1 *2Cr 32.20-22;Is 37.1-38O que tendo ouvido o rei Ezequias, *2Rs 18.37rasgou os seus vestidos, *1Rs 21.27cobriu-se de saco e entrou na Casa de Jeová. 2 Enviou Eliaquim, mordomo, e Sebna, secretário, e os anciãos dos sacerdotes, *2Sm 3.31cobertos de saco, ao profeta *Is 1.1;2.1Isaías, filho de Amós. 3 Eles lhe disseram: Assim diz Ezequias: Este dia é dia de angústia, de increpação e de contumélia, porque os filhos são chegados ao parto, e não há força para os dar à luz. 4 *Js 14.12;2Sm 16.12Jeová, teu Deus, ouvirá talvez todas as palavras de Rabsaqué, a quem o rei da Assíria, seu amo, enviou *2Rs 18.35para afrontar ao Deus vivo, e repreenderá as palavras que Jeová, teu Deus, ouviu. Pelo que levanta a tua oração a favor *Is 1.9do resto que ainda fica. 5 Foram os servos do rei Ezequias ter com Isaías. 6 Isaías disse-lhes: Assim direis ao vosso amo: Assim diz Jeová: Não tenhas medo das palavras que ouviste, com as quais *2Rs 18.17os servos do rei da Assíria me *2Rs 18.22-25,30,35blasfemaram. 7 Eis que estou para lhe dar um espírito, e *2Rs 7.6ouvirá uma nova e voltará para a sua terra; *2Rs 19.37e fá-lo-ei cair à espada na sua terra.

8 Voltou Rabsaqué e achou o rei da Assíria pelejando contra *Js 10.29Libna, porque tinha sabido que o rei se havia retirado de *2Rs 18.14Laquis. 9 Ouvindo ele dizer de Tiraca, rei da Etiópia: Eis que ele é chegado para pelejar contra ti, tornou a enviar mensageiros a Ezequias, dizendo: 10 Assim falareis a Ezequias, rei de Judá: *2Rs 18.5Não te engane o teu Deus, no qual tu confias, dizendo: *2Rs 18.30Jerusalém não será entregue nas mãos do rei da Assíria. 11 Porque tu tens ouvido o que os reis da Assíria têm feito a todas as terras, destruindo-as totalmente; e serás tu poupado? 12 *2Rs 18.33Porventura, os deuses das nações livraram os povos que meus pais destruíram: *2Rs 17.6Gozã, e *Gn 11.31Harã, e Rezefe, e *Is 37.12os filhos de Éden, que estavam em Telassar? 13 *2Rs 18.34Onde está o rei de Hamate, e o rei de Arpade, e o rei da cidade de Sefarvaim, de Hena e de Iva?

14 Tendo *Is 37.14Ezequias recebido a carta da mão dos mensageiros, leu-a, subiu à Casa de Jeová e estendeu-a diante de Jeová. 15 Ezequias orou diante de Jeová e disse: Jeová, Deus de Israel, *Êx 25.22que estás sentado sobre os querubins, *2Rs 5.15tu, só tu, és o Deus de todos os reinos da terra; tu fizeste o céu e a terra. 16 *Sl 31.2;Is 37.17Inclina, ó Jeová, os teus ouvidos e ouve; *1Rs 8.29;2Cr 6.40abre, ó Jeová, os teus olhos, e vê, e ouve as palavras de Senaqueribe, com as quais enviou o seu mensageiro *2Rs 19.4a afrontar ao Deus vivo. 17 Verdade é, Jeová, que os reis da Assíria têm assolado as nações e as suas terras 18 e lançado os deuses delas no fogo, *Is 44.9-20;At 17.29pois deuses não eram, mas obras de mão de homens, pau e pedra; por isso, os destruíram. 19 Agora, Jeová, nosso Deus, salva-nos das suas mãos, para *1Rs 8.42-43que todos os reinos da terra saibam *2Rs 19.15que tu, só tu, és Deus Jeová.

20 Então, Isaías, filho de Amós, mandou dizer a Ezequias: Assim diz Jeová, Deus de Israel: Já que me fizeste a tua súplica contra Senaqueribe, rei da Assíria, *2Rs 20.5eu te ouvi. 21 Esta é a palavra que Jeová falou acerca dele: A *Jr 14.17;Lm 2.13virgem filha de Sião te desprezou e te escarneceu; a filha de Jerusalém contra ti *Sl 109.25;Mt 27.39meneou a cabeça. 22 A quem *2Rs 19.4afrontaste e *2Rs 19.6blasfemaste? Contra quem levantaste a tua voz e ergueste os teus olhos ao alto? Contra o *Is 5.24;30.11-15Santo de Israel. 23 *2Rs 18.17Por meio dos teus mensageiros, afrontaste a Jeová e disseste: Com a multidão dos meus carros, subi eu ao alto dos montes, ao interior do Líbano; eu deitarei abaixo os seus altos cedros e os seus mais formosos ciprestes, entrarei na sua mais distante pousada, no bosque do seu *2Cr 26.10;Is 10.18campo fértil. 24 Eu tenho cavado e bebido águas estranhas e, com as plantas dos meus pés, *Is 19.6secarei todos os rios do Egito.

25 *Is 45.7Não ouviste como fiz isso já há muito tempo e o formei desde dias antigos? *Is 10.5Agora, o executei, para que fosses tu o que reduzisses cidades fortificadas a montões de ruínas. 26 Por isso, os que nelas habitavam tinham pouca força, ficaram pasmados e confundidos; tornaram-se *Sl 129.6como a erva do campo, e como a relva verde, e como o feno dos telhados, e como o trigo queimado antes de amadurecer. 27 Mas sei o teu assentar, o teu sair, o teu entrar e o teu furor contra mim. 28 Por causa do teu furor contra mim e porque a tua arrogância subiu aos meus ouvidos, portanto *Ez 19.9;29.4porei o meu anzol no teu nariz e o meu freio nos teus beiços e *2Rs 19.33,36te farei voltar pelo caminho pelo qual vieste.

29 Isto te será por *2Rs 20.8-9;Êx 3.12sinal: este ano comereis o que nascer por si mesmo, e, no segundo ano, o que daí proceder, e, no terceiro ano, semeai e colhei, e plantai vinhas, e comei o seu fruto. 30 *2Rs 19.4;2Cr 32.22-23O resto que escapar da casa de Judá tornará a lançar raízes para baixo e dará fruto para cima. 31 Porque de Jerusalém sairá um resto, e *Is 10.20do monte de Sião os que escaparem; *Is 9.7o zelo de Jeová fará isso. 32 Portanto, assim diz Jeová acerca do rei da Assíria: *Is 8.7-10Não chegará a esta cidade, nem atirará aqui uma seta; tampouco virá perante ela com escudo, nem contra ela levantará uma trincheira. 33 *2Rs 19.28Pelo caminho pelo qual veio, por ele mesmo voltará e não chegará a esta cidade, diz Jeová. 34 *2Rs 20.6;Is 31.5Pois defenderei esta cidade para a salvar, *1Rs 11.12-13por amor de mim e por amor do meu servo Davi.

35 *2Cr 32.21Naquela noite, saiu *2Sm 24.16o Anjo de Jeová e feriu no arraial dos assírios cento e oitenta e cinco mil homens; e, ao levantarem-se pela manhã cedo, viram que todos eram cadáveres. 36 Então, se retirou *2Rs 19.7,28,33Senaqueribe, rei da Assíria, e foi, e voltou, e habitou em *Jn 1.2Nínive. 37 Quando ele adorava na casa de Nisroque, seu deus, feriram-no à espada *2Rs 17.31Adrameleque e Sarezer, que escaparam para *Gn 8.4;Jr 51.27a terra de Ararate. Em seu lugar reinou seu filho, *Ed 4.2Esar-Hadom.

1 Kiam la reĝo Ĥizkija tion aŭdis, li disŝiris siajn vestojn kaj ĉirkaŭkovris sin per sako, kaj iris en la domon de la Eternulo. 2 Kaj li sendis Eljakimon, la palacestron, kaj Ŝebnan, la skribiston, kaj la plejaĝulojn el la pastroj, ĉirkaŭkovritajn per sakoj, al la profeto Jesaja, filo de Amoc. 3 Kaj ili diris al li: Tiele diras Ĥizkija: Ĉi tiu tago estas tago de malfeliĉo, de puno, kaj de malhonoro; ĉar infanoj atingis la aperturon de la utero, sed forestas forto por naski. 4 Eble aŭdos la Eternulo, via Dio, ĉiujn vortojn de Rabŝake, kiun sendis la reĝo de Asirio, lia sinjoro, por blasfemi la vivantan Dion, kaj punos pro la vortoj, kiujn aŭdis la Eternulo, via Dio. Levu do preĝon por la restintoj, kiuj ankoraŭ ekzistas. 5 Kaj la servantoj de la reĝo Ĥizkija venis al Jesaja. 6 Kaj Jesaja diris al ili: Tiele parolu al via sinjoro: Tiele diras la Eternulo: Ne timu la vortojn, kiujn vi aŭdis kaj per kiuj blasfemis Min la servantoj de la reĝo de Asirio. 7 Jen Mi metos en lin spiriton, ke, aŭdinte sciigon, li reiros en sian landon, kaj Mi faligos lin per glavo en lia lando.

8 Kaj Rabŝake revenis, kaj trovis la reĝon de Asirio militanta kontraŭ Libna; ĉar li aŭdis, ke li foriris de Laĥiŝ. 9 Kaj venis sciigo pri Tirhaka, reĝo de Etiopujo, nome: Li eliris, por militi kontraŭ vi. Tiam li denove sendis senditojn al Ĥizkija kun la sekvanta komisio: 10 Tiele diru al Ĥizkija, reĝo de Judujo: Ne forlogu vin via Dio, kiun vi fidas, dirante: Jerusalem ne estos transdonita en la manojn de la reĝo de Asirio. 11 Vi aŭdis ja, kion faris la reĝoj de Asirio al ĉiuj landoj, ruinigante ilin; ĉu vi do saviĝos? 12 Ĉu ilin savis la dioj de la nacioj, kiujn ekstermis miaj patroj, la naciojn de Gozan kaj Ĥaran kaj Recef kaj la filojn de Eden en Telasar? 13 Kie estas la reĝo de Ĥamat kaj la reĝo de Arpad kaj la reĝo de la urbo Sefarvaim, de Hena kaj Iva? 14 Ĥizkija prenis la leteron el la manoj de la senditoj kaj legis ĝin, kaj li iris en la domon de la Eternulo, kaj Ĥizkija disvolvis ĝin antaŭ la Eternulo. 15 Kaj Ĥizkija ekpreĝis al la Eternulo, kaj diris: Ho Eternulo, Dio de Izrael, sidanta sur la keruboj! Vi estas la sola Dio super ĉiuj regnoj de la tero, Vi kreis la ĉielon kaj la teron; 16 klinu, ho Eternulo, Vian orelon, kaj aŭskultu; malfermu, ho Eternulo, Viajn okulojn, kaj rigardu; kaj aŭdu la vortojn de Sanĥerib, kiujn li sendis, por insulti la Dion vivantan. 17 Estas vero, ho Eternulo, la reĝoj de Asirio ruinigis la popolojn kaj ilian teron, 18 kaj ĵetis iliajn diojn en fajron; ĉar tio estis ne dioj, sed faritaĵoj de homaj manoj, ligno kaj ŝtono; ili ekstermis ilin. 19 Sed nun, ho Eternulo, nia Dio, savu nin do kontraŭ liaj manoj, por ke ĉiuj regnoj de la tero eksciu, ke Vi, ho Eternulo, estas sola.

20 Kaj Jesaja, filo de Amoc, sendis al Ĥizkija, por diri: Tiele diras la Eternulo, Dio de Izrael: Tion, kion vi preĝis al Mi pri Sanĥerib, reĝo de Asirio, Mi aŭdis. 21 Jen estas tio, kion diris pri li la Eternulo: Malestimas vin, mokas vin la virga filino de Cion, balancas post vi la kapon la filino de Jerusalem. 22 Kiun vi blasfemis kaj insultis? kaj kontraŭ kiun vi laŭtigis voĉon kaj alte levis viajn okulojn? Kontraŭ la Sanktulon de Izrael! 23 Per viaj servantoj vi blasfemis la Sinjoron, kaj vi diris: Kun mia multo da ĉaroj mi supreniris sur la supron de montoj, sur la randon de Lebanon, kaj mi dehakis ĝiajn altajn cedrojn, ĝiajn plej bonajn cipresojn, kaj mi atingis ĝian plej altan pinton, ĝian ĝardensimilan arbaron. 24 Mi fosis kaj trinkis fremdan akvon, kaj mi sekigos per la plandoj de miaj piedoj ĉiujn riverojn de Egiptujo. 25 Ĉu vi ne aŭdis, ke Mi jam delonge tion decidis, de tempo antikva tion destinis? nun Mi tion plenumis, ke la fortikigitaj urboj fariĝis amaso da ruinŝtonoj. 26 Kaj iliaj loĝantoj senfortigitaj ektremis kaj kovriĝis per honto; ili fariĝis kiel herbo de kampo, kiel malgrava verdaĵo, kiel musko sur tegmentoj, kaj kiel sunbruligita greno antaŭ la spikiĝo. 27 Sed vian sidon kaj vian eliron kaj vian venon Mi scias, ankaŭ vian koleron kontraŭ Mi. 28 Pro tio, ke vi koleris kontraŭ Mi kaj via aroganteco venis al Miaj oreloj, Mi metos Mian ringon en viajn nazotruojn kaj Mian buŝbridaĵon en vian buŝon, kaj Mi reirigos vin per la sama vojo, per kiu vi venis. 29 Kaj jen estas por vi la pruvosigno: vi manĝos en ĉi tiu jaro grenon memsemiĝintan, en la dua jaro grenon sovaĝan, sed en la tria jaro vi semos kaj rikoltos kaj plantos vinberĝardenojn kaj manĝos iliajn fruktojn. 30 Kaj la restaĵo de la domo de Jehuda denove enradikiĝos malsupre kaj donos fruktojn supre. 31 Ĉar el Jerusalem devenos restaĵo, kaj savitaĵo de la monto Cion; la fervoro de la Eternulo Cebaot tion faros. 32 Tial tiele diras la Eternulo pri la reĝo de Asirio: Li ne eniros en ĉi tiun urbon kaj ne ĵetos tien sagon kaj ne aliros al ĝi kun ŝildo kaj ne ŝutos kontraŭ ĝi remparon. 33 Per la sama vojo, per kiu li venis, li reiros, kaj en ĉi tiun urbon li ne eniros, diras la Eternulo. 34 Mi defendos ĉi tiun urbon, por savi ĝin pro Mi kaj pro Mia servanto David.

35 En tiu nokto eliris anĝelo de la Eternulo kaj frapis en la tendaro de la Asirianoj cent okdek kvin mil. Kiam oni leviĝis matene, oni ekvidis, ke ili ĉiuj estas kadavroj senvivaj. 36 Kaj Sanĥerib, la reĝo de Asirio, elmoviĝis kaj iris kaj rehejmiĝis kaj restis en Nineve. 37 Kaj kiam li adorkliniĝis en la domo de sia dio Nisroĥ, liaj filoj Adrameleĥ kaj Ŝarecer mortigis lin per glavo, kaj mem ili forkuris en la landon Araratan. Kaj ekreĝis anstataŭ li lia filo Esar-Ĥadon.