1 Für den Vorsänger. Von dem Knecht des HERRN, von David, welcher dem HERRN die Worte dieses Liedes sang, an dem Tage, da der HERR ihn aus der Hand aller seiner Feinde errettet hatte, auch aus der Hand Sauls. Er sprach:2 Ich will dich von Herzen lieben, HERR, meine Stärke!3 Der HERR ist meine Felsenkluft, meine Burg und meine Zuflucht; mein Gott ist ein Fels, darin ich mich berge, mein Schild und das Horn meines Heils, meine Festung.4 Den HERRN, den Hochgelobten, rief ich an und wurde von meinen Feinden errettet!5 Todeswehen umfingen mich, Bäche Belials schreckten mich;6 Stricke der Unterwelt umschlangen mich, es kamen mir Todesschlingen entgegen.7 Da mir angst ward, rief ich den HERRN an und schrie zu meinem Gott; er hörte in seinem Tempel meine Stimme, mein Schreien vor ihm drang zu seinen Ohren.8 Die Erde bebte und erzitterte, die Grundfesten der Berge wurden erschüttert und bebten, weil er zornig war.9 Rauch stieg auf von seiner Nase und verzehrendes Feuer aus seinem Munde, Feuerglut brannte daraus hervor.10 Er neigte den Himmel und fuhr herab, und Dunkel war unter seinen Füßen;11 er fuhr auf dem Cherub und flog daher, er schwebte auf den Fittichen des Windes.12 Er machte Finsternis zu seinem Gezelt, dunkle Wasser, dichte Wolken zur Hütte um sich her.13 Aus dem Glanze vor ihm gingen seine Wolken über von Hagel und Feuerglut;14 und der HERR donnerte im Himmel, der Höchste ließ seine Stimme erschallen, Hagel und Feuerglut.15 Und er schoß seine Pfeile und zerstreute sie, schleuderte Blitze und schreckte sie.16 Da sah man Wasserbäche, und die Gründe des Erdbodens wurden aufgedeckt von deinem Schelten, o HERR, von dem Schnauben deines grimmigen Zorns!17 Er streckte seine Hand aus von der Höhe und ergriff mich, er zog mich aus großen Wassern;18 er rettete mich von meinem mächtigen Feind und von meinen Hassern; denn sie waren mir zu stark;19 sie hatten mich überfallen zur Zeit meines Unglücks; aber der HERR ward mir zur Stütze20 und führte mich heraus in die Weite, er befreite mich; denn er hatte Wohlgefallen an mir.21 Der HERR vergalt mir nach meiner Gerechtigkeit, nach der Reinheit meiner Hände lohnte er mir;22 denn ich habe die Wege des HERRN bewahrt und bin nicht abgefallen von meinem Gott,23 sondern alle seine Verordnungen hatte ich vor Augen und stieß seine Satzungen nicht von mir,24 und ich hielt es ganz mit ihm und hütete mich vor meiner Sünde.25 Darum vergalt mir der HERR nach meiner Gerechtigkeit, nach der Reinheit meiner Hände vor seinen Augen.26 Gegen den Gütigen erzeigst du dich gütig, gegen den Rechtschaffenen rechtschaffen,27 gegen den Reinen erzeigst du dich rein, aber den Hinterlistigen überlistest du!28 Denn du rettest das elende Volk und erniedrigst die hohen Augen.29 Ja, du zündest meine Leuchte an; der HERR, mein Gott, macht meine Finsternis licht;30 denn mit dir kann ich Kriegsvolk zerschmeißen und mit meinem Gott über die Mauer springen.31 Dieser Gott! Sein Weg ist vollkommen, die Rede des HERRN ist geläutert; er ist ein Schild allen, die ihm vertrauen.32 Denn wer ist Gott außer dem HERRN, und wer ist ein Fels außer unserm Gott?33 Der Gott, der mich mit Kraft umgürtete und meinen Weg unsträflich machte;34 er machte meine Füße den Hirschen gleich und stellte mich auf meine Höhen;35 er lehrte meine Hände streiten und meine Arme den ehernen Bogen spannen;36 du gabst mir den Schild deines Heils, und deine Rechte stützte mich, und deine Herablassung machte mich groß;37 du machtest mir Raum zum Gehen, daß meine Knöchel nicht wankten.38 Ich jagte meinen Feinden nach und holte sie ein und kehrte nicht um, bis sie aufgerieben waren;39 ich zerschmetterte sie, daß sie nicht mehr aufstehen konnten; sie fielen unter meine Füße.40 Du hast mich gegürtet mit Kraft zum Streit, du hast unter mich gebeugt, die sich wider mich setzten.41 Du wandtest mir den Rücken meiner Feinde zu, und meine Hasser habe ich vertilgt.42 Sie schrieen, aber da war kein Retter; zum HERRN, aber er antwortete ihnen nicht.43 Und ich zerrieb sie zu Staub vor dem Winde, warf sie wie Kot hinaus.44 Du rettetest mich aus den Zänkereien des Volkes und setztest mich zum Haupt der Heiden; ein Volk, das ich nicht kannte, dient mir;45 sobald sie hören, folgen sie mir, die Kinder der Fremde schmeicheln mir;46 die Kinder der Fremde verzagen und kommen zitternd aus ihren Schlössern.47 Es lebe der HERR, und gepriesen sei mein Fels, und erhoben werde der Gott meines Heils!48 Der Gott, der mir Rache verlieh und die Völker unter mich zwang;49 der mich meinen Feinden entrinnen ließ und mich trotz meiner Widersacher erhöhte, mich errettete von dem gewalttätigen Mann!50 Darum will ich dich, o HERR, loben unter den Nationen und deinem Namen singen,51 der seinem Könige große Siege verliehen hat und seinem Gesalbten Gnade erweist, David und seinem Samen bis in Ewigkeit.

1 Voor den opperzangmeester, een psalm van David, de knecht des HEEREN, die de woorden dezes lieds tot den HEERE gesproken heeft, ten dage, als de HEERE hem gered had uit de hand van al zijn vijanden, en uit de hand van Saul.2 Hij zeide dan: Ik zal U hartelijk liefhebben, HEERE, mijn Sterkte!3 De HEERE is mijn Steenrots, en mijn Burg, en mijn Uithelper; mijn God, mijn Rots, op Welken ik betrouw; mijn Schild, en de Hoorn mijns heils, mijn Hoog Vertrek.4 Ik riep den HEERE aan, Die te prijzen is, en werd verlost van mijn vijanden.5 Banden des doods hadden mij omvangen, en beken Belials verschrikten mij.6 Banden der hel omringden mij, strikken des doods bejegenden mij.7 Als mij bange was, riep ik den HEERE aan, en riep tot mijn God; Hij hoorde mijn stem uit Zijn paleis, en mijn geroep voor Zijn aangezicht kwam in Zijn oren.8 Toen daverde en beefde de aarde, en de gronden der bergen beroerden zich en daverden, omdat Hij ontstoken was.9 Rook ging op van Zijn neus, en een vuur uit Zijn mond verteerde; kolen werden daarvan aangestoken.10 En Hij boog den hemel, en daalde neder, en donkerheid was onder Zijn voeten.11 En Hij voer op een cherub, en vloog; ja, Hij vloog snellijk op de vleugelen des winds.12 Duisternis zette Hij tot Zijn verberging; rondom Hem was Zijn tent, duisterheid der wateren, wolken des hemels.13 Van den glans, die voor Hem was, dreven Zijn wolken daarhenen, hagel en vurige kolen.14 En de HEERE donderde in den hemel, en de Allerhoogste gaf Zijn stem, hagel en vurige kolen.15 En Hij zond Zijn pijlen uit, en verstrooide ze; en Hij vermenigvuldigde de bliksemen, en verschrikte ze.16 En de diepe kolken der wateren werden gezien, en de gronden der wereld werden ontdekt, van Uw schelden, o HEERE! van het geblaas des winds van Uw neus.17 Hij zond van de hoogte, Hij nam mij, Hij trok mij op uit grote wateren.18 Hij verloste mij van mijn sterken vijand, en van mijn haters, omdat zij machtiger waren dan ik.19 Zij hadden mij bejegend ten dage mijns ongevals; maar de HEERE was mij tot een Steunsel.20 En Hij voerde mij uit in de ruimte, Hij rukte mij uit, want Hij had lust aan mij.21 De HEERE vergold mij naar mijn gerechtigheid, Hij gaf mij weder naar de reinigheid mijner handen.22 Want ik heb des HEEREN wegen gehouden, en ben van mijn God niet goddelooslijk afgegaan.23 Want al Zijn rechten waren voor mij, en Zijn inzettingen deed ik niet van mij weg.24 Maar ik was oprecht bij Hem, en ik wachtte mij voor mijn ongerechtigheid.25 Zo gaf mij de HEERE weder naar mijn gerechtigheid, naar de reinigheid mijner handen, voor Zijn ogen.26 Bij den goedertierene houdt Gij U goedertieren, bij den oprechten man houdt Gij U oprecht.27 Bij den reine houdt Gij U rein, maar bij den verkeerde bewijst Gij U een Worstelaar.28 Want Gij verlost het bedrukte volk, maar de hoge ogen vernedert Gij.29 Want Gij doet mijn lamp lichten; de HEERE, mijn God, doet mijn duisternis opklaren.30 Want met U loop ik door een bende, en met mijn God spring ik over een muur.31 Gods weg is volmaakt; de rede des HEEREN is doorlouterd; Hij is een Schild allen, die op Hem betrouwen.32 Want wie is God, behalve de HEERE? En wie is een Rotssteen, dan alleen onze God?33 Het is God, Die mij met kracht omgordt; en Hij heeft mijn weg volkomen gemaakt.34 Hij maakt mijn voeten gelijk als der hinden, en Hij stelt mij op mijn hoogten.35 Hij leert mijn handen ten strijde, zodat een stalen boog met mijn armen verbroken is.36 Ook hebt Gij mij het schild Uws heils gegeven, en Uw rechterhand heeft mij ondersteund, en Uw zachtmoedigheid heeft mij groot gemaakt.37 Gij hebt mijn voetstap ruim gemaakt onder mij, en mijn enkelen hebben niet gewankeld.38 Ik vervolgde mijn vijanden, en trof hen aan; en ik keerde niet weder, totdat ik hen verdaan had.39 Ik doorstak hen, dat zij niet weder konden opstaan; zij vielen onder mijn voeten.40 Want Gij omgorddet mij met kracht ten strijde; Gij deedt onder mij nederbukken, die tegen mij opstonden.41 En Gij gaaft mij den nek mijner vijanden, en mijn haters, die vernielde ik.42 Zij riepen, maar er was geen verlosser; tot den HEERE, maar Hij antwoordde hun niet.43 Toen vergruisde ik hen als stof voor den wind; ik ruimde hen weg als slijk der straten.44 Gij hebt mij uitgeholpen van de twisten des volks; Gij hebt mij gesteld tot een hoofd der heidenen; het volk, dat ik niet kende, heeft mij gediend.45 Zo haast als hun oor van mij hoorde, hebben zij mij gehoorzaamd; vreemden hebben zich mij geveinsdelijk onderworpen.46 Vreemden zijn vervallen, en hebben gesidderd uit hun sloten.47 De HEERE leeft, en geloofd zij mijn Rotssteen, en verhoogd zij de God mijns heils!48 De God, Die mij volkomen wraak geeft, en de volken onder mij brengt;49 Die mij uithelpt van mijn vijanden; ja, Gij verhoogt mij boven degenen, die tegen mij opstaan; Gij redt mij van den man des gewelds.50 Daarom zal ik U, o HEERE! loven onder de heidenen; en Uw Naam zal ik psalmzingen; [ (Psalms 18:51) Die de verlossingen Zijns konings groot maakt, en goedertierenheid doet aan Zijn gezalfde, aan David en aan zijn zaad tot in eeuwigheid. ]