Hosea 5

1 Hört dies, ihr Priester, und du, Haus Israel, merke auf, und du, Königshaus, horche! Denn euch droht das Gericht; denn ihr seid eine Schlinge geworden für Mizpa und ein ausgebreitetes Fangnetz auf dem Tabor. 2 Die Abtrünnigen schlachten im Verborgenen; aber ich habe ihnen allen eine Züchtigung zugedacht. 3 Ich kenne Ephraim wohl, und Israel ist vor mir nicht verborgen; [ich weiß], daß du, Ephraim, jetzt Unzucht getrieben, daß Israel sich verunreinigt hat. 4 Ihre Taten erlauben ihnen nicht, zu ihrem Gott zurückzukehren; denn ein Geist der Unzucht ist in ihren Herzen, und den HERRN erkennen sie nicht. 5 Aber Israels Stolz wird sich als Zeuge wider ihn erheben; und Israel und Ephraim werden fallen durch eigene Schuld, auch Juda wird mit ihnen fallen. 6 Mit ihren Schafen und mit ihren Rindern werden sie kommen, den HERRN zu suchen; aber sie werden ihn nicht finden; er hat sich von ihnen entfernt. 7 Sie sind dem HERRN untreu geworden; denn sie haben fremde Kinder gezeugt; jetzt wird ein Neumond sie fressen samt ihren Erbteilen. 8 Stoßt in die Posaune zu Gibea, in die Trompete zu Rama; schlaget Lärm in Beth-Aven, nimm dich in acht, Benjamin! 9 Ephraim soll zur Wüste werden am Tage der Züchtigung; was ich den Stämmen Israels angekündigt habe, das kommt gewiß! 10 Die Fürsten Judas sind denen gleich, welche die Grenze verrücken; über sie will ich meinen Grimm ausschütten wie Wasser. 11 Ephraim wird unterdrückt, untertreten im Gericht; denn er ist so gern Menschensatzungen nachgelaufen. 12 Ich aber ward für Ephraim wie eine Motte und für das Haus Juda wie ein nagender Wurm. 13 Und als Ephraim seine Krankheit sah und Juda sein Geschwür, da lief Ephraim zu Assur und sandte zum König Jareb; er aber konnte euch nicht heilen und das Geschwür nicht von euch nehmen. 14 Denn ich bin wie ein Löwe gegen Ephraim und wie ein junger Leu gegen das Haus Juda; ich, ja ich, zerreiße und gehe davon und nehme weg, daß niemand erretten kann. 15 Ich will wiederum an meinen Ort gehen, bis sie ihre Schuld erkennen und mein Angesicht suchen werden; in ihrer Not werden sie mich ernstlich suchen:

Η ενοχή των υπευθύνων του λαού

1 Ο Κύριος λέει: «Ακούστε τα αυτά εσείς, ιερείς! Εσείς οι αρχηγοί του Ισραήλ προσέξτε! Ακούστε τα κι εσείς που στη βασιλική ανήκετε οικογένεια! Εσείς θα έπρεπε να κρίνετε δίκαια· αντί γι’ αυτό όμως, γίνατε για το λαό μου παγίδα στη Μισπά, δίχτυ απλωμένο στ’ όρος Θαβώρ, 2 και στη Σιττείμ λάκκος βαθύς.*Μισπά...Θαβώρ...Σιττείμ. Πρόκειται πιθανώς για τόπους λατρείας του Βάαλ. - Και στη Σιττείμ λάκκος βαθύς: Το πιθανό κείμενο (βλ. Αρ κεφ. 25 - πρβλ. Ωσ 9:19). Εγώ όμως όλους θα σας τιμωρήσω».

Αναπόφευκτη η τιμωρία του Ισραήλ

3 Ο Κύριος λέει: «Το λαό του Εφραΐμ εγώ καλά τον ξέρω· δεν μπορεί να μου κρυφτεί ο λαός του Ισραήλ. Η φυλή Εφραΐμ*Εφραΐμ. Εδώ η φυλή Εφραΐμ φαίνεται διακεκριμένη από τις φυλές του βασιλείου του Ισραήλ. έχει μολυνθεί με την πορνεία κι ο Ισραήλ με την ειδωλολατρία του. 4 Τα έργα τους δεν τους αφήνουνε να επιστρέψουν στο Θεό τους, γιατί πνεύμα πορνείας είναι μέσα τους και δεν αναγνωρίζουνε τον Κύριο».

5 Η αλαζονεία του λαού του Ισραήλ μαρτυρεί εναντίον τους· θα σκοντάψουν και θα πέσουν απ’ τις παρανομίες τους. Το ίδιο και ο λαός του Ιούδα θα σκοντάψει και θα πέσει. 6 Με τα πρόβατά τους και τα βόδια τους πάνε ν’ αναζητήσουν τον Κύριο προσφέροντάς τα θυσία, αλλά δεν θα τον βρουν· έφυγε μακριά τους. 7 Απίστησαν στον Κύριο κι απέκτησαν νόθα παιδιά.*νόθα παιδιά. Πρβλ. 1:2. Τώρα, λοιπόν, η νέα σελήνη θα τους βρει κατεστραμμένους κι αυτούς και τη χώρα τους.

Πόλεμος μεταξύ των αδερφών λαών

8 Ο Κύριος λέει: «Σαλπίστε του πολέμου σάλπιγγες στη Γαβαά, ηχήστε σάλπιγγες και στη Ραμά, σημάνατε συναγερμό στη Βαιθ-Αυέν.*Γαβαά...Ραμά...Βαιθ-Αυέν. Οι πόλεις αυτές βρίσκονταν στο δρόμο από την Ιερουσαλήμ προς βορράν. Πιθανότατα υπονοείται κάποια αντεπίθεση των ιουδαϊκών στρατευμάτων μετά την αποτυχία της συροεφραϊμιτικής συμμαχίας να καταλάβει την Ιερουσαλήμ. Πάρτε τις προφυλάξεις σας, άντρες της φυλής Βενιαμίν! 9 Ο λαός του Εφραΐμ*ο λαός του Εφραΐμ. Βλ. υποσ. εις κεφ. 4:17. θα ερημωθεί της τιμωρίας τη μέρα. Ετούτο έχω ν’ αναγγείλω στις φυλές του Ισραήλ και θα συμβεί το δίχως άλλο.

10 «Οι άρχοντες του λαού του Ιούδα φέρονται σαν εκείνους που μεταθέτουνε τα σύνορα·*Οι άρχοντες του Ιούδα επωφελούνταν από τις πιέσεις των Ασσυρίων στο βασίλειο του Ισραήλ και μετακινούσαν τα σύνορά τους προς βορράν. θα κάνω πάνω τους η οργή μου να ξεσπάσει σαν νεροποντή. 11 Καταπιέζεται ο λαός του Εφραΐμ, το δίκιο τους καταπατείται, γιατί πήγαν να γυρέψουνε βοήθεια σ’ αυτούς που δεν μπορούσαν να τους βοηθήσουν.*πήγαν... βοηθήσουν. Κατά λ.: τρέξανε πίσω από την κοπριά. Πιθανή αναφορά στη στρατιωτική συμμαχία του βασιλείου του Ισραήλ με τη Συρία για ν’ αντικρούσουν την ασσυριακή απειλή.12 Εγώ ο Κύριος είμαι γι’ αυτούς σαν πυώδες απόστημα και για το λαό του Ιούδα σαν μολυσμένο έλκος.

13 «Ο λαός του Εφραΐμ*Εφραΐμ. Βλ. υποσ. εις κεφ. 4:17. διαπίστωσε την αρρώστια του και ο λαός του Ιούδα την πληγή του. Τότε ο λαός του Εφραΐμ έστειλε αγγελιοφόρους στο μεγάλο βασιλιά των Ασσυρίων. Μα εκείνος δεν μπορεί να τους γιατρέψει, δεν μπορεί να θεραπεύσει την πληγή τους. 14 Γιατί εγώ, ο Κύριος, θα επιτεθώ ωσάν λιοντάρι στο λαό του Εφραΐμ και στο λαό του Ιούδα· θα τους ρίξω καταγής και θα τους ξεσκίσω. Κι όταν μαζί μου θα τους σέρνω, κανείς δε θα βρεθεί να τους γλιτώσει. 15 Θα φύγω και θα γυρίσω πίσω στον τόπο μου, ώσπου ν’ αναγνωρίσουνε τα λάθη τους και να γυρέψουν να με βρουν. Τότε στη θλίψη τους θα με αναζητήσουν».