1 Sezariye şehrinde Kornelyus adında bir adam vardı. Roma ordusunun "İtalyan" bölüğünde yüzbaşıydı. 2 Bütün ev halkıyla birlikte Allahʼa saygı ve korkuyla kulluk eden bir adamdı. Fakir halka cömertlikle yardım edip Allahʼa sürekli dua ederdi. 3 Bir gün öğleden sonra saat üçe doğru olağanüstü bir görüntüde Allahʼın bir meleğini açıkça gördü. Melek içeri girdi ve ona, "Kornelyus!" dedi.

4 Kornelyus gözlerini ona dikti. Korku içinde, "Ne var, efendim?" dedi.

Melek ona şöyle dedi: "Allah senin dualarını ve fakirlere yaptığın yardımları huzuruna yükselen bir hoş koku gibi kabul etti. 5 Şimdi Yafa şehrine adam yolla, Petrus lakabıyla bilinen Simun adlı adamı çağırt! 6 O, derici Simun adında birinin evinde kalıyor. Onun evi de deniz kenarındadır".

7 Kendisiyle konuşan melek ayrıldıktan sonra Kornelyus ev kölelerinden ikisini, bir de özel yardımcılarından dindar bir askeri yanına çağırdı. 8 Her şeyi anlattıktan sonra onları Yafaʼya yolladı.

9 Ertesi gün öğleye doğru yolda ilerleyip şehre yaklaşırlarken Petrus dua etmek için evin damına çıktı. 10 Acıkınca yemek istedi. Yemek hazırlanırken, Petrus olağanüstü hale dalıp bir görüntü gördü. 11 Göğün açıldığını ve büyük bir çarşafa benzeyen bir şeyin indiğini gördü. Çarşaf dört köşesinden tutulup yere kadar sarkıtıldı. 12 Onun içinde her çeşit dört ayaklı hayvan, sürüngen ve kuş bulunuyordu. 13 Bir ses ona, "Petrus, kalk, kes ve ye!" dedi.

14 Fakat Petrus şöyle cevap verdi: "Ya Rab! Bu, kesinlikle olmaz! Ben şimdiye kadar murdar ya da din bakımından kirli olan hiçbir şey yemedim!"

15 Ses ona ikinci defa geldi: "Allahʼın temiz kıldığı şeyleri, artık murdar sayma!"

16 Bu üç defa oldu. Sonra çarşafa benzeyen şey hemen göğe çekildi.

17 Petrusʼun kafası iyice karışmıştı. Görmüş olduğu olağanüstü görüntünün anlamını kestiremiyordu. Tam o sırada, Kornelyusʼun gönderdiği adamlar sora sora Simunʼun evini buldular ve kapının önünde durdular. 18 Yüksek sesle, "Petrus lakabıyla bilinen Simun adında biri burada mı kalıyor?" diye sordular.

19 Petrus daha o görüntünün ne anlama geldiğini düşünürken, Kutsal Ruh ona, "Bak, üç adam seni arıyor" dedi. 20 "Kalk, aşağı in, hiç çekinmeden onlarla git. Çünkü onları ben gönderdim."

21 Petrus inip adamların yanına gitti ve şöyle dedi: "İşte, aradığınız kişi benim. Ne için geldiniz?"

22 Şöyle dediler: "Kornelyus adında bir yüzbaşı var. O, Allahʼtan korkan doğru bir adamdır. Bütün Yahudi halkı ona saygı duyar. Allah ona kutsal bir melek aracılığıyla buyruk vermiş, seni evine çağırtmasını, söyleyeceğin sözleri dinlemesini emretmiş." 23 Bunun üzerine Petrus onları içeri buyurup misafir etti.

Ertesi gün Petrus kalkıp onlarla birlikte yola çıktı. Yafaʼdaki imanlılardan bazıları ona eşlik ettiler. 24 Bir gün sonra Sezariyeʼye vardılar. Kornelyus onları bekliyordu. Bütün akrabalarını ve yakın arkadaşlarını da çağırmıştı. 25 Petrus evine girecekken Kornelyus onu karşıladı ve eğilip ayaklarına kapandı. 26 Ama Petrus onu ayağa kaldırıp şöyle dedi: "Kalk, ben de sadece bir insanım."

27 Kornelyusʼla konuşa konuşa eve girdi ve orada bir sürü kişiyi toplanmış buldu. 28 Onlara şunları söyledi: "Siz kendiniz biliyorsunuz ki, bir Yahudinin bir yabancıyla yakın ilişki kurması, onu ziyaret etmesi dinimize aykırıdır. Fakat Allah bana hiç kimseyi murdar ya da din bakımından kirli saymamam gerektiğini gösterdi. 29 Bunun için çağrıldığım zaman, problem çıkarmadan geldim. Şimdi sorabilir miyim, beni ne maksatla buraya çağırttınız?"

30 Kornelyus şöyle cevap verdi: "Üç gün önce aynı saatte, öğleden sonra saat üçte evimde dua ediyordum. Aniden parlak elbise giyinmiş bir adam önüme çıktı. 31 O bana şöyle dedi: ‘Kornelyus, Allah senin dualarını işitti ve fakirlere yaptığın yardımları kabul etti. 32 Bu nedenle Yafa şehrine haber gönder ve Petrus lakabıyla bilinen Simunʼu çağırt. O, deniz kenarında derici Simunʼun evinde kalıyor.’ 33 Böylece sana hemen haber yolladım. Sen de iyilik ettin ve geldin. Evet, biz burada hepimiz Allahʼın huzurunda toplandık. Rabbin sana buyurduğu her şeyi dinlemeye hazırız".

34 Petrus şöyle konuşmaya başladı: "Gerçekten anladım ki, Allah insanlar arasında ayrım yapmaz. 35 Hangi milletten olursa olsun kendisinden korkan ve doğru olanı yapan kişiyi kabul eder. 36 Allahʼın İsrailoğullarına bildirdiklerinden haberiniz var. O, İsa Mesihʼin aracılığıyla esenlik müjdeledi. İsa Mesih herkese hâkim olan Rabʼdir. 37 Yahudiyeʼnin her tarafında neler olduğunu biliyorsunuz. Olaylar, Yahyaʼnın vaftiz çağrısından sonra Celile bölgesinde başladı. 38 Allah Nasıralı İsaʼyı meshetti*10:38 Allah Nasıralı İsaʼyı meshetti. Özel bir görev için seçti. ve Kutsal Ruhʼla güçlendirdi. İsa her tarafı gezip iyilik yaptı. İblisʼin eziyet ettiği insanların hepsini iyileştirdi. Çünkü Allah Oʼnunla birlikteydi.

39 Biz de İsaʼnın Yahudi topraklarında ve Yeruşalimʼde yaptığı her şeye şahidiz. Oʼnu çarmıha asıp öldürdüler. 40 Fakat Allah Oʼnu üçüncü gün ölümden diriltti ve Oʼnu diri olarak insanlara gösterdi. 41 İsa bütün halka görünmedi. Allahʼın önceden seçtiği şahitlere göründü. O şahitler biziz. İsa ölümden dirildikten sonra Oʼnunla birlikte yedik içtik. 42 O, halka vaaz etmemizi emretti. Allah İsaʼyı ölülerle dirilerin yargıcı olarak seçti. Buna şahitlik etmemizi buyurdu. 43 Bütün peygamberler İsa hakkında şahitlik ediyor, ‘Oʼna iman eden herkesin günahları Oʼnun adıyla bağışlanacak’ diyorlar."

44 Petrus daha bu sözleri söylerken, Kutsal Ruh konuşmayı dinleyen herkesin üzerine indi. 45 Petrusʼla birlikte gelen Yahudi imanlılar şaşırıp kaldılar. Çünkü Allah, Kutsal Ruh armağanını Yahudi olmayanların üzerine dökmüştü. 46 Yahudi imanlılar Yahudi olmayanların da başka diller konuşup Allahʼı övdüklerini duydular.

Bunun üzerine Petrus şöyle dedi: 47 "Madem onlar bizim gibi Kutsal Ruhʼu almışlar, kimse suyla vaftiz olmalarına engel olamaz, değil mi?" 48 Böylece İsa Mesihʼin adıyla vaftiz olmalarını buyurdu. Sonra onlar Petrusʼun birkaç gün daha yanlarında kalmasını rica ettiler.

1 Il y avait à Césarée un homme nommé Corneille, centenier dans la cohorte dite italienne. 2 Cet homme était pieux et craignait Dieu, avec toute sa maison; il faisait beaucoup d’aumônes au peuple, et priait Dieu continuellement. 3 Vers la neuvième heure du jour, il vit clairement dans une vision un ange de Dieu qui entra chez lui, et qui lui dit: Corneille! 4 Les regards fixés sur lui, et saisi d’effroi, il répondit: Qu’est-ce, Seigneur? Et l’ange lui dit: Tes prières et tes aumônes sont montées devant Dieu, et il s’en est souvenu. 5 Envoie maintenant des hommes à Joppé, et fais venir Simon, surnommé Pierre; 6 il est logé chez un certain Simon, corroyeur, dont la maison est près de la mer. 7 Dès que l’ange qui lui avait parlé fut parti, Corneille appela deux de ses serviteurs, et un soldat pieux d’entre ceux qui étaient attachés à sa personne; 8 et, après leur avoir tout raconté, il les envoya à Joppé.

9 Le lendemain, comme ils étaient en route, et qu’ils approchaient de la ville, *2 R 4:33.Mt 6:6.Pierre monta sur le toit, vers la sixième heure, pour prier. 10 Il eut faim, et il voulut manger. Pendant qu’on lui préparait à manger, il tomba en extase. 11 Il vit le ciel ouvert, et un objet semblable à une grande nappe attachée par les quatre coins, qui descendait et s’abaissait vers la terre, 12 et où se trouvaient tous les quadrupèdes et les reptiles de la terre et les oiseaux du ciel. 13 Et une voix lui dit: Lève-toi, Pierre, tue et mange.14 Mais Pierre dit: Non, Seigneur, *Lé 11:4.De 14:7.car je n’ai jamais rien mangé de souillé ni d’impur. 15 Et pour la seconde fois la voix se fit encore entendre à lui: *Mt 15:11.Ro 14:17,20.1 Ti 4:4.Tit 1:15.Ce que Dieu a déclaré pur, ne le regarde pas comme souillé.16 Cela arriva jusqu’à trois fois; et aussitôt après, l’objet fut retiré dans le ciel. 17 Tandis que Pierre ne savait en lui-même que penser du sens de la vision qu’il avait eue, voici, les hommes envoyés par Corneille, s’étant informés de la maison de Simon, se présentèrent à la porte, 18 et demandèrent à haute voix si c’était là que logeait Simon, surnommé Pierre. 19 Et comme Pierre était à réfléchir sur la vision, l’Esprit lui dit: Voici, trois hommes te demandent; 20 *Ac 15:7.lève-toi, descends, et pars avec eux sans hésiter, car c’est moi qui les ai envoyés. 21 Pierre donc descendit, et il dit à ces hommes: Voici, je suis celui que vous cherchez; quel est le motif qui vous amène? 22 Ils répondirent: Corneille, centenier, homme juste et craignant Dieu, et de qui toute la nation des Juifs rend un bon témoignage, a été divinement averti par un saint ange de te faire venir dans sa maison et d’entendre tes paroles. 23 Pierre donc les fit entrer, et les logea. Le lendemain, il se leva, et partit avec eux. Quelques-uns des frères de Joppé l’accompagnèrent. 24 Ils arrivèrent à Césarée le jour suivant. Corneille les attendait, et avait invité ses parents et ses amis intimes. 25 Lorsque Pierre entra, Corneille, qui était allé au-devant de lui, tomba à ses pieds et se prosterna. 26 Mais Pierre le releva, en disant: *Ac 14:14.Ap 19:10;22:9.Lève-toi; moi aussi, je suis un homme. 27 Et conversant avec lui, il entra, et trouva beaucoup de personnes réunies. 28 *Ex 23:32;34:15.De 7:2.Jn 4:9;18:28.Vous savez, leur dit-il, qu’il est défendu à un Juif de se lier avec un étranger ou d’entrer chez lui; *Ac 15:8.Ép 3:6.mais Dieu m’a appris à ne regarder aucun homme comme souillé et impur. 29 C’est pourquoi je n’ai pas eu d’objection à venir, puisque vous m’avez appelé; je vous demande donc pour quel motif vous m’avez envoyé chercher. 30 Corneille dit: Il y a quatre jours, à cette heure-ci, je priais dans ma maison à la neuvième heure; et voici, un homme *Mt 28:3.Mc 16:5.Lu 24:4.vêtu d’un habit éclatant se présenta devant moi, et dit: 31 Corneille, ta prière a été exaucée, et Dieu s’est souvenu de tes aumônes. 32 Envoie donc à Joppé, et fais venir Simon, surnommé Pierre; il est logé dans la maison de Simon, corroyeur, près de la mer. 33 Aussitôt j’ai envoyé vers toi, et tu as bien fait de venir. Maintenant donc nous sommes tous devant Dieu, pour entendre tout ce que le Seigneur t’a ordonné de nous dire. 34 Alors Pierre, ouvrant la bouche, dit: En vérité, je reconnais *De 10:17.2 Ch 19:7.Job 34:19.Ro 2:11.Ga 2:6.Ép 6:9.Col 3:25.1 Pi 1:17.que Dieu ne fait point acception de personnes, 35 *És 56:6.mais qu’en toute nation celui qui le craint et qui pratique la justice lui est agréable. 36 Il a envoyé la parole aux fils d’Israël, *És 9:5;52:7.Jn 16:33.Ro 5:1.Col 1:20.en leur annonçant la paix par Jésus-Christ, qui est le Seigneur de tous. 37 Vous savez ce qui est arrivé dans toute la Judée, *És 8:23;9:1.Mt 4:12.Mc 1:14,38,39.Lu 4:14.après avoir commencé en Galilée, à la suite du baptême que Jean a prêché; 38 vous savez comment *Ps 45:8.És 61:1.Lu 4:18.Dieu a oint du Saint-Esprit et de force Jésus de Nazareth, qui allait de lieu en lieu faisant du bien et guérissant tous ceux qui étaient sous l’empire du diable, car Dieu était avec lui. 39 Nous sommes témoins de tout ce qu’il a fait dans le pays des Juifs et à Jérusalem. Ils l’ont tué, en le pendant au bois. 40 *Mc 16:14.Lu 24:34.Jn 20:19.Ac 2:24.1 Co 15:5.Dieu l’a ressuscité le troisième jour, et il a permis qu’il apparût, 41 non à tout le peuple, mais aux témoins choisis d’avance par Dieu, à nous qui avons mangé et bu avec lui, après qu’il fut ressuscité des morts. 42 *Mt 28:19.Mc 16:15.Jn 15:16.Et Jésus nous a ordonné de prêcher au peuple et d’attester que c’est lui *Ac 17:31.qui a été établi par Dieu juge des vivants et des morts. 43 *Ge 3:15;22:18;26:4;49:10.De 18:15.Ps 132:11.És 4:2;7:14;9:5;40:10.Jé 23:5;33:14.Éz 34:23;37:24.Da 9:24.Mi 7:20.Tous les prophètes rendent de lui le témoignage *Ac 15:9.que quiconque croit en lui reçoit par son nom le pardon des péchés. 44 *Ac 8:17.Comme Pierre prononçait encore ces mots, le Saint-Esprit descendit sur tous ceux qui écoutaient la parole. 45 Tous les fidèles circoncis qui étaient venus avec Pierre furent étonnés de ce que le don du Saint-Esprit était aussi répandu sur les païens. 46 *Mc 16:17.Ac 2:4.Car ils les entendaient parler en langues et glorifier Dieu. 47 *Ac 8:36;11:17.Alors Pierre dit: Peut-on refuser l’eau du baptême à ceux qui ont reçu le Saint-Esprit aussi bien que nous? 48 Et il ordonna qu’ils fussent baptisés au nom du Seigneur. Sur quoi ils le prièrent de rester quelques jours auprès d’eux.