1 Então, *2Cr 34.29-32o rei mandou, e se ajuntaram a ele todos os anciãos de Judá e de Jerusalém. 2 O rei subiu à Casa de Jeová, e, com ele, todos os homens de Judá e todos os habitantes de Jerusalém, e os sacerdotes, e os profetas, e todo o povo, tanto pequenos como grandes; *Dt 31.10-13e leu aos ouvidos deles todas as palavras do livro da Aliança, *2Rs 22.8que fora achado na Casa de Jeová. 3 *2Rs 11.14,17O rei pôs-se em pé junto à coluna e fez aliança com Jeová, *Dt 13.4para andar atrás dele e guardar os seus mandamentos, os seus testemunhos e os seus estatutos, de todo o seu coração e de toda a sua alma, para confirmar as palavras desta aliança que estavam escritas neste livro; e todo o povo esteve pela aliança.

4 O rei ordenou ao sumo sacerdote Hilquias, e aos *2Rs 25.18;Jr 52.24sacerdotes da segunda ordem, e aos guardas da porta que *2Rs 21.3,7tirassem do templo de Jeová todos os vasos que tinham sido feitos para Baal, e para a Aserá, e para todo o exército do céu; *2Rs 23.15queimou-os fora de Jerusalém, nos campos de Cedrom e levou a cinza deles para Betel. 5 Aboliu também os sacerdotes idólatras, que foram constituídos pelos reis de Judá para queimarem incenso nos altos nas cidades de Judá e nos lugares em torno de Jerusalém, como também os que queimavam incenso a Baal, ao sol, à lua, aos planetas e a todo o exército do céu. 6 Tirou da Casa de Jeová a Aserá, que levou para fora de Jerusalém, à torrente de Cedrom, junto da qual a queimou e *2Rs 23.15a reduziu a pó, que *2Cr 34.4lançou sobre as sepulturas do vulgacho. 7 Derrubou as casas dos *1Rs 14.24;15.12sodomitas que estavam na Casa de Jeová, onde *Êx 35.25-26;Ez 16.16as mulheres teciam cortinas para a Aserá. 8 Das cidades de Judá tirou todos os sacerdotes, e profanou os altos em que os sacerdotes haviam queimado incenso, desde *Js 21.17;1Rs 15.22Geba até Berseba, e derrubou os altos das portas que estavam junto à entrada da porta de Josué, governador da cidade, e ficavam à esquerda da porta da cidade. 9 Todavia, *Ez 44.10-14os sacerdotes dos altos não subiam ao altar de Jeová em Jerusalém, mas comiam pães asmos no meio de seus irmãos. 10 *Is 30.33;Jr 7.31-32Profanou a Tofete, que está no vale dos Filhos de Hinom, *Lv 18.21para que ninguém fizesse passar a seu filho ou a sua filha pelo fogo a *1Rs 11.7Moloque. 11 Tirou os cavalos que os reis de Judá tinham consagrado ao sol, à entrada da Casa de Jeová, perto da câmara do camareiro Natã-Meleque, a qual ficara nos recintos; e queimou a fogo os carros do sol. 12 O rei derrubou *Jr 19.13;Sf 1.5os altares que estavam sobre o teto da câmara alta de Acaz, os quais os reis de Judá haviam feito, e *2Rs 21.5os altares que Manassés tinha feito nos dois átrios da Casa de Jeová, e, correndo dali, *2Rs 23.4,6lançou o pó deles na torrente de Cedrom. 13 O rei também profanou os altos que estavam defronte de Jerusalém, à direita do *1Rs 11.7monte de Corrupção, que Salomão, rei de Israel, tinha edificado para *1Rs 11.5Astarote, abominação dos sidônios, e para *Nm 21.29Camos, abominação de Moabe, e para Milcom, abominação dos filhos de Amom. 14 *Dt 7.5,25Fez em pedaços as colunas, e cortou os Aserins, e *2Rs 23.16encheu estes lugares de ossos de homens.

15 *1Rs 13.1O altar que estava em Betel, e *1Rs 12.28-33o alto que tinha edificado Jeroboão, filho de Nebate, que fez pecar a Israel, mesmo aquele altar e o alto, ele os derribou; *2Rs 23.6queimou o alto, e reduziu-o a pó, e queimou a Aserá. 16 Ao voltar-se Josias, viu os sepulcros que estavam ali no monte; e mandou tirar dos sepulcros os ossos e queimou-os sobre o altar, profanando-o, *1Rs 13.2conforme a palavra de Jeová, proclamada pelo homem de Deus, que proclamou essas coisas. 17 Então, perguntou: Que monumento é este que eu vejo? Responderam-lhe os homens da cidade: *1Rs 13.1,30-31É o sepulcro do homem de Deus, que veio de Judá e proclamou estas coisas que acabas de fazer ao altar de Betel. 18 Josias disse: Deixai-o estar, ninguém mova os ossos dele. Deixaram, pois, os ossos dele juntamente *1Rs 13.11,31com os ossos do profeta que tinha vindo de Samaria. 19 Também tirou Josias todas as casas dos altos que havia na *2Cr 34.6-7cidade de Samaria, edificadas pelos reis de Israel para provocarem Jeová à ira, e fez-lhes conforme tudo o que havia feito em Betel. 20 A todos os sacerdotes dos altos que estavam ali, *2Rs 10.25;11.18matou-os sobre os altares, onde queimou ossos de homens; e voltou para Jerusalém.

21 O rei deu ordem a todo o povo, dizendo: *2Cr 35.1-17Celebrai a Páscoa a Jeová, vosso Deus, *Nm 9.2-4;Dt 16.2-8como está escrito neste livro da Aliança. 22 *2Cr 35.18-19Por certo, não se celebrou Páscoa tal desde os juízes que julgaram a Israel, nem em todos os dias dos reis de Israel, nem nos dias dos reis de Judá; 23 porém, no décimo oitavo ano do rei Josias, foi esta Páscoa celebrada a Jeová, em Jerusalém.

24 Aboliu também Josias *2Rs 21.6;Lv 19.31os que tinham espíritos familiares, os feiticeiros, *Gn 31.19os terafins, *2Rs 21.11,21os ídolos e todas as abominações que foram notadas na terra de Judá e em Jerusalém, *Dt 18.10-12para confirmar as palavras da lei escrita *2Rs 22.8no livro que o sacerdote Hilquias achou na Casa de Jeová. 25 *2Rs 18.5Não houve antes dele rei que lhe fosse semelhante, que se convertesse a Jeová de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua força, conforme toda a lei de Moisés; nem depois dele, lhe houve outro semelhante.

26 Todavia, Jeová não arrefeceu o ardor da grande ira, que se tinha acendido contra Judá, *2Rs 21.11-13;Jr 16.4por causa de todas as provocações com que Manassés o tinha irritado. 27 Jeová disse: Removerei também a Judá de diante de mim, *2Rs 18.11como removi a Israel, *2Rs 21.13-14e rejeitarei a cidade de Jerusalém que escolhi, e a casa da qual eu disse: O meu nome estará ali.

28 Ora, o restante dos atos de Josias e tudo o que ele fez não estão, porventura, escritos no Livro das Crônicas dos Reis de Judá? 29 *2Cr 35.20-24Faraó-Neco, *Jr 46.2rei do Egito, subiu nos seus dias ao rio Eufrates contra o rei da Assíria; e o rei Josias, saindo contra ele, foi morto em *Jz 5.19Megido, após o encontro. 30 De Megido os *2Rs 9.28seus servos, em um carro, levaram-no morto, e, transportando-o a Jerusalém, sepultaram-no no seu sepulcro. *2Cr 36.1-4O povo da terra tomou a Jeoacaz, filho de Josias, e ungiram-no e constituíram-no rei em lugar de seu pai.

31 *1Cr 3.15;Jr 22.11Jeoacaz tinha vinte e três anos quando começou a reinar e reinou três meses em Jerusalém. Sua mãe chamava-se *2Rs 24.13Hamutal, filha de Jeremias, de Libna. 32 Ele fez o mal à vista de Jeová, *2Rs 21.2-7conforme tudo o que haviam feito seus pais. 33 *2Rs 23.29Faraó-Neco prendeu-o em *2Rs 25.6Ribla, na terra de *1Rs 8.65Hamate, para que não reinasse em Jerusalém; e obrigou a terra a pagar um tributo de cem talentos de prata e de um talento de ouro. 34 Faraó-Neco constituiu rei a *1Cr 3.15Eliaquim, filho de Josias, em lugar de Josias, seu pai, e *2Rs 24.17mudou-lhe o nome em Jeoaquim; porém levou consigo a Jeoacaz, *Jr 22.11-12;Ez 19.3-4que foi ao Egito, onde morreu. 35 Jeoaquim *2Rs 23.33deu a Faraó prata e ouro, porém estabeleceu um imposto sobre a terra para pagar o dinheiro segundo a ordem de Faraó. Do povo da terra exigiu prata e ouro, de cada um segundo o que lhe foi imposto, para o dar a Faraó-Neco.

36 *2Cr 36.5Jeoaquim tinha vinte e cinco anos quando começou a reinar e reinou onze anos em Jerusalém. Sua mãe chamava-se Zebida, filha de Pedaías, de Ruma. 37 Ele fez o mal à vista de Jeová, *2Rs 23.32conforme tudo o que haviam feito seus pais.

1 La reĝo sendis, kaj oni kunvenigis al li ĉiujn plejaĝulojn de Judujo kaj Jerusalem. 2 Kaj la reĝo iris en la domon de la Eternulo, kaj kune kun li ĉiuj Judoj kaj ĉiuj loĝantoj de Jerusalem, kaj la pastroj kaj la profetoj kaj la tuta popolo, de la malgrandaj ĝis la grandaj; kaj oni voĉlegis antaŭ ili ĉiujn vortojn de la libro de interligo, kiu estis trovita en la domo de la Eternulo. 3 Kaj la reĝo stariĝis ĉe la kolono, kaj faris interligon antaŭ la Eternulo, por sekvi la Eternulon kaj observi Liajn ordonojn kaj Liajn atestojn kaj Liajn leĝojn, per la tuta koro kaj per la tuta animo, por restarigi la vortojn de tiu interligo, skribitajn en tiu libro. Kaj la tuta popolo aliĝis al la interligo. 4 Kaj la reĝo ordonis al la ĉefpastro Ĥilkija kaj al la duagradaj pastroj kaj al la pordogardistoj, ke oni elportu el la templo de la Eternulo ĉiujn objektojn, faritajn por Baal kaj por Aŝtar kaj por la tuta armeo de la ĉielo; kaj oni forbruligis ilin ekster Jerusalem sur la kampo Kidron, kaj oni forportis ilian cindron en Bet-Elon. 5 Kaj li forigis la idolpastrojn, kiujn starigis la reĝoj de Judujo, por incensi sur la altaĵoj en la urboj de Judujo kaj en la ĉirkaŭaĵo de Jerusalem, kaj tiujn, kiuj incensadis al Baal, al la suno, al la luno, al la stelaroj, kaj al la tuta armeo de la ĉielo. 6 Kaj li elportigis la sanktan stangon el la domo de la Eternulo ekster Jerusalemon al la torento Kidron; kaj oni forbruligis ĝin ĉe la torento Kidron kaj disfrotis ĝin ĝis cindreco, kaj oni ĵetis la cindron sur la tombejon de la simpla popolo. 7 Kaj li detruis la domojn de malĉastistoj, kiuj estis ĉe la domo de la Eternulo kaj en kiuj la virinoj teksadis tendojn por Aŝtar. 8 Kaj li venigis ĉiujn pastrojn el la urboj de Judujo, kaj malpurigis la altaĵojn, sur kiuj la pastroj incensadis, de Geba ĝis Beer-Ŝeba; kaj li detruis la altaĵojn ĉe la pordegoj; tiun, kiu estis antaŭ la pordego de la urbestro Josuo, kaj tiun, kiu estis maldekstre ĉe la enirado en la urbon. 9 Tamen la pastroj de la altaĵoj ne oferadis sur la altaro de la Eternulo en Jerusalem, sed ili manĝadis macojn kune kun siaj fratoj. 10 Kaj li malpurigis ankaŭ Tofeton, kiu estis en la valo de la filoj de Hinom, por ke neniu trairigu sian filon aŭ sian filinon tra fajro al Moleĥ. 11 Kaj li forigis la ĉevalojn, kiujn la reĝoj de Judujo starigis al la suno ĉe la enirejo de la domo de la Eternulo, apud la ĉambro de la eŭnuko Netan-Meleĥ en Parvarim, kaj la ĉarojn de la suno li forbruligis per fajro. 12 Kaj la altarojn, kiuj estis sur la tegmento de la supra ĉambro de Aĥaz, kiujn faris la reĝoj de Judujo, kaj la altarojn, kiujn faris Manase en la du kortoj de la domo de la Eternulo, la reĝo detruis, kaj li kuris de tie kaj ĵetis ilian cindron en la torenton Kidron. 13 Ankaŭ la altaĵojn, kiuj estis antaŭ Jerusalem, dekstre de la monto de pereo, kaj kiujn aranĝis Salomono, reĝo de Izrael, por Aŝtar, abomenindaĵo de la Cidonanoj, kaj por Kemoŝ, abomenindaĵo de la Moabidoj, kaj por Milkom, abomenindaĵo de la Amonidoj, la reĝo malpurigis. 14 Kaj li disrompis la statuojn kaj dehakis la sanktajn stangojn, kaj plenigis ilian lokon per ostoj de homoj. 15 Ankaŭ la altaron, kiu estis en Bet-El, kaj la altaĵon, kiun aranĝis Jerobeam, filo de Nebat, kiu pekigis Izraelon, ankaŭ tiun altaron kaj la altaĵon li detruis, kaj li forbruligis la altaĵon kaj faris el ĝi polvon kaj forbruligis la sanktan stangon. 16 Joŝija sin turnis, kaj ekvidis la tombojn, kiuj estis tie sur la monto, kaj li sendis, kaj prenigis la ostojn el la tomboj kaj forbruligis ilin sur la altaro kaj malpurigis ĝin, konforme al la vorto de la Eternulo, kiun proklamis tiu homo de Dio, kiu antaŭdiris tiun fariĝon. 17 Kaj li diris: Kio estas tiu monumento, kiun mi vidas? Kaj la loĝantoj de la urbo diris al li: Tio estas la tombo de la homo de Dio, kiu venis el Judujo, kaj antaŭdiris tiujn farojn, kiujn vi faris koncerne la altaron de Bet-El. 18 Kaj li diris: Lasu lin kuŝi, neniu tuŝu liajn ostojn. Tiamaniere liaj ostoj estis savitaj kun la ostoj de la profeto, kiu venis el Samario. 19 Ankaŭ ĉiujn domojn de la altaĵoj, kiuj estis en la urboj de Samario kaj kiujn konstruis la reĝoj de Izrael, por inciti la Eternulon, Joŝija detruis, kaj agis kun ili simile al tio, kion li faris en Bet-El. 20 Kaj li buĉis ĉiujn pastrojn de la altaĵoj, kiuj tie estis, sur la altaroj, kaj bruligis sur ili homajn ostojn; kaj li revenis en Jerusalemon.

21 Kaj la reĝo ordonis al la tuta popolo, dirante: Faru Paskon al la Eternulo, via Dio, kiel estas skribite en tiu libro de la interligo. 22 Ĉar simila Pasko ne estis farita de post la tempo de la juĝistoj, kiuj juĝadis Izraelon, kaj en la tuta tempo de la reĝoj de Izrael kaj de la reĝoj de Judujo; 23 nur en la dek-oka jaro de la reĝo Joŝija estis farita tiu Pasko al la Eternulo en Jerusalem. 24 Kaj la aŭguristojn kaj la sorĉistojn kaj la domajn diojn kaj la idolojn kaj ĉiujn abomenindaĵojn, kiuj montriĝis en la Juda lando kaj en Jerusalem, Joŝija ekstermis, por plenumi la vortojn de la instruo, skribitajn en la libro, kiun la pastro Ĥilkija trovis en la domo de la Eternulo. 25 Ne estis antaŭ li reĝo simila al li, kiu turnis sin al la Eternulo per sia tuta koro kaj per sia tuta animo kaj per sia tuta forto, konforme al la tuta instruo de Moseo; kaj post li ne aperis simila al li. 26 Tamen la Eternulo ne deturnis Sin de la granda furiozo de Sia kolero, per kiu Lia kolero ekflamis kontraŭ Judujo pro ĉiuj incitoj, per kiuj incitis Lin Manase. 27 Kaj la Eternulo diris: Ankaŭ Judujon Mi forigos de antaŭ Mia vizaĝo, kiel Mi forigis Izraelon, kaj Mi forpuŝos ĉi tiun urbon, kiun Mi elektis, Jerusalemon, kaj la domon, pri kiu Mi diris, ke Mia nomo tie estos. 28 La cetera historio de Joŝija, kaj ĉio, kion li faris, estas priskribitaj en la libro de kroniko de la reĝoj de Judujo. 29 En lia tempo Faraono Neĥo, reĝo de Egiptujo, iris kontraŭ la reĝon de Asirio al la rivero Eŭfrato. La reĝo Joŝija iris renkonte al li, kaj ĉi tiu mortigis lin en Megido, kiam li ekvidis lin. 30 Kaj liaj servantoj forveturigis lin mortintan el Megido kaj venigis lin en Jerusalemon kaj enterigis lin en lia tombo. Kaj la popolo de la lando prenis Jehoaĥazon, filon de Joŝija, kaj sanktoleis lin kaj faris lin reĝo anstataŭ lia patro.

31 La aĝon de dudek tri jaroj havis Jehoaĥaz, kiam li fariĝis reĝo, kaj tri monatojn li reĝis en Jerusalem. La nomo de lia patrino estis Ĥamutal, filino de Jeremia, el Libna. 32 Li agadis malbone antaŭ la Eternulo, tiel same kiel agadis liaj patroj. 33 Kaj Faraono Neĥo malliberigis lin en Ribla en la lando Ĥamat, por ke li ne reĝu en Jerusalem, kaj li metis sur la landon monpunon de cent kikaroj da arĝento kaj unu kikaro da oro. 34 Kaj Faraono Neĥo ekreĝigis Eljakimon, filon de Joŝija, anstataŭ lia patro Joŝija, kaj ŝanĝis lian nomon je Jehojakim; sed Jehoaĥazon li prenis kaj venigis en Egiptujon, kaj tie li mortis. 35 La arĝenton kaj oron Jehojakim donis al Faraono; sed li metis tion sur la landon, ke oni donu la arĝenton laŭ la ordono de Faraono: de ĉiu laŭ taksado li prenis la arĝenton kaj la oron de la popolo de la lando, por doni al Faraono Neĥo.

36 La aĝon de dudek kvin jaroj havis Jehojakim, kiam li fariĝis reĝo, kaj dek unu jarojn li reĝis en Jerusalem. La nomo de lia patrino estis Zebuda, filino de Pedaja, el Ruma. 37 Li agadis malbone antaŭ la Eternulo, tiel same, kiel agadis liaj patroj.