1 ईसु अळी गलील दर्या धेड़े माणहु ने ह़ीकाड़वा बाज ज्यो। अळी घणा ढेरका माणहु ईसुन्तां ज्या। एतरे ईसु दर्या मे वाळा ढुंड्या मे जीन बह ज्यो, अने आखा माणहु दर्या धेड़े भोयमे उबा र्या। 2 अने दाखलान लारे ईसु तीमने ढेरेत वात ह़ीकाड़्यो अने ह़ीकाड़तो जीन केदो:
3 "ह़मळो! एक बीज वावण्यो बीज वाव्वा ज्यो। 4 वाव्वा मे थोड़ाक बीज वाट धेड़े पड़्या अने चड़ा आवीन चुट खाय ज्या। 5 थोड़ाक बीज चाफर्या वाळा जागा मे पड़्या तां उतळो कादो हतो; एतरे तीहया छोटा उगी आया; 6 अने मुळ्या उन्डे नी ज्या। एतरे दाहड़ु उगीन तोप लाग्यो ता तीहया चीमाय्न ह़ुक ज्या। 7 पण थोड़ाक बीज काटा वाळा झाटवा मे पड़्या, अने काटा वाळा झाटवा मोटा हय्न तीने डाब देदा, अने मेर नी पाकी। 8 पण थोड़ाक बीज, वारली जागा मे पड़्या, अने तीहया उग्या, अने वदीन काना तीस गुणा, अने काना साट, अने काना ह़ोव गुणा, लग पाक्या।"
9 ता ईसु केदो, जीनी पांह कान्टा हय तीहयो ह़मळी लेय।
10 अळतेण जत्यार माणहु जत र्या अने ईसु एखलो री ज्यो, ता बारे नेवताळा अने थोड़ाक बीजा चेला बी ईसु ह़ाते आवीन तीहया दाखला ना बारा मे पुछ्या। 11 ईसु आह़फा ना चेला ने केदा, "भगवान आह़फा ना राज नी ह़तायली वात, तमारीत पोर उजन्ती करलो से, पण तमने सोड़ीन बीजा ने दाखलान लारे भगवान नी वात ह़मळावा पड़े। 12 तीहया देखे ते खरा पण देखता जीन बी नी ओळखे, अने तीहया ह़मळता जीन बी नी ह़मजे। कदीम तीहया आह़फा ना पाप भणी गेथा मन बदलीन भगवान भणी वळ जता ता भगवान तीमने माफ कर देतो।"
13 ईसु तीहया चेला ने अळी केदो, "तमने आहयो दाखलो नी ह़मज आवतो ता बीजा आखा दाखला कीसम पल्ले पड़हे। 14 कीरसाण जे वावे तीहया भगवान ना बोल से। 15 काना माणहु तीहया वाट धेड़े वाळा जागान तेम से, तां ह़ारीक बीज ह़रको भगवान नो बोल ववाय जाय, तीहया भगवान नो बोल ह़मळे ते खरा पण भुतड़ो तत्यारुत आवीन भगवान नो बोल तीमनी मे गेथो लीन जती रेय। 16 काना माणहु तीहया चाफर्या वाळा जागान तेवा से; तीहया भगवान ना बोलु ह़मळीन खुसी-खुसी सी अवरी ते लेय: 17 पण तीमनी मोय भगवान ना बोलु ना मुळ्या उन्डे नी रेय, एतरे तीहया थोड़ीक वार लग भरहो करे; अने अळतेण भगवान नी वात नी लेदे कंय बी वेला, अने दुख झेलवा पड़े ता तीहया तत्यारुत भरहो करवा सोड़ देय। 18 अने काना माणहु कटाळस्या वाळा जागान तेवा से; तीहया भगवान नो बोल ह़मळे, 19 पण तीहया जीवाय नी फीकर करीन अने मालदार बणवा नी हेर करीन भगवान ना बोल ने टाळ देय, अने तीहया नी फाले। 20 अने काना माणहु तीहया वारला जागान तेवा से, तां ह़ारीक बीज ने तेवो भगवान नो बोल ववाय जाय; आहया भगवान नो बोल ह़मळे अने मनीन पाळे। अने आहया फोळ लावे, काना तीस गुणा, अने काना साट गुणा, अने काना ह़ोव गुणा।"
21 ईसु चेला ने केदो, "दीवा ने धपाड़ीन कांगणी तळे अने खाटला तळे मेकवा लावत्ला? के घोर मे वीजाळु करवा करीन दीवलाय पोर मेकवा लावत्ला? 22 एवु कंय बी चीज ह़तायलु नी हय, जे वीजाळाम नी लवाये, अने एवु कंय बी ढकायलु नी हय जे उजन्तु मालम नी हये। 23 जीना ह़मळवा ना कान्टा हय, तीहयो ह़मळी लेय।"
24 ईसु अळी तीमने केदो, "जे कंय तमु ह़मळो तीहयी वात पोर मन लगाड़ीन वीच्यार करो! जे माप सी तमु मापहु तीहया माप सी तमारी जुगु बी मापहे अळी तमने जादा आपहे। 25 काहाके जीनी पांह से, तीने आपहे; पण जीनी पांह नी हय, तीनी पांह तीहयु बी जे तीनी पांह से, ली लेहे।"
26 ईसु अळी एक दाखलो केदो "भगवान नु राज आह़फु वदवा वाळा बीज ह़रकु से। एक कीरसाण खेतर मे बीज वाव्यो। 27 तीहयो राते ह़ुयो, अने दीहु जाग्यो। अने तीहया बीज कीसम उगीन वद्या, तीहयो नी जाणे। 28 कादु मे मेर आह़फी वदीन पाक जाय। पेले ह़ुको फुटे, अळतेण उंब्या आवीन नीहवे, अळतेण उंब्या मे दाणा आवे। 29 जत्यार दाणा पाक जाय, अने वाडवा नी टेम आय जाय, ता तत्यारुत तीहयो दातड़े करीन वाडवा बाज जाय।"
30 "ईसु अळी केदो आपणु काना हीसाबे देखाड़या के भगवान नु राज केवु से?" अने आहया राज ने अळी काना राज्य सी अने काना दाखलान लारे ह़मजाड़या? 31 भगवान नु राज राय ना दाणान तेवु से; तीहयु जत्यार धरती मे वावे, ता बीजा आखा बीज गेथु नानु देखाये। 32 पण वदे ता आखा भाजी-पाला ना झाटवा गेथु मोटु हय जाय, अने डाळ्या घणा पनाय जाय, अने ईना साहळे उडण्या चड़ा तक पोतरो बांदीन रेय।
33 ईसु अळी एसवा रेट दाखलान लारे माणहु जेतरु ह़मज सके, तेतरो भगवान नो बोल; ह़मळावतो हतो। 34 दाखलो देखाड़ीन ईसु तीमने ह़ीकाड़त्लो, पण माणहु जत रेय ता चेला ने दाखला नो ह़ारो काडीन देखाड़त्लो।
35 तीहया दाड़े ह़ांती टेमे, "ईसु चेला ने केदो; आपणु दर्या नी ह़ेली पार जता।" 36 एतरे माणहु ने तांत रेवा दीन चेला ईसु ने ढुंड्या मे जेमेत बहलो हतो तेमेत लीन जवा बाज ज्या, अने तीमनी ह़ाते थोड़ाक माणहु बी ढुंड्या लीन चाल पड़्या। 37 ता दर्या मे आंजी आवी, अने झलक ढुंड्ये घणी अफठायी, अने ढुंड्या मे लग पाणी भराय ज्यु। 38 ईसु ढुंड्या ना पाछला खुणा मे गादी पोर ह़ुय र्यो हतो। चेला ईसु ने उठाड़्या अने तीने केदा, "मास्तर आमु ते डुबीन मरवा बाज र्या, तने फीकर नी हय ह़ु?"
39 ईसु तत्यार उठ्यो अने आंजी ने वड्यो, अने झलक ने केदो, "होगी री जा!" उबी री जा, ता आंजी बंद हय जी अने धीरी पड़ जी।
40 ईसु चेला ने केदो, "तमु काहा बीही र्या? तमने हजु लग भरहो नी हय ह़ु?" 41 चेला घणा जबर बीह ज्या अने आंबा-सांबा केवा बाज ज्या, आहयो माणहे कोय से? आनो हुकम आंजी अने झलक लग मान लेय!