1 *Lc 22.1-2;Mt 26.2-5;Mc 14.1-2Estava próxima a Festa dos Pães Asmos, chamada *Jo 11.55;13.1Páscoa. 2 Os principais sacerdotes e os escribas *Mt 12.14procuravam algum meio de tirar a vida a Jesus; pois temiam o povo.

3 *Lc 22.3-6;Mt 26.14-16;Mc 14.10-11Ora, *Mt 4.10;Jo 13.2,27Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze; 4 ele foi entender-se com os principais sacerdotes e *Lc 22.52; cp.At 4.1;5.24,26;1Cr 9.11;Ne 11.11os oficiais sobre a maneira de lho entregar. 5 Alegraram-se e concordaram em dar-lhe dinheiro. 6 Ele anuiu e procurava ocasião de lho entregar sem a multidão saber.

7 *Lc 22.7-13;Mt 26.17-19;Mc 14.12-16Chegou o dia dos Pães Asmos, em que se devia imolar *Mc 14.12a Páscoa, 8 e Jesus enviou a *At 3.1,11;4.13,19;8.14; cp.Gl 2.9Pedro e a João, dizendo: Ide preparar-nos a Páscoa para a comermos. 9 Eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos? 10 Respondeu-lhes: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem trazendo um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar 11 e dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde é o aposento em que hei de comer a Páscoa com meus discípulos? 12 Ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado; ali fazei os preparativos. 13 Eles foram, e acharam como ele lhes dissera, e prepararam a Páscoa.

14 *Mt 26.20;Mc 14.17Chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e, com ele, *Mc 6.30os apóstolos. 15 Disse-lhes: Tenho desejado ansiosamente comer convosco esta Páscoa antes da minha paixão; 16 pois vos digo que nunca mais a hei de comer, *cp.Lc 22.18,30;Lc 14.15;Ap 19.9até que ela se cumpra no reino de Deus. 17 *Lc 22.17-20;Mt 26.26-29;Mc 14.22-25;1Co 11.23-25; cp.10.16Depois de receber o cálice, *Mt 14.19havendo dado graças, disse: Tomai-o e distribui-o entre vós; 18 pois *Mt 26.29;Mc 14.25vos digo que, desde agora, não beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus. 19 Tomando o pão e tendo dado graças, partiu-o e deu aos discípulos, dizendo: Este é o meu corpo que é dado por vós; fazei isso em memória de mim. 20 Depois da ceia, tomou, do mesmo modo, o cálice, dizendo: Este cálice é a *1Co 11.25;2Co 3.6;Hb 9.15;8.8; cp.Jr 31.31;Êx 24.8;Hb 8.13nova aliança em meu sangue, que *Mt 26.28;Mc 14.24é derramado por vós. 21 *Lc 22.21-23;Mt 26.21-24;Mc 14.18-21; cp.Jo 13.18,21-22,26Mas a mão daquele que me trai está comigo à mesa. 22 Pois, na verdade, o Filho do Homem vai, *At 2.23;4.28;10.42;17.31conforme foi determinado, mas ai daquele homem por quem é traído! 23 Eles começaram a *Mc 9.34;Lc 9.46indagar entre si qual deles seria o que ia fazer isso.

24 Houve também entre eles uma discussão sobre qual deles era considerado o maior. 25 *Lc 22.25-27;Mt 20.25-28;Mc 10.42-45Jesus disse-lhes: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que exercem sobre eles autoridade são chamados benfeitores. 26 Mas vós não façais assim. *Lc 9.48Pelo contrário o que entre vós é maior seja como *1Pe 5.5o menor; e aquele que manda seja como o que serve. 27 Pois *Lc 12.37qual é maior: quem está à mesa ou quem serve? Não é quem está à mesa? Mas *cp.Mt 20.28eu estou no meio de vós como quem serve. 28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas *Hb 2.18;4.15tentações; 29 eu vos confiro *cp.Mt 5.3;2Tm 2.12domínio real, assim como meu Pai mo conferiu, 30 para que *Lc 22.16comais e bebais à minha mesa no meu reino; *Mt 19.28e vos sentareis sobre tronos para julgar as doze tribos de Israel.

31 Simão, Simão, eis que *Mt 4.10; cp.Jó 1.6-12;2.1-6Satanás obteve permissão para *Am 9.9vos joeirar como trigo. 32 Mas *Jo 17.9,15eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, uma vez *cp.Jo 21.15-17arrependido, fortalece teus irmãos. 33 *Lc 22.33-34;Mt 26.33-35;Mc 14.29-31;Jo 13.37-38Disse-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo não só para a prisão, mas também para a morte. 34 Disse-lhe Jesus: Declaro-te, Pedro, que, hoje, antes de cantar o galo, três vezes terás negado que me conheces.

35 Perguntou-lhes Jesus: *cp.Lc 9.3ss.;10.4;Mt 10.9s.;Mc 6.8Quando vos mandei sem bolsa, sem alforje e sem sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Responderam eles: Nada. 36 Então lhes disse: Agora, porém, o que tem bolsa, tome-a, como também o alforje; e o que não tem dinheiro, venda a sua capa e compre espada. 37 Pois vos digo que importa cumprir-se em mim o que está escrito: *Is 53.12E ele foi contado com os transgressores; porque *cp.Jo 17.4;19.30o que a mim se refere está sendo cumprido. 38 Disseram eles: Senhor, aqui estão duas *cp.Lc 22.36,49espadas. Respondeu-lhes Jesus: Basta.

39 *Lc 21.37Segundo o seu costume, *cp.Mt 26.30;Mc 14.26;Jo 18.1saiu para *Mt 21.1o monte das Oliveiras, e os discípulos seguiram-no. 40 *Lc 22.40-46;Mt 26.36-46;Mc 14.32-42Chegado àquele lugar, disse-lhes: *Lc 22.46; cp.Mt 6.13Orai para que não entreis em tentação. 41 E separou-se deles cerca de um tiro de pedra e, *cp.Mt 26.39;Mc 14.35;Lc 18.11ajoelhando-se, orou, 42 dizendo: Pai, se é do teu agrado, afasta de mim este *Mt 20.22cálice; *Mt 26.39contudo, não se faça a minha vontade, mas sim a tua. 43 Então, lhe apareceu *cp.Mt 4.11um anjo do céu, que o fortalecia. 44 *cp.Hb 5.7Estando em agonia, orou com mais instância; o seu suor tornou-se em gotas de sangue a cair sobre a terra. 45 Depois de levantar-se da oração, foi ter com os discípulos, e achou-os dormindo de tristeza, 46 e disse-lhes: Por que dormis? Levantai-vos e *Lc 22.40orai, para que não entreis em tentação.

47 *Lc 22.47-53;Mt 26.47-56;Mc 14.43-50;Jo 18.3-11Falava ele ainda, quando chegou uma multidão; e um dos doze, que se chamava Judas, vindo adiante dela, aproximou-se de Jesus para o beijar. 48 Perguntou-lhe Jesus: Judas, com um beijo entregas o Filho do Homem? 49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia suceder, perguntaram: Senhor, firamo-los à *cp.Lc 22.38espada? 50 Um deles deu um golpe no servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha direita. 51 Disse Jesus: Deixai-os, basta; e, tendo-lhe tocado a orelha, o sarou. 52 Disse Jesus aos principais sacerdotes, *Lc 22.4oficiais do templo e anciãos que vieram prendê-lo: Saístes com espadas e varapaus *Lc 22.37como contra um salteador? 53 Todos os dias, estando eu convosco no templo, não me tocastes; porém esta é a vossa hora e o poder das trevas.

54 *Mt 26.57;Mc 14.53Prendendo-o, eles o levaram e introduziram na casa do sumo sacerdote; *Mt 26.58;Mc 14.54;Jo 18.15e Pedro ia seguindo de longe. 55 *Lc 22.55-62;Mt 26.69-75;Mc 14.66-72;Jo 18.16-18,25-27Eles, tendo-se acendido fogo no meio *Mt 26.3do pátio, sentaram-se, e Pedro sentou-se no meio deles. 56 Uma criada, vendo-o sentado ao lume, o encarou e disse: Este também estava com ele. 57 Mas Pedro negou, dizendo: Não o conheço, mulher. 58 Daí a pouco, vendo-o *cp.Jo 18.26(?)um outro, disse: Também tu és dos tais. Respondeu Pedro: Homem, não sou. 59 Tendo passado cerca de uma hora, afirmou ainda outro: Certamente, este andava com ele, *Mt 26.73;Mc 14.70porque também é galileu. 60 Respondeu Pedro: Homem, não sei o que estás dizendo. Logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo. 61 *Lc 7.13Virando-se o Senhor, olhou para Pedro. Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: *Lc 22.34Hoje, antes de cantar o galo, três vezes me negarás. 62 E, saindo para fora, chorou amargamente.

63 *Lc 22.63-65; cp.Mt 26.67s.;Mc 14.65;Jo 18.22s.Os homens que guardavam a Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e, 64 vendando-lhe os olhos, perguntavam: *Mt 26.68;Mc 14.65Adivinha: quem é o que te bateu?

65 *Mt 27.39(Gr.)E, blasfemando, dirigiam-lhe muitas afrontas.

66 *Mt 27.1s.;Mc 15.1; cp.Jo 18.28Logo que amanheceu, reuniu-se a *At 22.5(Gr.)assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao *Mt 5.22Sinédrio e disseram: 67 *Lc 22.67-71; cp.Mt 26.63-66;Mc 14.61-63;Jo 18.19-21Se tu és o Cristo, dize-nos. Respondeu-lhes: Se eu vo-lo disser, não o crereis; 68 e, se eu vos interrogar, não me respondereis. 69 *Mt 26.64;Mc 14.62;16.19Desde agora, estará sentado o Filho do Homem à mão direita do poder de Deus. 70 Perguntaram todos: És tu, logo, *Mt 4.3o Filho de Deus? Respondeu-lhes ele: *Mt 27.11;Lc 23.3; cp.Mt 26.64Vós mesmos dizeis que eu sou. 71 Então, disseram: Que necessidade ainda temos de testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

1 Jam alproksimiĝis la festo de macoj, kiu estas nomata la Pasko. 2 Kaj la ĉefpastroj kaj la skribistoj serĉis, kiamaniere ili povu mortigi lin, ĉar ili timis la popolon.

3 Kaj Satano eniris en Judason, nomatan Iskariota, kiu estis el la nombro de la dek du. 4 Kaj li foriris kaj interparolis kun la ĉefpastroj kaj kapitanoj, kiamaniere transdoni lin al ili. 5 Kaj ili ĝojis, kaj konsentis doni al li monon. 6 Kaj li promesis, kaj serĉis okazon transdoni lin al ili, for de la homamaso.

7 Kaj venis la tago de macoj, kiam oni devis buĉi la Paskon. 8 Kaj li sendis Petron kaj Johanon, dirante: Iru kaj pretigu por ni la Paskon, por ke ni ĝin manĝu. 9 Kaj ili diris al li: Kie vi volas, ke ni pretigu? 10 Kaj li diris al ili: Jen kiam vi estos enirintaj en la urbon, vin renkontos viro, portanta kruĉon da akvo; lin sekvu en la domon, en kiun li eniros. 11 Kaj vi diros al la domomastro: La Majstro diras: Kie estas la gastoĉambro, en kiu mi manĝos la Paskon kun miaj disĉiploj? 12 Kaj li montros al vi grandan supran ĉambron aranĝitan; tie pretigu. 13 Kaj ili iris kaj trovis tiel, kiel li diris al ili; kaj ili pretigis la Paskon.

14 Kaj kiam alvenis la horo, li sidiĝis, kaj la apostoloj kun li. 15 Kaj li diris al ili: Kun deziro mi deziris manĝi ĉi tiun Paskon kun vi, antaŭ ol mi suferos; 16 ĉar mi diras al vi: Mi ne manĝos ĝin, antaŭ ol ĝi plenumiĝos en la regno de Dio. 17 Kaj ricevinte kalikon, kaj doninte dankon, li diris: Ĉi tion prenu kaj dividu inter vi; 18 ĉar mi diras al vi: De nun mi ne trinkos el la frukto de la vinberarbo, ĝis venos la regno de Dio. 19 Kaj li prenis panon, kaj doninte dankon, li ĝin dispecigis kaj donis al ili, dirante: Ĉi tio estas mia korpo, kiu estas donita por vi; ĉi tion faru por memorigo pri mi. 20 Sammaniere ankaŭ la kalikon post la vespermanĝo, dirante: Ĉi tiu kaliko estas la nova interligo en mia sango, kiu estas elverŝata por vi. 21 Sed jen la mano de tiu, kiu min perfidas, estas apud mi sur la tablo. 22 Ĉar la Filo de homo ja iros, laŭ la antaŭdecido; sed ve al tiu viro, de kiu li estos perfidata! 23 Kaj ili komencis diskuti inter si: kiu el ili faros tion.

24 Kaj fariĝis ankaŭ inter ili disputo: kiun el ili oni opinias la plej granda. 25 Kaj li diris al ili: La reĝoj de la nacianoj faras sin sinjoroj super ili; kaj tiujn, kiuj potencas inter ili, oni nomas Bonfarantoj. 26 Sed vi ne estu tiaj; sed kiu estas la pli granda el vi, tiu fariĝu kiel la pli juna; kaj tiu, kiu estas ĉefa, kiel la servanto. 27 Ĉar kiu estas la pli granda, la sidanto ĉe manĝo, aŭ la servanto? ĉu ne la sidanto ĉe manĝo? sed mi estas meze de vi kiel la servanto. 28 Sed vi estas tiuj, kiuj restadis apud mi en miaj tentoj; 29 kaj mi difinas por vi regnon, kiel mia Patro difinis por mi; 30 por ke vi manĝu kaj trinku ĉe mia tablo en mia regno, kaj sidu sur tronoj, juĝante la dek du tribojn de Izrael. 31 Simon, Simon, jen Satano postulis vin ĉiujn, por kribri kiel tritikon; 32 sed mi preĝis por vi, ke via fido ne ŝanceliĝu; kaj vi, kiam vi konvertiĝos, firmigu viajn fratojn. 33 Kaj li diris al li: Sinjoro, vin mi estas preta akompani eĉ al malliberejo kaj al morto. 34 Kaj li diris: Mi diras al vi, Petro, koko ne krios hodiaŭ, antaŭ ol vi trifoje malkonfesos, ke vi min konas.

35 Kaj li diris al ili: Kiam mi vin elsendis sen monujo kaj sako kaj ŝuoj, ĉu io mankis al vi? 36 Kaj ili diris: Nenio. Kaj li diris al ili: Sed nun kiu havas monujon, tiu prenu ĝin, kaj ankaŭ sakon; kaj kiu ne havas, tiu vendu sian mantelon kaj aĉetu glavon. 37 Ĉar mi diras al vi, ke tio, kio estas skribita, devas plenumiĝi pri mi: Kaj li estis alkalkulita al krimuloj; ĉar tio, kio rilatas al mi, havas sian finon. 38 Kaj ili diris: Sinjoro, jen estas du glavoj; kaj li diris al ili: Sufiĉas.

39 Kaj elirinte, li iris laŭ sia kutimo al la monto Olivarba, kaj la disĉiploj lin sekvis. 40 Kaj veninte al la loko, li diris al ili: Preĝu, ke vi ne eniru en tenton. 41 Kaj li iris for de ili proksimume ŝtonĵeton, kaj li genuis, kaj preĝis, 42 dirante: Patro, se Vi volas, formetu de mi ĉi tiun kalikon; tamen plenumiĝu ne mia volo, sed Via. 43 Kaj aperis antaŭ li anĝelo el la ĉielo, fortigante lin. 44 Kaj estante en agonio, li preĝis pli fervore, kaj lia ŝvito fariĝis kiel gutoj da sango, defalantaj sur la teron. 45 Kaj leviĝinte post la preĝo, li venis al la disĉiploj kaj trovis ilin dormantaj de malĝojo, 46 kaj diris al ili: Kial vi dormas? leviĝu kaj preĝu, ke vi ne eniru en tenton.

47 Dum li ankoraŭ parolis, jen homamaso; kaj tiu, kiu estis nomata Judas, unu el la dek du, iris antaŭ ili, kaj alproksimiĝis al Jesuo, por kisi lin. 48 Sed Jesuo diris al li: Judas, ĉu vi perfidas per kiso la Filon de homo? 49 Kaj kiam tiuj, kiuj ĉirkaŭis lin, vidis, kio sekvos, ili diris: Sinjoro, ĉu ni frapu per glavo? 50 Kaj unu el ili frapis la sklavon de la ĉefpastro, kaj detranĉis lian dekstran orelon. 51 Sed Jesuo responde diris: Permesu tiom. Kaj li tuŝis lian orelon kaj sanigis lin. 52 Kaj Jesuo diris al la ĉefpastroj kaj kapitanoj de la templo kaj pliaĝuloj, kiuj venis kontraŭ lin: Ĉu vi elvenis kun glavoj kaj bastonoj, kvazaŭ kontraŭ rabiston? 53 Kiam mi estis ĉiutage inter vi en la templo, vi ne etendis kontraŭ min viajn manojn; sed ĉi tiu estas via horo, kaj la potenco de mallumo.

54 Kaj ili kaptis lin, kaj forkondukinte, venigis lin en la domon de la ĉefpastro. Sed Petro sekvis malproksime. 55 Kaj kiam oni ekbruligis fajron meze de la korto kaj sidis kune, Petro sidiĝis meze de ili. 56 Kaj unu servantino, vidante lin sidantan en la fajrolumo, kaj fikse rigardinte lin, diris: 57 Ĉi tiu ankaŭ estis kun li. Sed li malkonfesis, dirante: Virino, mi lin ne konas. 58 Kaj post iom da tempo alia vidis lin, kaj diris: Vi ankaŭ estas el ili. Sed Petro diris: Viro, mi ne estas. 59 Kaj post la daŭro de unu horo proksimume, alia asertis persiste, dirante: Vere, ĉi tiu ankaŭ estis kun li, ĉar li estas Galileano. 60 Sed Petro diris: Viro, mi ne scias, kion vi diras. Kaj tuj, dum li ankoraŭ parolis, la koko kriis. 61 Kaj la Sinjoro sin turnis, kaj alrigardis Petron. Kaj Petro ekmemoris la vorton de la Sinjoro, ke li diris al li: Antaŭ ol koko krios hodiaŭ, vi trifoje min malkonfesos. 62 Kaj li eliris, kaj maldolĉe ploris.

63 Kaj tiuj, kiuj gardis Jesuon, lin mokis kaj batis. 64 Kaj ili ĉirkaŭkovris lin, kaj demandis lin, dirante: Profetu, kiu vin frapis? 65 Kaj per multaj aliaj insultoj ili parolis kontraŭ li.

66 Kaj tuj kiam tagiĝis la pliaĝularo de la popolo kunvenis, kaj ĉefpastroj kaj skribistoj, kaj ili forkondukis lin antaŭ sian sinedrion, kaj diris: 67 Se vi estas la Kristo, diru al ni. Sed li diris al ili: Se mi diros al vi, vi ne kredos; 68 kaj se mi demandos, vi ne respondos. 69 Tamen, de nun la Filo de homo sidos dekstre de la Potenco de Dio. 70 Kaj ili ĉiuj demandis: Ĉu vi do estas la Filo de Dio? Kaj li respondis: Vi diras, ke mi estas. 71 Kaj ili diris: Pro kio ni bezonas pluan atestadon? ĉar ni mem aŭdis el lia propra buŝo.