1 Assim, nos tenham os homens na conta de Lc 1.2servos de Cristo e 1Co 9.17;Tt 1.7;1Pe 4.10despenseiros dos Rm 11.25;16.25mistérios de Deus. 2 Ora, além disso, o que se requer nos despenseiros é que eles se achem fiéis. 3 Mas, quanto a mim, bem pouco se me dá de ser julgado por vós ou por tribunal humano. Nem ainda me julgo a mim mesmo. 4 Porque 2Co 1.12; cp.At 23.1nada sei contra mim; contudo, nem por isso me dou por Sl 143.2;Rm 2.13justificado, pois quem me julga é o Senhor. 5 Por esse motivo, Mt 7.1;Rm 2.1nada julgueis antes de tempo, Rm 2.16; cp.Jo 21.22até que venha o Senhor, o qual não somente 1Co 3.13trará à luz as coisas escondidas, que são das trevas, mas também manifestará os conselhos dos corações; e, então, 2Co 10.18;Rm 2.29; cp.1Co 3.8de Deus receberá cada um o seu louvor.
6 Essas coisas, irmãos, eu as apliquei figuradamente a mim e a Apolo, por amor de vós, para que em nós aprendais a não ultrapassar cp.1Co 1.19,31;3.19s.o que está escrito, a fim de que ninguém 1Co 4.18s.;1Co 8.1;13.4, etc.se ensoberbeça 1Co 1.12;3.4a favor de um contra outro. 7 Pois quem te diferença? E Jo 3.27;Rm 12.3,6;1Pe 4.10que tens tu que não recebeste? Mas, se o recebeste, porque te glorias, como se o não tiveras recebido? 8 cp.Ap 3.17s.Já estais fartos; já estais ricos; chegastes a reinar sem nós; sim, oxalá reinásseis, para que nós também reinássemos convosco. 9 Pois penso que Deus nos tem posto a nós, os apóstolos, pelos últimos, como 1Co 15.31;2Co 11.23;Rm 8.36sentenciados à morte; somos Hb 10.33feitos espetáculo ao mundo, tanto a anjos como a homens. 10 Nós somos 1Co 1.18; cp.At 17.18;26.24estultos por amor de Cristo, mas 2Co 11.19; cp.1Co 1.19s.;3.18vós, sábios em Cristo; 2Co 13.9; vd.1Co 2.3nós, fracos, mas vós, fortes; vós, honrados, mas nós, desprezados. 11 Até esta hora Rm 8.35;2Co 11.23-27padecemos fome, e sede, e nudez, e somos esbofeteados, e não temos morada certa, 12 e fatigamo-nos, At 18.3trabalhando com as nossas próprias mãos; quando 1Pe 3.9vilipendiados, bendizemos; Jo 15.20;Rm 8.35perseguidos, sofremos; difamados, rogamos; 13 somos Lm 3.45feitos como refugo do mundo, como escória de tudo até agora.
14 Não vos escrevo essas coisas cp.1Co 6.5;15.34para vos envergonhar, mas para vos admoestar, 2Co 6.13;1Ts 2.11; cp.2Co 12.14;1Jo 2.1;3Jo 4como a filhos meus muito amados. 15 Embora tenhais dez mil Gl 3.24s.instrutores em Cristo, não tendes, contudo, muitos pais; pois eu Fm 10; cp.Gl 4.19;1Co 3.8;Nm 11.12vos gerei 1Co 1.30em Cristo Jesus, por meio do 1Co 9.12,14,18,23;15.1evangelho. 16 Exorto-vos, portanto, a que vos torneis meus 1Co 11.1;Fp 3.17;1Ts 1.6; cp.Fp 4.9;2Ts 3.9imitadores. 17 Por essa razão 1Co 16.10vos enviei At 16.1Timóteo, que é meu 1Tm 1.2,18;2Tm 1.2; cp.1Co 4.14filho amado e fiel no Senhor, o qual vos fará recordar os meus caminhos, que são em Cristo Jesus, 1Co 7.17; cp.11.34;14.33;16.1;Tt 1.5como eu ensino por toda parte, em cada igreja. 18 Alguns andam 1Co 4.6inchados, como se eu 1Co 4.21não houvesse de ir ter convosco; 19 mas 1Co 11.34;16.5s.; cp.8;2Co 1.15s.;At 19.21;20.2irei brevemente ter convosco, At 18.21se o Senhor quiser; e conhecerei não as palavras dos que assim andam inchados, porém o poder; 20 porque o reino de Deus consiste 1Co 2.4não em palavras, porém em poder. 21 Que quereis? 2Co 1.23;2.1,3;12.20;13.2,10Que eu vá ter convosco com vara ou com caridade e espírito de mansidão?
1 Tiel oni rigardu nin, kiel servantojn de Kristo kaj administrantojn de la misteroj de Dio. 2 Cetere, ĉi tie estas postulate ĉe administrantoj, ke oni troviĝu fidela. 3 Sed ĉe mi estas tre malgrava afero esti juĝata de vi, aŭ per homa juĝo: mi ja ne juĝas min mem. 4 Ĉar mi scias nenion kontraŭ mi; tamen mi ne estas pro tio pravigita; sed tiu, kiu juĝas min, estas la Sinjoro. 5 Tial juĝu nenion antaŭ la tempo, ĝis venos la Sinjoro, kiu enlumigos la kaŝitaĵojn de la mallumo kaj klarigos la intencojn de la koroj; kaj tiam ĉiu ricevos de Dio sian propran laŭdon.
6 Tion do, fratoj, mi alifigure rilatigis al mi kaj Apolos pro vi; por ke vi en ni lernu ne preterpasi la skribitaĵojn; por ke neniu el vi bloveŝvelu por unu kontraŭ la alia. 7 Ĉar kiu vin diferencigas? kaj kion vi havas, kion vi ne ricevis? sed se vi ĝin ricevis, kial vi fanfaronas, kvazaŭ vi ĝin ne ricevus? 8 Jam vi estas plenigitaj, jam vi riĉiĝis, vi reĝis sen ni; kaj mi ja volus, ke vi efektive reĝu, por ke ni ankaŭ reĝu kun vi. 9 Ĉar ŝajnas al mi, ke Dio elmetis nin, la apostolojn, la plej lastajn, kiel mortkondamnitajn; ĉar ni fariĝis spektaklo al la mondo kaj al anĝeloj kaj al homoj. 10 Ni estas malsaĝuloj pro Kristo, sed vi estas saĝaj en Kristo; ni estas malfortaj, sed vi estas fortaj; vi estas gloraj, sed ni estas senhonoraj. 11 Eĉ ĝis la nuna horo ni malsatas kaj soifas, kaj ni estas nudaj, kaj ni estas batataj kaj senhejmaj; 12 kaj ni penadas, laborante per niaj propraj manoj; insultate, ni benas; persekutate, ni eltenas; 13 kalumniate, ni petegas; ni fariĝas kiel la balaaĵo de la mondo, la forĵetaĵo de ĉio, eĉ ĝis nun.
14 Ne por hontigi vin mi tion skribas, sed, kiel miajn amatajn filojn, por admoni vin. 15 Ĉar kvankam vi eĉ havus dek mil pedagogojn en Kristo, tamen vi havas ne multajn patrojn; ĉar en Kristo Jesuo mi naskigis vin per la evangelio. 16 Mi do petegas vin, estu imitantoj de mi. 17 Pro tio mi sendis al vi Timoteon, kiu estas mia amata kaj fidela filo en la Sinjoro, kaj kiu vin memorigos pri miaj vojoj en Kristo, ĝuste kiel mi instruas ĉie en ĉiu eklezio. 18 Kelkaj bloveŝvelas, kvazaŭ mi ne venus al vi. 19 Sed mi venos al vi baldaŭ, se la Sinjoro tion volos; kaj mi ekscios, ne la parolon de la bloveŝvelintoj, sed la potencon. 20 Ĉar la regno de Dio estas ne en parolo, sed en potenco. 21 Kion vi volas? ĉu kun vergo mi venu al vi, aŭ en amo kaj en spirito de humileco?