1 Disse Jeová a Moisés: 2 Ordena aos filhos de Israel que te tragam *Êx 27.20-21azeite puro de oliveira, espremido num gral, para o candeeiro, para fazer arder uma lâmpada continuamente. 3 Fora do véu do Testemunho, na tenda da revelação colocá-la-á Arão diante de Jeová continuamente, desde a tarde até pela manhã: será um estatuto perpétuo pelas vossas gerações. 4 Sobre o *Êx 25.31;31.8;37.17candeeiro puro colocará as lâmpadas diante de Jeová continuamente.

5 *Êx 25.30;39.36;40.23Também tomarás flor de farinha e dela cozerás doze pães, cada um dos quais terá duas dízimas de um efa. 6 Pô-los-ás sobre a *Êx 25.23mesa para diante de Jeová, em duas fileiras, seis em cada fileira. 7 Porás sobre cada fileira incenso puro, a fim de que seja sobre o pão como *Lv 2.2,9,16memorial, isto é, como oferta queimada a Jeová. 8 *Mt 12.5Todos os sábados, serão dispostos diante de Jeová *Êx 25.30;Nm 4.7continuamente; é a favor dos filhos de Israel um estatuto perpétuo. 9 *Mt 12.4;Mc 2.26;Lc 6.4Pertencerão a Arão e a seus filhos; eles os comerão num lugar santo, pois são para ele coisa santíssima das ofertas queimadas, de Jeová, por estatuto perpétuo.

10 Dentre os filhos de Israel saiu o filho duma mulher israelita, o qual teve por pai um egípcio. Houve uma contenda no arraial entre o filho da mulher israelita e um homem de Israel; 11 o filho da mulher israelita blasfemou o *Êx 3.15;22.28Nome e praguejou. Trouxeram-no a Moisés. Ora, o nome de sua mãe era Selomite, filha de Dibri, da tribo de Dã. 12 Puseram-no em prisão, para que viesse a sentença da *Êx 18.15boca de Jeová.

13 Disse Jeová a Moisés: 14 Tira o que blasfemou para fora do arraial; todos os que o ouviram *Dt 13.9;17.7porão as mãos sobre a cabeça dele, e *Lv 20.2,27;Dt 21.21toda a congregação o apedrejará. 15 Dirás aos filhos de Israel: *Êx 22.28Todo homem que amaldiçoar ao seu Deus, levará sobre si o seu pecado. 16 Aquele que blasfemar o nome de Jeová certamente será morto; toda a congregação o apedrejará. Será morto tanto o estrangeiro como o natural, quando blasfemar o Nome. 17 *Êx 21.12;Nm 35.30-31;Dt 27.24Quem matar a alguém certamente será morto; 18 *Lv 24.21e quem matar a um animal por este fará restituição: vida por vida. 19 Se alguém causar um defeito em seu próximo, como fez, assim se lhe fará a ele: 20 *Êx 21.23;Dt 19.21quebradura por quebradura, *Mt 5.38olho por olho, dente por dente; como causou um defeito num homem, assim se lhe retribuirá a ele. 21 *Lv 24.17Quem matar a um animal por este fará restituição; quem matar a um homem certamente será morto. 22 *Êx 12.49;Nm 9.14;15.15-16,29Uma e a mesma lei tereis, tanto para o estrangeiro como para o natural; pois eu sou Jeová, vosso Deus. 23 Então, falou Moisés aos filhos de Israel; eles tiraram aquele que praguejara para fora do arraial e o apedrejaram. Fizeram os filhos de Israel como Jeová ordenou a Moisés.

1 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante: 2 Ordonu al la Izraelidoj, ke ili alportadu al vi oleon olivan, puran, pistitan, por lumigado, por ke lucerno brulu ĉiam. 3 Ekster la kurteno de la atesto en la tabernaklo de kunveno Aaron ĝin ĉiam aranĝadu de vespero ĝis mateno antaŭ la Eternulo; tio estu eterna leĝo en viaj generacioj. 4 Sur la pure ora kandelabro li aranĝadu la lumojn antaŭ la Eternulo ĉiam.

5 Kaj prenu delikatan farunon kaj baku el ĝi dek du panojn; el du dekonoj de efo estu ĉiu pano; 6 kaj aranĝu ilin en du vicoj, po ses en vico, sur la pure ora tablo antaŭ la Eternulo. 7 Kaj metu sur ĉiun vicon puran olibanon, kaj tio estos ĉe la pano memorofero, fajrofero al la Eternulo. 8 En ĉiu tago sabata oni ĉiam aranĝu tion antaŭ la Eternulo; de la Izraelidoj ĝi estu eterna interligo. 9 Kaj ĝi estu por Aaron kaj por liaj filoj, kaj ili manĝu ĝin sur sankta loko, ĉar tio estas plejsanktaĵo por li el la fajroferoj de la Eternulo; tio estu eterna leĝo.

10 Kaj eliris iu filo de virino Izraelida kaj de viro Egipta inter la Izraelidojn, kaj en la tendaro la filo de la Izraelidino ekkverelis kun Izraelido; 11 kaj la filo de la Izraelidino insultis la nomon de Dio kaj blasfemis; kaj oni venigis lin al Moseo. La nomo de lia patrino estis Ŝelomit, filino de Dibri el la tribo de Dan. 12 Kaj oni metis lin en malliberejon, ĝis oni ricevos precizan decidon de la Eternulo.

13 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante: 14 Elirigu la blasfeminton ekster la tendaron; kaj ĉiuj, kiuj aŭdis, metu siajn manojn sur lian kapon, kaj la tuta komunumo mortigu lin per ŝtonoj. 15 Kaj al la Izraelidoj diru jene: Ĉiu, kiu blasfemos sian Dion, portos sian pekon. 16 Kiu insultas la nomon de la Eternulo, tiu estu mortigita; per ŝtonoj mortigu lin la tuta komunumo. Ĉu fremdulo, ĉu indiĝeno, se li blasfemos la nomon de la Eternulo, estu mortigita. 17 Se iu mortigos iun homon, oni lin mortigu. 18 Kiu mortigos bruton, tiu pagu pro ĝi: beston pro besto. 19 Se iu faris difekton al sia proksimulo, oni faru al li tiel, kiel li faris: 20 rompon pro rompo, okulon pro okulo, denton pro dento; kian difekton li faris al homo, tian oni faru al li. 21 Kaj kiu mortigis bruton, pagu pro ĝi; sed kiu mortigis homon, estu mortigita. 22 La sama juĝo estu ĉe vi ĉu por fremdulo, ĉu por indiĝeno; ĉar Mi estas la Eternulo, via Dio. 23 Kaj Moseo diris al la Izraelidoj, kaj oni elirigis la blasfeminton ekster la tendaron kaj mortigis lin per ŝtonoj; kaj la Izraelidoj faris, kiel la Eternulo ordonis al Moseo.