1 Dem Vorsänger. Nach Jedutun. Ein Psalm Asaphs.2 Ich rufe zu Gott und will schreien, zu Gott rufe ich, und er wolle auf mich hören!3 Zur Zeit meiner Not suchte ich den Herrn; meine Hand war des Nachts unablässig ausgestreckt, meine Seele wollte sich nicht trösten lassen.4 Dachte ich an Gott, so mußte ich seufzen, sann ich nach, so ward mein Geist bekümmert. (Pause.)5 Du hieltest meine Augenlider offen; ich warf mich hin und her und konnte nicht reden.6 Da gedachte ich der alten Zeit, der vorigen Jahre;7 ich erinnerte mich wieder an mein Saitenspiel, betete in meinem Herzen, und mein Geist fing an zu forschen:8 Wird denn der Herr auf ewig verstoßen und fortan nicht mehr gnädig sein?9 Ist's denn ganz und gar aus mit seiner Gnade, und hat sein Reden für immer aufgehört?10 Hat denn Gott vergessen, gnädig zu sein, und im Zorn seine Barmherzigkeit verschlossen? (Pause.)11 Und ich sprach: Ich will das leiden, die Änderungen, welche die rechte Hand des Höchsten getroffen hat.12 Ich will rühmen die Taten des HERRN; denn ich gedenke deiner vorigen Wunder13 und besinne mich aller deiner Werke und ziehe deine großen Taten in Betracht:14 O Gott, dein Weg ist heilig! Wer ist ein so großer Gott wie du?15 Du bist der Gott, der Wunder tut; du hast deine Macht bewiesen an den Völkern!16 Du hast dein Volk erlöst mit deinem Arm, die Kinder Jakobs und Josephs. (Pause.)17 Als dich, o Gott, die Wasser sahen, als dich die Wasser sahen, da brausten sie und das Meer ward aufgeregt;18 die Wolken gossen Wasser, es donnerte in den Lüften, und deine Pfeile fuhren daher;19 deine Donnerstimme erschallte im Wirbelwind, die Blitze beleuchteten den Erdkreis, daß die Erde in Zittern und Beben geriet;20 dein Weg war im Meer und deine Bahn in großen Wassern, und deine Fußstapfen waren nicht zu erkennen;21 du führtest dein Volk wie eine Herde durch Mose und Aaron.
1 Een psalm van Asaf, voor den opperzangmeester, over Jeduthun.2 Mijn stem is tot God, en ik roep; mijn stem is tot God, en Hij zal het oor tot mij neigen.3 Ten dage mijner benauwdheid zocht ik den HEERE; mijn hand was des nachts uitgestrekt, en liet niet af; mijn ziel weigerde getroost te worden.4 Dacht ik aan God, zo maakte ik misbaar; peinsde ik, zo werd mijn ziel overstelpt. Sela.5 Gij hieldt mijn ogen wakende; ik was verslagen, en sprak niet.6 Ik overdacht de dagen van ouds, de jaren der eeuwen.7 Ik dacht aan mijn snarenspel; in den nacht overlegde ik in mijn hart, en mijn geest onderzocht:8 Zal dan de Heere in eeuwigheden verstoten, en voortaan niet meer goedgunstig zijn?9 Houdt Zijn goedertierenheid in eeuwigheid op? Heeft de toezegging een einde, van geslacht tot geslacht?10 Heeft God vergeten genadig te zijn? Heeft Hij Zijn barmhartigheden door toorn toegesloten? Sela.11 Daarna zeide ik: Dit krenkt mij; maar de rechterhand des Allerhoogsten verandert.12 Ik zal de daden des HEEREN gedenken; ja, ik zal gedenken Uw wonderen van ouds her;13 En zal al Uw werken betrachten, en van Uw daden spreken.14 O God! Uw weg is in het heiligdom; wie is een groot God, gelijk God?15 Gij zijt die God, Die wonder doet; Gij hebt Uw sterkte bekend gemaakt onder de volken.16 Gij hebt Uw volk door Uw arm verlost; de kinderen van Jakob en van Jozef. Sela.17 De wateren zagen U, o God! de wateren zagen U, zij beefden; ook waren de afgronden beroerd.18 De dikke wolken goten water uit; de bovenste wolken gaven geluid; ook gingen Uw pijlen daarhenen.19 Het geluid Uws donders was in het ronde; de bliksemen verlichtten de wereld; de aarde werd beroerd en daverde.20 Uw weg was in de zee, en Uw pad in grote wateren, en Uw voetstappen werden niet bekend. [ (Psalms 77:21) Gij leiddet Uw volk, als een kudde door de hand van Mozes en Aaron. ]