1 *At 7.2Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora vos faço.

2 (Quando ouviram que ele lhes falava em *At 21.40hebraico, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:)

3 *At 2.3-16; cp.At 9.1-22;26.9-18Eu sou *At 21.39judeu, nasci em *At 21.39;At 9.11Tarso da *At 21.39;At 6.9Cilícia, mas criei-me nesta cidade e instruí-me *Dt 33.3;2Rs 4.38; cp.Lc 10.39aos pés de *At 5.34Gamaliel, conforme *At 26.5;Fp 3.6; cp.At 23.6o rigor da Lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como *At 21.20todos vós o sois no dia de hoje; 4 *At 8.3;At 22.19s.e persegui este *At 9.2Caminho até a morte, acorrentando e entregando à prisão não só homens, mas também mulheres, 5 como são testemunhas *At 9.1o sumo sacerdote e todo o *Lc 22.66(Gr.);1Tm 4.14(Gr.); cp.At 5.21(Gr.)conselho dos anciãos, dos quais *At 9.2recebi cartas para *At 2.29;3.17;13.26;23.1;28.17,21;Rm 9.3os irmãos e segui para *At 9.2Damasco com o fim de trazer algemados a Jerusalém os que também ali se achassem, para que fossem punidos. 6 *At 22.6-11;At 9.3-8;26.12-18Quando eu ia no caminho, e me aproximava de Damasco, pelo meio-dia, brilhou do céu repentinamente em volta de mim uma grande luz, 7 e caí por terra, e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues? 8 Eu perguntei: Quem és tu, Senhor? Respondeu-me ele: Eu sou *At 26.9Jesus o Nazareno, a quem tu persegues. 9 Os que estavam comigo *cp.At 26.13viram, na verdade, a luz, mas *cp.At 9.7não ouviram as palavras de quem falava comigo. 10 Eu perguntei: *cp.At 16.30Que farei, Senhor? O Senhor respondeu-me: Levanta-te e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer. 11 Como eu *At 9.8não pudesse ver, por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão daqueles que me acompanhavam, cheguei a Damasco. 12 Um homem chamado *At 9.10Ananias, temente a Deus segundo a Lei *cp.At 6.3;10.22e que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali habitavam, 13 vindo ter comigo e pondo-se ao meu lado, disse-me: Saulo, *At 9.17irmão, recebe a vista. *At 9.18Nessa mesma hora, recebendo a vista, olhei para ele. 14 Ele disse: *At 3.13O Deus de nossos pais *At 9.15;26.16te designou de antemão para conhecer a sua vontade, *At 9.17;26.16;1Co 9.1;15.8ver *At 7.52o Justo e ouvires uma voz da sua boca, 15 por que hás de ser sua *At 23.11;26.16testemunha para com todos os homens das *At 22.14coisas que tens visto e ouvido. 16 Agora, por que te demoras? *At 9.18Levanta-te, recebe o batismo e *1Co 6.11;Hb 10.22;At 2.38; cp.Ef 5.26lava os teus pecados, *At 7.59invocando o seu nome. 17 Tendo eu *At 9.26;26.20voltado para Jerusalém, enquanto estava orando no templo, *At 10.10veio-me um êxtase, 18 e vi aquele que me dizia: *cp.At 9.29Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito. 19 Eu disse: Senhor, eles sabem que *At 8.3;At 22.4eu encarcerava e *At 26.11;Mt 10.17açoitava pelas sinagogas os que criam em ti; 20 *At 7.58s.;8.1;26.10quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e guardei as capas daqueles que o matavam. 21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, *cp.At 9.15aos gentios.

22 Escutaram-no até esta palavra, e levantaram a voz, e disseram: *At 21.36; cp.1Ts 2.16Tira do mundo semelhante homem; pois *At 25.24não convém que ele viva. 23 Clamando eles e *cp.At 7.58arrojando de si as capas e *2Sm 16.13lançando pó para o ar, 24 o tribuno mandou recolher a Paulo *At 21.34à cidadela, ordenando que fosse *At 22.29interrogado debaixo de açoites, para se saber por que motivo clamavam assim contra ele. 25 Depois de estendido para receber os açoites, perguntou Paulo ao centurião que estava presente: É permitido açoitardes um *At 16.37romano e que não foi condenado? 26 O centurião, tendo ouvido isso, foi ter com o tribuno e disse-lhe: Que vais fazer? Pois este homem é romano. 27 Vindo o tribuno, perguntou a Paulo: Dize-me, és tu romano? Respondeu ele: Sou. 28 O tribuno disse: Eu adquiri esse direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo declarou então: Pois eu o sou de nascimento. 29 Aqueles, pois, que o *At 22.24iam interrogar apartaram-se logo dele; o tribuno também ficou *At 16.38receoso, quando soube que Paulo era romano e porque o mandara *At 22.24s.acorrentar.

30 No dia seguinte, *At 23.28querendo saber com certeza a causa por que ele era acusado pelos judeus, *cp.At 21.33soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o *Mt 5.22Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.

1 Fratoj kaj patroj, aŭskultu la pledon, kiun mi faras nun antaŭ vi.

2 Kaj kiam ili aŭdis, ke li parolas al ili en la Hebrea lingvo, ili des pli silentiĝis; kaj li diris:

3 Mi estas Judo, naskita en Tarso en Kilikio, sed edukita en ĉi tiu urbo ĉe la piedoj de Gamaliel, kaj instruita laŭ la preciza maniero de nia prapatra leĝo, kaj mi estis fervora pro Dio, kiel vi ĉiuj estas hodiaŭ. 4 Kaj mi persekutis ĉi tiun Vojon ĝis la morto, katenante kaj en karcerojn transdonante virojn kaj virinojn. 5 Kiel ankaŭ atestas pri mi la ĉefpastro kaj la tuta pliaĝularo, de kiuj mi ankaŭ ricevis leterojn por la fratoj, kaj iris al Damasko, por konduki tiujn, kiuj tie estis, katenitajn al Jerusalem, por puniĝi. 6 Kaj dum mi vojaĝis kaj alproksimiĝis al Damasko, ĉirkaŭ tagmezo subite ekbrilis el la ĉielo granda lumo ĉirkaŭ mi. 7 Kaj mi falis sur la teron, kaj aŭdis voĉon dirantan al mi: Saŭlo, Saŭlo, kial vi min persekutas? 8 Kaj mi respondis: Kiu vi estas, Sinjoro? Kaj li diris al mi: Mi estas Jesuo, la Nazaretano, kiun vi persekutas. 9 Kaj tiuj, kiuj estis kun mi, vidis ja la lumon, sed ne aŭdis la voĉon de tiu, kiu parolis al mi. 10 Kaj mi diris: Kion mi faru, Sinjoro? Kaj la Sinjoro diris al mi: Leviĝu, kaj iru al Damasko; kaj tie vi ricevos informon pri ĉio, kio estas difinita, ke vi ĝin faru. 11 Kaj, ĉar mi ne povis vidi pro la gloro de tiu lumo, mi eniris en Damaskon mane kondukata de tiuj, kiuj estis kun mi. 12 Kaj unu Ananias, piulo laŭ la leĝo, bone atestata de ĉiuj Judoj tie loĝantaj, 13 venis al mi, kaj apudstarante, diris al mi: Frato Saŭlo, ricevu vian vidpovon. Kaj en tiu sama horo mi ekvidis, kaj lin rigardis. 14 Kaj li diris: La Dio de niaj patroj difinis vin, por ke vi sciu Lian vojon kaj vidu la Justulon kaj aŭdu voĉon el lia buŝo. 15 Ĉar vi estos lia atestanto antaŭ ĉiuj homoj pri ĉio, kion vi vidis kaj aŭdis. 16 Kaj nun kial vi prokrastas? leviĝu, kaj baptiĝu, kaj forlavu viajn pekojn, vokante lian nomon. 17 Kaj reveninte al Jerusalem kaj preĝante en la templo, mi estis en ekstazo, 18 kaj mi vidis lin dirantan al mi: Rapidu, kaj eliru tuj el Jerusalem, ĉar ili ne akceptos vian ateston pri mi. 19 Kaj mi diris: Sinjoro, ili mem scias, ke mi malliberigis kaj batis en ĉiuj sinagogoj tiujn, kiuj kredas al vi; 20 kaj kiam estis verŝata la sango de via martiro Stefano, mi ankaŭ staris apude kaj konsentis, kaj gardis la vestojn de tiuj, kiuj lin mortigis. 21 Kaj li diris al mi: Foriru; ĉar mi vin sendos malproksimen al la nacianoj.

22 Ili aŭskultis lin ĝis tiu vorto, sed tiam ili levis sian voĉon, dirante: Forigu tian homon de sur la tero; ĉar ne decas, ke li vivu. 23 Kaj dum ili kriis kaj forĵetis siajn vestojn kaj ĵetis polvon en la aeron, 24 la ĉefkapitano ordonis konduki lin en la fortikaĵon, kaj diris, ke oni ekzamenu lin per skurĝado, por ke li sciiĝu, kial oni tiel forte kriis kontraŭ li. 25 Kaj kiam ili ligis lin per rimenoj, Paŭlo diris al la apudstaranta centestro: Ĉu estas laŭleĝe por vi skurĝi Romanon ne kondamnitan? 26 Kaj kiam la centestro tion aŭdis, li iris al la ĉefkapitano kaj raportis, dirante: Kion vi celas fari? ĉar ĉi tiu viro estas Romano. 27 Kaj la ĉefkapitano venis, kaj diris al li: Diru al mi, ĉu vi estas Romano? Kaj li diris: Jes. 28 Kaj la ĉefkapitano respondis: Per granda sumo mi akiris tiun civitanecon. Kaj Paŭlo respondis: Sed mi naskiĝis tia. 29 Tiuj do, kiuj devis ekzameni lin, tuj foriris de li; kaj la ĉefkapitano ankaŭ timis, konstatinte, ke tiu estas Romano, kaj ke li lin ligis.

30 Sed en la sekvanta tago, ĉar li volis certiĝi, pri kio la Judoj lin akuzis, li malligis al li la katenojn, kaj ordonis, ke la ĉefpastroj kaj la tuta sinedrio kunvenu; kaj li kondukis Paŭlon malsupren, kaj starigis lin antaŭ ili.