1 İsa on iki elçisini bir araya çağırdıktan sonra onlara bütün cinlerin üzerine ve hastalıkları iyileştirmek için güç ve yetki verdi. 2 Onları Allahʼın Krallığıʼnı duyurmaya ve hastalara şifa vermeye gönderdi. 3 Giderlerken şöyle dedi: "Yol için yanınıza hiçbir şey almayın. Ne değnek, ne torba, ne ekmek, ne para, ne de yedek gömlek! 4 Hangi eve girerseniz hep orada kalın. Sonra oradan ayrılıp yolunuza devam edin. 5 Gittiğiniz yerde sizi kabul etmeyenler olursa, o kasabadan ayrılırken onlara karşı şahitlik olsun diye ayaklarınızdan tozu silkin."*9:5 Ayaklarınızdan tozu silkin Bu haraketle o yerin halkıyla ilişkilerini kestiklerini ve o halkın durumundan artık sorumlu olmadıklarını gösterdiler. 6 Onlar da ayrılıp köy köy dolaşmaya başladılar. Müjdeʼyi her tarafta yayıp hastalara şifa verdiler.

7 Celile bölgesini yöneten Hirodes, bütün olup bitenleri duyunca aklı karıştı. Çünkü bazı insanlar diyordu ki, "Yahya ölümden dirildi." 8 Bazıları da, "İlyas göründü", başkaları ise, "Eski peygamberlerden biri yeniden yaşama döndü" diyordu. 9 Hirodes, "Yahyaʼnın kafasını ben kestirdim. O zaman hakkında böyle şeyler duyduğum bu adam kimdir?" dedi ve İsaʼyı görmenin bir yolunu aradı.

10 Elçiler dönünce, bütün yaptıklarını İsaʼya anlattılar. İsa elçileri yanına alıp Beytsayda denilen kasabanın yakınlarına çekildi. Orada onlarla baş başa kalmak istedi. 11 Bunun farkına varan halk İsaʼyı izledi. İsa halkı hoş karşıladı. Onlara Allahʼın Krallığı hakkında vaaz verdi ve şifaya muhtaç olanları iyileştirdi.

12 Akşama doğru on iki elçi gelip İsaʼya şunu söyledi: "Halkı gönder de etraftaki köylere ve çiftliklere gitsin. Kendilerine kalacak yer ve yiyecek bulsunlar. Çünkü burada ıssız bir yerdeyiz."

13 İsa onlara şöyle dedi: "Onlara siz yiyecek verin!"

Öğrenciler şu cevabı verdiler: "Beş ekmekle iki balıktan başka bir şeyimiz yok. Yoksa biz gidip bütün bu insanlar için yiyecek mi satın alalım?" 14 Çünkü orada yalnız erkeklerden aşağı yukarı beş bin kişi vardı.

İsa öğrencilerine şunu söyledi: "Onları ellişer kişilik gruplar halinde oturtun." 15 Öyle yaptılar, herkesi oturttular. 16 İsa, beş ekmekle iki balığı aldı, gözlerini göğe kaldırarak şükretti. Sonra ekmekleri bölüp halkın önüne koysunlar diye öğrencilerine verdi. 17 Herkes doyana kadar yedi. Sonra artakalan parçaları topladılar ve onlarla on iki sepet doldurdular.

18 Bir gün İsa halktan ayrı olarak dua ediyordu. Öğrencileri yanındaydı. İsa, "Halk benim kim olduğumu söylüyor?" diye sordu.

19 Öğrenciler şöyle cevap verdiler: " ‘Vaftizci Yahya’ diyorlar. Başkaları ‘İlyas’ diyor, diğerleri de ‘Eski peygamberlerden biri dirildi’ diyorlar."

20 İsa onlara sordu: "Ya siz ne dersiniz? Sizce ben kimim?"

Petrusʼun cevabı şuydu: "Sen Allahʼın Mesihiʼsin."

21 İsa onları sıkı sıkı uyardı, "Bunu kimseye söylemeyin!" diye emretti. 22 "İnsan Oğluʼnun çok acı çekmesi lazım" dedi. "Halkın liderleri, başrahipler ve Tevrat uzmanları tarafından reddedilip öldürülmelidir. Ama üçüncü gün ölümden dirilmesi gerekir."

23 Sonra İsa herkese şunu söyledi: "Bir kişi peşimden gelmek isterse, kendini gözden çıkarsın, her gün çarmıhını yüklensin*9:23 Çarmıhını yüklensin Acıyı, zorlukları, hatta ölümü göze almak anlamında. Matta 10:38; Luka 14:27 ve yolumu tutsun. 24 Çünkü her kim canını kurtarmak isterse, onu kaybedecek. Ama her kim canını benim uğruma kaybederse, onu kurtaracak. 25 Çünkü bir kişi bütün dünyayı kazanırsa, ama kendisini mahvedip canını kaybederse, ona ne fayda olur? 26 Çünkü her kim benden ve sözlerimden utanırsa, İnsan Oğlu da, geldiğinde, ondan utanacak. İnsan Oğlu kendi görkemi, Babaʼnın görkemi ve kutsal meleklerin görkemiyle gelecek.

27 Size doğrusunu söylüyorum: burada duran bazı kişiler Allahʼın Krallığıʼnı görmeden ölümü tatmayacaklar."

28 Bunu söyledikten aşağı yukarı sekiz gün sonra, İsa, Petrusʼu, Yuhannaʼyı ve Yakubʼu yanına aldı ve dua etmek için bir dağa çıktı. 29 İsa dua ederken, yüzünün görünüşü değişti. Elbiseleri de şimşek gibi bir beyazlıkla parladı. 30 O anda iki adam İsaʼyla konuşmaya başladı. Bunlar Musa ve İlyasʼtı. 31 Görünüşleri görkemliydi. İsaʼnın yakında Yeruşalimʼde ölüp dirildikten sonra dünyadan nasıl ayrılacağını konuşuyorlardı. 32 Petrus ve onunla beraber olanları ağır bir uyku bastı. Ama uyandıklarında İsaʼnın görkemini ve Oʼnunla beraber duran iki adamı gördüler. 33 Musa ve İlyas İsaʼdan ayrılırken Petrus İsaʼya şöyle dedi: "Efendimiz, iyi ki buradayız. Üç çardak*9:33 Çardak Ağaç dallarından örülmüş küçük ev. kuralım: biri senin için, biri Musa için, biri de İlyas için!" Aslında ne dediğinin farkında değildi.

34 Petrus daha konuşurken, bir bulut görünüp onların üstüne gölge yapmaya başladı. Buluta girince öğrenciler korktular. 35 Sonra buluttan gelen bir ses şöyle dedi: "Bu benim Oğlumʼdur, Seçilmiş Olanʼdır. Oʼnu dinleyin!" 36 O ses kesildiğinde İsa tek başınaydı. Üç öğrenci bu olayı kendilerine sakladı. O günlerde kimseye gördüklerini anlatmadılar.

37 Ertesi gün İsaʼyla üç öğrencisi dağdan indiler. Büyük bir kalabalık İsaʼyı karşılamaya geldi. 38 Derken kalabalıktan bir adam yüksek sesle şöyle dedi: "Öğretmenim, yalvarırım sana, oğluma bak, çünkü o benim tek evladım. 39 Durum şu: şeytani bir ruh oğlumu yakalıyor ve birden bağırmaya başlıyor. Şeytani ruh onu ağzından köpükler çıkana kadar sarsıyor. Oğlumu yara bere içinde bıraktıktan sonra ondan zorlukla ayrılıyor. 40 Şeytani ruhu kovsunlar diye, senin öğrencilerine yalvardım, ama beceremediler."

41 İsa cevap olarak şöyle dedi: "Ey imansız ve yoldan sapmış kuşak! Ne zamana kadar sizinle beraber olacağım? Ne zamana kadar size katlanacağım? Oğlunu buraya getir!"

42 Çocuk gelirken, cin onu yere yıkıp sarstı. Ama İsa şeytani ruhu azarladı, çocuğu iyileştirdi ve babasına geri verdi. 43 Herkes Allahʼın yüce kudretine şaşırıp kaldı.

Herkes İsaʼnın yaptığı bütün şeylere hayret ediyordu. Bu arada İsa öğrencilerine şöyle dedi: 44 "Şu sözleri siz aklınızdan çıkarmayın: İnsan Oğlu yakın bir zamanda insanların eline teslim edilecek." 45 Ama öğrenciler İsaʼnın bu sözle ne demek istediğini anlamadılar. Hem de anlamasınlar diye bu onlardan gizlendi. Bu söz hakkında İsaʼya soru sormaktan bile korktular.

46 İsaʼnın öğrencileri aralarında kimin en önemli olduğunu tartışmaya başladılar. 47 İsa yüreklerindeki düşünceleri bildiği için, bir çocuğu kendi yanına çekti. 48 Onlara şöyle dedi: "Her kim bu çocuğu benim adıma kabul ederse, beni kabul etmiş olur. Beni kabul eden de, beni Gönderenʼi kabul etmiş olur. Çünkü aranızda en önemsiz kim ise, en önemli odur."

49 Yuhanna şöyle cevap verdi: "Efendimiz, senin adınla cinler kovan bir kişi gördük. Ona engel olmaya çalıştık, çünkü bizden biri değildi."

50 İsa ona şöyle dedi: "Ona engel olmayın. Kim size karşı değilse, sizden yanadır."

51 İsaʼnın göğe alınacağı zaman yaklaşmıştı. O da Yeruşalimʼe gitmeye kesin karar verdi. 52 İsa kendi önünden haberciler gönderdi. Onlar da gidip, İsa için hazırlık yapmak üzere, bir Samiriye köyüne girdiler. 53 Ama oradaki halk İsaʼyı kabul etmedi, çünkü Yeruşalimʼe doğru gidiyordu. 54 Öğrencilerinden Yakub ve Yuhanna bunu görünce şöyle dediler: "Efendimiz, bir emirle gökten ateş yağdırıp bu insanları yok etmemizi ister misin?" 55 Ama İsa dönüp onları azarladı. 56 Sonra başka bir köye gittiler.

57 Onlar yolda giderlerken birisi İsaʼya şöyle dedi: "Sen nereye gidersen peşinden geleceğim."

58 İsa ona şöyle karşılık verdi: "Tilkilerin yatacak yerleri var, gökteki kuşların da yuvaları var. Ama İnsan Oğluʼnun başını koyacak yeri yok."

59 Bir başkasına da, "Peşimden gel!" dedi.

O da "Efendim, izin ver de önce gidip babamı gömeyim" dedi.

60 İsa ona şöyle dedi: "Bırak, ölüler kendi ölülerini gömsünler. Ama sen git, Allahʼın Krallığıʼnı duyur."

61 Bir başkası ise, "Efendimiz, senin peşinden geleceğim," dedi. "Ama izin ver de önce gideyim, evdekilerle vedalaşayım."

62 İsa ona şöyle cevap verdi: "Sabanı tutup tarlayı sürmeye başladıktan sonra geriye bakan kişi Allahʼın Krallığıʼna layık değildir."

1 Jésus, ayant *Mt 10:1.Mc 3:13;6:7.Lu 6:13.assemblé les douze, leur donna force et pouvoir sur tous les démons, avec la puissance de guérir les maladies. 2 *Mt 10:7.Il les envoya prêcher le royaume de Dieu, et guérir les malades.

3 *Mt 10:9.Mc 6:8.Lu 22:35.Ne prenez rien pour le voyage, leur dit-il, ni bâton, ni sac, ni pain, ni argent, et n’ayez pas deux tuniques.

4 Dans quelque maison que vous entriez, restez-y; et c’est de là que vous partirez.5 *Mt 10:14.Mc 6:11.Lu 10:11.Ac 13:51;18:6.Et, si les gens ne vous reçoivent pas, sortez de cette ville, et secouez la poussière de vos pieds, en témoignage contre eux.6 Ils partirent, et ils allèrent de village en village, annonçant la bonne nouvelle et opérant partout des guérisons.

7 *Mt 14:1.Mc 6:14.Hérode le tétrarque entendit parler de tout ce qui se passait, et il ne savait que penser. Car les uns disaient que Jean était ressuscité des morts; 8 d’autres, qu’Élie était apparu; et d’autres, qu’un des anciens prophètes était ressuscité. 9 Mais Hérode disait: J’ai fait décapiter Jean; qui donc est celui-ci, dont j’entends dire de telles choses? Et il cherchait à le voir.

10 *Mc 6:30.Les apôtres, étant de retour, racontèrent à Jésus tout ce qu’ils avaient fait. *Mt 14:13.Mc 6:31,32.Il les prit avec lui, et se retira à l’écart, du côté d’une ville appelée Bethsaïda. 11 Les foules, l’ayant su, le suivirent. Jésus les accueillit, et il leur parlait du royaume de Dieu; il guérit aussi ceux qui avaient besoin d’être guéris. 12 *Mt 14:15.Mc 6:35.Jn 6:5.Comme le jour commençait à baisser, les douze s’approchèrent, et lui dirent: Renvoie la foule, afin qu’elle aille dans les villages et dans les campagnes des environs, pour se loger et pour trouver des vivres; car nous sommes ici dans un lieu désert. 13 *Mt 14:16.Mc 6:37.Jn 6:9.Jésus leur dit: Donnez-leur vous-mêmes à manger. Mais ils répondirent: Nous n’avons que cinq pains et deux poissons, à moins que nous n’allions nous-mêmes acheter des vivres pour tout ce peuple. 14 Or, il y avait environ cinq mille hommes. Jésus dit à ses disciples: Faites-les asseoir par rangées de cinquante.15 Ils firent ainsi, ils les firent tous asseoir. 16 Jésus prit les cinq pains et les deux poissons, et, levant les yeux vers le ciel, *1 S 9:13.il les bénit. Puis, il les rompit, et les donna aux disciples, afin qu’ils les distribuassent à la foule. 17 Tous mangèrent et furent rassasiés, et l’on emporta douze paniers pleins des morceaux qui restaient.

18 *Mt 16:13.Mc 8:27.Un jour que Jésus priait à l’écart, ayant avec lui ses disciples, il leur posa cette question: Qui dit-on que je suis?19 Ils répondirent: *Mt 14:2.Jean Baptiste; les autres, Élie; les autres, qu’un des anciens prophètes est ressuscité.

20 Et vous, leur demanda-t-il, qui dites-vous que je suis? Pierre répondit: Le *Jn 6:69.Christ de Dieu. 21 Jésus leur recommanda sévèrement de ne le dire à personne.

22 Il ajouta qu’il fallait que*Mt 16:21;17:22.Mc 8:31;9:31;10:33.Lu 18:31;24:7.le Fils de l’homme souffrît beaucoup, qu’il fût rejeté par les anciens, par les principaux sacrificateurs et par les scribes, qu’il fût mis à mort, et qu’il ressuscitât le troisième jour.

23 Puis il dit à tous: *Mt 10:38;16:24.Mc 8:34.Lu 14:27.Si quelqu’un veut venir après moi, qu’il renonce à lui-même, qu’il se charge chaque jour de sa croix, et qu’il me suive.

24 *Mt 10:39;16:25.Mc 8:35.Lu 17:33.Jn 12:25.Car celui qui voudra sauver sa vie la perdra, mais celui qui la perdra à cause de moi la sauvera.25 Et que servirait-il à un homme de gagner tout le monde, s’il se détruisait ou se perdait lui-même?26 *Mt 10:33.Mc 8:38.Lu 12:9.2 Ti 2:12.1 Jn 2:23.Car quiconque aura honte de moi et de mes paroles, le Fils de l’homme aura honte de lui, quand il viendra dans sa gloire, et dans celle du Père et des saints anges.27 *Mt 16:28.Mc 9:1.Je vous le dis en vérité, quelques-uns de ceux qui sont ici ne mourront point qu’ils n’aient vu le royaume de Dieu.

28 *Mt 17:1.Mc 9:2.Environ huit jours après qu’il eut dit ces paroles, Jésus prit avec lui Pierre, Jean et Jacques, et il monta sur la montagne pour prier. 29 Pendant qu’il priait, l’aspect de son visage changea, et son vêtement devint d’une éclatante blancheur. 30 Et voici, deux hommes s’entretenaient avec lui: c’étaient Moïse et Élie, 31 qui, apparaissant dans la gloire, parlaient de son départ qu’il allait accomplir à Jérusalem. 32 Pierre et ses compagnons étaient appesantis par le sommeil; mais, s’étant tenus éveillés, ils virent la gloire de Jésus et les deux hommes qui étaient avec lui. 33 Au moment où ces hommes se séparaient de Jésus, Pierre lui dit: Maître, il est bon que nous soyons ici; dressons trois tentes, une pour toi, une pour Moïse, et une pour Élie. Il ne savait ce qu’il disait. 34 Comme il parlait ainsi, une nuée vint les couvrir; et les disciples furent saisis de frayeur en les voyant entrer dans la nuée. 35 *És 34:1.Mt 3:17;17:5.Mc 1:11;9:7.Lu 3:22.Col 1:13.2 Pi 1:17.Et de la nuée sortit une voix, qui dit: Celui-ci est mon Fils élu: *De 18:19.Ac 3:22.écoutez-le! 36 Quand la voix se fit entendre, Jésus se trouva seul. Les disciples gardèrent le silence, et ils ne racontèrent à personne, en ce temps-là, rien de ce qu’ils avaient vu.

37 *Mt 17:14.Mc 9:17.Le lendemain, lorsqu’ils furent descendus de la montagne, une grande foule vint au-devant de Jésus. 38 Et voici, du milieu de la foule un homme s’écria: Maître, je t’en prie, porte les regards sur mon fils, car c’est mon fils unique. 39 Un esprit le saisit, et aussitôt il pousse des cris; et l’esprit l’agite avec violence, le fait écumer, et a de la peine à se retirer de lui, après l’avoir tout brisé. 40 J’ai prié tes disciples de le chasser, et ils n’ont pas pu.

41 Race incrédule et perverse, répondit Jésus, jusqu’à quand serai-je avec vous, et vous supporterai-je? Amène ici ton fils.42 Comme il approchait, le démon le jeta par terre, et l’agita avec violence. Mais Jésus menaça l’esprit impur, guérit l’enfant, et le rendit à son père. 43 Et tous furent frappés de la grandeur de Dieu.

Tandis que chacun était dans l’admiration de tout ce que faisait Jésus, il dit à ses disciples: 44 Pour vous, écoutez bien ceci:*Mt 17:22.Mc 9:31.Le Fils de l’homme doit être livré entre les mains des hommes.45 *Lu 2:50;18:34.Mais les disciples ne comprenaient pas cette parole; elle était voilée pour eux, afin qu’ils n’en eussent pas le sens; et ils craignaient de l’interroger à ce sujet.

46 *Mt 18:1.Mc 9:33.Lu 22:24.Or, une pensée leur vint à l’esprit, savoir lequel d’entre eux était le plus grand. 47 Jésus, voyant la pensée de leur cœur, prit un petit enfant, le plaça près de lui, 48 *Mt 18:5.Mc 9:37.Jn 13:20.et leur dit: Quiconque reçoit en mon nom ce petit enfant me reçoit moi-même;*Lu 10:16.Jn 13:20.et quiconque me reçoit reçoit celui qui m’a envoyé.*Mt 23:11.Lu 4:11;18:14.Car celui qui est le plus petit parmi vous tous, c’est celui-là qui est grand.49 *Mc 9:38.Jean prit la parole, et dit: Maître, nous avons vu un homme qui chasse des démons en ton nom; et nous l’en avons empêché, parce qu’il ne nous suit pas.

50 Ne l’en empêchez pas, lui répondit Jésus; car*Mt 12:30.Lu 11:23.qui n’est pas contre vous est pour vous.

51 Lorsque le temps où il devait être *Mc 16:19.Ac 1:2.1 Ti 3:16.enlevé du monde approcha, Jésus prit la résolution de se rendre à Jérusalem. 52 Il envoya devant lui des messagers, qui se mirent en route et entrèrent dans un bourg des Samaritains, pour lui préparer un logement. 53 Mais on ne le reçut pas, *Jn 4:9.parce qu’il se dirigeait sur Jérusalem. 54 Les disciples Jacques et Jean, voyant cela, dirent: Seigneur, veux-tu que nous commandions que *2 R 1:10,12.le feu descende du ciel et les consume? 55 Jésus se tourna vers eux, et les réprimanda, disant: Vous ne savez de quel esprit vous êtes animés.

56 *Jn 3:17;12:47.Car le Fils de l’homme est venu, non pour perdre les âmes des hommes, mais pour les sauver. Et ils allèrent dans un autre bourg.

57 *Mt 8:19.Pendant qu’ils étaient en chemin, un homme lui dit: Seigneur, je te suivrai partout où tu iras. 58 Jésus lui répondit: Les renards ont des tanières, et les oiseaux du ciel ont des nids: mais le Fils de l’homme n’a pas un lieu où il puisse reposer sa tête.59 *Mt 8:21.Il dit à un autre: Suis-moi. Et il répondit: Seigneur, permets-moi d’aller d’abord ensevelir mon père. 60 *Mt 8:22.Mais Jésus lui dit: Laisse les morts ensevelir leurs morts; et toi, va annoncer le royaume de Dieu.61 Un autre dit: Je te suivrai, Seigneur, *1 R 19:20.mais permets-moi d’aller d’abord prendre congé de ceux de ma maison. 62 Jésus lui répondit: *Pr 26:11.Ph 3:14.Hé 6:5.2 Pi 2:20.Quiconque met la main à la charrue, et regarde en arrière, n’est pas propre au royaume de Dieu.