1 *2Rs 14.25;Mt 12.39-41;16.4;Lc 11.29-30,32A palavra de Jeová veio a Jonas, filho de Amitai, dizendo: 2 Levanta-te, vai à *Jn 3.2-3;4.11grande cidade de *Gn 10.11;2Rs 19.36;Is 37.37;Na 1.1;Sf 2.13Nínive *Is 53.1e clama contra ela, porque *Gn 18.20;Os 7.2a sua malícia subiu à minha presença. 3 Jonas, porém, levantou-se para fugir *Sl 139.7,9,10da presença de Jeová, *Is 23.1,6,10;Jr 10.9para Társis. Desceu a *2Cr 2.16;Ed 3.7;At 9.36,43Jope e achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem e embarcou nele para ir com eles a Társis da presença de Jeová.

4 Mas *Sl 107.25-28;135.7Jeová lançou no mar um grande vento, e fez-se no mar uma grande tempestade, de sorte que o navio estava em perigo de se fazer em pedaços. 5 Então, os marinheiros tiveram medo, e clamavam cada um *1Rs 18.26ao seu deus, *At 27.18-19,38e alijaram ao mar a carga que estava no navio, para o aliviarem. Jonas, porém, tinha descido ao interior do navio; e, tendo-se deitado, dormia um profundo sono. 6 Chegou-se a ele o piloto e disse-lhe: Que estás fazendo, ó tu que dormes? Levanta-te, *Sl 107.23clama ao teu Deus, a ver se, acaso, *Jn 3.9;2Sm 12.22;Am 5.15Deus se lembrará de nós, para que não pereçamos. 7 Disseram uns aos outros: Vinde, *Js 7.14-18;1Sm 10.20-21;14.41-42;At 1.23-26e deitemos sortes, para sabermos por causa de quem nos acontece este mal. Deitaram, pois, sortes, *Nm 32.23;Pv 16.33e a sorte caiu sobre Jonas. 8 Então, lhe disseram: *Js 7.19;1Sm 14.43Dize-nos: por causa de quem nos acontece este mal. Qual é a tua *Gn 47.3;1Sm 30.13ocupação? Donde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és? 9 Respondeu-lhes ele: Eu sou *Gn 14.13;Êx 1.15;2.13hebreu *2Rs 17.25,28,32-33e temo a Jeová, *Ed 1.2;Ne 1.4;Sl 136.26;Dn 2.18Deus do céu, *Ne 9.6;Sl 95.5;146.6que fez o mar e a terra. 10 Então, os homens ficaram possuídos de grande medo e lhe disseram: Que é isso que fizeste? Pois os homens souberam que ele *Jn 1.3;Jó 27.22fugia da presença de Jeová, porque lho havia dito.

11 Disseram-lhe: Que te faremos nós, para que o mar cesse de se levantar contra nós? Pois o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso. 12 Respondeu-lhes: *2Sm 24.17Levantai-me e lançai-me no mar; assim, cessará o mar de se levantar contra vós, porque eu sei que é *1Cr 21.17por minha causa que vos sobreveio esta grande tempestade. 13 Todavia, os homens se esforçavam com os remos para tornar a ganhar a terra; porém *Pv 21.30não podiam, pois o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso contra eles. 14 Por isso, clamaram *Jn 1.16;Sl 107.28a Jeová e disseram: Rogamos-te, Jeová, que não pereçamos por causa da vida deste homem e que não faças cair sobre nós o sangue inocente; pois tu, *Sl 115.3;135.6;Dn 4.34-35Jeová, fizeste como foi do teu agrado. 15 Levantaram, pois, a Jonas e lançaram-no ao mar; e o mar *Sl 65.7;93.3-4;107.29cessou da sua fúria. 16 Então, os homens temeram em extremo a Jeová; ofereceram sacrifícios *1Sm 6.2-5;Dn 4.34-37a Jeová e fizeram *Sl 50.14;66.13-14votos.

17 *Jn 4.6Jeová preparou um grande peixe que tragasse a Jonas, e Jonas esteve no *Mt 12.40ventre do peixe três dias e três noites.

1 Aperis vorto de la Eternulo al Jona, filo de Amitaj, dirante: 2 Leviĝu, iru en la grandan urbon Nineve, kaj prediku kontraŭ ĝi; ĉar iliaj malbonagoj leviĝis antaŭ Min. 3 Sed Jona leviĝis, por forkuri de antaŭ la Eternulo en Tarŝiŝon; li iris en Jafon, trovis ŝipon, forirontan al arŝiŝ, pagis pro la vojaĝo, kaj eniris en ĝin, por veturi kun ili al Tarŝiŝ, for de la Eternulo. 4 Sed la Eternulo sendis grandan venton sur la maron, kaj sur la maro fariĝis granda ventego, kaj oni pensis, ke la ŝipo pereos. 5 La ŝipanoj ektimis kaj komencis voki ĉiu al sia dio; kaj la objektojn, kiuj troviĝis en la ŝipo, oni ĵetis en la maron, por malpligrandigi la pezon. Sed Jona iris malsupren, en la internon de la ŝipo, kuŝiĝis, kaj endormiĝis. 6 Kaj aliris al li la ŝipestro, kaj diris al li: Kial vi dormas? leviĝu, kaj voku al via Dio; eble Dio rememoros pri ni, kaj ni ne pereos. 7 Kaj oni diris unu al alia: Ni lotu, por ke ni eksciu, pro kiu trafis nin ĉi tiu malfeliĉo. Ili lotis, kaj la loto trafis Jonan. 8 Tiam ili diris al li: Vi, pro kiu nin trafis ĉi tiu malfeliĉo, diru al ni, per kio vi vin okupas? de kie vi venis? kie estas via lando? kaj el kiu popolo vi estas? 9 Kaj li respondis al ili: Mi estas Hebreo: mi respektas la Eternulon, Dion de la ĉielo, kiu kreis la maron kaj la sekteron. 10 Tiam tiuj homoj ektimis per granda timo, kaj diris al li: Kion vi faris? ĉar tiuj homoj eksciis, ke li forkuris de antaŭ la Eternulo, kiel li mem diris al ili. 11 Kaj ili diris al li: Kion ni faru kun vi, por ke la maro kvietiĝu por ni? ĉar la maro fariĝis ĉiam pli kaj pli malkvieta. 12 Li respondis al ili: Prenu min, kaj ĵetu min en la maron; tiam la maro kvietiĝos por vi; ĉar mi scias, ke pro mi trafis vin ĉi tiu granda ventego. 13 La homoj forte ekremis, por reveni sur la sekteron; sed ili nenion povis fari, ĉar la maro fariĝadis ĉiam pli kaj pli malkvieta kontraŭ ili. 14 Tiam ili ekvokis al la Eternulo, kaj diris: Ni petas Vin, ho Eternulo, ne do lasu nin perei pro la animo de ĉi tiu homo, kaj ne metu sur nin la sangon de senkulpulo; ĉar Vi, ho Eternulo, povas fari ĉion, kion Vi volas. 15 Kaj ili prenis Jonan kaj ĵetis lin en la maron; tiam la maro ĉesis koleri. 16 Tiam tiuj homoj eksentis grandan timon antaŭ la Eternulo; kaj ili buĉis oferon al la Eternulo kaj faris sanktajn promesojn. 17 Kaj la Eternulo pretigis grandan fiŝon, ke ĝi englutu Jonan; kaj Jona restis en la interno de la fiŝo dum tri tagoj kaj tri noktoj.