1 Pois vós mesmos sabeis, irmãos, que a nossa *1Ts 1.9entrada entre vós *2Ts 1.10não se tornou vã; 2 mas, tendo antes padecido e sido *Fp 1.30;At 14.5maltratado, como sabeis, em *vd.At 16.22-24Filipos, tivemos a confiança em nosso Deus para *vd.At 17.1-9vos falar o *vd.Rm 1.1evangelho de Deus, em muitas *vd.Fp 1.30lutas. 3 Pois a nossa *At 13.15exortação não provém de *2Ts 2.11erro, nem de *1Ts 4.7imundícia, nem se baseia em *2Co 4.2dolo; 4 *2Co 2.17mas, assim como temos sido aprovados por Deus, para que se *vd.Gl 2.7nos confiasse o evangelho, assim falamos, *vd.Gl 1.10não como aqueles que agradam a homens, mas a Deus, que *vd.Rm 8.27prova os nossos corações. 5 Pois nunca usamos de palavras de adulação, como sabeis, nem pretexto de *At 20.33; cp.2Pe 2.3avareza; *1Ts 2.10; vd.Rm 1.9Deus é testemunha; 6 *Jo 5.41,44; cp.2Co 4.5buscando glória de homens, quer de vós, quer de outros, embora podendo, como *vd.1Co 9.1s.apóstolos de Cristo, ser-vos pesados; 7 antes, nos fizemos *2Tm 2.24brandos no meio de vós, *cp.1Ts 2.11;Gl 4.19como a mãe que acaricia seus filhos. 8 Assim, tendo-vos tanta afeição, de boa vontade desejamos *vd.2Co 12.15; cp.1Jo 3.16comunicar-vos não somente o *vd.Rm 1.1evangelho de Deus, mas também as nossas vidas, porque vos fizestes de nós muito amados. 9 Pois vos lembrais, irmãos, de nosso *2Ts 3.8; cp.Fp 4.16trabalho e fadiga; *vd.At 18.3trabalhando noite e dia para não sermos *2Co 11.9; cp.1Co 9.4s.pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus. 10 Vós sois testemunhas *vd.1Ts 2.5e também Deus de *1Ts 1.5; cp.2Co 1.12quão santa, justa e irrepreensivelmente nos comportamos para convosco, que credes, 11 assim como sabeis de que modo tratávamos a cada um de vós, *vd.1Co 4.14; cp.1Ts 2.7como um pai a seus filhos, *cp.1Ts 5.14exortando-vos e animando-vos 12 e *vd.Lc 16.28;1Ts 4.6instando *vd.Ef 4.1que andásseis de uma maneira digna de Deus, que vos *1Ts 5.24;2Ts 2.14; vd.Rm 8.28chama ao seu reino e à sua *1Pe 5.10; cp.2Co 4.6glória.

13 Por isso, nós também *vd.Rm 1.8; cp.1Ts 1.2damos graças a Deus sem cessar, porquanto, ao receberdes a *Hb 4.2; cp.Rm 10.17palavra de Deus, que de nós ouvistes, *cp.Gl 4.14; vd.Mt 10.20não a aceitastes como palavra de homens, mas (segundo ela realmente é) como palavra de Deus, *cp.Hb 4.12a qual também opera em vós, que credes. 14 Pois vós, irmãos, vos haveis feito *1Ts 1.6imitadores das *vd.1Co 7.17; cp.10.32igrejas de Deus *vd.Gl 1.22na Judeia em Cristo Jesus; porque *At 17.5; cp.1Ts 3.4;2Ts 1.4s.padecestes as mesmas coisas dos vossos compatriotas *cp.Hb 10.33s.que eles padeceram dos judeus, 15 *Lc 24.20;At 2.23os quais mataram o Senhor Jesus e *At 7.52; vd.Mt 5.12os profetas, e nos expulsaram, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens, 16 *At 9.23;13.45,50;14.2,5,19;17.5,13;18.12;21.21-22,27;25.2,7proibindo-nos de falar aos gentios *1Co 10.33para que estes sejam salvos, a fim de *Gn 15.16;Dn 8.23;Mt 23.32encherem sempre a medida de seus pecados. *vd.1Ts 1.10A ira, porém, caiu sobre eles até o fim.

17 Mas nós, irmãos, privados de vós por um pouco de *vd.1Co 5.3tempo, *1Ts 3.10de vista, não de coração, tanto mais procuramos, com grande desejo, ver a vossa face. 18 Porquanto *cp.Rm 15.22quisemos ir ter convosco (pelo menos eu, Paulo, *Fp 4.16não só uma vez, mas duas), e *vd.Mt 4.10Satanás *Rm 15.22; cp.Rm 1.13nos impediu. 19 Pois qual é a nossa esperança, *Fp 4.1gozo ou coroa de glória diante do Senhor Jesus na sua *1Ts 3.13;4.15;5.23; vd.Mt 16.27;Mc 8.38;Jo 21.22vinda? Porventura, não o sois vós também? 20 Sim, sois vós a *2Co 1.14nossa glória e o nosso gozo.

1 Ĉar vi mem scias, fratoj, ke nia alveno al vi ne montriĝis senfrukta; 2 sed suferinte kaj insultite en Filipi, kiel vi scias, ni kuraĝiĝis en nia Dio prediki al vi la evangelion de Dio meze de granda konflikto. 3 Ĉar nia instruado ne devenis de eraro, nek de malpureco, kaj ĝi ne estas kun ruzo; 4 sed kiel Dio nin aprobis, por konfidi al ni la evangelion, tiel ni parolas, por plaĉi ne al homoj, sed al Dio, kiu esploras niajn korojn. 5 Ĉar, kiel vi scias, ni neniam troviĝis kun vortoj flataj, nek kun avideca preteksto (Dio estas atestanto), 6 nek celante homan gloron ĉe vi aŭ ĉe iu alia, kvankam ni povis esti al vi ŝarĝaj, kiel apostoloj de Kristo. 7 Sed ni estis mildaj inter vi, kiel vartistino, fleganta siajn proprajn infanojn; 8 tiel same ni, sentante por vi koran inklinon, volonte tiam dividus kun vi, ne nur la evangelion de Dio, sed ankaŭ niajn proprajn animojn, ĉar vi fariĝis por ni tre karaj. 9 Ĉar vi memoras, fratoj, nian penadon kaj laboregon: nokte kaj tage laborante, por ke ni ne fariĝu ŝarĝo por iu el vi, ni predikadis al vi la evangelion de Dio. 10 Vi estas atestantoj, kaj Dio ankaŭ, kiel sankte kaj juste kaj senkulpe ni kondutis ĉe vi kredantoj; 11 kiel vi scias, ke por ĉiu el vi ni estis kiel patro ĉe siaj infanoj, vin admonante kaj kuraĝigante, kaj petegante, 12 ke vi iradu inde je Dio, kiu vin vokas en Sian regnon kaj gloron.

13 Pro ĉi tio ankaŭ ni senĉese dankas Dion, ke ricevinte per nia parolo la vorton de Dio, vi akceptis ne la homan vorton, sed, kiel ĝi vere estas, la Dian vorton, kiu ankaŭ energias en vi, kiuj kredas. 14 Ĉar vi, fratoj, fariĝis imitantoj de la eklezioj de Dio en Kristo Jesuo, kiuj estas en Judujo; ĉar tiajn samajn suferojn vi ankaŭ spertis ĉe viaj samlandanoj, kiajn tiuj ĉe la Judoj, 15 kiuj mortigis la Sinjoron Jesuo kaj la profetojn, kaj nin elpelis, kaj ne plaĉas al Dio, kaj estas kontraŭuloj al ĉiuj homoj; 16 ili malhelpis al ni prediki al la nacianoj, por ke ili saviĝu, por kompletigi ĉiam la sumon de siaj pekoj; kaj sur ilin venis la kolero ĝis ekstrema mezuro.

17 Sed, fratoj, ni, senigite je vi dum kelka tempo, persone, ne kore, des pli fervore klopodis vidi vian vizaĝon kun multa sopiro; 18 ĉar ni deziris veni al vi; mi, Paŭlo, tion deziris pli ol unufoje; sed malhelpis nin Satano. 19 Ĉar kio estas nia espero, aŭ ĝojo, aŭ krono de singratulado? Ĉu ĝi ja ne estas vi, antaŭ nia Sinjoro Jesuo Kristo ĉe lia alveno? 20 Ĉar vi estas nia gloro kaj nia ĝojo.