1 No terceiro ano de *Dn 1.21;6.28Ciro, rei da Pérsia, uma coisa foi revelada a Daniel, que se chamava *Dn 1.7Beltessazar, e a coisa era *Dn 8.26verdadeira, a saber, uma grande guerra; ele entendeu a coisa e teve *Dn 1.17;2.21entendimento da visão. 2 Naqueles dias, eu, Daniel, *Ed 9.4-5;Ne 1.4pranteava três semanas inteiras. 3 Não comi *Dn 6.18pão algum agradável, nem entrou na minha boca carne nem vinho, nem me untei de óleo algum, até que se cumpriram as três semanas inteiras. 4 No dia vinte e quatro do primeiro mês, estando eu ao lado do grande *Dn 8.2;Ez 1.3rio, que é *Gn 2.14Tigre, 5 levantei os meus olhos e olhei, e eis um homem *Dn 12.6-7;Ez 9.2vestido de linho *Ap 1.13;15.6e cingido pelos lombos com um cinto de *Jr 10.9ouro puro de Ufaz; 6 também o seu corpo era como *Êx 28.20;Ez 1.16o berilo, e o seu *Mt 17.2;Ap 1.16rosto, como a aparência de relâmpago, e os *Ap 1.14;19.12seus olhos, como lâmpadas de fogo, e os seus braços e os seus pés, de cor semelhante ao *Ez 1.7;Ap 1.15;2.18cobre polido, e o som das suas palavras, como o *Ez 1.24som duma multidão. 7 Só *2Rs 6.17eu, Daniel, vi a visão. Pois os *At 9.7homens que estavam comigo não a viram; mas sobre eles caiu um grande *Ez 12.18temor, e fugiram para se esconder. 8 Fui, pois, *Gn 32.24deixado sozinho, e vi essa grande visão, *Dn 7.28;8.27;Hc 3.16e não ficou força em mim; porque se mudou em mim a minha formosura em corrupção, *Dn 10.16e não retive força alguma. 9 Contudo, ouvi o som das suas palavras; quando ouvi o som das suas palavras, já tinha *Dn 8.18;Gn 15.12;Jó 4.13caído com o rosto em terra num profundo sono.

10 Eis que uma mão *Dn 10.16,18;Dn 8.18;9.21;Jr 1.9me tocou e fez-me levantar até ficar sobre os meus joelhos e sobre as palmas das minhas mãos. 11 Ele me disse: Daniel, homem *Dn 10.19;Dn 9.23muito amado, *Dn 8.16-17entende as palavras que vou te dizer *Ez 2.1e levanta-te em pé, pois a ti sou enviado. Tendo ele proferido essa palavra a mim, pus-me em pé, *Jó 4.14-15tremendo. 12 Então, me disse: *Dn 10.19;Is 41.10,14Não tenhas medo, Daniel; porque, desde o primeiro dia em que *Dn 9.3aplicaste o teu coração a entender *Dn 10.2-3;Dn 9.20-23e a humilhar-te diante de teu Deus, foram ouvidas as tuas palavras, e sou vindo *At 10.30-31por causa das tuas palavras. 13 Mas *Dn 10.20o príncipe do reino da Pérsia me resistiu por vinte e um dias; porém eis que *Dn 10.21;Dn 12.1;Jd 9;Ap 12.7Miguel, um dos primeiros príncipes, veio para me ajudar; e eu fiquei ali com os reis da Pérsia. 14 Agora, sou vindo para te fazer *Dn 8.16;9.22entender o que há de suceder ao teu povo *Dn 2.28;Dt 31.29nos últimos dias; pois a visão ainda está para *Dn 8.26;12.4,9muitos dias. 15 Tendo ele falado comigo segundo estas palavras, abaixei o meu rosto para a terra e fiquei *Ez 24.27;Lc 1.20calado. 16 Eis que um que tinha *Dn 10.18;Dn 8.15a semelhança dos filhos dos homens *Is 6.7;Jr 1.9me tocou os lábios; então, abri a minha boca, e falei, e disse ao que estava em pé diante de mim: Meu senhor, por causa da visão, *Dn 10.8-9;Dn 7.15,28;8.17,27apoderam-se de mim as minhas dores, e não retenho força alguma. 17 Pois *Êx 24.10-11;Is 6.1-5como pode o servo do meu senhor falar com o meu senhor? Porque, quanto a mim, logo não ficou em mim *Dn 10.8força alguma, e não me foi deixado fôlego.

18 Então, tornou a me tocar um que tinha a *Dn 10.16aparência dum homem *Is 35.3-4e me confortou. 19 Disse: *Dn 10.12;Jz 6.23;Is 43.1Não tenhas medo, homem *Dn 10.11muito amado; paz seja contigo, esforça-te, sim, *Js 1.6-7,9;Is 35.4esforça-te. Quando ele me falou, fiquei fortalecido e disse: Fala, meu senhor, porque *Sl 138.3;2Co 12.9me confortaste. 20 Então, ele disse: Sabes porque eu vim a ti? Agora voltarei a pelejar contra *Dn 10.13o príncipe da Pérsia; e, saindo eu, eis que virá o *Dn 8.21;11.2príncipe da Grécia. 21 Mas eu *Dn 11.2te anunciarei o que está expresso na escritura da *Dn 12.1,4verdade; e ninguém há que esteja ao meu lado contra estes, senão *Dn 10.13Miguel, vosso príncipe.

1 En la tria jaro de Ciro, reĝo de Persujo, vorto estis malkaŝita al Daniel, kiu havis la nomon Beltŝacar; kaj vera estis tiu vorto kaj tre grava. Li komprenis la vorton kaj komprenis bone la vizion. 2 En tiu tempo mi, Daniel, funebris dum tri semajnoj. 3 Bongustan manĝaĵon mi ne manĝis, viando kaj vino ne venis en mian buŝon, kaj per oleo mi min ne ŝmiris, ĝis la fino de la tri semajnoj. 4 En la dudek-kvara tago de la unua monato mi estis sur la bordo de granda rivero, nome de Ĥidekel. 5 Kaj levinte miajn okulojn, mi ekvidis: jen staras unu viro, vestita per tolaj vestoj, kaj liaj lumboj estas zonitaj per pura oro el Ufaz. 6 Lia korpo estas kiel turkiso, lia vizaĝo aspektas kiel fulmo, liaj okuloj kiel fajraj flamoj, liaj brakoj kaj kruroj kiel brilanta kupro, kaj la voĉo de lia parolado estas kiel voĉo de amaso da homoj. 7 Nur mi sola, Daniel, vidis tiun vizion; la homoj, kiuj estis kun mi, ne vidis la vizion; tamen granda timo falis sur ilin, kaj ili forkuris, por sin kaŝi. 8 Mi restis sola, kaj mi rigardis tiun grandan vizion; ne restis en mi forto, mia vizaĝaspekto ŝanĝiĝis terure, kaj mi ne povis rekolekti miajn fortojn. 9 Kaj mi ekaŭdis la voĉon de liaj vortoj; kaj kiam mi ekaŭdis la voĉon de liaj vortoj, mi senkonscie falis vizaĝaltere. 10 Sed jen mano ektuŝis min kaj levis min sur miajn genuojn kaj manplatojn. 11 Kaj li diris al mi: Ho Daniel, viro agrabla al Dio! atentu la vortojn, kiujn mi diros al vi, kaj stariĝu sur via loko, ĉar mi nun estas sendita al vi. Kiam li tion parolis al mi, mi staris tremante. 12 Li diris al mi: Ne timu, Daniel, ĉar de la unua tago, kiam vi sincere penis kompreni kaj pentofari antaŭ via Dio, viaj vortoj estis aŭditaj; kaj mi venis laŭ via peto. 13 Sed la protektanto de la Persa regno kontraŭstaris al mi dum dudek unu tagoj, kaj, ĝis Miĥael, unu el la plej ĉefaj protektantoj, venis kun helpo al mi, mi restis tie apud la reĝoj de Persujo. 14 Nun mi venis, por informi vin, kio estos kun via popolo en la estonta tempo, ĉar la vizio koncernas tempon estontan. 15 Dum li parolis al mi tiujn vortojn, mi almetis mian vizaĝon al la tero kaj silentis. 16 Sed jen iu, simila al homido, ektuŝis miajn lipojn, kaj mi malfermis mian buŝon, ekparolis kaj diris al tiu, kiu staris kontraŭ mi: Ho mia sinjoro, de ĉi tiu vizio kurbiĝis mia vizaĝo, kaj mi jam ne havas fortojn. 17 Kaj kiel la sklavo de mia sinjoro povas paroli kun tia mia sinjoro, se mi jam ne havas forton kaj mi jam ne havas spiron? 18 Tiam denove ektuŝis min tiu bildo de homo kaj refortigis min. 19 Kaj li diris: Ne timu, ho simpatia homo, paco estu al vi, kaj estu kuraĝa. Kaj dum li parolis al mi, mi kuraĝiĝis, kaj diris: Parolu, ho mia sinjoro, ĉar vi min refortigis. 20 Tiam li diris: Ĉu vi scias, por kio mi venis al vi? nun mi iras denove, por batali kontraŭ la protektanto de Persujo; sed kiam mi foriros, venos la protektanto de Grekujo. 21 Tamen mi sciigos al vi, kio estas notita en la vera skribo; kaj estas neniu, kiu subtenus min kontraŭ tiuj, krom Miĥael, via protektanto.