1 Como *2Rs 25.9-10;Ez 7.19-22se escureceu o ouro! Como se mudou o ouro puríssimo!

*Jr 52.13-14;Mt 24.2As pedras do santuário estão espalhadas pelas esquinas de todas as ruas.

2 Os preciosos *Is 51.18filhos de Sião, comparáveis com o ouro fino,

como são reputados como *Is 30.14;Jr 19.1,11vasos de barro, obra das mãos de oleiro!

3 Até os *Is 13.22;34.13chacais descobrem os peitos, dão de mamar aos seus cachorros;

A filha do meu povo tem-se tornado *Is 49.15;Ez 5.10cruel como as *Jó 39.14-17avestruzes no deserto.

4 A língua da criança que mama fica-lhe, *Jr 14.3pela sede, pegada ao céu da boca.

Os pequeninos *Lm 2.12pedem pão, e ninguém lho reparte.

5 Os que comiam *Is 3.16-26;Jr 6.2;Am 6.3-7delicadamente desfalecem nas ruas.

Os que se criavam em escarlata abraçam *1Sm 2.8;Sl 113.7monturos.

6 Pois a iniquidade da filha do meu povo é maior que o pecado de *Is 1.10;Ez 16.48Sodoma,

a qual foi *Gn 19.25;Jr 20.16submetida como num momento, e nenhumas mãos foram postas sobre ela.

7 Os seus nobres eram *Sl 51.7mais puros que a neve, mais alvos que o leite.

De corpo, eram mais ruivos que corais, e a sua forma era como de *Êx 24.10;Jó 28.16safira.

8 O seu parecer é *Lm 5.10,14;Jó 30.30mais escuro do que o negrume; eles não são conhecidos nas ruas.

A sua *Lm 3.4;Jó 19.20;Sl 38.3;102.3-5,11pele pega-se-lhes aos ossos; secou-se e tornou-se como um pau.

9 Mais felizes são os mortos *Jr 15.2;16.4à espada do que os que morrem de fome;

porque estes *Lv 26.39;Ez 24.23se esgotam, traspassados por falta dos frutos do campo.

10 As mãos das mulheres compassivas *Lm 2.20;2Rs 6.29;Jr 19.9cozeram seus filhos;

estes lhes serviram *Dt 28.53-55de alimento na ruína da filha do meu povo.

11 *Lm 4.22;Jr 2.17;Jr 7.20;Ez 22.31Deu Jeová cumprimento ao seu furor, derramou a ardor da sua ira;

em Sião, *Dt 32.22;Jr 17.27acendeu um fogo, que devorou os fundamentos dela.

12 *Dt 29.24-28;1Rs 9.8-9Não creram os reis da terra, nem todos os moradores do mundo

*Jr 21.13que entrasse o adversário e o inimigo pelas portas de Jerusalém.

13 É por causa dos pecados dos seus *Lm 2.14;Jr 5.31;6.13;Ez 22.26-28;Mq 3.11-12profetas e por causa das iniquidades dos seus sacerdotes

que se derramou no meio dela *Jr 2.30;26.8-9o sangue dos justos.

14 Vagueiam *Dt 28.28-29;Is 29.10;56.10;59.9-10como cegos pelas ruas, são contaminados *Is 1.15;Jr 19.4de sangue,

de modo que não se lhes podem tocar *Jr 2.34as suas roupas.

15 Retirai-vos! *Lv 13.45-46Imundo! — gritaram-lhes. *2Co 6.17Retirai-vos! Retirai-vos! Não toqueis!

Quando *Jr 49.5fugiram e andaram vagueando, dizia-se entre as nações: Não habitarão nunca aqui.

16 Espalhou-se a ira de Jeová, e ele não tornará a olhar para eles.

*Is 9.14-16;Jr 52.24-27Não respeitaram as pessoas dos sacerdotes, nem se compadeceram dos anciãos.

17 Os nossos olhos ainda desfalecem, esperando o nosso *Lm 1.7;Jr 37.7vão socorro.

Vigiando, temos estado de vigia para *Ez 29.6-7,16uma nação que não podia saber.

18 *Jr 16.16Espreitam os nossos passos, de sorte que não podemos andar em nossas ruas.

*Jr 5.31;Ez 7.2-12;Am 8.2Perto está o nosso fim, cumpridos estão os nossos dias, porque é chegado o nosso fim.

19 Os nossos perseguidores foram *Is 5.26-28;30.16-17;Jr 4.13;Hc 1.8mais velozes do que as águias do céu;

perseguiram-nos sobre os montes, armaram-nos ciladas no *1Sm 13.6deserto.

20 *Jr 39.5Foi apanhado nas covas deles *2Sm 1.14;19.21o ungido de Jeová, aquele que é *2Sm 18.3o ar das nossas narinas;

e do que dissemos: Debaixo da sua *Dn 4.12sombra, viveremos entre as nações.

21 Regozija-te e alegra-te, filha de *Sl 83.3-6;137.7;Jr 25.20-21,27Edom, que habitas na terra de Uz;

*Is 34.7;63.1-6;Am 1.11-12;Ob 1,16o copo te passará a ti também; serás embriagada e te descobrirás.

22 Já *Is 40.2;Jr 33.7-8se cumpriu o castigo da tua iniquidade, ó filha de Sião; Jeová não tornará a levar-te para o cativeiro;

*Jr 49.10;Ml 1.3-4ele visitará a tua iniquidade, ó filha de Edom; descobrirá os teus pecados.

1 Kiele senbriliĝis la oro, ŝanĝiĝis la bonega metalo!

La ŝtonoj de la sanktejo kuŝas disĵetitaj en la komenco de ĉiuj stratoj!

2 La karaj filoj de Cion, havantaj la valoron de plej pura oro,

Kiele ili similiĝis al argilaj potoj, faritaĵo de potisto!

3 Eĉ ŝakaloj donas siajn mamojn kaj nutras siajn idojn;

Sed la filino de mia popolo fariĝis kruela, kiel strutoj en la dezerto.

4 La lango de suĉinfano algluiĝis al ĝia palato pro soifo;

Infanoj petas panon, sed neniu donas al ili.

5 Kiuj antaŭe manĝadis frandaĵojn, tiuj senfortiĝas nun pro malsato sur la stratoj;

Kiuj estis edukitaj sur purpuro, tiuj ruliĝas nun sur sterko.

6 La pekoj de la filino de mia popolo estas pli grandaj, ol la pekoj de Sodom,

Kiu estis renversita momente, kaj manoj ĝin ne turmentis.

7 Ŝiaj princoj estis pli puraj ol neĝo, pli klaraj ol lakto;

Ilia vizaĝo estis pli ruĝa ol koraloj, ili aspektis kiel safiro;

8 Nun ilia vizaĝo estas pli nigra ol karbo; oni ne rekonas ilin sur la stratoj;

Ilia haŭto alpendiĝis al iliaj ostoj, velksekiĝis kiel ligno.

9 Pli bone estis al tiuj, kiuj mortis de glavo, ol al tiuj, kiuj mortas de malsato,

Kiuj senfortiĝas kaj pereas pro manko de produktaĵoj de kampo.

10 La manoj de kompatemaj virinoj kuiris iliajn infanojn;

Kaj ĉi tiuj fariĝis ilia manĝaĵo en la mizerego de la filino de mia popolo.

11 La Eternulo plene elĉerpis Sian koleron, Li elverŝis la flamon de Sia indigno;

Li ekbruligis en Cion fajron, kiu ekstermis ĝiajn fundamentojn.

12 Ne kredis la reĝoj de la tero, nek ĉiuj loĝantoj de la mondo,

Ke malamiko kaj kontraŭulo eniros en la pordegojn de Jerusalem.

13 Tio fariĝis pro la pekoj de ĝiaj profetoj, pro la malbonagoj de ĝiaj pastroj,

Kiuj verŝadis en ĝi sangon de virtuloj.

14 Kiel blinduloj ili vagadis sur la stratoj,

Malpurigis sin per sango tiel, ke oni ne povis tuŝi iliajn vestojn.

15 Oni kriis al ili: For, malpuruloj! for, for, ne altuŝiĝu!

Kiam ili foriĝadis kaj vagadis, oni diradis inter la nacioj: Ili ne plu loĝos tie.

16 La vizaĝo de la Eternulo ilin disĵetis, kaj jam ne volas rigardi ilin;

Pastrojn ili ne respektis, plejaĝulojn ili ne kompatis.

17 Ankoraŭ laciĝadis niaj okuloj, atendante senvaloran helpon;

Streĉe ni atendis nacion, kiu ne povas helpi.

18 Ili glitigis niajn paŝojn, ke ni ne povu iri sur niaj stratoj.

Alproksimiĝis nia fino; pleniĝis nia tempo, ĉar venis nia fino.

19 Pli rapidaj ol agloj de la ĉielo estis niaj persekutantoj;

Sur la montoj ili postkuris nin, en la dezerto ili faris embuskojn kontraŭ ni.

20 La spiro de nia vivo, la sanktoleito de la Eternulo, kaptiĝis en iliajn kavojn,

Pri kiu ni diris: Sub lia ombro ni vivos inter la nacioj.

21 Ĝoju kaj estu gaja, ho filino de Edom, kiu loĝas en la lando Uc;

Ankaŭ al vi venos la kaliko, vi ebriiĝos kaj nudiĝos.

22 Finiĝis viaj malbonagoj, ho filino de Cion; Li vin ne plu forkondukigos;

Sed viajn malbonagojn, ho filino de Edom, Li punos, Li malkovros viajn pekojn.