1 *At 15.24Alguns homens, descendo da Judeia, ensinavam *At 1.15;At 15.3,22,32aos irmãos: Se não vos *At 15.5;Gl 5.2s.; cp.1Co 7.18;Gl 2.11,14circuncidardes segundo *At 6.14o rito de Moisés, não podeis ser salvos. 2 Tendo tido Paulo e Barnabé uma grande contenda e *At 15.2,7discussão com eles, *cp.Gl 2.2os irmãos resolveram que Paulo, e Barnabé, e alguns outros dentre eles subissem *At 15.4,6,22-23;At 16.4;At 11.30aos apóstolos e presbíteros em Jerusalém acerca dessa questão. 3 Eles, pois, *At 20.38;21.5;Rm 15.24; cp.1Co 16.6,11;2Co 1.16;Tt 3.13;3Jo 6sendo acompanhados até uma parte do caminho pela igreja, passavam pela *At 11.19Fenícia e Samaria, *cp.At 14.27;At 15.4,12narrando a conversão dos gentios, 4 e davam grande alegria a todos os irmãos. Chegados a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e referiram tudo o que Deus tinha feito com eles. 5 Mas levantaram-se alguns que tinham sido *cp.At 5.17;24.5,14;26.5;28.22da seita dos *Mt 3.7; cp.At 26.5fariseus e que haviam crido, dizendo: É necessário circuncidar os gentios e mandar-lhes que observem a Lei de Moisés.

6 Reuniram-se, pois, os apóstolos e os presbíteros para tratar dessa questão. 7 Havendo uma grande discussão, levantou-se Pedro e disse:

Irmãos, vós sabeis que há muito tempo *cp.At 10.19s.Deus escolheu-me dentre vós, para que da minha boca ouvissem os gentios a palavra do *At 20.24evangelho e cressem. 8 Deus, *At 1.24que conhece os corações, apresentou testemunho a favor deles, *At 10.47dando-lhes o Espírito Santo, como também a nós, 9 *cp.At 10.28,34;11.12e não fez distinção alguma entre nós e eles, *At 10.43purificando os seus corações pela fé. 10 Agora, pois, por que *cp.At 5.9provais a Deus, pondo um jugo sobre a cerviz dos discípulos, o qual *cp.Mt 23.4;Gl 5.1nem nossos pais, nem nós podemos suportar? 11 Mas cremos que *Rm 5.15; cp.3.24;2Co 13.1-4;Ef 2.5-8pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, assim como eles.

12 Toda a assembleia calou-se e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos *Jo 4.48milagres e prodígios Deus fizera entre os gentios por meio deles. 13 Depois de terminarem, *At 12.17Tiago respondeu:

Irmãos, ouvi-me. 14 *2Pe 1.1; cp.At 15.7Simão acaba de relatar como Deus primeiramente visitou os gentios, para tomar deles um povo para o seu nome. 15 Com isso concordam as palavras *cp.At 13.40;Am 9.11-12dos profetas, como está escrito:

16 Depois disto, *cp.Jr 12.15voltarei

e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído;

reedificarei as suas ruínas

e tornarei a levantá-lo,

17 para que o resto dos homens busque ao Senhor,

sim, todos os gentios *Tg 2.7;Dt 28.10;Is 63.19;Jr 14.9;Dn 9.19, etc.que têm sido chamados pelo meu nome,

18 diz o Senhor, *Is 45.21que faz essas coisas conhecidas desde o princípio do mundo.

19 Por isso, *cp.At 15.28;At 21.25eu julgo que não se deve perturbar os gentios que se estão convertendo a Deus, 20 mas escrever-lhes que se abstenham das *At 15.29; cp.Dn 1.8;1Co 8.7-13;10.7-8,14-28;Ap 2.14,20viandas oferecidas aos ídolos, da fornicação, *Gn 9.4;Lv 3.17;7.26;17.10,14;19.26;Dt 12.16,23;15.23;1Sm 14.33dos animais sufocados e do sangue. 21 Pois *At 13.15;2Co 3.14s.Moisés, desde tempos antigos, tem, em cada cidade, homens que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.

22 Então, pareceu bem *At 15.2aos apóstolos e aos presbíteros com toda a igreja escolher homens dentre eles e enviá-los a *vd.At 11.20; (não13.14, etc.)Antioquia com Paulo e Barnabé; e escolheram Judas, chamado Barsabás, *At 15.27,32,40;At 16.19,25,29;17.4,10,14s.;18.5; cp.2Co 1.19;1Ts 1.1;2Ts 1.1;1Pe 5.12e Silas, homens principais entre *At 15.1os irmãos, 23 enviando, por mão deles, a seguinte carta: Os apóstolos e os presbíteros, irmãos, aos irmãos dentre os gentios em Antioquia, na *Mt 4.24; cp.At 15.41;Gl 1.21Síria e *At 6.9Cilícia, *At 23.26;Tg 1.1; cp.2Jo 10s.saúde. 24 Visto que soubemos que *At 15.1alguns dentre nós, aos quais não demos mandamento, vos tem *Gl 1.7;5.10perturbado com palavras, subvertendo as vossas almas, 25 *At 15.28pareceu-nos bem, chegados a um acordo, escolher homens e enviá-los a vós com os nossos amados Barnabé e Paulo, 26 que têm *At 9.23ss.;14.19exposto as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo. 27 Enviamos, pois, *At 15.22,32Judas e *At 15.22Silas, que também, por palavras, dirão as mesmas coisas. 28 Pois pareceu bem ao *At 15.8; cp.At 5.32Espírito Santo e *At 15.19,25a nós não vos impor maior peso além destas coisas necessárias: 29 que vos abstenhais de *At 15.20coisas sacrificadas aos ídolos, *At 15.20de sangue, de animais sufocados e de fornicação; dessas coisas fareis bem de vos guardar. Saúde.

30 Despedidos eles, *At 15.22s.desceram a Antioquia e, tendo reunido a congregação, entregaram a carta. 31 A congregação, tendo-a lido, regozijou-se pelo conforto que lhe trouxe. 32 *At 15.22,27Judas e *At 15.22Silas, que eram também *At 13.1profetas, consolaram *At 15.1os irmãos com muitas palavras e os fortaleceram. 33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, foram pelos irmãos despedidos *Mc 5.34;At 16.36;1Co 16.11; cp.Hb 11.31em paz aos que os *At 15.22tinham enviado.*Alguns manuscritos inserem o v. 34: Mas pareceu bem a Silas ficar ali.34 [Mas pareceu bem a Silas ficar ali.] 35 Mas *At 12.25Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e *At 8.4pregando com muitos outros *At 13.12a palavra do Senhor.

36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Voltemos agora para visitar os irmãos por *At 13.4,13-14,51;14.6,24s.todas as cidades em que temos anunciado a palavra do Senhor, para ver como passam. 37 Barnabé queria levar consigo também *At 12.12João, que tinha por sobrenome Marcos. 38 Mas Paulo não achou justo levar consigo a quem *At 13.13os tinha deixado desde a Panfília e que não os tinha acompanhado no trabalho. 39 Houve tal desavença, que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo a *Cl 4.10;At 12.12;At 15.37Marcos, navegou para *At 4.36Chipre. 40 Mas Paulo, tendo escolhido a *At 15.22Silas, partiu, *At 14.26;At 11.23encomendado pelos irmãos à graça do Senhor. 41 Ele passou *Mt 4.24; cp.At 15.23pela Síria e *At 6.9Cilícia, fortalecendo as igrejas.

1 Kaj iuj homoj vojaĝis tien el Judujo, kaj instruis la fratojn: Se vi ne cirkumcidiĝos laŭ la moro de Moseo, vi ne povas saviĝi. 2 Kaj kiam Paŭlo kaj Barnabas havis ne malgrandan malkonsenton kaj diskutadon kontraŭ ili, oni aranĝis, ke Paŭlo kaj Barnabas kaj aliaj tieuloj iru Jerusalemon al la apostoloj kaj presbiteroj pri tiu demando. 3 Ili do, forkondukite de la eklezio, trairis Fenikion kaj Samarion, anoncante la konvertadon de la nacianoj, kaj faris grandan ĝojon al ĉiuj fratoj. 4 Kaj alveninte en Jerusalemon, ili estis akceptitaj de la eklezio kaj apostoloj kaj presbiteroj, kaj raportis ĉion, kion Dio faris per ili. 5 Sed leviĝis iuj kredantoj el la sekto de la Fariseoj, dirante: Estas necese cirkumcidi ilin, kaj ordoni, ke ili observu la leĝon de Moseo.

6 Kaj kunvenis la apostoloj kaj presbiteroj, por esplori tiun aferon. 7 Kaj post multe da diskutado, Petro stariĝis, kaj diris al ili:

Fratoj, vi scias, ke jam antaŭ longe Dio elektis min el inter vi, por ke per mia buŝo la nacianoj aŭdu la vorton de la evangelio kaj kredu. 8 Kaj Dio, kiu konas la korojn, atestis al ili, donante al ili la Sanktan Spiriton tiel same, kiel al ni; 9 kaj Li faris nenian diferencon inter ni kaj ili, per la fido puriginte iliajn korojn. 10 Nun do kial vi incitas Dion, dezirante meti sur la kolon de la disĉiploj jugon, kiun povis porti nek niaj patroj, nek ni? 11 Sed ni kredas pri nia savo per la graco de la Sinjoro Jesuo tiel same, kiel ankaŭ ili.

12 Kaj silentis la tuta amaso; kaj ili aŭskultis, dum Paŭlo kaj Barnabas rakontis, kiom da signoj kaj mirakloj Dio faris ĉe la nacianoj per ili. 13 Kaj kiam ili ĉesis paroli, Jakobo respondis, dirante:

Fratoj, aŭskultu min; 14 Simeon rakontis, kiel unue Dio vizitis nacianojn, por elekti el ili popolon por Sia nomo. 15 Kaj al tio konsentas la vortoj de la profetoj, kiel estas skribite:

16 Post tio Mi revenos,

Kaj Mi restarigos la falintan tabernaklon de David,

Mi restarigos la detruitaĵojn,

Kaj Mi rekonstruos ĝin;

17 Por ke strebu al la Eternulo la ceteraj homoj

Kaj ĉiuj nacioj, inter kiuj estas proklamata Mia nomo,

Diras la Eternulo,

18 Kiu tion faras jam de la tempo antikva.

19 Tial mi decidas, ke ni ne ĝenu tiujn el la nacianoj, kiuj turniĝas al Dio; 20 sed ni admonu ilin, ke ili detenu sin de malpuriĝoj ĉe idoloj kaj de malĉasteco kaj de sufokitaĵoj kaj de sango. 21 Ĉar de post antikvaj generacioj Moseo havas en ĉiuj urboj tiujn, kiuj lin predikas, legate en la sinagogoj ĉiusabate.

22 Tiam al la apostoloj kaj presbiteroj kun la tuta eklezio ŝajnis bone elekti virojn el inter si kaj sendi ilin al Antioĥia kun Paŭlo kaj Barnabas: nome Judas, alnomata Barsabas, kaj Silas, viroj konataj inter la fratoj; 23 kaj ili sendis per ili la jenan leteron: La apostoloj kaj presbiteroj, al la fratoj, kiuj estas el la nacianoj en Antioĥia kaj Sirio kaj Kilikio, kun saluto: 24 Ĉar ni aŭdis, ke iuj el ni ĝenis vin per vortoj maltrankviligaj por viaj animoj, al kiuj ni ne ordonis tion, 25 ŝajnis bone al ni unuanime, ke ni elektu virojn kaj sendu ilin al vi kun niaj amataj Barnabas kaj Paŭlo, 26 homoj, kiuj riskis siajn vivojn pro la nomo de nia Sinjoro Jesuo Kristo. 27 Ni do sendis Judason kaj Silason, kiuj ankaŭ mem buŝe diros tion saman. 28 Ĉar al la Sankta Spirito kaj al ni ŝajnis bone meti sur vin nenian alian ŝarĝon, krom la jenaj necesaj aferoj: 29 ke oni sin detenu de idoloferitaĵoj kaj de sango kaj de sufokitaĵoj kaj de malĉasteco; se vi vin gardos kontraŭ tio, vi bone agos. Adiaŭ!

30 Ili do, forsendite, iris al Antioĥia; kaj kunveniginte la amason, ili transdonis la leteron. 31 Kaj leginte ĝin, ili ĝojis pro la konsolo. 32 Kaj Judas kaj Silas, kiuj estis ankaŭ mem profetoj, konsolis la fratojn per multe da parolo kaj firmigis ilin. 33 Kaj pasiginte kelkan tempon, ili kun paco foriris de la fratoj al siaj forsendintoj. 34 (Tamen plaĉis al Silas tie restadi.) 35 Sed Paŭlo kaj Barnabas restis en Antioĥia, instruante kaj predikante, kun multaj aliaj, la vorton de la Sinjoro.

36 Kaj post kelke da tagoj Paŭlo diris al Barnabas: Ni reiru, kaj vizitu niajn fratojn en ĉiu urbo, kie ni proklamis la vorton de la Sinjoro, kaj vidu, kiel ili fartas. 37 Kaj Barnabas konsilis kunpreni Johanon, alnomatan Marko. 38 Sed Paŭlo ne aprobis kunpreni tiun, kiu sin fortiris de ili en Pamfilio, kaj ne kuniris en la laboron. 39 Kaj fariĝis disputo, tiel ke ili disiĝis unu de la alia; kaj Barnabas, kunprenante Markon, ŝipiris al Kipro; 40 sed Paŭlo, elektinte Silason, foriris, konfidite de la fratoj al la graco de Dio. 41 Kaj li iris tra Sirio kaj Kilikio, firmigante la ekleziojn.