2 Coríntios 1

3 Εὐλογητὸς ὁ θεὸς καὶ πατὴρ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ χριστοῦ, ὁ πατὴρ τῶν οἰκτιρμῶν καὶ θεὸς πάσης παρακλήσεως, 4 ὁ παρακαλῶν ἡμᾶς ἐπὶ πάσῃ τῇ θλίψει ἡμῶν, εἰς τὸ δύνασθαι ἡμᾶς παρακαλεῖν τοὺς ἐν πάσῃ θλίψει, διὰ τῆς παρακλήσεως ἧς παρακαλούμεθα αὐτοὶ ὑπὸ τοῦ θεοῦ. 5 Ὅτι καθὼς περισσεύει τὰ παθήματα τοῦ χριστοῦ εἰς ἡμᾶς, οὕτως διὰ *1:5 ⸋ τοῦ RP f 35 TNT2 WH NA NIV SBL ¦ – TR ⸋τοῦ⸌ χριστοῦ περισσεύει καὶ ἡ παράκλησις ἡμῶν. 6 Εἴτε δὲ θλιβόμεθα, ὑπὲρ τῆς ὑμῶν παρακλήσεως καὶ σωτηρίας, *1:6 ⸂ τῆς ἐνεργουμένης … πάσχομεν· καὶ ἡ ἐλπὶς … ὑπὲρ ὑμῶν· εἴτε παρακαλούμεθα … παρακλήσεως καὶ σωτηρίας· RP f 35 TNT2 ¦ τῆς ἐνεργουμένης … πάσχομεν· εἴτε παρακαλούμεθα … παρακλήσεως καὶ σωτηρίας· καὶ ἡ ἐλπὶς … ὑπὲρ ὑμῶν· TR ¦ εἴτε παρακαλούμεθα … παρακλήσεως τῆς ἐνεργουμένης … πάσχομεν· καὶ ἡ ἐλπὶς … ὑπὲρ ὑμῶν· WH NA NIV SBL ⸂τῆς ἐνεργουμένης ἐν ὑπομονῇ τῶν αὐτῶν παθημάτων ὧν καὶ ἡμεῖς πάσχομεν· καὶ ἡ ἐλπὶς ἡμῶν βεβαία ὑπὲρ ὑμῶν· εἴτε παρακαλούμεθα, ὑπὲρ τῆς ὑμῶν παρακλήσεως καὶ σωτηρίας·⸃ 7 εἰδότες ὅτι *1:7 ⸂ ὥσπερ RP f 35 TR ¦ ὡς TNT2 WH NA NIV SBL ⸂ὥσπερ⸃ κοινωνοί ἐστε τῶν παθημάτων, οὕτως καὶ τῆς παρακλήσεως.