1 Depois disso, havia uma festa dos judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.

2 Ora, em Jerusalém, junto *Ne 3.1,32;12.39à Porta das Ovelhas, há um tanque, que *Jo 19.13,17,20;20.16;Ap 9.11;16.16; cp.At 21.40em hebraico se chama Betesda, o qual tem cinco alpendres. 3 Nestes jazia um grande número de enfermos, cegos, coxos, paralíticos 4 *Alguns manuscritos omitem.[esperando que se movesse a água. Pois descia um anjo em certo tempo ao tanque e agitava a água; e o primeiro que entrava no tanque, depois de se mover a água, ficava curado de qualquer doença que tivesse.] 5 Achava-se ali um homem que havia trinta e oito anos estava enfermo. 6 Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim desde muito tempo, perguntou-lhe: Queres ficar são? 7 Respondeu-lhe o enfermo: Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando *Jo 5.4a água for movida; mas, enquanto eu vou, outro desce antes de mim. 8 Disse-lhe Jesus: *Mt 9.6;Mc 2.11;Lc 5.24Levanta-te, toma o teu leito e anda. 9 Imediatamente, o homem ficou são, tomou o seu leito e começou a andar.

*Jo 9.14Era sábado aquele dia. 10 Por isso, disseram *Jo 5.15-16,18;Jo 1.19os judeus ao que havia sido curado: Hoje, é sábado, *Ne 13.19;Jr 17.21s.; cp.Jo 7.23;9.16;Mt 12.2e não te é lícito levar o teu leito. 11 Ele respondeu: Aquele que me curou, este mesmo me disse: Toma o teu leito e anda. 12 Eles lhe perguntaram: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda? 13 Mas o que havia sido curado não sabia quem era; porque Jesus se tinha retirado, por haver muita gente naquele lugar. 14 Depois, Jesus o encontrou no templo e lhe disse: Olha, já estás são; *Jo 8.11; cp.Mc 2.5não peques mais, *cp.Ed 9.14para que te não suceda coisa pior. 15 O homem foi dizer aos judeus que Jesus era quem o havia curado. 16 Por isso, os judeus perseguiam a Jesus, porque fazia essas coisas nos sábados. 17 Mas Jesus disse-lhes: Meu Pai não cessa de agir até agora, e eu, também. 18 Por isso, pois, os judeus *cp.Jo 5.16;Jo 7.1procuravam com maior ânsia tirar-lhe a vida, porque não somente violava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, *Jo 10.33; cp.19.7fazendo-se igual a Deus.

19 Jesus, pois, lhes disse: Em verdade, em verdade vos digo que *Jo 5.30;Jo 8.28; cp.12.49;14.10o Filho nada pode fazer de si mesmo, senão o que vir o Pai fazer; porque tudo o que ele fizer, o faz também semelhantemente o Filho. 20 *cp.Jo 3.35Pois o Pai ama ao Filho e lhe mostra tudo o que faz, e *Jo 14.12maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vós vos maravilheis. 21 Pois, assim como o Pai ressuscita os mortos *Rm 4.17;8.11e lhes dá vida, assim também *Jo 11.25o Filho dá vida aos que ele quer. 22 O Pai a ninguém julga, mas *Jo 5.27;Jo 9.39;At 10.42;17.31tem dado todo o julgamento ao Filho, 23 a fim de que todos honrem o Filho, assim como honram o Pai. *cp.Lc 10.16;1Jo 2.23Quem não honra o Filho não honra o Pai, que o enviou. 24 Em verdade, em verdade vos digo que o que ouve a minha palavra e *cp.Jo 3.18;12.44;20.31;1Jo 5.13crê aquele que me enviou tem a vida eterna e *Jo 3.18não entra em juízo; pelo contrário, já *1Jo 3.14passou da morte para a vida. 25 Em verdade, em verdade vos digo que *Jo 4.23; cp.Jo 5.28;Jo 4.21vem a hora e agora é, em que os *Lc 15.24mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que *cp.Jo 6.60;8.43,47;9.27a ouvirem viverão. 26 Pois, assim como o Pai tem vida em si mesmo, assim também *Jo 1.4; cp.6.57deu ele ao Filho ter vida em si mesmo. 27 Ele lhe deu autoridade para *Jo 5.22;Jo 9.39;At 10.42;17.31julgar, porque é Filho do Homem. 28 Não vos maravilheis disso, porque *Jo 4.21vem a hora em que *Jo 11.24;1Co 15.52todos os que se acham nos túmulos ouvirão a sua voz e sairão: 29 *Dn 12.2;At 24.15; cp.Mt 25.46os que fizeram o bem, para a ressurreição da vida; e os que praticaram o mal, para a ressurreição do juízo.

30 *Jo 5.19Eu não posso de mim mesmo fazer coisa alguma; assim como ouço, julgo; *Jo 8.16o meu juízo é justo, porque não procuro a minha vontade, mas a *Jo 4.34;6.38vontade daquele que me enviou. 31 *cp.Jo 8.14Se eu der testemunho de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro; 32 *Jo 5.37outro é o que dá testemunho de mim, e sei que é verdadeiro o testemunho que ele dá de mim. 33 Vós tendes mandado mensageiros a João, *Jo 1.7e ele tem dado testemunho da verdade; 34 *1Jo 5.9;Jo 5.32eu, porém, não é do homem que recebo o testemunho, mas digo-vos essas coisas para que sejais salvos. 35 Ele era *cp.2Sm 21.17;2Pe 1.19a lâmpada que ardia e brilhava, e vós *cp.Mc 1.5quisestes alegrar-vos por algum tempo com a sua luz. 36 Mas o testemunho que eu tenho é maior que o de João; porque *Jo 10.25,38;14.11;15.24; cp.Jo 2.23;Mt 11.4as obras que o Pai me tem dado *Jo 4.34para executar, essas obras que eu faço dão testemunho de mim que o Pai *Jo 3.17me tem enviado. 37 O Pai que me enviou, *Jo 8.18; cp.Lc 24.27este é que tem dado testemunho de mim. Nunca tendes ouvido a sua voz, nem visto a sua forma, 38 *1Jo 2.14e a sua palavra não permanece em vós, porque não credes aquele a quem ele enviou. 39 *cp.Jo 7.52;Rm 2.17ss.Examinais as Escrituras, porque julgais ter nelas a vida eterna, e *Lc 24.25,27;At 13.27elas mesmas são as que dão testemunho de mim; 40 e não quereis vir a mim para terdes vida. 41 *Jo 5.44;Jo 7.18Não recebo glória dos homens, 42 mas eu vos conheço e sei que não tendes em vós o amor de Deus. 43 Eu vim em nome de meu Pai, e não me recebeis; *cp.Mt 24.5se outro vier em seu próprio nome, recebê-lo-eis. 44 Como podeis crer, *Jo 5.41vós que recebeis glória uns dos outros e não buscais *Rm 2.29a glória que vem *Jo 17.3;1Tm 1.17do único Deus? 45 Não penseis que eu vos hei de acusar perante o Pai; quem vos acusa é *cp.Jo 9.28;Rm 2.17Moisés, no qual confiais. 46 Pois, se tivésseis crido a Moisés, me teríeis crido a mim; porque *Lc 24.27ele escreveu de mim. 47 Porém, *cp.Lc 16.29,31se não dais crédito aos seus escritos, como dareis crédito às minhas palavras?

1 Post tio estis festo de la Judoj, kaj Jesuo supreniris al Jerusalem.

2 En Jerusalem apud la Pordego de Ŝafoj estas lageto, nomata en la Hebrea lingvo Betesda, havanta kvin portikojn. 3 En tiuj kuŝis amaso da malsanuloj, blinduloj, lamuloj, velkintoj, kiuj atendis la ekmovon de la akvo; 4 ĉar anĝelo de la Eternulo malsupreniris iafoje en la lageton kaj movis la akvon; kiu ajn do unua post la movado de la akvo enpaŝis, tiu resaniĝis, tute egale, de kia malsano li suferis. 5 Kaj tie estis unu viro, kiu estis tridek ok jarojn en sia malforteco. 6 Kiam Jesuo vidis lin kuŝantan, kaj sciis, ke li jam de longe malsanas, li diris al li: Ĉu vi volas fariĝi sana? 7 La malsanulo respondis: Sinjoro, mi ne havas iun por enĵeti min en la lageton, kiam la akvo moviĝis; sed dum mi venas, alia paŝas malsupren antaŭ mi. 8 Jesuo diris al li: Leviĝu, prenu vian liton, kaj iru. 9 Kaj la viro tuj fariĝis sana, kaj prenis sian liton, kaj iris.

Kaj estis la sabato en tiu tago. 10 La Judoj do diris al la resanigito: Estas la sabato, kaj al vi ne konvenas porti vian liton. 11 Li respondis: Tiu, kiu min sanigis, diris al mi: Prenu vian liton, kaj iru. 12 Ili demandis lin: Kiu estas tiu homo, kiu diris al vi: Prenu kaj iru? 13 Sed la resanigito ne sciis, kiu tiu estas; ĉar Jesuo jam formoviĝis pro la tiea homamaso. 14 Poste Jesuo trovis lin en la templo, kaj diris al li: Jen vi fariĝis sana; ne plu peku, por ke io pli malbona ne okazu al vi. 15 La viro foriris, kaj diris al la Judoj, ke Jesuo estas tiu, kiu lin sanigis. 16 Kaj la Judoj persekutis Jesuon pro tio, ke li tion faris en sabato. 17 Sed Jesuo respondis al ili: Mia Patro ĝis nun laboras, kaj mi laboras. 18 Pro tio do la Judoj des pli celis mortigi lin, pro tio, ke li ne nur malobservis la sabaton, sed ankaŭ diris, ke Dio estas lia propra Patro, kaj pretendis esti egala al Dio.

19 Jesuo do respondis kaj diris al ili:

Vere, vere, mi diras al vi: La Filo ne povas per si mem fari ion, krom tio, kion li vidas la Patron faranta; ĉar kion ajn Li faras, tion la Filo tiel same ankaŭ faras. 20 Ĉar la Patro amas la Filon, kaj montras al li ĉion, kion Li mem faras; kaj Li montros al li farojn pli grandajn ol ĉi tio, por ke vi miru. 21 Ĉar kiel la Patro levas la mortintojn kaj ilin vivigas, tiel ankaŭ la Filo vivigas tiujn, kiujn li volas. 22 Ĉar la Patro juĝas neniun, sed Li donis ĉian juĝon al la Filo, 23 por ke ĉiuj honoru la Filon tiel same, kiel ili honoras la Patron. Kiu ne honoras la Filon, tiu ne honoras la Patron, kiu lin sendis. 24 Vere, vere, mi diras al vi: Kiu aŭskultas mian vorton, kaj kredas al Tiu, kiu min sendis, tiu havas eternan vivon kaj ne venas en juĝon, sed jam pasis de morto en vivon. 25 Vere, vere, mi diras al vi: Venas horo kaj jam estas, kiam la mortintoj aŭdos la voĉon de la Filo de Dio; kaj la aŭdintoj vivos. 26 Ĉar kiel la Patro havas en Si mem vivon, tiel Li donis al la Filo ankaŭ, ke ĉi tiu havu en si mem vivon; 27 kaj Li donis al li la rajton fari juĝon, ĉar li estas la Filo de homo. 28 Ne miru pro tio; ĉar venas horo, en kiu ĉiuj, kiuj estas en la tomboj, aŭdos lian voĉon, 29 kaj eliros; la farintoj de bono, al releviĝo por vivo; sed la farintoj de malbono, al releviĝo por juĝo.

30 Mi ne povas per mi mem fari ion; kiel mi aŭdas, tiel mi juĝas; kaj mia juĝo estas justa, ĉar mi celas ne mian propran volon, sed la volon de Tiu, kiu min sendis. 31 Se mi atestus pri mi mem, mia atesto ne estus vera. 32 Estas alia, kiu atestas pri mi; kaj mi scias, ke vera estas la atesto, kiun li atestas pri mi. 33 Vi sendis al Johano, kaj li atestis pri la vero. 34 Sed la atesto, kiun mi ricevas, ne estas el homo, tamen mi tion diras, por ke vi estu savitaj. 35 Li estis la lampo, kiu brulas kaj lumas; kaj vi volis ĝoji kelkan tempon en lia lumo. 36 Sed la atesto, kiun mi havas, estas pli granda ol la atesto de Johano; ĉar la laboroj, kiujn la Patro donis al mi por fini, tiuj samaj laboroj, kiujn mi faras, atestas pri mi, ke la Patro min sendis. 37 Kaj la Patro, kiu min sendis, atestis pri mi. Vi nek aŭdis iam Lian voĉon, nek vidis Lian formon. 38 Kaj vi ne havas Lian vorton restantan en vi, ĉar vi ne kredas al tiu, kiun Li sendis. 39 Vi esploras la Skribojn, ĉar vi opinias, ke en ili vi havas eternan vivon; kaj ili estas tio, kio atestas pri mi; 40 kaj vi ne volas veni al mi, por havi vivon. 41 De homoj mi ne prenas gloron. 42 Sed mi vin scias, ke vi ne havas en vi la amon al Dio. 43 Mi venis en la nomo de mia Patro, kaj vi min ne akceptas; se alia venos en sia propra nomo, vi lin akceptos. 44 Kiel povas kredi vi, kiuj prenas gloron unu de alia, kaj la gloron, kiu venas de la sola Dio, vi ne serĉas? 45 Ne pensu, ke mi akuzos vin antaŭ la Patro; ekzistas unu, kiu akuzas vin, Moseo, al kiu vi esperas. 46 Ĉar se vi kredus al Moseo, vi ankaŭ kredus al mi, ĉar li skribis pri mi. 47 Sed se vi ne kredas liajn skribojn, kiel vi kredos miajn vortojn?