1 Salmo de David, estando en el desierto de Judá. DIOS, Dios mío eres tú: levantaréme á ti de mañana: Mi alma tiene sed de ti, mi carne te desea, En tierra de sequedad y transida sin aguas;2 Para ver tu fortaleza y tu gloria, Así como te he mirado en el santuario.3 Porque mejor es tu misericordia que la vida: Mis labios te alabarán.4 Así te bendeciré en mi vida: En tu nombre alzaré mis manos.5 Como de meollo y de grosura será saciada mi alma; Y con labios de júbilo te alabará mi boca,6 Cuando me acordaré de ti en mi lecho, Cuando meditaré de ti en las velas de la noche.7 Porque has sido mi socorro; Y así en la sombra de tus alas me regocijaré.8 Está mi alma apegada á ti: Tu diestra me ha sostenido.9 Mas los que para destrucción buscaron mi alma, Caerán en los sitios bajos de la tierra.10 Destruiránlos á filo de espada; Serán porción de las zorras.11 Empero el rey se alegrará en Dios; Será alabado cualquiera que por él jura: Porque la boca de los que hablan mentira, será cerrada.

1 Dieve, Tu esi mano Dievas! Nuo ankstaus ryto Tavęs ieškau, Tavęs trokšta mano siela, kūnas ilgisi Tavęs kaip sausa ir nualinta žemė be vandens.2 Šventykloje ieškojau Tavęs, pamačiau Tavo galybę ir šlovę.3 Tavo malonė yra geresnė už gyvenimą, todėl mano lūpos girs Tave.4 Šlovinsiu Tave, kol gyvensiu, Tavo vardą minėdamas, kelsiu į Tave rankas.5 Mano siela bus pasotinta kaip kaulų smegenimis ir riebalais, lūpos džiaugsmingai girs Tave,6 kai prisiminsiu Tave savo lovoje, mąstysiu apie Tave budėdamas naktį.7 Tu buvai man pagalba, todėl aš džiūgausiu Tavo sparnų pavėsyje.8 Mano siela įsikibo į Tave; Tavo dešinė palaiko mane.9 Kurie siekia atimti man gyvybę, nueis į žemės gelmes.10 Jie kris nuo kardo ir taps grobiu šakalams.11 O karalius džiaugsis Dievu. Girsis kiekvienas, kuris prisiekia Juo, bet melagių burna bus užkimšta.