1 Buna göre tekrar sizi üzecek bir ziyaret yapmamaya karar verdim. 2 Çünkü sizi üzersem, üzdüğüm sizlerden başka kim beni sevindirecek? 3 Size daha önce bir mektup yazdım. Çünkü beni sevindirmesi gereken sizsiniz ve geldiğimde beni üzmenizi istemiyordum. Hepinizin benim sevincimi paylaşacağına güveniyordum. 4 O mektubu büyük acı içerisinde yazdım, yüreğim parçalanıyordu, gözlerim yaşlarla doluyordu. Niyetim sizi üzmek değildi. Sizi ne kadar çok sevdiğimi bilmenizi istedim.

5 Sizlerden biri üzüntüye sebep olduysa, o beni değil, bir dereceye kadar hepinizi üzdü. Bunu fazla büyütmek istemiyorum. 6 Bu kişiye topluluğun çoğunluğu tarafından verilen ceza yeter. 7 Artık bu adamı affedin ve gönlünü rahatlatın. Aksi halde, o daha da büyük bir üzüntüye boğulur. 8 Bunun için size yalvarıyorum: onu sevdiğinizi tekrar gösterin.

9 O mektubu aynı zamanda sizleri sınamak için yazdım. Her durumda itaat edip etmediğinizi bilmek istedim. 10 Kimi affediyorsanız, ben de onu affediyorum. Benim affetmem gereken bir şey varsa, bilin ki, Mesihʼin önünde sizin hatırınız için affederim. 11 Bunu Şeytanʼın oyununa gelmemek için yapıyoruz. Ne de olsa, onun kurnazca planlarından habersiz değiliz.

12 Mesih Müjdesiʼni duyurmak için Troas şehrine gitmiştim. Orada Rab hizmetinde çalışmam için bana bir kapı açtı. 13 Ama gönlüm rahat değildi, çünkü imanlı kardeşim Titusʼu orada bulamadım. Bu sebeple oradakilerle vedalaşıp Makedonyaʼya geçtim.

14 Ama Allahʼa şükürler olsun ki, O bizi Mesihʼe bağlı olanlar olarak her zaman zafer alayında yürütüyor. Mesihʼi tanımak hoş koku gibidir. Bu hoş kokuyu her yere yaymak için Allah bizi kullanıyor. 15 Çünkü biz Mesihʼin Allahʼa sunduğu güzel kokulu tütsüye benziyoruz. Bu güzel koku hem kurtulanların, hem de mahvolmaya gidenlerin arasında yayılıyor. 16 Bazıları için onları ölüme götüren ölüm kokusuyuz. Bazıları için de onları yaşama götüren yaşam kokusuyuz. Böyle bir görevi yapmaya kim yeterli olabilir? 17 Allahʼın sözünü kendi çıkarı için kullanan birçok dolandırıcı var. Biz onlardan değiliz. Allah tarafından gönderildik. Mesihʼe ait kişiler olarak temiz yürekle konuştuğumuza Allah şahittir.

1 Je résolus donc en moi-même de ne pas retourner chez vous dans la tristesse. 2 Car si je vous attriste, qui peut me réjouir, sinon celui qui est attristé par moi? 3 J’ai écrit comme je l’ai fait pour ne pas éprouver, à mon arrivée, de la tristesse de la part de ceux qui devaient me donner de la joie, *2 Co 1:22.Ga 5:10.ayant en vous tous cette confiance que ma joie est la vôtre à tous. 4 C’est dans une grande affliction, le cœur angoissé, et avec beaucoup de larmes, que je vous ai écrit, non pas afin que vous fussiez attristés, mais afin que vous connussiez l’amour extrême que j’ai pour vous.

5 Si quelqu’un a été une cause de tristesse, ce n’est pas moi qu’il a attristé, c’est vous tous, du moins en partie, pour ne rien exagérer. 6 *1 Co 5:3.Il suffit pour cet homme du châtiment qui lui a été infligé par le plus grand nombre, 7 en sorte que vous devez bien plutôt lui pardonner et le consoler, de peur qu’il ne soit accablé par une tristesse excessive. 8 Je vous exhorte donc à faire acte de charité envers lui; 9 car je vous ai écrit aussi dans le but de connaître, en vous mettant à l’épreuve, si vous êtes obéissants en toutes choses. 10 Or, à qui vous pardonnez, je pardonne aussi; et ce que j’ai pardonné, si j’ai pardonné quelque chose, c’est à cause de vous, en présence de Christ, 11 afin de ne pas laisser à Satan l’avantage sur nous, car nous n’ignorons pas ses desseins. 12 Au reste, *Ac 16:8.lorsque je fus arrivé à Troas pour l’Évangile de Christ, quoique le Seigneur m’y eût ouvert une porte, je n’eus point de repos d’esprit, parce que je ne trouvai pas Tite, mon frère; 13 c’est pourquoi, ayant pris congé d’eux, je partis pour la Macédoine.

14 Grâces soient rendues à Dieu, qui nous fait toujours triompher en Christ, *Col 1:27.et qui répand par nous en tout lieu l’odeur de sa connaissance! 15 Nous sommes, en effet, pour Dieu la bonne odeur de Christ, parmi ceux qui sont sauvés et parmi ceux qui périssent: 16 *Lu 2:34.aux uns, une odeur de mort, donnant la mort; aux autres, une odeur de vie, donnant la vie. Et qui est suffisant pour ces choses? 17 Car nous ne falsifions point la parole de Dieu, comme font plusieurs; mais c’est avec sincérité, mais c’est de la part de Dieu, que nous parlons en Christ devant Dieu.