1 Ora, no dia vinte e quatro *Ne 8.2deste mês, se ajuntaram os filhos de Israel em *Ed 8.23jejum, vestidos de saco e tendo as cabeças *1Sm 4.12cobertas de terra. 2 Os da linhagem de Israel separaram-se de todos os estrangeiros, puseram-se em pé e confessaram os seus pecados e as iniquidades de seus pais. 3 *Ne 8.4Tendo-se levantado no seu lugar, leram no livro da lei de Jeová, seu Deus, uma quarta parte do dia; e, numa outra quarta parte, fizeram confissão e adoraram a Jeová, seu Deus. 4 *Ne 8.7Puseram-se em pé sobre os degraus dos levitas: Jesua, Bani, Cadmiel, Sebanias, Buni, Serebias, Bani e Quenani e clamaram em alta voz a Jeová, seu Deus.

5 Os levitas Jesua, Cadmiel, Bani, Hasabneias, Serebias, Hodias, Sebanias e Petaías disseram: Levantai-vos e bendizei a Jeová, vosso Deus, de eternidade em eternidade; e bendito seja o teu nome glorioso, que está exaltado acima de toda bênção e louvor! 6 *Dt 6.4;2Rs 19.15Tu, só tu, és Jeová; *Gn 1.1tu fizeste o céu, o céu dos céus e todo o seu exército, a terra e tudo quanto nela há, o mar e tudo quanto nele há e *Cl 1.17tu os conservas a todos; e o exército do céu te adora. 7 Tu és Deus Jeová, *Gn 12.1que escolheste a Abrão, e o tiraste de *Gn 11.31Ur dos caldeus, e *Gn 17.5lhe deste o nome de Abraão; 8 achaste *Gn 15.6,18-21o seu coração fiel diante de ti, e com ele fizeste aliança para dares à sua semente a terra dos cananeus, dos heteus, dos amorreus, dos ferezeus, dos jebuseus e dos girgaseus, *Js 21.43-45e cumpriste as tuas palavras, pois és justo.

9 *Êx 3.7Viste a aflição de nossos pais no Egito e *Êx 14.10-12; 7.8—14.31ouviste o seu clamor junto ao mar Vermelho; 10 e obraste milagres e prodígios sobre Faraó, sobre todos os seus servos e sobre todo o povo da sua terra, pois sabias que *Êx 5.2eles os trataram com soberba; e *Êx 9.16alcançaste para ti nome, como hoje se vê. 11 *Êx 14.21Dividiste o mar diante deles, de maneira que passaram em seco pelo meio do mar, e *Êx 15.1,5,10lançaste os seus perseguidores nas profundezas, como uma pedra nas grandes águas. 12 Também *Êx 13.21-22os guiaste, de dia, numa coluna de nuvem e, de noite, numa nuvem de fogo, para lhes dares luz no caminho por que haviam de ir. 13 *Êx 19.11,18-20Desceste sobre o monte Sinai, *Êx 20.1do céu falaste com eles e deste-lhes *Sl 19.7-9juízos retos e leis verdadeiras, bons estatutos e mandamentos; 14 fizeste-lhes saber o *Êx 16.23;20.8teu santo sábado e lhes ordenaste mandamentos e estatutos e uma lei por intermédio de teu servo Moisés; 15 *Êx 16.4,14-15do céu lhes deste pão quando tiveram fome, e da penha lhes *Êx 17.6;Nm 20.7-13fizeste arrebentar água, quando tiveram sede, e lhes *Dt 1.8ordenaste que entrassem para possuírem a terra que, com juramento, lhes tinhas prometido dar.

16 Porém eles e nossos pais *Ne 9.10se houveram com soberba, *Ne 9.29;Dt 31.27endureceram a cerviz e não deram ouvidos aos teus mandamentos; 17 recusaram obedecer e *Sl 78.11,42-55não se lembraram das maravilhas que fizeste no meio deles; mas endureceram a cerviz e, na sua rebeldia, *Nm 14.4apontaram um capitão com o fim de voltarem para a sua servidão. Mas tu és um Deus *Êx 34.6-7pronto para perdoar, clemente e misericordioso, tardio em irar-te e grande em beneficência e não os abandonaste. 18 Ainda mesmo quando *Êx 32.4-8,31tinham feito para si um bezerro fundido, e disseram: Este é o teu Deus que te tirou do Egito, e tinham cometido grandes provocações; 19 todavia, *Ne 9.27,31tu, na multidão de tuas misericórdias, não os abandonaste no deserto. *Ne 9.12A coluna de nuvem não se apartou deles de dia, para os guiar pelo caminho, nem a coluna de fogo de noite, para lhes dar luz e lhes mostrar o caminho por que haviam de ir. 20 Também *Ne 9.30;Nm 11.17;Is 63.11-14lhes deste o teu bom Espírito que os instruísse, não retiraste o teu maná da sua boca e lhes deste água quando tiveram sede. 21 Por *Dt 2.7quarenta anos, os sustentaste no deserto, e não lhes faltou nada; os seus vestidos não se envelheceram, e os seus pés não se incharam. 22 Além disso, lhes deste reinos e povos, que lhes repartiste em porções. *Nm 21.21-35Assim, possuíram a terra de Seom, rei de Hesbom, e a terra de Ogue, rei de Basã. 23 Também multiplicaste seus filhos *Gn 15.5como as estrelas do céu e os introduziste na terra de que disseste a seus pais que nela entrariam para a possuírem. 24 *Js 21.43Entraram os filhos e possuíram a terra, *Js 18.1e diante deles humilhaste os cananeus, habitantes da terra, e lhos entregaste nas mãos, juntamente com os seus reis e os povos da terra, para fazerem deles como quisessem. 25 *Dt 3.5Tomaram cidades fortificadas e *Nm 13.20uma terra fértil e possuíram *Dt 6.11casas cheias de todas as coisas boas, cisternas cavadas, vinhas e olivais e árvores frutíferas em abundância. Comeram, fartaram-se, *Dt 32.15engordaram e *1Rs 8.66abundaram em delícias pela tua grande bondade.

26 *Jz 2.11Não obstante, foram desobedientes e se rebelaram contra ti; *1Rs 14.9lançaram a tua lei para trás das suas costas, *2Cr 36.16mataram os teus profetas, *Ne 9.30que protestaram contra eles, para os fazerem voltar a ti e *Ne 9.18cometeram grandes provocações. 27 Portanto, *Jz 2.14os entregaste nas mãos dos seus inimigos, que os afligiram. *Dt 4.29No tempo da sua angústia, quando clamaram a ti, tu os ouviste do céu; e, segundo a multidão das tuas misericórdias, *Jz 2.16lhes deste libertadores, que os salvaram das mãos dos seus adversários. 28 Mas, *Jz 3.11depois que tiveram descanso, tornaram a fazer o mal diante de ti; portanto, os deixaste nas mãos dos seus inimigos, de sorte que dominaram sobre eles. Todavia, quando eles voltaram e clamaram a ti, tu os ouviste do céu, *Sl 106.43muitas vezes os livraste segundo a tua misericórdia 29 e *Ne 9.26,30testificaste contra eles, para que os fizesse tornar para a tua lei. *Ne 9.10,16Contudo, eles se houveram com soberba e não deram ouvidos aos teus mandamentos, mas pecaram contra os teus juízos *Lv 18.5(os quais, se alguém os observar, neles terá vida), *Zc 7.11retiraram o ombro, endureceram a cerviz e não quiseram ouvir. 30 Todavia, *Sl 95.10;At 13.18muitos anos os aturaste e contra eles *Ne 9.26,29testificaste *Ne 9.20pelo teu Espírito mediante os teus profetas. Contudo, não quiseram dar ouvidos; por isso, os entregaste nas mãos dos povos de outras terras. 31 Não obstante, na multidão das tuas misericórdias, *Jr 4.27não os consumiste de todo, nem os abandonaste, pois és *Ne 9.17um Deus clemente e misericordioso.

32 Agora, Deus nosso, *Ne 1.5Deus grande, poderoso e terrível, que conservas aliança e misericórdia, não te pareça de pouca monta todo o trabalho que nos tem sobrevindo a nós, aos nossos reis, aos nossos príncipes, aos nossos sacerdotes, aos nossos profetas, a nossos pais e a todo o teu povo, *2Rs 15.19desde os dias dos reis da Assíria até o dia de hoje. 33 Contudo, *Gn 18.25;Jr 12.1tu és justo em tudo quanto tem vindo sobre nós, pois tu tens procedido segundo a verdade, mas nós temos cometido o mal. 34 Os nossos reis, os nossos príncipes, os nossos sacerdotes e nossos pais não têm guardado a tua lei, nem têm dado ouvidos aos teus mandamentos e aos teus testemunhos, pelos quais testificaste contra eles. 35 Pois eles, no seu reino, *Ne 9.25e na muita abundância de bens que lhes deste, e na terra espaçosa e fértil que lhes entregaste, não *Dt 28.47te serviram, nem se converteram de suas más obras. 36 Eis que *Dt 28.48nós hoje somos servos e, quanto à terra que deste a nossos pais para lhe comerem os frutos e os bens, eis que nela somos servos. 37 *Dt 28.33Ela dá muito lucro aos reis que puseste sobre nós por causa dos nossos pecados. Também eles dominam sobre nós e sobre o nosso gado, como bem lhes apraz, e nós estamos em grande angústia. 38 Todavia, por causa de tudo isso, *Ne 10.29nós fazemos uma firme aliança e a escrevemos; e *Ne 10.1selam-na os nossos príncipes, os nossos levitas e os nossos sacerdotes.

1 En la dudek-kvara tago de tiu monato kunvenis la Izraelidoj, fastante, en sakaĵoj kaj kun tero sur la kapoj. 2 Kaj la idaro de Izrael apartigis sin de ĉiuj fremduloj, kaj stariĝis, kaj faris konfeson pri siaj pekoj kaj pri la pekoj de siaj patroj. 3 Kaj ili leviĝis sur la loko, kie ili staris, kaj oni legis el la libro de instruo de la Eternulo, ilia Dio, dum kvarono de tago, kaj dum alia kvarono oni faris konfeson kaj adorkliniĝon antaŭ la Eternulo, ilia Dio. 4 Kaj sur la tribuno por la Levidoj stariĝis Jeŝua, Bani, Kadmiel, Ŝebanja, Buni, Ŝerebja, Bani, kaj Kenani, kaj ekvokis per laŭta voĉo al la Eternulo, ilia Dio. 5 Kaj diris la Levidoj Jeŝua, Kadmiel, Bani, Ĥaŝabneja, Ŝerebja, Hodija, Ŝebanja, kaj Petaĥja: Leviĝu, benu la Eternulon, vian Dion, de eterne ĝis eterne. Kaj oni benu Vian nomon, la majestan kaj plej altan super ĉia beno kaj laŭdo. 6 Vi, ho Eternulo, estas sola; Vi faris la ĉielon, la ĉielon de ĉieloj, kaj ĝian tutan armeon, la teron, kaj ĉion, kio estas sur ĝi, la marojn, kaj ĉion, kio estas en ili; kaj Vi donas vivon al ĉio, kaj la armeo de la ĉielo adorkliniĝas antaŭ Vi. 7 Vi estas la Eternulo, la Dio, kiu elektis Abramon kaj elirigis lin el Ur la Ĥaldea kaj donis al li la nomon Abraham, 8 kaj trovis lian koron fidela antaŭ Vi, kaj faris kun li interligon, por transdoni la landon de la Kanaanidoj, la Ĥetidoj, la Amoridoj, la Perizidoj, la Jebusidoj, kaj la Girgaŝidoj, transdoni ĝin al lia idaro; kaj Vi plenumis Viajn vortojn, ĉar Vi estas justa. 9 Vi vidis la mizeron de niaj patroj en Egiptujo, kaj Vi aŭdis ilian kriadon ĉe la Ruĝa Maro; 10 kaj Vi faris signojn kaj miraklojn super Faraono, super ĉiuj liaj servantoj, kaj super la tuta popolo de lia lando, ĉar Vi sciis, ke ili agis fiere kontraŭ ili; kaj Vi faris al Vi nomon, kia ĝi estas ĝis nun. 11 Kaj Vi disfendis antaŭ ili la maron, kaj ili trairis meze de la maro sur seka tero; kaj iliajn persekutantojn Vi ĵetis en la profundon, kiel ŝtonon en potencan akvon. 12 Per nuba kolono Vi kondukis ilin tage, kaj per fajra kolono nokte, por prilumi al ili la vojon, kiun ili devis iri. 13 Kaj sur la monton Sinaj Vi malsupreniris, kaj Vi parolis al ili el la ĉielo, kaj donis al ili instrukciojn ĝustajn, instruojn verajn, leĝojn kaj ordonojn bonajn. 14 Kaj Vian sanktan sabaton Vi konigis al ili, kaj ordonojn, leĝojn, kaj instruon Vi ordonis al ili, per Via servanto Moseo. 15 Kaj panon en la ĉielo Vi donis al ili kontraŭ ilia malsato, kaj akvon el roko Vi elirigis por ili kontraŭ ilia soifo; kaj Vi diris al ili, ke ili iru ekposedi la landon, kiun per levo de la mano Vi promesis doni al ili. 16 Sed ili kaj niaj patroj fariĝis fieraj kaj malmolnukaj kaj ne obeis Viajn ordonojn; 17 ili ne volis obei, kaj ne memoris Viajn mirindaĵojn, kiujn Vi faris sur ili; ili malmoligis sian nukon kaj starigis al si estron, por reveni ribele al sia sklaveco. Sed Vi estas Dio pardonema, indulgema kaj kompatema, pacienca kaj favorkora, kaj Vi ne forlasis ilin. 18 Kvankam ili faris al si fanditan bovidon, kaj diris: Jen estas via dio, kiu elkondukis vin el Egiptujo, kaj kvankam ili faris grandajn blasfemojn, 19 Vi tamen en Via granda favorkoreco ne forlasis ilin en la dezerto, la nuba kolono ne foriĝis de ili tage, por konduki ilin sur la vojo, kaj la fajra kolono nokte, por prilumi al ili la vojon, kiun ili devis iri; 20 kaj Vian bonan spiriton Vi donis al ili, por instrui ilin, kaj Vian manaon Vi ne rifuzis al ilia buŝo, kaj akvon Vi donis al ili kontraŭ ilia soifo. 21 Kaj dum kvardek jaroj Vi nutris ilin en la dezerto; nenio mankis al ili; iliaj vestoj ne sentaŭgiĝis, kaj iliaj piedoj ne ŝvelis. 22 Kaj Vi donis al ili regnojn kaj popolojn, kaj dividis ilin laŭparte; kaj ili ekposedis la landon de Siĥon, la landon de la reĝo de Ĥeŝbon, kaj la landon de Og, reĝo de Baŝan. 23 Kaj iliajn filojn Vi multigis kiel la steloj de la ĉielo, kaj Vi venigis ilin en la landon, pri kiu Vi diris al iliaj patroj, ke ili venos kaj ekposedos ĝin. 24 Kaj la filoj venis kaj ekposedis la landon; kaj Vi humiligis antaŭ ili la loĝantojn de la lando, la Kanaanidojn, kaj transdonis ilin en iliajn manojn, ankaŭ iliajn reĝojn kaj la popolojn de la lando, por ke ili agu kun ĉi tiuj laŭ sia bontrovo. 25 Kaj ili venkoprenis urbojn fortikigitajn kaj teron grasan, kaj ili ekposedis domojn plenajn de ĉio bona, putojn elhakitajn en ŝtonoj, vinberĝardenojn kaj olivĝardenojn, kaj multajn manĝaĵdonajn arbojn. Kaj ili manĝis, satiĝis, grasiĝis, kaj ĝuis, dank' al Via granda boneco. 26 Kaj ili fariĝis malobeemaj kaj defalis de Vi kaj ĵetis Vian instruon malantaŭ sian dorson; Viajn profetojn, kiuj admonis ilin returni sin al Vi, ili mortigis; kaj ili faris grandajn blasfemojn. 27 Tiam Vi transdonis ilin en la manojn de iliaj malamikoj, kaj ĉi tiuj premis ilin. Sed en la tempo de sia mizero ili vokis al Vi, kaj Vi el la ĉielo aŭdis, kaj pro Via granda favorkoreco Vi donis al ili savantojn, kiuj savis ilin el la manoj de iliaj malamikoj. 28 Tamen, kiam ili ricevis trankvilecon, ili denove faradis malbonon antaŭ Vi. Kaj Vi forlasis ilin en la manoj de iliaj malamikoj, kiuj regis super ili. Sed, kiam ili returnis sin kaj vokis al Vi, Vi aŭdis el la ĉielo, kaj Vi savis ilin multfoje pro Via granda kompatemeco. 29 Vi admonis ilin, ke ili returnu sin al Via instruo; sed ili estis malhumilaj kaj ne obeis Viajn ordonojn, ili pekis kontraŭ Viaj preskriboj, per kies plenumado la homo vivas, ili deturnis sian ŝultron, malmoligis sian nukon, kaj ne volis aŭskulti. 30 Vi atendis por ili dum multe da jaroj, Vi admonadis ilin kun Via spirito per Viaj profetoj; sed ili ne atentis; tial Vi transdonis ilin en la manojn de la popoloj alilandaj. 31 Tamen pro Via granda kompatemeco Vi ne ekstermis ilin tute, kaj ne forlasis ilin, ĉar Vi estas Dio indulgema kaj kompatema. 32 Kaj nun, ho nia Dio, Dio granda, potenca, kaj timinda, kiu konservas la interligon kaj la favorkorecon, ne rigardu kiel tro malgrandan la tutan suferon, kiu trafis nin, niajn reĝojn, niajn princojn, niajn pastrojn, niajn profetojn, niajn patrojn, kaj Vian tutan popolon, de la tempo de la reĝoj de Asirio ĝis la nuna tago. 33 Vi estas justa en ĉio, kio trafis nin; ĉar Vi agis laŭ la vero, kaj ni agis malpie. 34 Kaj niaj reĝoj, niaj princoj, niaj pastroj, kaj niaj patroj ne plenumis Vian instruon, kaj ne atentis Viajn ordonojn kaj admonojn, per kiuj Vi ilin admonis. 35 En la tempo de sia regno, kaj ĉe Via granda bono, kiun Vi donis al ili, sur la tero vasta kaj grasa, kiun Vi donis al ili, ili ne servis al Vi kaj ne deturnis sin de siaj malbonaj agoj. 36 Jen ni hodiaŭ estas sklavoj, kaj sur la tero, kiun Vi donis al niaj patroj, por ke ni manĝu ĝiajn fruktojn kaj ĝian bonaĵon, jen ni estas sklavoj sur ĝi. 37 Kaj ĝiaj produktaĵoj abunde iras al la reĝoj, kiujn Vi starigis super ni pro niaj pekoj; ili regas super niaj korpoj kaj super niaj brutoj laŭ sia plaĉo, kaj en granda mizero ni estas. 38 En ĉio ĉi tio ni faras firman interligon, kaj ni skribas, kaj tion sigelas niaj eminentuloj, niaj Levidoj, niaj pastroj.