1 No primeiro ano de *Dn 5.31;11.1Dario, filho de Assuero, da raça dos medos, o qual foi constituído rei sobre o reino dos caldeus, 2 no primeiro ano do seu reinado, eu, Daniel, entendi pelos livros o número dos anos, a saber, setenta anos, de que falou a palavra de Jeová ao profeta *2Cr 36.21;Ed 1.1;Jr 25.11-12;29.10;Zc 7.5Jeremias, em que se haviam de cumprir as desolações de Jerusalém.

3 Voltei o meu rosto para o *Dn 9.20Senhor Deus, a fim de implorar com oração e súplicas, em jejum, e saco, e cinza. 4 Orei a Jeová, meu *Dt 7.21;Ne 9.32Deus, confessei e disse: Ó Senhor, Deus grande e terrível, que *Dt 7.9guardas a aliança e a misericórdia para com os que te amam e observam os teus mandamentos; 5 temos *Sl 106.6pecado, temo-nos havido perversamente, procedido impiamente e nos temos *Lm 1.18,20rebelado, *Dn 9.11;Sl 119.176;Is 53.6desviando-nos dos teus preceitos e dos teus juízos; 6 nem temos *Jr 44.4-5,21escutado os teus servos, os profetas, que falaram em teu nome aos nossos *Dn 9.8reis, e aos nossos príncipes, e a nossos pais, e a todo o povo da terra. 7 Ó Senhor, a ti pertence *Dn 9.18;Jr 23.6;33.16a justiça, porém a nós, *Sl 44.15;Jr 2.26-27;3.25confusão de rosto, como hoje se vê, aos homens de Judá, aos habitantes de Jerusalém e a todo o Israel, que estão perto e que estão longe, em todos os *Dt 4.27;2Rs 17.6-7;Jr 24.9;Ez 39.23-24;Am 9.9países para onde os tens lançado, por causa das suas transgressões que cometeram contra ti. 8 Ó Jeová, a nós pertence confusão de rosto, aos nossos *Dn 9.6reis, aos nossos príncipes e a nossos pais, porque temos *Dn 9.5pecado contra ti. 9 Ao Senhor, nosso Deus, pertencem *Ne 9.17;Sl 130.4as misericórdias e os perdões, porque nos temos *Dn 9.5-6;Sl 106.43;Jr 14.7rebelado contra ele, 10 nem temos obedecido à voz de Jeová, nosso Deus, para andarmos nas suas leis, que *2Rs 17.13-15;18.12nos propôs pelos seus servos, os profetas. 11 *Lv 26.14-39;Dt 28.15-68;2Rs 17.18-23;Is 1.4-6;Jr 8.5-10Todos os de Israel têm transgredido a tua lei, desviando-se, para não obedecerem à tua voz; por isso, tem sido a maldição derramada sobre nós e bem assim o juramento que está escrito na lei de Moisés, servo de Deus, porque temos pecado contra ele. 12 Ele acaba *Is 44.26;Jr 44.2-6;Lm 2.17;Zc 1.6de confirmar as suas palavras, que falou contra nós e contra os nossos *Jó 12.17;Sl 82.2-7;148.11juízes que nos julgaram, trazendo sobre nós um grande mal; pois, debaixo de todo o céu, *Lm 1.12;2.13;Ez 5.9nunca se fez o que se tem feito a Jerusalém. 13 Como está escrito na *Dn 9.11;Lv 26.14-45;Dt 28.15-68lei de Moisés, todo este mal nos é sobrevindo; contudo, não temos *Jó 36.13;Is 9.13;Jr 2.30;5.3implorado o favor de Jeová, nosso Deus, para nos *Jr 31.18convertermos das nossas iniquidades e termos discernimento na tua verdade. 14 Jeová *Jr 31.28;44.27vigiou sobre o mal e o trouxe sobre nós, pois Jeová, nosso Deus, é *Dn 9.7;Sl 51.14justo em todas as obras que faz, e nós *Dn 9.10não temos obedecido à sua voz. 15 Agora, Senhor, nosso Deus, que *Dt 5.15tiraste ao teu povo, com mão poderosa, da terra do Egito *Ne 9.10;Jr 32.20e adquiriste para ti renome, como hoje se vê; temos *Dn 9.5pecado, temos procedido impiamente. 16 Ó Senhor, segundo toda a *Dn 9.14tua justiça, apartem-se da tua cidade Jerusalém, *Dn 9.20;Sl 87.1-3;Jl 3.17;Zc 8.3teu santo monte, *Jr 32.31-32a tua ira e o teu furor, pois, por causa dos nossos pecados e por causa das iniquidades de nossos pais, servem de *Ez 5.14opróbrio Jerusalém e o teu povo a todos os que nos rodeiam. 17 Agora, pois, Deus nosso, escuta a oração do teu servo e as suas súplicas e, *Dn 9.19por amor do Senhor, *Nm 6.24-26;Sl 80.3,7,19faze brilhar o teu rosto sobre o teu santuário, que está *Lm 5.18desolado. 18 *Is 37.17Inclina, Deus meu, os teus ouvidos e ouve; abre os teus olhos *Sl 80.14e contempla as nossas desolações e a cidade que é *Jr 7.10-12chamada do teu nome; pois não é por causa das *Dn 9.7nossas justiças que *Jr 36.7apresentamos perante ti as nossas súplicas, mas por causa das tuas grandes misericórdias. 19 Ó Senhor, perdoa; ó Senhor, escuta e põe mãos à obra; *Sl 44.23;74.10-11não te demores, por amor de ti mesmo, Deus meu, porque a tua cidade e o teu povo são chamados do teu nome.

20 Estando eu ainda *Dn 9.3;Dn 10.12;Sl 145.18;Is 58.9falando, e orando, e confessando o meu pecado e o pecado *Is 6.5do meu povo de Israel, e apresentando as minhas súplicas diante de Jeová, meu Deus, a favor do santo monte do meu Deus; 21 sim, estando eu falando em oração, o varão *Dn 8.16;Lc 1.19,26Gabriel, que eu tinha visto ao princípio na visão, enviado a *Is 6.2;Ez 1.11,14voar rapidamente, *Dn 8.18;10.10,16,18tocou-me mais ou menos ao tempo da *Êx 29.39;1Rs 18.36;Ed 9.4-5oblação da tarde. 22 Ele me instruiu, falou comigo e disse: Ó Daniel, saí agora mesmo para te dar *Dn 8.16;10.21;Zc 1.9,14discernimento. 23 No *Dn 10.12princípio das tuas súplicas saiu o mandamento, e eu sou vindo para te informar, pois és *Dn 10.11,19;Lc 1.28muito amado. Portanto, considera tu a coisa *Mt 24.15e entende a visão.

24 Setenta *Lv 25.8;Nm 14.34;Ez 4.6semanas estão decretadas sobre o teu povo e sobre a tua santa cidade para consumir a transgressão, para dar fim aos pecados, para *2Cr 29.24;Is 53.10;Rm 5.10expiar a iniquidade, para trazer a *Is 51.6,8;56.1;Jr 23.5-6;Rm 3.21-22justiça eterna, para selar a visão e profecia e *Sl 2.2,6;Is 61.1;Lc 4.18para ungir o *Lc 1.35;At 3.14santíssimo. 25 Sabe, pois, e entende que desde a saída *Ed 4.24;6.1-15;Ne 2.1-8;3.1da palavra para restaurar e para edificar a Jerusalém até o *Jo 1.41;4.25Ungido, *Dn 8.11,25;Is 9.6o Príncipe, haverá sete *Dn 9.24semanas; e em sessenta e duas semanas estará reedificada com rua e fosso em tempos angustiosos. 26 Depois de sessenta e duas semanas, será *Is 53.8;Mc 9.12;Lc 24.26exterminado o Ungido e não terá nada; e o povo do príncipe que há de vir *Mt 24.2;Mc 13.2;Lc 19.43-44destruirá a cidade e o santuário; ele acabará num *Na 1.8dilúvio, e até o fim haverá guerra; *Dn 9.27desolações são determinadas. 27 Ele fará uma firme aliança com muitos por uma semana; na metade da semana, fará cessar o sacrifício e a oblação; sobre a asa das *Dn 11.31;Mt 24.15;Mc 13.14;Lc 21.20abominações virá o assolador; e até *Is 10.23;28.22a consumação, que é determinada, será derramada ira sobre o assolador.

1 En la unua jaro de Dario, filo de Aĥaŝveroŝ, el la gento Meda, kiu fariĝis reĝo super la regno de la Ĥaldeoj, 2 en la unua jaro de lia reĝado, mi, Daniel, rimarkis en la libroj la nombron de la jaroj, pri kiuj la Eternulo parolis al la profeto Jeremia, ke devas finiĝi sepdek jaroj de la dezerteco de Jerusalem. 3 Kaj mi turnis mian vizaĝon al Dio, la Sinjoro, por preĝi kaj petegi, en fastado, sakaĵo, kaj cindro. 4 Kaj mi preĝis al la Eternulo, mia Dio, mi faris konfeson, kaj mi diris: Mi petas Vin, ho Sinjoro, Dio granda kaj timinda, kiu konservas la interligon kaj favorkorecon al Liaj amantoj kaj al la plenumantoj de Liaj ordonoj! 5 Ni pekis, ni malbonagis, ni estis malpiaj, ni ribelis, kaj ni defalis de Viaj ordonoj kaj decidoj; 6 ni ne aŭskultis Viajn servantojn, la profetojn, kiuj parolis en Via nomo al niaj reĝoj, estroj, kaj patroj, kaj al la tuta popolo de la lando. 7 Vi, ho Sinjoro, estas prava, kaj ni devas honti, kiel nun, ĉiu Judo, la loĝantoj de Jerusalem kaj la tuta Izrael, la proksimaj kaj la malproksimaj, en ĉiuj landoj, kien Vi dispelis ilin pro iliaj malbonagoj, kiujn ili faris koncerne Vin. 8 Ho Sinjoro! ni hontas pro niaj reĝoj, estroj, kaj patroj, kiuj pekis antaŭ Vi. 9 Sed la Sinjoro, nia Dio, havas kompatemon kaj pardonemon, kvankam ni defalis de Li 10 kaj ne aŭskultis la voĉon de la Eternulo, nia Dio, por iradi laŭ Liaj instruoj, kiujn Li donis al ni per Siaj servantoj, la profetoj. 11 La tuta Izrael malobeis Vian instruon, kaj deturnis sin, por ne aŭskulti Vian voĉon; pro tio trafis nin la malbeno kaj la ĵuro, pri kiuj estas skribite en la instruo de Moseo, servanto de Dio; ĉar ni pekis kontraŭ Li. 12 Kaj Li plenumis Sian vorton, kiun Li diris pri ni, kaj pri niaj juĝistoj, kiuj faradis juĝon ĉe ni, kaj Li venigis sur nin grandan malfeliĉon; sub la tuta ĉielo nenie fariĝis tio, kio fariĝis al Jerusalem. 13 Kiel estas skribite en la instruo de Moseo, tiel trafis nin tiu tuta malfeliĉo; ni tamen ne preĝis antaŭ la Eternulo, nia Dio, deturnante nin de niaj malbonagoj kaj penante kompreni Vian veron. 14 Kaj la Eternulo viglis super la malfeliĉo kaj venigis ĝin sur nin; ĉar justa estas la Eternulo, nia Dio, en ĉiuj Siaj faroj, kiujn Li faras, sed ni ne aŭskultis Lian voĉon. 15 Kaj nun, ho Sinjoro, nia Dio, kiu elkondukis Vian popolon el la lando Egipta per forta mano, kaj faris al Vi gloran nomon, kiel ĝi nun estas, ni pekis, ni estis malpiaj. 16 Ho Sinjoro, konforme al Via tuta bonfaremeco deturniĝu nun Via kolero kaj Via indigno de Via urbo Jerusalem, de Via sankta monto; ĉar pro niaj pekoj kaj pro la malbonagoj de niaj patroj Jerusalem kaj Via popolo estas hontindaĵo antaŭ ĉiuj niaj ĉirkaŭantoj. 17 Kaj nun aŭskultu, ho nia Dio, la preĝon de Via servanto kaj lian petegon, kaj lumu per Via vizaĝo sur Vian dezertigitan sanktejon, pro la Sinjoro. 18 Klinu, ho mia Dio, Vian orelon, kaj aŭskultu; malfermu Viajn okulojn, kaj vidu nian ruinigitecon, kaj la urbon, kiu estas nomata per Via nomo; ĉar ne pro nia praveco, sed pro Via granda kompatemeco, ni faligas antaŭ Vi nian preĝon. 19 Ho Sinjoro, aŭskultu! ho Sinjoro, pardonu! ho Sinjoro, atentu kaj agu, ne prokrastu, pro Vi mem, ho mia Dio, ĉar Vian nomon portas Via urbo kaj Via popolo.

20 Dum mi ankoraŭ parolis kaj preĝis kaj konfesis miajn pekojn kaj la pekojn de mia popolo Izrael kaj metis mian petegon antaŭ la Eternulon, mian Dion, pri la sankta monto de mia Dio; 21 dum mi ankoraŭ parolis preĝante, la viro Gabriel, kiun mi vidis antaŭe en la vizio, alflugis, kaj ektuŝis min ĉirkaŭ la tempo de la vespera ofero; 22 kaj, klarigante, li ekparolis al mi, kaj diris: Ho Daniel, nun mi eliris, por komprenigi al vi la aferon. 23 Ĉe la komenco de via preĝado eliris ordono, kaj mi venas, por sciigi ĝin, ĉar vi estas homo agrabla al Dio; atentu la vorton, kaj komprenu la vizion. 24 Sepdek jarsepoj estas destinitaj por via popolo kaj por via sankta urbo, por ke kovriĝu la kulpo, sigeliĝu la pekoj, kaj pardoniĝu la malbonagoj, por ke venu justeco eterna, sigeliĝu la vizio kaj profetaĵo, kaj sanktoleiĝu Plejsanktulo. 25 Sciu, kaj komprenu: de la momento, kiam eliros la ordono, ke Jerusalem estu denove konstruata, ĝis la sanktoleado de la estro pasos sep jarsepoj kaj sesdek du jarsepoj; kaj denove estos konstruitaj la stratoj kaj muroj, kvankam en tempo malfacila. 26 Post la sesdek du jarsepoj la sanktoleito estos pereigita kaj jam ne ekzistos; kaj la urbon kun ĝia sanktejo pereigos popolo de estro, kiu venos, kaj ĝia fino estos kiel de inundego; kaj ĝis la fino de la milito ĝi estos tute dezertigita. 27 En la daŭro de unu jarsepo estos konfirmita la interligo kun multaj, kaj meze de la jarsepo estos ĉesigitaj buĉoferoj kaj farunoferoj; sur la flugiloj de la sanktejo estos abomeninda dezerteco, ĝis la fina destinita pereo falos sur la ruinojn.