1 Havia na *At 11.26igreja de *At 11.19Antioquia *At 11.27;15.32;1Co 14.29,32,37; cp.At 19.6;21.9;1Co 11.4s.;13.2,8s.profetas e *1Co 12.28s.;Ef 4.11; cp.Rm 12.6s.;Tg 3.1doutores: *At 12.25; vd.4.36Barnabé, Simão, que tinha por sobrenome Níger, Lúcio de *Mt 27.32;At 11.20Cirene, Manaém, colaço de *Mt 14.1Herodes, o tetrarca, e Saulo. 2 Enquanto eles ministravam perante o Senhor e jejuavam, disse-lhes *At 8.29;At 13.4o Espírito Santo: Separai-me a Barnabé e a Saulo *cp.At 9.15para a obra a que os tenho chamado. 3 Então, depois que jejuaram, *At 1.24oraram, e *At 6.6lhes impuseram as mãos, *cp.At 14.26;At 13.4os despediram.

4 Eles, pois, *At 13.2s.enviados pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia, e dali navegaram para *At 4.36Chipre, 5 e, chegados a Salamina, anunciavam a palavra de Deus nas *At 9.20;At 13.14sinagogas dos judeus; e também tinham *At 12.12João como ajudante. 6 Havendo atravessado toda a ilha até Pafos, acharam um judeu chamado Barjesus, *cp.At 8.9mago, *Mt 7.15falso profeta, 7 que estava com *At 13.8,12;At 18.12;19.38o procônsul Sérgio Paulo, varão sensato. Este, tendo chamado a Barnabé e a Saulo, mostrou desejo de ouvir a palavra de Deus. 8 Mas Elimas, o mago (porque assim se interpreta o seu nome), opunha-se-lhes, procurando desviar *At 6.7da fé o procônsul. 9 Mas Saulo, também chamado Paulo, *At 4.8; vd.2.4cheio do Espírito de Deus, fixando nele os olhos, 10 disse: Ó *Mt 13.38; cp.Jo 8.44filho do Diabo, cheio de todo o engano e de toda a malícia, inimigo de toda a justiça, não cessarás tu de perverter *Os 14.9; cp.2Pe 2.15os caminhos retos do Senhor? 11 Agora, eis *Êx 9.3;1Sm 5.6s.;Sl 32.4; cp.Jó 19.21;Hb 10.31a mão do Senhor sobre ti, e ficarás cego, não vendo o sol por algum tempo. No mesmo instante, caiu sobre ele uma névoa e trevas, e, andando à roda, procurava quem o guiasse pela mão. 12 Então, o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhando-se *cp.At 13.49;At 8.25;15.35s.;19.10,20da doutrina do Senhor.

13 Tendo Paulo e seus companheiros navegado de *At 13.6Pafos, foram a *At 14.25Perge na *At 2.10;14.24;15.38;27.5Panfília; João, porém, apartando-se deles, voltou a Jerusalém. 14 Mas eles, passando de Perge, foram a *At 14.19,21;2Tm 3.11Antioquia da *At 14.24Pisídia e, entrando na *At 9.20;At 13.5sinagoga *At 13.42,44;At 16.13;18.4; cp.17.2no dia de sábado, sentaram-se. 15 Depois da *At 15.21; cp.2Co 3.14s.leitura da lei e *At 13.27dos profetas, *Mc 5.22os chefes da sinagoga mandaram-lhes dizer: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, dizei-a. 16 Paulo, levantando-se e *At 12.17acenando com a mão, disse:

Israelitas *cp.At 10.2;At 13.26e vós que temeis a Deus, ouvi: 17 O Deus deste povo de Israel *Dt 7.6-8;Êx 6.1,6;13.14,16;At 7.17ss.escolheu nossos pais, e exaltou a este povo no tempo em que habitou a terra do Egito, donde os tirou com braço excelso, 18 e suportou-lhes os maus costumes *Dt 1.31;Dt 9.7no deserto por espaço de quase *At 7.36quarenta anos; 19 *At 7.45e, havendo destruído *Dt 7.1sete nações na terra de Canaã, *Js 19.51;Sl 78.55deu-lhes esta terra por herança *cp.Jz 11.26;1Rs 6.1durante cerca de quatrocentos e cinquenta anos. 20 Depois disso, *Jz 2.16deu-lhes juízes, até *At 3.24o profeta Samuel. 21 Em seguida, eles *1Sm 8.5pediram rei, e Deus por quarenta anos lhes deu a *1Sm 10.1;9.1s.Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim; 22 e, *1Sm 15.23,26,28;16.1,13tendo deposto a este, elevou-lhes Davi como rei, ao qual também, dando testemunho, disse: *cp.At 7.46;1Sm 13.14;Sl 89.20Achei a Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, e ele fará todas as minhas vontades. 23 *Mt 1.1Da descendência deste, *cp.At 13.32s.conforme a promessa, trouxe Deus a Israel um *Lc 2.11;Jo 4.42Salvador, que é Jesus, 24 havendo *Mc 1.1-4; cp.At 1.22;19.4João primeiro pregado, antes da vinda dele, o batismo de arrependimento a todo o povo de Israel. 25 Quando João *At 20.24completava a sua carreira, *Jo 1.20,27; cp.Mt 3.11;Mc 1.7;Lc 3.16dizia: Eu não sou o que vós supondes; mas após mim vem aquele de cujos pés não sou digno de desatar as sandálias. 26 Irmãos, descendência de Abraão, e os que entre vós temem a Deus, a nós foi enviada a palavra *At 28.28; cp.5.20;4.12;At 13.46;Jo 6.68dessa salvação. 27 Pois os que habitavam em Jerusalém e os *Lc 23.13seus magistrados, *At 3.17não conhecendo a Jesus nem os ensinos *Lc 24.27dos profetas que *At 13.15se leem cada sábado, condenando-o, cumpriram as profecias; 28 e, se bem que não achassem causa alguma de morte, *At 3.14pediram a Pilatos que o fizesse morrer. 29 Quando tinham *cp.At 26.22cumprido tudo o que dele estava escrito, *cp.Lc 23.53tirando-o do *At 5.30madeiro, puseram-no em um túmulo. 30 Mas Deus *At 13.33-34,37;At 2.24o ressuscitou dentre os mortos; 31 e ele foi visto muitos dias por aqueles que com ele subiram da *At 1.11Galileia a Jerusalém, os quais agora são *Lc 24.48as suas testemunhas para com o povo. 32 *At 5.42;14.15Nós vos anunciamos as boas-novas *At 26.6; cp.At 13.23;Rm 1.2;4.13;9.4da promessa feita a nossos pais, 33 como Deus a cumpriu plenamente a nossos filhos, suscitando a Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: *Sl 2.7Tu és meu Filho, eu, hoje, te gerei. 34 Que o ressuscitou dentre os mortos para nunca mais tornar à corrupção, ele o disse desta maneira: *Is 55.3Dar-vos-ei as santas e firmes coisas prometidas a Davi. 35 Por isso, também diz em outro Salmo: *At 2.27;Sl 16.10Não permitirás que o teu Santo experimente corrupção. 36 Na verdade, tendo *At 2.29Davi no seu tempo servido ao *cp.At 13.22;20.27conselho de Deus, *At 8.1;1Rs 2.10adormeceu e foi reunido a seus pais e experimentou corrupção; 37 porém aquele que Deus *At 13.33-34;At 2.24ressuscitou dentre os mortos não experimentou corrupção. 38 Seja-vos, pois, notório, irmãos, que *Lc 24.47; cp.At 2.38por este se vos anuncia remissão de pecados; 39 e de tudo aquilo de que não pudestes ser justificados pela Lei de Moisés, por este *Rm 3.28;10.4;At 10.43é justificado todo o que crê. 40 Guardai-vos, pois, de que não venha sobre vós o que foi dito *Hc 1.5;Jo 6.45; cp.At 7.42;Lc 24.44nos profetas:

41 Vede, ó desprezadores, maravilhai-vos e desaparecei,

porque eu faço uma obra nos vossos dias,

obra que de modo algum crereis, ainda que alguém vo-la refira.

42 Ao saírem eles, rogaram-lhes que no *At 13.14 próximo sábado se lhes repetissem essas palavras. 43 Despedida a sinagoga, muitos judeus e *Mt 23.15prosélitos *At 13.50;At 17.4,17; cp.16.14;18.7devotos seguiram a Paulo e Barnabé, e estes, falando-lhes, persuadiram-nos a perseverar *At 11.23na graça de Deus.

44 No *At 13.14sábado seguinte, reuniu-se quase a cidade toda para ouvir a palavra de Deus. 45 Mas *At 13.50;At 14.2,4,5,19;1Ts 2.16os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava. 46 Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: Era a vós que se devia *At 3.26; cp.At 13.5,14;At 9.20falar primeiramente a palavra de Deus; mas, visto que a rejeitais e vos julgais indignos da vida eterna, eis que nos *At 18.6;22.21;26.20;28.28; cp.19.9;9.15viramos para os gentios. 47 Pois assim no-lo ordenou o Senhor:

*Lc 2.32;Is 49.6Eu te tenho posto para luz dos gentios,

a fim de que sejas para salvação até os confins da terra.

48 Os gentios, ouvindo isso, regozijavam-se e glorificavam *cp.At 13.12a palavra do Senhor, e creram todos os que estavam *Rm 8.28ss.;Ef 1.4-5,11destinados para a vida eterna. 49 E divulgava-se a palavra do Senhor por toda aquela região. 50 Mas *At 13.45;At 14.2,4,5,19;1Ts 2.16os judeus instigaram *At 13.43;At 17.4,17; cp.16.14;18.7as mulheres devotas de *Mc 15.43alta posição e os principais da cidade, e excitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé, e expulsaram-nos do seu território. 51 *Mt 10.14; cp.At 18.6Mas, havendo estes sacudido contra aqueles o pó de seus pés, foram a *At 14.1,19,21;16.2;2Tm 3.11Icônio, 52 e os discípulos estavam *cp.At 2.4cheios de gozo e do Espírito Santo.

1 Kaj en Antioĥia, en la tiea eklezio, estis profetoj kaj instruistoj, Barnabas, kaj Simeon, nomata Niger, kaj Lucio, la Kirenano, kaj Manaen, kunvartito de la tetrarĥo Herodo, kaj Saŭlo. 2 Kaj dum ili faris servon al la Sinjoro kaj fastis, la Sankta Spirito diris: Apartigu al mi Barnabason kaj Saŭlon por tiu laboro, al kiu mi ilin vokis. 3 Tiam, fastinte kaj preĝinte kaj metinte sur ilin la manojn, ili forsendis ilin.

4 Kaj ĉi tiuj, forkondukite de la Sankta Spirito, malsupreniris al Seleŭkia; kaj de tie ili ŝipiris al Kipro. 5 Kaj estante en Salamis, ili proklamis la vorton de Dio en la sinagogoj de la Judoj; kaj ili havis Johanon kiel helpanton. 6 Kaj trairinte la tutan insulon ĝis Pafos, ili trovis unu magiiston, Judan falsan profeton, kies nomo estis Bar-Jesuo, 7 kiu estis kun la prokonsulo Sergio Paŭlo, prudenta viro. Ĉi tiu venigis al si Barnabason kaj Saŭlon, kaj deziris aŭdi la vorton de Dio. 8 Sed kontraŭstaris al ili Elimas, la magiisto (ĉar tion signifas lia nomo), penante deturni la prokonsulon for de la fido. 9 Sed Saŭlo, kiu estas Paŭlo, plenigite de la Sankta Spirito kaj fikse rigardante lin, 10 diris: Ho vi, plena de ĉia trompo kaj ruzemeco, filo de diablo, malamiko de ĉia justeco, ĉu vi ne ĉesos defleksi la rektajn vojojn de la Sinjoro? 11 Kaj nun jen la mano de la Sinjoro estas sur vi, kaj vi estos blinda, ne vidante la sunon dum kelka tempo. Kaj tuj falis sur lin nebulo kaj mallumo, kaj ĉirkaŭvagante, li serĉis mankondukantojn. 12 Tiam la prokonsulo, vidinte la okazintaĵon, kredis, mirigite de la instruado de la Sinjoro.

13 Sed Paŭlo kaj liaj akompanantoj ekŝipiris de Pafos kaj venis al Perga en Pamfilio; kaj Johano forlasis ilin kaj reiris al Jerusalem. 14 Sed ili, trapasante de Perga venis al Antioĥia en Pisidio; kaj en la sabato ili eniris en la sinagogon, kaj sidiĝis. 15 Kaj post la legado de la leĝo kaj la profetoj, la sinagogestroj sendis al ili, dirante: Fratoj, se estas ĉe vi vorto de admono por la popolo, parolu. 16 Kaj Paŭlo, stariĝinte kaj gestinte per la mano, diris:

Izraelidoj, kaj vi, kiuj timas Dion, aŭskultu. 17 La Dio de ĉi tiu popolo Izrael elektis niajn patrojn, kaj altigis la popolon dum la loĝado en Egiptujo, kaj per alta brako elkondukis ilin el tie. 18 Kaj en la daŭro de ĉirkaŭ kvardek jaroj Li toleris ilian konduton en la dezerto. 19 Kaj eksterminte sep naciojn en la lando Kanaana, Li donis al ili ilian landon kiel heredon por ĉirkaŭ kvarcent kvindek jaroj; 20 kaj post tio Li donis juĝistojn ĝis la profeto Samuel. 21 Kaj poste ili petis reĝon; kaj Dio donis al ili Saulon, filon de Kiŝ, viron el la tribo de Benjamen, por kvardek jaroj. 22 Kaj formetinte lin, Li levis al ili Davidon kiel reĝon, pri kiu Li parolis, atestante: Mi trovis Davidon, filon de Jiŝaj, viron laŭ Mia koro; li plenumos Mian tutan volon. 23 El lia idaro Dio laŭ promeso venigis al Izrael Savanton, Jesuon, 24 kiam Johano jam predikis antaŭ lia alveno la bapton de pento al la tuta popolo Izrael. 25 Kaj dum Johano plenumis sian kuradon, li diris: Kiu vi supozas, ke mi estas? mi ne estas tiu. Sed jen venas post mi unu, al kiu mi ne estas inda malligi la sandalojn de la piedoj. 26 Fratoj, idoj el la raso de Abraham, kaj tiuj inter vi, kiuj timas Dion, al ni estas sendita la vorto de ĉi tiu savo. 27 Ĉar la loĝantoj en Jerusalem kaj iliaj regantoj ne konis lin; kaj kondamnante lin, ili plenumis la voĉojn de la profetoj ĉiusabate legatajn. 28 Kaj trovinte en li nenian kaŭzon de morto, ili tamen petis Pilaton mortigi lin. 29 Kaj plenuminte ĉion, kio estis skribita pri li, ili forprenis lin de la lignaĵo kaj metis lin en tombon. 30 Sed Dio levis lin el la mortintoj; 31 kaj li estis vidata multajn tagojn de tiuj, kiuj venis kun li el Galileo en Jerusalemon, kaj ili nun estas liaj atestantoj ĉe la popolo. 32 Kaj ni alportas al vi bonan sciigon pri la promeso farita al la patroj, 33 ke Dio plenumis tion al ni, la filoj, relevinte Jesuon, kiel ankaŭ estas skribite en la dua psalmo: Vi estas Mia Filo, hodiaŭ Mi vin naskis. 34 Kaj pri tio, ke Li relevis lin el la mortintoj, jam ne venontan en forputron, Li parolis jene: Mi donos al vi la fidindajn favorkoraĵojn de David. 35 Ĉar li ankaŭ diris en alia psalmo: Vi ne permesos, ke Via sanktulo forputru. 36 Ĉar David, servinte en sia generacio al la intenco de Dio, ekdormis, kaj alkolektiĝis al siaj patroj kaj vidis forputron; 37 sed tiu, kiun Dio relevis, ne vidis forputron. 38 Estu do sciate al vi, fratoj, ke per ĉi tiu estas proklamata al vi pardonado de pekoj; 39 kaj ĉiu kredanto al li estas pravigita pri ĉio, pri kio vi ne povis esti pravigitaj per la leĝo de Moseo. 40 Gardu vin do, ke ne venu sur vin tio, kio estas dirita en la profetoj:

41 Rigardu, vi malestimantoj, kaj miru, kaj malaperu,

Ĉar en via tempo Mi faras ion,

Kion vi ne kredus, se oni rakontus al vi. 42 Kaj dum ili eliris el la sinagogo, oni petegis, ke ĉi tiuj vortoj estu parolataj al ili la venontan sabaton. 43 Kaj kiam la sinagogo disiĝis, multaj el la Judoj kaj el la piaj prozelitoj sekvis Paŭlon kaj Barnabason, kiuj, alparolante ilin, urĝe admonis ilin persisti en la graco de Dio.

44 En la sekvanta sabato preskaŭ la tuta urbo kolektiĝis, por aŭdi la vorton de Dio. 45 Kaj la Judoj, vidante la homamasojn, pleniĝis de ĵaluzo, kaj kontraŭdiris la dirojn de Paŭlo, kaj blasfemis. 46 Kaj Paŭlo kaj Barnabas, parolante kuraĝe, diris: Estis necese paroli al vi unue la vorton de Dio. Sed ĉar vi forpuŝis ĝin kaj ne juĝas vin indaj je la eterna vivo, jen ni turnas nin al la nacianoj. 47 Ĉar tiel ordonis al ni la Sinjoro:

Mi vin metis kiel lumon por la nacioj,

Por ke vi estu por savo ĝis la plej malproksima parto de la tero. 48 Kaj aŭdinte tion, la nacianoj ĝojis, kaj gloris la vorton de Dio; kaj el ili kredis ĉiuj, kiuj estis difinitaj por eterna vivo. 49 Kaj la vorto de la Sinjoro estis disportata tra la tuta regiono. 50 Sed la Judoj incitis la piajn virinojn bonfamajn kaj la ĉefojn de la urbo, kaj instigis persekutadon kontraŭ Paŭlo kaj Barnabas, kaj forpelis ilin el siaj limoj. 51 Sed ili forskuis la polvon de siaj piedoj kontraŭ ili, kaj iris al Ikonio. 52 Kaj la disĉiploj pleniĝis de ĝojo kaj de la Sankta Spirito.