1 Como está *Is 3.26sentada solitária a cidade que estava *Is 22.2cheia de povo!

Tornou-se *Is 54.4viúva a que era *1Rs 4.21;Ed 4.20;Jr 31.7grande entre as nações;

*2Rs 23.35;Jr 40.9Ficou sujeita ao trabalho forçado a que era princesa entre as províncias.

2 *Lm 1.16;Sl 6.6;77.2-6Chora amargamente durante a noite, e as suas lágrimas correm pelas faces;

entre todos os *Jr 2.25;3.1;22.20-22seus amantes, não há quem a conforte;

todos os seus amigos *Jó 19.13-14;Sl 31.11;Mq 7.5se têm havido aleivosamente com ela, têm-se-lhe tornado *Jr 4.30inimigos.

3 Judá foi *Jr 13.19ao exílio para sofrer a aflição e uma grande servidão;

ela habita *Lv 26.39;Dt 28.64-67entre as nações, não acha descanso;

todos os seus *2Rs 25.4-5perseguidores a têm alcançado no meio dos seus apertos.

4 Os caminhos de Sião pranteiam, porque *Lm 2.6-7;Is 24.4-6não há quem venha à assembleia solene;

todas as suas portas acham-se *Jr 9.11;10.22desertas, os seus sacerdotes suspiram;

as suas *Lm 2.10,21virgens estão aflitas, e ela *Jl 1.8-13amargurada.

5 Os seus adversários *Dt 28.43-44triunfam dela, os seus inimigos prosperam;

porque Jeová trouxe *Sl 90.7-8;Ez 8.17-18;9.9-10aflição sobre ela por causa da multidão das suas transgressões;

os seus pequeninos *Jr 39.9;52.27-30marcharam para o cativeiro adiante do adversário.

6 Da filha de Sião já se foi *Sl 132.13;Jr 13.18toda a sua glória;

os seus príncipes ficam sendo como veados que não acham pastagem

e *2Rs 25.4-5vão caminhando sem força adiante do perseguidor.

7 Nos dias da sua aflição e do seu andar errante, *Sl 42.4;77.3,5-9;Lc 15.17lembre-se Jerusalém de todas as suas *Is 5.1-4coisas apeticíveis que tivera desde os dias antigos.

Quando o seu povo ia caindo nas mãos do adversário e *Lm 4.17;Jr 37.7não havia quem os ajudasse,

os adversários a viram *Sl 79.4;Jr 48.27e zombaram das suas desolações.

8 Jerusalém *Lm 5.20;Is 59.2-13multiplicou os seus pecados; por isso, se tornou *Lm 1.17;Jr 2.23imunda.

Todos os que a honravam a desprezam, porque lhe *Jr 13.22,26viram a nudez.

Na verdade, ela *Lm 4.11,21-22dá suspiros e se volta para trás.

9 A sua *Jr 2.34;Ez 24.13imundície estava nas suas fraldas; não se lembrava do *Dt 32.29;Is 47.7;Jr 5.31seu fim.

Portanto, está *Is 3.8;Jr 13.17-18espantosamente abatida, *Ec 4.1;Jr 16.7não há quem a conforte.

Vê, Jeová, a minha *Sl 25.18;119.153;Dn 9.17-19aflição, pois o inimigo *Sl 74.23;Sf 2.10se tem engrandecido.

10 *Jr 12.10O adversário lhe pôs a mão sobre tudo o que havia de apeticível,

pois ela viu que lhe entravam no santuário *Sl 74.4-8;Is 64.10-11;Jr 51.51os pagãos,

acerca dos quais ordenaste *Dt 23.3que não entrassem na tua congregação.

11 Todo o seu povo está suspirando, *Jr 38.9;52.6está buscando pão;

deram as suas coisas apeticíveis a troco de mantimento para *1Sm 30.12fazerem reviver a alma.

Vê, Jeová, e atende, pois me tenho tornado *Jr 15.19desprezível.

12 Ó vós, todos os que passais, porventura, *Jr 18.16;48.27isso não vos toca?

Atendei *Jr 1.18e vede se há dor *Jr 2.13;Mt 24.21como a minha dor, que se me fez,

com a qual *Jr 30.23-24Jeová me afligiu no dia *Is 13.13;Jr 4.8do furor da sua ira.

13 Lá do alto, ele enviou um fogo que entra nos meus *Jó 30.30;Sl 22.14;Hc 3.16ossos e que os subjuga.

Estendeu uma *Jó 19.6;Sl 66.11rede aos meus pés, fez-me voltar para trás;

tornou-me *Jr 44.6desolado e desfalecido o dia todo.

14 *Pv 5.22;Is 47.6O jugo das minhas transgressões foi atado pela sua mão;

elas estão entretecidas, postas *Jr 28.13-14sobre o meu pescoço; ele fez tropeçar a minha força.

O Senhor *Jr 32.3,5;Ez 25.4,7entregou-me nas mãos daqueles a quem não posso resistir.

15 O *Is 41.2;Jr 13.24;37.10Senhor desprezou todos os meus valentes que estavam no meio de mim;

convocou contra mim uma assembleia solene para esmagar os meus *Jr 6.11;18.21mancebos;

o Senhor *Is 28.18;Mq 7.10;Ml 4.3;Lc 21.24pisou, como num lagar, a virgem, filha de Jeová.

16 Por essas coisas, eu ando *Lm 2.11,18;3.48-49;Jr 14.17chorando; os meus olhos destilam águas;

porque está longe de mim *Lm 1.2;Sl 69.20;Ec 4.1o consolador que há de fazer reviver a minha alma.

Desolados se acham *Lm 1.5;Jr 15.9os meus filhos, porque prevaleceu o inimigo.

17 *Is 1.15;Jr 4.31Estende Sião as suas mãos; não há quem a conforte;

Jeová *2Rs 24.2-4;Jr 12.9ordenou acerca de Jacó que lhe sejam adversários os que estão ao redor dele;

Jerusalém acha-se entre eles como uma mulher *Lm 1.8imunda.

18 *Sl 119.75;Jr 12.1Justo é Jeová, porque me tenho *1Sm 12.14-15;Jr 4.17rebelado contra as suas ordens.

Ouvi, rogo-vos, todos os povos, *Lm 1.12e vede a minha dor;

as minhas *Dt 28.32,41virgens e os meus mancebos já foram para o cativeiro.

19 *Lm 1.2;Jó 19.13-19Chamei os meus amantes; eles, porém, me enganaram.

Os meus *Lm 2.20;Jr 14.15sacerdotes e os meus anciãos expiraram na cidade,

enquanto buscavam para si mantimento *Lm 1.11para fazer reviver a sua alma.

20 Olha, Jeová, porque estou *Is 38.14;Jr 4.19angustiada; turbadas estão *Lm 2.11;Is 16.11as minhas entranhas;

transtornado dentro de mim está o meu coração, porque tenho multiplicado as minhas *Jr 14.20rebeliões.

De fora a *Dt 32.25;Jr 14.18;Ez 7.15espada mata os filhos, em casa como que anda a morte.

21 Ouviram que eu *Lm 1.4,8,11,22suspiro; não há quem me conforte.

Todos os meus inimigos souberam do meu mal, *Lm 2.15;Sl 35.15;Jr 50.11alegram-se de que tu o fizeste.

Hás de trazer o dia que proclamaste, e eles se tornarão *Is 14.5-6;47.6,11;Jr 30.16semelhantes a mim.

22 Venha diante de ti toda a sua maldade;

*Ne 4.4-5;Sl 137.7-8faze-lhes, como me fizeste a mim, por causa de todas as minhas transgressões.

Pois muitos são os meus suspiros, e desfalecido está o meu coração.

1 Kiel solece sidas la urbo, kiu estis tiel multehoma!

La estrino de la nacioj fariĝis kiel vidvino,

La princino de landoj fariĝis tributulino!

2 Senĉese ŝi ploras en la nokto, kaj ŝiaj larmoj estas sur ŝiaj vangoj;

Ŝi havas neniun konsolanton inter ĉiuj siaj amintoj,

Ĉiuj ŝiaj amikoj ŝin perfidis, fariĝis ŝiaj malamikoj.

3 Elmigris Jehuda pro mizero kaj tro malfacila laborado;

Li ekloĝis inter la nacioj, sed ne trovas ripozon;

Ĉiuj liaj persekutantoj atingis lin en malvastaj lokoj.

4 La vojoj de Cion estas malĝojaj, ĉar neniu iras al festoj;

Ĉiuj ĝiaj pordegoj dezertiĝis, ĝiaj pastroj ĝemas;

Ĝiaj virgulinoj ploras, kaj al ĝi mem estas tre maldolĉe.

5 Ĝiaj kontraŭuloj fariĝis ĉefoj, ĝiaj malamikoj ĝuas bonstaton;

Ĉar la Eternulo ĵetis sur ĝin mizeron pro la multo de ĝiaj malbonagoj;

Ĝiaj infanoj iris en kaptitecon, pelataj de la malamiko.

6 Foriĝis de la filino de Cion ŝia tuta beleco;

Ŝiaj princoj fariĝis kiel cervoj, kiuj ne trovas paŝtejon,

Kaj ili iras senforte antaŭ la pelanto.

7 En la tagoj de sia mizero kaj suferoj Jerusalem rememoras ĉiujn ĉarmaĵojn, kiujn ŝi havis en la tempoj pasintaj;

Dume nun ŝia popolo enfalis en la manon de premanto, kaj neniu ŝin helpas,

La malamikoj ŝin rigardas kaj ridas pri ŝia ruiniĝo.

8 Pekis, pekis Jerusalem, tial ŝi fariĝis kiel hontindulino;

Ĉiuj, kiuj ŝin estimis, nun malestimas ŝin, ĉar ili vidas ŝian malhonoron;

Kaj ŝi mem ĝemas kaj turnas sin malantaŭen.

9 Ŝia malpuraĵo estas sur la rando de ŝia vesto; ŝi ne pensis pri sia estonteco;

Tial ŝi terure malaltiĝis, kaj ŝi havas neniun konsolanton:

Rigardu, ho Eternulo, mian mizeron, ĉar la malamiko forte fieras.

10 La malamiko etendis sian manon sur ĉiujn ŝiajn grandvaloraĵojn;

Ŝi vidas, kiel en ŝian sanktejon eniras nacioj,

Pri kiuj Vi ordonis, ke ili ne eniru en Vian komunumon.

11 Ŝia tuta popolo ĝemas, ili serĉas panon,

Ili fordonas siajn grandvaloraĵojn pro manĝaĵo, por revigligi sian animon:

Rigardu, ho Eternulo, kaj vidu, kiel malestimata mi fariĝis!

12 Ho vi, ĉiuj, kiuj preteriras la vojon, rigardu kaj vidu,

Ĉu ekzistas sufero simila al mia sufero,

Kiu trafis min kaj kiun la Eternulo ĵetis sur min en la tago de Lia flama kolero.

13 De supre Li ĵetis fajron en miajn ostojn, kaj ĝi ekregis en ili;

Li etendis reton antaŭ miaj piedoj, renversis min malantaŭen;

Li ruinigis min, faris min dolorplena dum la tuta tago.

14 Kunplektiĝis per Lia mano la jugo de miaj pekoj;

Ili kunplektiĝis, suriris sur mian kolon; Li faligis mian forton;

La Sinjoro transdonis min en tiajn manojn, el kiuj mi ne povas leviĝi.

15 La Sinjoro dispremis per la piedoj ĉiujn miajn fortulojn interne de mi;

Li kunvokis festan kunvenon kontraŭ min, por disbati miajn junulojn;

Kiel en vinpremejo la Sinjoro piedpremis la virgulinon-filinon de Jehuda.

16 Pro tio mi ploras kaj miaj ambaŭ okuloj abunde fluigas akvon;

Ĉar malproksime de mi estas konsolanto, kiu povus revigligi mian animon;

Miaj infanoj pereis, ĉar la malamiko venkis.

17 Cion etendas siajn manojn, sed ĝi ne trovas konsolanton;

La Eternulo vokis kontraŭ Jakobon liajn malamikojn de ĉiuj flankoj;

Jerusalem fariĝis inter ili kiel hontindulino.

18 Justa Li estas, la Eternulo, ĉar mi malobeis Liajn vortojn.

Aŭskultu, ho ĉiuj popoloj, kaj rigardu mian suferadon:

Miaj virgulinoj kaj junuloj iris en kaptitecon.

19 Mi vokis miajn amikojn, sed ili min trompis;

Miaj pastroj kaj miaj plejaĝuloj estas mortantaj en la urbo,

Ili serĉas por si panon, por revigligi sian animon.

20 Rigardu, ho Eternulo, en kia mizero mi estas!

Miaj internaĵoj ŝvelis, mia koro renversiĝis en mi, ĉar mi forte malobeis.

Ekstere seninfanigis min la glavo, kaj en la domo la morto.

21 Oni aŭdas, kiel mi ĝemas, sed neniu min konsolas;

Ĉiuj miaj malamikoj aŭdis pri mia malfeliĉo, kaj ekĝojis, ĉar Vi tion faris;

Venigu do la tagon, kiam Vi proklamos, ke ili fariĝu kiel mi.

22 Ilia tuta malboneco venu antaŭ Vin;

Kaj agu kun ili tiel, kiel Vi agis kun mi pro ĉiuj miaj pekoj;

Ĉar granda estas mia ĝemado, kaj mia koro doloras.