1 Depois de cessar o tumulto, Paulo mandou chamar os *At 11.26discípulos, e, tendo-os exortado, despediu-se, e partiu para a *At 16.9;At 20.3Macedônia. 2 Depois de haver atravessado aquelas regiões e feito muitas exortações, foi a Grécia 3 e, passados três meses, determinou voltar pela *At 16.9;At 20.1Macedônia, por terem os judeus armado uma *At 9.24;At 20.19cilada contra ele, quando ia a embarcar para a *Mt 4.24Síria. 4 Acompanharam-no Sópatro, de *At 17.10Bereia, filho de Pirro, e, dos de *cp.At 17.1Tessalônica, *At 19.29Aristarco e Secundo, e *At 19.29Gaio, de *At 14.6Derbe, e *At 16.1Timóteo, e dos da *At 16.6;At 20.16,18Ásia, *Ef 6.21;Cl 4.7;2Tm 4.12;Tt 3.12Tíquico e *At 21.29;2Tm 4.20Trófimo; 5 estes, porém, foram adiante e esperavam-*At 20.5-15;At 16.10nos em *At 16.8Trôade. 6 Nós, depois dos *At 12.3dias dos Pães Asmos, navegamos de *At 16.12Filipos e, em cinco dias, fomos ter com eles em Trôade, onde nos demoramos sete dias.

7 No *1Co 16.2; cp.Ap 1.10primeiro dia da semana, estando nós reunidos para *At 2.42;At 20.11partir o pão, Paulo, que havia de sair no dia seguinte, discutia com eles e prolongou o seu discurso até a meia-noite. 8 Havia muitas *Mt 25.1lâmpadas no *At 1.13cenáculo onde nos achávamos reunidos. 9 Um moço chamado Êutico, que estava sentado na janela, adormecendo profundamente enquanto Paulo prolongava mais o seu discurso, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo e foi levantado morto. 10 Descendo Paulo, *cp.1Rs 17.21;2Rs 4.34debruçou-se sobre ele e, abraçando-o, *cp.Mt 9.23s.;Mc 5.39disse: Não façais alvoroço, pois a sua alma está nele. 11 Então, subiu, partiu o pão e comeu, e falou-lhes largamente até o romper do dia; e assim se retirou. 12 Levaram o moço vivo e ficaram muito consolados.

13 *At 20.5-15;At 16.10Nós, porém, tendo ido adiante a tomar a embarcação, navegamos para Assôs, com o intuito de ali receber a Paulo; pois assim tinha disposto, tencionando ele mesmo ir por terra. 14 Quando nos alcançou em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene; 15 e, navegando dali, chegamos no dia seguinte em frente a Quios; no outro, tocamos em Samos; e, um dia depois, viemos a *At 20.17;2Tm 4.20Mileto. 16 Paulo havia determinado não tocar em *At 18.19Éfeso, para não se demorar na *At 16.6;At 20.4,18Ásia; pois apressava-se para *At 19.21;At 20.22; cp.At 20.6;1Co 16.8estar em Jerusalém *At 2.1no dia de Pentecostes, se possível lhe fosse.

17 De Mileto mandou a Éfeso chamar os *At 11.30presbíteros da igreja. 18 Quando eles chegaram, disse-lhes:

Vós sabeis como me tenho portado convosco sempre, *At 18.19;19.1,10; cp.19.4,16desde o primeiro dia em que entrei na Ásia, 19 servindo ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e com provações que me sobrevieram pelas *At 20.3ciladas dos judeus; 20 como *At 20.27não me esquivei de vos anunciar coisa alguma que era proveitosa e de vo-la ensinar publicamente e de casa em casa, 21 *At 18.5;Lc 16.28; cp.At 20.23-24testificando tanto a judeus como a gregos o *At 2.38; cp.11.18;26.20arrependimento para com Deus e a *At 24.24;26.18;Ef 1.15;Cl 2.5;Fm 5fé em nosso Senhor Jesus. 22 Agora, eis que, constrangido no meu espírito, *At 20.16; cp.At 17.16vou a Jerusalém, não sabendo o que ali me acontecerá, 23 senão que o *At 8.29Espírito Santo me testifica, de cidade em cidade, que me esperam *At 9.16;21.33cadeias e tribulações. 24 Porém *At 21.13não tenho a minha vida como coisa preciosa a mim mesmo, contanto que *At 13.25complete a minha carreira e *cp.At 1.17o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da *At 11.23;At 20.32graça de Deus. 25 Agora, eu sei que todos vós, por entre os quais passei *At 28.31; cp.Mt 4.23proclamando o reino, não vereis mais a minha face. 26 Portanto, vos protesto hoje que *At 18.6estou limpo do sangue de todos; 27 pois *At 20.20não me esquivei de vos anunciar todo o *At 13.36conselho de Deus. 28 Atendei por vós e por todo o *At 20.29;Lc 12.32;1Pe 5.2s.; cp.Jo 21.15-17rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a *Mt 16.18;Rm 16.16; cp.1Co 10.32igreja de Deus, a qual *Ef 1.7,14;Tt 2.14;1Pe 1.19;2.9;Ap 5.9ele adquiriu com seu próprio sangue. 29 Eu sei que, depois da minha partida, virão a vós *Ez 22.27;Mt 7.15lobos ferozes, que não pouparão o rebanho, 30 e, que dentre vós mesmos, surgirão homens, falando coisas perversas para atrair os *At 11.26discípulos após si. 31 Portanto, vigiai, lembrando-vos que por *cp.At 19.1,8,10;24.17três anos, não cessei noite e dia de admoestar a cada um de vós *At 20.19com lágrimas. 32 Agora, vos *At 14.23encomendo a Deus e *At 14.3; cp.At 20.24à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para vos *cp.At 9.31edificar e *At 26.18;Ef 1.14;5.5;Cl 1.12;3.24;Hb 9.15;1Pe 1.4dar herança entre todos os que são santificados. 33 De ninguém *cp.1Co 9.4-18;2Co 11.7-12;12.14-18;1Ts 2.5s.cobicei prata, nem ouro, nem vestes; 34 vós mesmos sabeis que *At 18.3estas mãos proveram as minhas necessidades e *At 19.22as dos que estavam comigo. 35 Em tudo vos dei o exemplo de que, assim trabalhando, é necessário socorrer os fracos e vos lembrar das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: Coisa mais bem-aventurada é dar do que receber.

36 Tendo dito essas coisas, *At 9.40;21.5;Lc 22.41ajoelhando-se, orou com todos eles. 37 Houve grande pranto entre todos e, *Lc 15.20lançando-se ao pescoço de Paulo, beijavam-no, 38 entristecendo-se, sobretudo, *At 20.25por haver ele dito que não veriam mais a sua face. E *At 15.3eles o acompanharam até o navio.

1 Kaj kiam la tumulto ĉesiĝis, Paŭlo, veniginte al si kaj admoninte la disĉiplojn, adiaŭis ilin, kaj foriris, por iri en Makedonujon. 2 Kaj trairinte tiujn regionojn, kaj per multaj paroloj kuraĝiginte la tieulojn, li venis en Grekujon. 3 Kaj pasiginte tie tri monatojn, post konspiro farita de la Judoj kontraŭ li, kiam li volis ŝipiri al Sirio, li decidis reveni tra Makedonujo. 4 Kaj ĝis Azio akompanis lin Sopater el Berea, la filo de Pirho; kaj el la Tesalonikanoj, Aristarĥo kaj Sekundo; kaj Gajo el Derbe, kaj Timoteo; kaj Tiĥiko kaj Trofimo, Azianoj. 5 Sed ĉi tiuj, antaŭirinte, atendis nin en Troas. 6 Kaj ni ŝipiris de Filipi post la tagoj de macoj, kaj alvenis al ili en Troas post kvin tagoj, kaj tie ni restis sep tagojn.

7 Kaj en la unua tago de la semajno, kiam ni kunvenis, por dispecigi panon, Paŭlo paroladis al ili, intencante foriri en la sekvanta tago; kaj li daŭrigis sian paroladon ĝis noktomezo. 8 Kaj estis multaj lumiloj en la supra ĉambro, kie ni kunvenis. 9 Kaj sur la fenestro sidis junulo, nomata Eŭtiĥo, premegata de profunda dormo; kaj dum Paŭlo ankoraŭ longe paroladis, tiu, venkite de la dormo, falis malsupren de la tria etaĝo, kaj estis levita malviva. 10 Kaj Paŭlo malsupreniris, kaj falis sur lin, kaj ĉirkaŭpreninte lin, diris: Ne maltrankviliĝu; ĉar lia vivo estas en li. 11 Kaj suprenirinte, kaj dispeciginte la panon, kaj manĝinte, kaj parolinte kun ili longe, ĝis la tagiĝo, fine li foriris. 12 Kaj ili alkondukis la knabon vivantan, kaj multe konsoliĝis.

13 Sed ni, irinte pli frue al la ŝipo, ekveturis al Asos, por tie enŝipigi Paŭlon; ĉar tiel li aranĝis, intencante mem piediri. 14 Kaj kiam li renkontis nin en Asos, ni enŝipigis lin, kaj venis al Mitilene. 15 Kaj de tie ŝipirinte, ni alvenis la sekvantan tagon kontraŭ Ĥios; kaj la duan tagon ni atingis Samoson; kaj la trian tagon ni alvenis en Mileton. 16 Ĉar Paŭlo decidis preterveturi Efeson, por ne perdi tempon en Azio; ĉar li rapidis, por esti en Jerusalem, se li nur povos, en la Pentekosta tago.

17 Kaj de Mileto li sendis al Efeso, kaj alvokis al si la presbiterojn de la eklezio. 18 Kaj kiam ili alvenis, li diris al ili:

Vi mem scias de post la tago, kiam mi unue enpaŝis en Azion, kiamaniere mi kondutis inter vi dum la tuta tempo, 19 servante la Sinjoron kun ĉia humileco, kaj ĉe larmoj kaj ĉe tentoj, kiuj okazis al mi per la konspiroj de la Judoj; 20 kaj ke mi ne hezitis deklari al vi ĉion utilan, instruante vin publike, kaj de domo al domo, 21 ateston farante al Judoj kaj Grekoj pri pento antaŭ Dio kaj pri fido al nia Sinjoro Jesuo Kristo. 22 Kaj nun jen, enkatenite en spirito, mi iras al Jerusalem, ne sciante, kio okazos al mi tie, 23 krom tio, ke la Sankta Spirito atestas al mi en ĉiu urbo, dirante, ke katenoj kaj afliktoj min atendas. 24 Sed mi taksas je nenio mian vivon kiel al mi mem karan, se nur mi povos plenumi mian kuradon, kaj la komision, kiun mi ricevis de la Sinjoro Jesuo, atesti la evangelion de la graco de Dio. 25 Kaj nun jen mi scias, ke vi ĉiuj, inter kiuj mi iradis, predikante la regnon, ne plu vidos mian vizaĝon. 26 Tial mi atestas al vi hodiaŭ, ke mi estas pura pri la sango de ĉiuj homoj. 27 Ĉar mi ne hezitis anonci al vi la tutan intencon de Dio. 28 Gardu vin kaj la tutan gregon, en kiu la Sankta Spirito faris vin episkopoj, por nutri la eklezion de Dio, kiun li aĉetis per sia propra sango. 29 Mi scias, ke post mia foriro eniros inter vi kruelaj lupoj, ne lasante la gregon sendifekta; 30 kaj eĉ el inter vi mem leviĝos viroj perverse parolantaj, por forlogi post si la disĉiplojn. 31 Tial gardu vin, memorante, ke dum tri jaroj mi ne ĉesis admoni ĉiun nokte kaj tage kun larmoj. 32 Kaj nun mi vin rekomendas al Dio kaj al la vorto de Lia graco, kiu povas vin edifi kaj doni al vi la heredon inter ĉiuj sanktigitoj. 33 Mi ne deziras ies arĝenton, nek oron, nek vestaron. 34 Vi mem scias, ke ĉi tiuj manoj servadis al miaj bezonoj kaj al miaj kunuloj. 35 En ĉio mi montris al vi, ke tiel laborante, vi devas helpi la malfortulojn, kaj memori la vortojn de la Sinjoro Jesuo, kiujn li mem diris: Pli feliĉe estas doni, ol ricevi.

36 Kaj tiel dirinte, li genuiĝis, kaj preĝis kun ili ĉiuj. 37 Kaj ĉiuj ploregis, kaj falis sur la kolon de Paŭlo kaj lin kisis, 38 malĝojante precipe pro la vorto, kiun li diris, ke ili ne plu vidos lian vizaĝon. Kaj ili akompanis lin ĝis la ŝipo.