1 Por isso, *1Ts 3.5; cp.Fp 2.19não podendo suportar mais o cuidado por vós, resolvemos ficar a sós em *vd.At 17.15s.Atenas 2 e enviamos *vd.2Co 1.1;Cl 1.1Timóteo, nosso irmão e ministro de Deus no evangelho de Cristo, para vos fortalecer e vos exortar acerca da vossa fé, 3 para que nenhum de vós seja perturbado nessas tribulações. Vós mesmos sabeis que *vd.At 9.16;14.22para isso somos destinados; 4 pois, na verdade, quando estávamos convosco, vos dizíamos, de antemão, que havíamos de padecer tribulações, *vd.1Ts 2.14como sucedeu, e vós o sabeis. 5 Por isso, não podendo eu esperar mais, *1Ts 3.2mandei informar-me da vossa fé, receando que o *Mt 4.3Tentador vos tivesse tentado e que o *vd.Fp 2.16; cp.2Co 6.1nosso trabalho se torne vão. 6 Mas, acabando *At 18.5Timóteo de voltar do meio de vós e trazendo-nos boas notícias da *1Ts 1.3vossa fé, do vosso amor e de que sempre nos tendes em *cp.1Co 11.2boa lembrança, com muito desejo de ver-nos, assim como nos sucede igualmente para convosco. 7 Por isso, irmãos, no meio de toda a nossa necessidade e tribulação, ficamos consolados em vós pela vossa fé, 8 porque agora vivemos, *cp.1Co 16.13se ficais firmes no Senhor. 9 Pois *1Ts 1.2que ações de graças podemos render a Deus por vós, em atenção a todo o gozo com que nos regozijamos por vossa causa, diante de nosso Deus, 10 quando oramos, com intenso fervor, *2Tm 1.3noite e dia, para que cheguemos a *1Ts 2.17ver a vossa face e *vd.2Co 13.9completemos o que falta à vossa fé.

11 *cp.2Ts 2.16Ora, *1Ts 4.16;5.23;2Ts 2.16;3.16;Ap 21.3o mesmo *vd.Gl 1.4;1Ts 3.13Deus e Pai nosso e nosso Senhor Jesus *cp.2Ts 3.5dirijam o nosso caminho para vós. 12 O Senhor vos faça crescer e *Fp 1.9; cp.1Ts 4.1,10;2Ts 1.3abundar no amor de uns para com os outros e para com todos, como também nós o fazemos para convosco, 13 a fim de *vd.1Co 1.8; cp.1Ts 3.2fortalecer os vossos corações, de maneira que sejam *vd.Lc 1.6irrepreensíveis em santidade diante de nosso Deus e Pai, *vd.1Ts 2.19na vinda de nosso Senhor Jesus, *cp.Mt 25.31;Mc 8.38;2Ts 1.71Ts 4.17com todos os seus santos.

1 Kiam do ni jam ne povis resti trankvilaj, ni decidis esti lasitaj solaj en Ateno; 2 kaj ni sendis Timoteon, nian fraton kaj servanton de Dio en la evangelio de Kristo, por firmigi vin kaj konsoli vin pri via fido, 3 por ke neniu estu ŝancelita de tiuj afliktoj; ĉar vi mem scias, ke ili apartenas al nia sorto. 4 Ĉar kiam ni estis ĉe vi, ni antaŭdiris al vi, ke ni nepre suferos; kaj tio efektive okazis, kiel vi ja scias. 5 Pro tio mi ankaŭ, kiam mi jam ne povis resti trankvila, sendis, por ke mi certiĝu pri via fido, pro timo, ke eble la tentanto vin tentis kaj ke nia laboro fariĝos senutila. 6 Sed kiam Timoteo, ĵus veninte al ni de vi, donis al ni bonajn sciigojn pri via fido kaj via amo, kaj ke vi ĉiam memoras nin bonkore, sopirante vidi nin, kiel ni ankaŭ vin, 7 pro tio ni konsoliĝis, fratoj, pri vi, en ĉia nia malĝojo kaj aflikto, per via fido; 8 ĉar nun ni vivas, se vi staras firme en la Sinjoro. 9 Ĉar kian dankon ni povas repagi al Dio pri vi, pro la tuta ĝojo, per kiu ni ĝojas pro vi antaŭ Dio; 10 nokte kaj tage preĝante fervore, ke ni povu vidi vian vizaĝon kaj perfektigi la mankojn de via fido?

11 Nia Dio kaj Patro mem kaj nia Sinjoro Jesuo direktu nian vojon al vi; 12 kaj la Sinjoro pligrandigu kaj abundigu ĉe vi la amon de unu al la alia kaj al ĉiuj, kiel ni amas vin; 13 por ke li faru viajn korojn senkulpaj kaj sanktaj antaŭ nia Dio kaj Patro, ĉe la alveno de nia Sinjoro Jesuo kun ĉiuj liaj sanktuloj.