ro 1:9;9:1.2 Co 1:23;11:31.Ga 1:20.Ph 1:8.1 Ti 5:21.2 Ti 4:1.Dieu en est témoin. 6 Nous n’avons point cherché la gloire qui vient des hommes, ni de vous ni des autres; *1 Co 9:3.2 Th 3:9.nous aurions pu nous produire avec autorité comme apôtres de Christ, 7 mais nous avons été pleins de douceur au milieu de vous. De même qu’une nourrice prend un tendre soin de ses enfants, 8 nous aurions voulu, dans notre vive affection pour vous, non seulement vous donner l’Évangile de Dieu, mais encore nos propres vies, tant vous nous étiez devenus chers. 9 *Ac 18:3;20:34.1 Co 4:12.2 Co 11:9;12:13.2 Th 3:8.Vous vous rappelez, frères, notre travail et notre peine: nuit et jour à l’œuvre, pour n’être à charge à aucun de vous, nous vous avons prêché l’Évangile de Dieu. 10 Vous êtes témoins, et Dieu l’est aussi, que nous avons eu envers vous qui croyez une conduite sainte, juste et irréprochable. 11 Vous savez aussi que nous avons été pour chacun de vous ce qu’un père est pour ses enfants, 12 vous exhortant, vous consolant, *Ge 17:1.1 Co 7:20.Ép 4:1.Ph 1:27.Col 1:10.vous conjurant de marcher d’une manière digne de Dieu, qui vous appelle à son royaume et à sa gloire.

13 C’est pourquoi nous rendons continuellement grâces à Dieu de ce qu’en recevant la parole de Dieu, que nous vous avons fait entendre, vous l’avez reçue, non comme la parole des hommes, mais, ainsi qu’elle l’est véritablement, comme la parole de Dieu, qui agit en vous qui croyez. 14 Car vous, frères, vous êtes devenus les imitateurs des Églises de Dieu qui sont en Jésus-Christ dans la Judée, parce que vous aussi, vous avez souffert de la part de vos *Ac 17:5,13.propres compatriotes les mêmes maux qu’elles ont soufferts de la part des Juifs. 15 *Ac 7:52.Ce sont ces Juifs qui ont fait mourir le Seigneur Jésus *Mt 23:37.Lu 13:34.et les prophètes, qui nous ont persécutés, qui ne plaisent point à Dieu, et qui sont ennemis de tous les hommes, 16 *Ac 17:13.nous empêchant de parler aux païens pour qu’ils soient sauvés, en sorte qu’ils ne cessent de mettre le comble à leurs péchés. Mais la colère a fini par les atteindre.

17 Pour nous, frères, après avoir été quelque temps séparés de vous, de corps mais non de cœur, nous avons eu d’autant plus ardemment le vif désir de vous voir. 18 *Ro 1:13;15:22.Aussi voulions-nous aller vers vous, du moins moi Paul, une et même deux fois; mais Satan nous en a empêchés. 19 *2 Co 1:14.Ph 2:16;4:1.Qui est, en effet, notre espérance, ou notre joie, ou notre couronne de gloire? N’est-ce pas vous aussi, devant notre Seigneur Jésus, lors de son avènement? 20 Oui, vous êtes notre gloire et notre joie.