1 O *1Sm 2.11,18menino Samuel ministrava a Jeová diante de Eli. Naqueles dias, a *Sl 74.9;Ez 7.26;Am 8.11-12palavra de Jeová era preciosa; não havia visão manifesta. 2 Estando Eli deitado no seu lugar (Ora, os *1Sm 4.15seus olhos tinham começado a escurecer, e ele não podia ver.), 3 e ainda não se havendo apagado a *Êx 25.31-37;Lv 24.3lâmpada de Deus, e estando Samuel também deitado no templo de Jeová, onde estava a arca de Deus, 4 chamou Jeová a Samuel. Este respondeu: *Is 6.8Eis-me aqui. 5 Correndo a Eli, disse-lhe: Eis-me aqui, pois tu me chamaste. Ele respondeu: Eu não te chamei; torna a deitar-te. Ele foi e deitou-se. 6 Jeová tornou a chamar outra vez a Samuel, que, levantando-se, foi a Eli e disse: Eis-me aqui, pois me chamaste. Eli respondeu-lhe: Não te chamei, meu filho; torna a deitar-te. 7 *1Co 13.11Samuel ainda não conhecia a Jeová, cuja palavra ainda não lhe havia sido revelada. 8 Tornou Jeová a chamar a Samuel pela terceira vez. Ele, levantando-se, foi a Eli e disse: Eis-me aqui, pois me chamaste. Então, entendeu Eli que Jeová chamava ao menino. 9 Por isso, disse Eli a Samuel: Vai deitar-te; se alguém te chamar, responderás: Fala, Jeová, porque o teu servo ouve. Foi, pois, Samuel e deitou-se no seu lugar.

10 Então, veio Jeová, parou e chamou como das outras vezes: Samuel, Samuel! Respondeu ele: Fala, pois o teu servo ouve. 11 Disse Jeová a Samuel: Eis que *2Rs 21.12;Jr 19.3vou fazer uma coisa em Israel, a qual todo o que a ouvir, ficar-lhe-ão tinindo ambos os ouvidos. 12 Naquele dia, *1Sm 2.27-36darei contra Eli pleno cumprimento de tudo o que tenho falado a respeito da sua casa. 13 *1Sm 2.29-31Eu já lhe disse que julgarei a sua casa para sempre, por causa *1Sm 2.22da iniquidade de que ele tinha ciência, pois trouxeram *1Sm 2.12,17,22seus filhos uma maldição sobre si, e *Dt 17.12;21.18ele não os repreendeu. 14 Por isso, jurei à casa de Eli que a *Lv 15.31;Is 22.14iniquidade dela nunca jamais será expiada com sacrifícios nem com ofertas de cereais.

15 Samuel ficou deitado até pela manhã, quando *1Cr 15.23abriu as portas da Casa de Jeová. Mas ele temia relatar *1Sm 3.10a visão a Eli. 16 Chamou Eli a Samuel e disse: Samuel, meu filho. Este respondeu: Eis-me aqui. 17 Eli perguntou-lhe: Que é o que Jeová te falou? peço-te que não mo encubras; *2Sm 3.35assim te faça Deus e ainda mais, se me encobrires alguma coisa de tudo o que te falou. 18 Samuel referiu-lhe tudo e nada lhe encobriu. Então, disse Eli: *Êx 34.5-7;Lv 10.3;Jó 2.10;Is 39.8Ele é Jeová; faça o que lhe parecer bem.

19 *1Sm 2.21Crescia Samuel, e *Gn 21.22;28.15Jeová era com ele; *1Sm 9.6não deixou nenhuma das suas palavras cair no chão. 20 Todo o Israel, *Jz 20.1desde Dã até Berseba, conheceu que Samuel foi confirmado como profeta de Jeová. 21 Jeová tornou a aparecer em Siló, *1Sm 3.10pois ali se revelou a Samuel pela sua palavra.

1 La knabo Samuel servadis al la Eternulo antaŭ Eli; kaj la vorto de la Eternulo estis grandpreza en tiu tempo; ne aperadis ofte profetaj vizioj. 2 En tiu tempo unu fojon Eli kuŝis sur sia loko (lia vidado komencis malakriĝi, ke li ne povis vidi); 3 kaj la lucerno de Dio ankoraŭ ne estingiĝis, kaj Samuel kuŝis en la templo de la Eternulo, kie estis la kesto de Dio; 4 tiam la Eternulo vokis Samuelon, kaj ĉi tiu diris: Jen mi estas. 5 Kaj li kuris al Eli, kaj diris: Jen mi estas, kiel vi vokis min. Sed tiu diris: Mi ne vokis; iru returne kaj kuŝiĝu. Kaj li iris kaj kuŝiĝis. 6 Kaj la Eternulo denove vokis Samuelon, kaj Samuel leviĝis kaj iris al Eli, kaj diris: Jen mi estas, kiel vi vokis min. Sed tiu diris: Mi ne vokis, mia filo; iru returne kaj kuŝiĝu. 7 Samuel ankoraŭ ne konis la Eternulon, kaj ankoraŭ ne estis revelaciita al li la vorto de la Eternulo. 8 Kaj la Eternulo denove vokis Samuelon la trian fojon; kaj li leviĝis kaj iris al Eli, kaj diris: Jen mi estas, kiel vi vokis min. Tiam Eli komprenis, ke la Eternulo vokas la knabon. 9 Kaj Eli diris al Samuel: Iru, kuŝiĝu; kaj se vi estos vokata, tiam diru: Parolu, ho Eternulo, ĉar Via sklavo aŭskultas. Kaj Samuel iris kaj kuŝiĝis sur sia loko. 10 Kaj venis la Eternulo kaj stariĝis, kaj vokis kiel la antaŭajn fojojn: Samuel, Samuel! Kaj Samuel diris: Parolu, ĉar Via sklavo aŭskultas. 11 Tiam la Eternulo diris al Samuel: Jen Mi faros en Izrael tian faron, ke al ĉiu, kiu tion aŭdos, eksonoros ambaŭ liaj oreloj. 12 En tiu tago Mi plenumos super Eli ĉion, kion Mi diris pri lia domo; Mi komencos kaj finos. 13 Mi sciigis al li, ke Mi juĝos lian domon por ĉiam pro la krimo, ke li sciis, ke liaj filoj venigas malbenon sur sin, kaj li ne detenis ilin. 14 Kaj tial Mi ĵuris al la domo de Eli, ke neniam pekliberiĝos la krimo de la domo de Eli per buĉofero nek per farunofero. 15 Kaj Samuel kuŝis ĝis la mateno; poste li malfermis la pordojn de la domo de la Eternulo. Sed Samuel timis raporti pri la vizio al Eli. 16 Kaj Eli vokis Samuelon, kaj diris: Samuel, mia filo! Kaj ĉi tiu diris: Jen mi estas. 17 Kaj tiu diris: Kia estas la afero, pri kiu Li parolis al vi? mi petas, ne kaŝu antaŭ mi; tion kaj ankoraŭ pli faru al vi Dio, se vi kaŝos antaŭ mi ion el ĉio, kion Li diris al vi. 18 Kaj Samuel rakontis al li ĉion, kaj nenion kaŝis antaŭ li. Kaj li diris: Li estas la Eternulo; Li faru tion, kio plaĉas al Li. 19 Kaj Samuel kreskis, kaj la Eternulo estis kun li; kaj neniun el Liaj vortoj li faligis sur la teron. 20 Kaj eksciis la tuta Izrael, de Dan ĝis Beer-Ŝeba, ke Samuel fariĝis fidinda profeto de la Eternulo. 21 Kaj la Eternulo plue aperadis en Ŝilo, post kiam la Eternulo revelaciis Sin al Samuel en Ŝilo per la parolo de la Eternulo.