1 Ao cumprir-se *At 20.16;1Co 16.8; cp.Lv 23.15s.o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar; 2 de repente veio do céu um ruído, como de um vento impetuoso, que encheu *cp.At 4.31toda a casa onde estavam sentados 3 e lhes apareceram umas como línguas de fogo, as quais se distribuíram, para repousar sobre cada um deles. 4 Todos ficaram *At 4.8,31;9.17;13.9,52; cp.1.5,8;6.3,5;7.55;8.17;11.15, etc.; cp.Mt 10.20cheios do Espírito Santo e começaram *cp.Mc 16.17;1Co 12.10s.;14.21a falar em outras línguas, conforme o Espírito lhes concedia que falassem.

5 Habitavam em Jerusalém judeus, *At 8.2;Lc 2.25homens religiosos, de todas as nações debaixo do céu; 6 quando *At 2.2se ouviu este ruído, ajuntou-se ali a multidão e ficou pasmada, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua. 7 *At 2.12Estavam atônitos e maravilhavam-se, perguntando: Não são *At 1.11; cp.Mt 26.73galileus todos estes que estão falando? 8 Como os ouvimos falar cada um na língua de nosso nascimento, 9 partos, medas e elamitas, e os que habitam a Mesopotâmia, a Judeia e a *1Pe 1.1Capadócia, *1Pe 1.1; cp.At 18.2o Ponto e a *At 6.9;16.6;19.10, etc.;20.4, etc.;21.27;24.18;27.2;Rm 16.5;1Co 16.19;2Co 1.8;2Tm 1.15;Ap 1.4Ásia, 10 *At 16.6;18.23a Frígia, a *At 13.13;14.24;15.38;27.5Panfília, o Egito e as partes da Líbia próximas a *Mt 27.32Cirene, *cp.At 17.21e forasteiros romanos, sendo uns judeus e outros *Mt 23.15prosélitos, 11 cretenses e árabes; como é que os ouvimos falar em nossas línguas as grandezas de Deus? 12 *At 2.7Ficaram todos atônitos e perplexos, e perguntavam uns aos outros: Que quer isto dizer? 13 Outros, porém, zombando, diziam: *cp.1Co 14.23Estão cheios de mosto.

14 Mas Pedro, estando em pé com os *At 1.26onze, levantou a voz e disse-lhes: Homens da Judeia e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e prestai ouvido às minhas palavras. 15 Pois estes homens não estão embriagados, como vós supondes, *1Ts 5.7visto que é ainda a hora terceira do dia; 16 mas cumpre-se o que dissera o profeta Joel:

17 *Jl 2.28ss.E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor,

Que derramarei do meu espírito sobre toda a carne;

Vossos filhos e vossas filhas profetizarão,

Vossos mancebos terão visões,

E sonharão vossos anciãos;

18 e sobre os meus servos e sobre as minhas servas

derramarei do meu Espírito naqueles dias, e profetizarão.

19 Mostrarei prodígios em cima no céu

e sinais embaixo na terra;

sangue, fogo e vapor de fumo.

20 O Sol se converterá em trevas,

e a lua, em sangue,

antes que venha o grande e glorioso Dia do Senhor.

21 E acontecerá que *Rm 10.13todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.

22 Israelitas, ouvi estas palavras: *At 10.38; cp.At 3.6;4.10Jesus, o Nazareno, *cp.Jo 3.2varão a quem Deus acreditou junto a vós com poderes, *At 2.19,43;Jo 4.48prodígios e sinais, que Deus fez por meio dele entre vós, como vós mesmos sabeis; 23 sendo este entregue *At 3.18;4.28, etc.;Lc 22.22;1Pe 1.20pelo determinado conselho e presciência de Deus, *At 3.13;Lc 24.20vós o matastes, crucificando-o por mãos de iníquos; 24 ao qual Deus *At 2.32;At 3.15,26;4.10;5.30;10.40;13.30,33-34,37;17.31;Rm 4.24;6.4;8.11;10.9;1Co 6.14;15.15;2Co 4.14;Gl 1.1;Ef 1.20;Cl 2.12;1Ts 1.10;Hb 13.20;1Pe 1.21ressuscitou, desatando os laços da morte; porque *cp.Jo 20.9não era possível que fosse por ela retido. 25 Pois dele fala Davi:

*Sl 16.8ss.Diante de mim, via sempre o Senhor,

porque está à minha direita, para que eu não seja abalado.

26 Por isso, se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou;

além disso, também a minha carne repousará em esperança,

27 porque não deixarás a minha alma *Mt 11.23;At 2.31no Hades,

*At 13.35nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção.

28 Fizeste-me conhecer os caminhos da vida,

encher-me-ás de alegria na tua presença.

29 Irmãos, é-me permitido dizer-vos ousadamente acerca do *At 7.8s.;Hb 7.4patriarca Davi que ele *At 13.36morreu e *1Rs 2.10foi sepultado, *cp.Ne 3.16e o seu túmulo está entre nós até hoje. 30 Sendo, pois, *cp.Mt 22.43profeta e sabendo que *2Sm 7.12s.;Sl 89.3s.;132.11Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes seria colocado sobre o seu trono, 31 prevendo isso, Davi falou da ressurreição de Cristo, que nem foi deixado no *Mt 11.23;At 2.27Hades, nem o seu corpo viu a corrupção. 32 A esse Jesus *At 2.24Deus ressuscitou, do que todos nós somos *At 1.8testemunhas. 33 Exaltado, pois, *At 5.31; cp.Mc 16.19pela destra de Deus e, *At 1.4tendo recebido do Pai *Gl 3.14; cp.Jo 7.39a promessa do Espírito Santo, *At 2.17;At 10.45derramou o que vedes e ouvis. 34 Pois Davi não subiu aos céus, mas ele mesmo declara:

*Mt 22.44s.;Sl 110.1Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha mão direita,

35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.

36 Fique, pois, certa *Ez 36.22,32,37;45.6toda a casa de Israel de que a este Jesus *At 2.23que vós crucificastes, Deus o fez *Lc 2.11Senhor e Cristo.

37 Ouvindo eles essas coisas, compungiram-se no seu coração e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: *cp.Lc 3.10,12,14Que faremos, irmãos? 38 Respondeu-lhes Pedro: *At 3.19;5.31;20.21; cp.Lc 24.47;Mc 1.15Arrependei-vos, e cada um de vós seja *At 8.12,16;22.16; cp.Mc 16.16batizado em nome de Jesus Cristo para remissão de vossos pecados, e recebereis o dom do Espírito Santo. 39 Pois para vós é *Rm 9.4;Is 44.3;54.13;57.19;Jl 2.32; cp.Ef 2.12a promessa e para vossos filhos e para todos os que estão *cp.Ef 2.13,17longe, a quantos chamar o Senhor, nosso Deus. 40 Com muitas outras palavras, *Lc 16.28dava testemunho e exortava-os, dizendo: Salvai-vos desta *Dt 32.5;Fp 2.15; cp.Mt 17.17geração perversa. 41 Os que receberam a sua palavra foram batizados, e foram admitidas naquele dia quase três mil pessoas; 42 *At 1.14e perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, *Lc 24.30;At 20.7;1Co 10.16;At 2.46no partir do pão e nas orações.

43 Em cada alma havia temor, e muitos *At 2.22prodígios e milagres eram feitos pelos apóstolos. 44 Todos os que criam estavam unidos, e *At 4.32; cp.4.37;5.2tinham tudo em comum, 45 e *cp.Mt 19.21;At 4.34vendiam as suas propriedades e bens, e os repartiam por todos, conforme a necessidade de cada um. 46 *At 5.42Diariamente, perseverando unânimes no templo *Lc 24.30;At 20.7;1Co 10.16;At 2.42e partindo pão em casa, comiam com alegria e singeleza de coração, 47 louvando a Deus *At 5.13e tendo a simpatia de todo o povo. Todos os dias *At 2.41;At 5.14;6.1,7;11.24; cp.4.4;9.31,35,42;11.21;14.1-21;16.5;17.12acrescentava-lhes o Senhor *cp.1Co 1.18os que se iam salvando.

1 Kaj kiam venis la Pentekosta tago, ili ĉiuj estis unuanime en unu loko. 2 Kaj subite venis el la ĉielo sono kvazaŭ blovego de forta vento, kaj ĝi plenigis la tutan domon, kie ili sidis. 3 Kaj al ili aperis disirantaj langoj kvazaŭ el fajro, kaj sidiĝis sur ĉiun el ili. 4 Kaj ĉiuj pleniĝis de la Sankta Spirito, kaj komencis paroli aliajn lingvojn, kiel la Spirito donis al ili parolpovon.

5 Kaj en Jerusalem tiam loĝis piaj Judoj el ĉiu nacio sub la ĉielo. 6 Kaj kiam aŭdiĝis tiu sono, la homamaso kunvenis kaj miregis, ĉar ĉiu aparte aŭdis ilin paroli per lia propra dialekto. 7 Kaj ĉiuj konfuziĝis kaj miris, dirante unu al alia: Rigardu! ĉu ne estas Galileanoj ĉiuj tiuj parolantoj? 8 Kiel do ni aŭdas ĉiu en sia dialekto, en kiu ni naskiĝis? 9 Partoj kaj Medoj kaj Elamanoj, kaj loĝantoj en Mezopotamio, Judujo, Kapadokio, Ponto kaj Azio, 10 Frigio kaj Pamfilio, Egiptujo kaj la partoj de Libio apud Kireno, kaj pasloĝantaj Romanoj, Judoj kaj prozelitoj, 11 Kretanoj kaj Araboj — ni aŭdas ilin paroli en niaj lingvoj la mirindaĵojn de Dio. 12 Kaj ĉiuj konfuziĝis kaj embarasiĝis, dirante unu al alia: Kion ĉi tio signifas? 13 Sed aliaj moke diris: Ili estas plenaj de mosto.

14 Sed Petro, stariĝinte kun la dek unu, levis sian voĉon kaj parolis al ili, dirante: Ho Judoj kaj ĉiuj loĝantaj en Jerusalem, ĉi tio estu al vi sciata, kaj aŭskultu miajn vortojn. 15 Ĉar ĉi tiuj ne estas ebriaj, kiel vi supozas, ĉar estas la tria horo de la tago; 16 sed jen tio, kio estis dirita per la profeto Joel:

17 Kaj en la lasta tempo, diras Dio,

Mi elverŝos Mian spiriton sur ĉiun karnon;

Kaj viaj filoj kaj viaj filinoj profetos,

Kaj viaj junuloj havos viziojn,

Kaj viaj maljunuloj havos sonĝojn;

18 Kaj eĉ sur Miajn sklavojn kaj Miajn sklavinojn en tiu tempo

Mi elverŝos Mian spiriton,

Kaj ili profetos.

19 Kaj Mi donos miraklojn en la ĉielo supre,

Kaj signojn sur la tero malsupre:

Sangon, fajron, kaj vaporon de fumo;

20 La suno fariĝos malluma,

Kaj la luno fariĝos sanga,

Antaŭ ol venos la granda kaj majesta tago de la Eternulo;

21 Kaj ĉiu, kiu vokos la nomon de la Eternulo, saviĝos.

22 Izraelidoj, aŭskultu la jenajn vortojn: Jesuon, la Nazaretanon, viron de Dio, elmontritan al vi per potencaĵoj kaj mirakloj kaj signoj, kiujn Dio faris per li meze de vi, kiel vi mem scias, 23 lin, laŭ la difinita intenco kaj antaŭscio de Dio transdonitan, vi per la manoj de senleĝuloj krucumis kaj mortigis; 24 lin Dio levis, malliginte la suferojn de morto, ĉar estis neeble, ke li estu tenata de ĝi. 25 Ĉar David diris pri li:

Ĉiam mi vidis la Eternulon antaŭ mi,

Ĉar Li estas ĉe mia dekstra mano, por ke mi ne falu;

26 Tial ĝojis mia koro, raviĝis mia lango,

Eĉ mia karno ripozas en espero;

27 Ĉar Vi ne lasos mian animon al Ŝeol,

Vi ne permesos, ke Via sanktulo forputru.

28 Vi konigis al mi la vojojn de la vivo,

Vi plenigos min per ĝojo antaŭ Vi.

29 Fratoj, mi povas libere paroli al vi pri la patriarko David, ke li mortis kaj estis enterigita, kaj lia tombo estas ĉe ni ĝis la nuna tago. 30 Estante do profeto, kaj sciante, ke Dio ĵuris al li per ĵuro, sidigi sur lia trono iun el la frukto de liaj lumboj, 31 li, antaŭvidante, parolis pri la relevo de la Kristo, ke li ne estos lasita al Ŝeol, kaj lia karno ne forputros. 32 Ĉi tiun Jesuon relevis Dio, pri kio ni ĉiuj estas atestantoj. 33 Levite do ĝis dekstre de Dio, kaj ricevinte de la Patro la promeson de la Sankta Spirito, li elverŝis tion, kion vi vidas kaj aŭdas. 34 Ĉar David ne supreniris en la ĉielojn; sed li mem diris:

La Eternulo diris al mia Sinjoro: Sidu dekstre de Mi,

35 Ĝis Mi faros viajn malamikojn benketo por viaj piedoj. 36 Kun certeco do sciu la tuta domo de Izrael, ke tiun Jesuon, kiun vi krucumis, Dio faris Sinjoro kaj Kristo.

37 Kaj aŭdinte tion, ili estis pikitaj en la koro, kaj diris al Petro kaj la aliaj apostoloj: Kion ni faru, fratoj? 38 Kaj Petro diris al ili: Ekpentu, kaj baptiĝu ĉiu el vi en la nomo de Jesuo Kristo por forigo de pekoj, kaj vi ricevos la donacon de la Sankta Spirito. 39 Ĉar la promeso estas por vi kaj por viaj infanoj, kaj por ĉiuj ĝis malproksime, kiujn alvokos la Eternulo, nia Dio. 40 Kaj per multaj aliaj paroloj li atestis kaj alvokis ilin, dirante: Savu vin el ĉi tiu perversa generacio. 41 Tiuj do, kiuj akceptis lian parolon, baptiĝis, kaj en tiu tago aldoniĝis ĉirkaŭ tri mil animoj. 42 Kaj ili persistis en la instruo de la apostoloj kaj en la kunuleco, en la dispecigo de pano kaj en preĝoj.

43 Kaj ĉiu animo havis timon, kaj multaj mirakloj kaj signoj fariĝis per la apostoloj. 44 Kaj ĉiuj kredantoj estis kune, kaj havis ĉion komuna; 45 kaj ili vendis siajn havojn kaj posedaĵojn, kaj dividis ilin al ĉiuj laŭ ĉies aparta bezono. 46 Kaj ĉiutage, vizitadante unuanime la templon, kaj dispecigante panon dome, ili prenis sian nutraĵon kun ĝojo kaj unueco de koro, 47 laŭdante Dion kaj havante favoron ĉe la tuta popolo. Kaj la Sinjoro aldonis ĉiutage al la eklezio la savatojn.