1 *Lc 24.1-10;Mt 28.1-8;Mc 16.1-8; cp.Jo 20.1-8mas, no primeiro dia da semana, foram elas muito cedo ao túmulo, levando os aromas que haviam preparado. 2 Acharam a pedra removida do túmulo 3 e, entrando ali, não acharam o corpo *At 1.21; cp.Lc 7.13do Senhor Jesus. 4 Ficando perplexas por causa disso, eis que *Lc 2.9;At 12.7apareceram ao lado delas dois *Jo 20.12varões com vestes resplandecentes; 5 como estivessem amedrontadas e olhassem para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais entre os mortos ao que vive? 6 Ele não está aqui, mas *Mc 16.6ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos falou *Mt 17.22s.;Mc 9.30s.;9.44;Lc 24.44quando estava ainda na Galileia, 7 dizendo: *Mt 16.21;Lc 24.46O Filho do Homem deve ser entregue às mãos de pecadores, e ser crucificado, e ressuscitar ao terceiro dia. 8 Então, *Jo 2.22se lembraram das suas palavras; 9 e, voltando do túmulo, contaram todas essas coisas aos onze e a todos os mais. 10 Eram *cp.Mt 27.56Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as outras que estavam com elas relataram essas coisas aos *Mc 6.30apóstolos. 11 Essas palavras pareceram-lhes um como delírio, e *Mc 16.11não acreditaram nelas. 12 Mas Pedro, levantando-se, *Jo 20.3-6correu ao túmulo. Abaixando-se, viu somente os panos de linho que ali ficaram; e retirou-se *Jo 20.10para casa, maravilhado do que havia acontecido.

13 No mesmo dia, *Mc 16.12dois deles caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios*Estádio, medida itinerária de 185 metros.; 14 e iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado. 15 Enquanto conversavam e discutiam, o mesmo Jesus aproximou-se deles e acompanhava-os; 16 mas *cp.Jo 20.14;21.4; cp.Lc 24.31os olhos deles não o puderam reconhecer. 17 Então, lhes perguntou Jesus: Que falais um com o outro pelo caminho? E pararam tristes. 18 Um deles chamado Cléopas, respondeu-lhe: És tu o único que, estando em Jerusalém, não sabes o que ali tem acontecido nestes dias? 19 Replicou-lhes: Que? Disseram-lhe: O que aconteceu *Mc 1.24a Jesus, o Nazareno, que foi um *Mt 21.11profeta poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo, 20 e como os principais sacerdotes e as nossas *Lc 23.13autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram. 21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de *cp.Lc 1.68resgatar a Israel; além de tudo isso, é já este o terceiro dia depois que essas coisas sucederam. 22 Por outro lado, certas mulheres, das que conosco estavam, nos encheram de pasmo, *Lc 24.1ss.tendo ido de madrugada ao túmulo; 23 e, não havendo achado o seu corpo, voltaram, declarando que tinham visto anjos, os quais diziam estar ele vivo. 24 Alguns dos nossos foram ao túmulo e acharam que era assim como as mulheres haviam dito, mas a ele não o viram. 25 Disse-lhes Jesus: Ó néscios e tardos de coração para crerdes tudo o que *Mt 26.24os profetas disseram! 26 *Lc 24.7,44ss.;Hb 2.10;1Pe 1.11Porventura, não importava que o Cristo padecesse essas coisas e assim entrasse na sua glória? 27 Começando por *cp.Gn 3.15;12.3, etc.;Nm 21.9;Jo 3.14;Dt 18.15;Jo 1.45; cp.Jo 5.46Moisés e por todos os *cp.2Sm 7.12-16;Is 7.14;Mt 1.23;9.1-2;Mt 4.15-16;Lc 24.42;Mt 12.18ss.;Lc 24.53;Mt 8.17;Lc 22.37;Dn 7.13;Mt 24.30, etc.;Mq 5.2;Mt 2.6;Zc 9.9;Mt 21.5; cp.At 13.27profetas, explicou-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras. 28 Aproximando-se da aldeia para onde iam, *Mc 6.48deu ele a entender que ia para mais longe. 29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica em nossa companhia, porque é tarde, e o dia já declinou. Ele entrou para ficar com eles. 30 Estando com eles à mesa, tomando o pão, *Mt 14.19deu graças e, partindo-o, dava-lhes; 31 então, se lhes *Lc 24.16abriram os olhos e o reconheceram; mas ele desapareceu de diante deles. 32 Dizia um ao outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e *Lc 24.45nos explicava as Escrituras? 33 Na mesma hora, levantaram-se, voltaram para Jerusalém e *Mc 16.13acharam reunidos os onze e *cp.At 1.14os que com eles estavam, os quais 34 diziam: *Lc 24.6Realmente o Senhor ressurgiu e *1Co 15.5apareceu a Simão. 35 Os dois contaram o que havia acontecido no caminho *Lc 24.30s.e como fora por eles conhecido no partir do pão.

36 Falando eles essas coisas, *Mc 16.14apresentou-se Jesus no meio deles e disse-lhes: *Jo 20.19,21,26Paz seja convosco! 37 Eles, porém, espantados e atemorizados, supunham ver um *cp.Mt 14.26;Mc 6.49espírito. 38 Mas ele lhes disse: Por que vos turbais? E por que se levantam dúvidas em vossos corações? 39 *Jo 20.20,27Olhai para as minhas mãos e os meus pés, pois sou eu mesmo; *1Jo 1.1; cp.Jo 20.27apalpai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho. 40 Dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés. 41 *Lc 24.11Não acreditando eles ainda por causa da sua alegria e estando maravilhados, perguntou-lhes Jesus: *Jo 21.5Tendes aqui alguma coisa que comer? 42 Deram-lhe um pedaço de peixe assado;*Alguns manuscritos inserem: e um favo de mel.43 e, tomando-o, *At 10.41comeu diante deles.

44 Depois, lhes disse: *Lc 9.22,44s.;18.31-34;22.37Estas são as palavras que eu vos disse, quando ainda estava convosco, que importava se cumprisse tudo o que de mim estava escrito *Lc 24.27na Lei de Moisés, nos Profetas e nos *Sl 2;At 13.33;Sl 16;At 2.27;Sl 22;Mt 27.34-36;Sl 69;Jo 19.28ss.;Sl 72;110;Mt 22.43s.;Sl 118;Mt 21.42Salmos. 45 Então, *Lc 24.32; cp.At 16.14;1Jo 5.20lhes abriu o entendimento para que compreendessem as Escrituras; 46 e disse-lhes: *Lc 24.26,44Assim está escrito que o Cristo padecesse e *Lc 24.7ressurgisse dentre os mortos ao terceiro dia 47 e que, em seu nome, se pregasse *At 5.31;10.43;13.38;26.18arrependimento para remissão de pecados *Mt 28.19a todas as nações, começando por Jerusalém. 48 Vós sois *At 1.8,22;2.32;3.15;4.33;5.32;10.39,41;13.31;1Pe 5.1testemunhas dessas coisas. 49 Eis que *Jo 14.26eu vou enviar sobre vós a promessa de meu Pai; mas *At 1.4vós permanecei na cidade, até que sejais revestidos de poder lá do alto.

50 Ele os levou até *Mt 21.17; cp.At 1.12Betânia e, levantando as mãos, os abençoou. 51 Enquanto os abençoava, apartou-se deles *Mc 16.19e foi elevado ao céu. 52 Eles, tendo-o adorado, voltaram para Jerusalém com grande gozo; 53 e estavam continuamente no templo, bendizendo a Deus.

1 Kaj la unuan tagon de la semajno, ĉe frua tagiĝo, ili venis al la tombo, alportante la aromaĵojn, kiujn ili preparis. 2 Kaj ili trovis la ŝtonon derulita for de la tombo. 3 Kaj enirinte, ili ne trovis la korpon de la Sinjoro Jesuo. 4 Kaj dum ili embarasiĝis pri tio, jen apud ili staris du viroj en brilaj vestoj; 5 kaj dum ili timis kaj kliniĝis vizaĝaltere, tiuj demandis ilin: Kial vi serĉas la vivanton inter la mortintoj? 6 Li ne estas ĉi tie, sed leviĝis; memoru, kiamaniere li parolis al vi, kiam li estis ankoraŭ en Galileo, 7 dirante, ke la Filo de homo devas esti transdonita en la manojn de pekuloj kaj esti krucumita, kaj la trian tagon releviĝi. 8 Kaj ili rememoris liajn vortojn; 9 kaj reveninte de la tombo, ili rakontis ĉion tion al la dek unu kaj al ĉiuj ceteraj. 10 Kaj ili estis Maria Magdalena, kaj Joana, kaj Maria, la patrino de Jakobo; kaj la ceteraj virinoj kun ili rakontis tion al la apostoloj. 11 Kaj tiuj vortoj ŝajnis al ili kiel babilado, kaj ili ne kredis al la virinoj. 12 Sed Petro leviĝis kaj kuris al la tombo, kaj kliniĝinte, vidis la tolaĵojn solajn, kaj li foriris, mirante en si pri tio, kio okazis.

13 Kaj jen du el ili iris en tiu sama tago al vilaĝo nomata Emaus, kiu estas malproksime de Jerusalem sesdek stadiojn. 14 Kaj ili interparolis inter si pri ĉio tio, kio okazis. 15 Kaj dum ili interparolis kaj diskutis inter si, Jesuo mem alproksimiĝis kaj iris kun ili. 16 Sed iliaj okuloj estis malhelpataj tiel, ke ili lin ne rekonis. 17 Kaj li diris al ili: Kiaj vortoj estas tiuj, kiujn vi interŝanĝas, dum vi iras? Kaj ili haltis, kun malgaja mieno. 18 Kaj unu el ili, nomata Kleopas, responde diris al li: Ĉu nur vi sola loĝas en Jerusalem, kaj ne scias tion, kio tie okazis en ĉi tiuj tagoj? 19 Kaj li diris al ili: Kion? Kaj ili diris al li: Pri Jesuo, la Nazaretano, kiu estis profeto potenca age kaj parole antaŭ Dio kaj la tuta popolo; 20 kaj kiel la ĉefpastroj kaj niaj regantoj transdonis lin por kondamno al morto, kaj lin krucumis. 21 Sed ni esperis, ke li estas tiu, kiu elaĉetos Izraelon. Kaj plie, krom ĉio tio, hodiaŭ estas jam la tria tago, de kiam tio okazis. 22 Ankaŭ mirigis nin iuj virinoj el inter ni, kiuj estis frumatene apud la tombo, 23 kaj ne trovinte lian korpon, revenis, dirante, ke ili ankaŭ vidis vizion de anĝeloj, kiuj diris, ke li vivas. 24 Kaj iuj el nia kunularo iris al la tombo, kaj trovis tiel, kiel diris la virinoj; sed lin ili ne vidis. 25 Kaj li diris al ili: Ho malsaĝuloj kaj kore malviglaj por kredi ĉion, kion la profetoj antaŭparolis! 26 Ĉu la Kristo ne devis suferi ĉion tion, kaj eniri en sian gloron? 27 Kaj komencante de Moseo kaj de ĉiuj profetoj, li klarigis al ili el ĉiuj Skriboj la dirojn pri li mem. 28 Kaj ili alproksimiĝis al la vilaĝo, kien ili iris, kaj li ŝajnigis al ili, kvazaŭ li pluen iros. 29 Kaj ili retenis lin, dirante: Restu ĉe ni, ĉar estas preskaŭ vespere, kaj la tago jam malkreskas. Kaj li eniris, por resti ĉe ili. 30 Kaj dum li sidis kun ili ĉe manĝo, li prenis panon, kaj ĝin benis kaj dispecigis kaj donis al ili. 31 Kaj iliaj okuloj malfermiĝis, kaj ili rekonis lin, kaj li fariĝis nevidebla por ili. 32 Kaj ili diris unu al alia: Ĉu nia koro ne brulis en ni, dum li parolis kun ni sur la vojo, dum li klarigis al ni la Skribojn? 33 Kaj leviĝinte en tiu sama horo, ili reiris al Jerusalem, kaj trovis la dek unu kunvenintaj, kun siaj kunuloj, kaj dirantaj: 34 La Sinjoro vere leviĝis, kaj aperis al Simon. 35 Kaj ili rakontis tion, kio okazis sur la vojo, kaj kiamaniere li rekoniĝis al ili en la dispecigo de pano.

36 Kaj dum ili priparolis tion, li mem staris meze de ili, kaj diris al ili: Paco al vi. 37 Sed terurite kaj timigite, ili supozis, ke ili vidas spiriton. 38 Kaj li diris al ili: Kial vi maltrankviliĝas? kaj kial diskutoj leviĝas en viaj koroj? 39 Vidu miajn manojn kaj miajn piedojn, ke ĝi estas mi mem; palpu min kaj vidu; ĉar spirito ne havas karnon kaj ostojn, kiel vi vidas min havanta. 40 Kaj tion dirinte, li montris al ili siajn manojn kaj siajn piedojn. 41 Kaj dum ili ankoraŭ ne kredis pro ĝojo, kaj miris, li demandis ilin: Ĉu vi havas ian manĝaĵon ĉi tie? 42 Kaj ili donis al li pecon de rostita fiŝo. 43 Kaj li prenis, kaj manĝis antaŭ ili.

44 Kaj li diris al ili: Jen estas miaj vortoj, kiujn mi parolis al vi, kiam mi ankoraŭ estis ĉe vi, ke devas plenumiĝi ĉio, kio estas skribita pri mi en la leĝo de Moseo kaj en la profetoj kaj en la psalmoj. 45 Tiam li malfermis ilian menson, por ke ili komprenu la Skribojn; 46 kaj li diris al ili: Tiel estas skribite, ke la Kristo devas suferi, kaj leviĝi el la mortintoj la trian tagon; 47 kaj ke pento kaj pardonado de pekoj estu predikataj en lia nomo al ĉiuj nacioj, komencante ĉe Jerusalem. 48 Vi estas atestantoj pri tio. 49 Kaj jen mi elsendos sur vin la promeson de mia Patro; sed restu en la urbo, ĝis vi vestiĝos per potenco de supre.

50 Kaj li elkondukis ilin ĝis apud Betania, kaj, levinte siajn manojn, li benis ilin. 51 Kaj dum li benis ilin, li foriĝis de ili kaj estis suprenportita en la ĉielon. 52 Kaj adorkliniĝinte al li, ili revenis al Jerusalem kun granda ĝojo; 53 kaj estis konstante en la templo, glorante Dion.