1 Matkalaulu. Syvyydestä minä huudan sinua, Herra.2 Herra, kuule minun ääneni, tarkatkoot sinun korvasi rukoustani.3 Jos sinä, Herra, pidät mielessäsi synnit, Herra, kuka silloin kestää?4 Mutta sinun on armo, sinä annat anteeksi, että me eläisimme sinun pelossasi.5 Minä odotan sinua, Herra, odotan sinua koko sielustani ja panen toivoni sinun sanaasi.6 Minä odotan Herraa kuin vartijat aamua, hartaammin kuin vartijat aamua.7 Israel, pane toivosi Herraan! Hänen armonsa on runsas, hän voi sinut lunastaa.8 Hän lunastaa Israelin kaikista sen synneistä.

1 Kanto de suprenirado. El profundo mi vokas Vin, ho Eternulo.2 Mia Sinjoro, aŭskultu mian voĉon; Viaj oreloj atentu la voĉon de mia petego.3 Se vi, ho Eternulo, kalkulus la pekojn, Kiu povus stari, ho mia Sinjoro?4 Sed Vi estas pardonema, Por ke Vi estu respektata.5 Mi esperis al la Eternulo, esperis mia animo, Kaj Lian vorton mi fidis.6 Mia animo atendas mian Sinjoron pli, Ol la gardantoj atendas la matenon, La gardantoj la matenon.7 Izrael fidu la Eternulon; Ĉar ĉe la Eternulo estas favorkoreco Kaj ĉe Li estas granda liberigo.8 Kaj Li liberigos Izraelon De ĉiuj liaj pekoj.