1 Ora, *Êx 6.21;Jd 11Coré, filho de Jizar, filho de Coate, filho de Levi, juntamente com *Nm 26.9;Dt 11.6Datã e Abirão, filhos de Eliabe, e Om, filho de Pelete, filhos de Rúben, tomaram gente; 2 levantaram-se perante Moisés com certos homens dos filhos de Israel, a saber, com duzentos e cinquenta príncipes da congregação, *Nm 1.16;26.9chamados à assembleia, varões de renome; 3 ajuntaram-se *Nm 12.2;Sl 106.16contra Moisés e contra Arão e disseram-lhes: *Nm 16.7Basta-vos! Visto que toda a congregação é santa, todos o são, e *Nm 5.3Jeová está no meio deles; por que razão, pois, vos elevais sobre a assembleia de Jeová?

4 Quando Moisés ouviu isso, *Nm 14.5lançou-se com o rosto em terra; 5 e disse a Coré e a toda a sua companhia: Pela manhã, Jeová fará conhecer aquele que lhe pertence. Ele permitirá chegar a si o *Lv 10.3;Sl 65.4que é santo, a saber, permitirá chegar a si *Nm 17.5,8o que escolher. 6 Fazei isto: Coré e toda a sua companhia, tomai incensários, 7 e amanhã ponde fogo neles, e sobre eles deitai incenso diante de Jeová; e o homem a quem Jeová escolher, esse será santo; *Nm 16.3basta-vos, filhos de Levi! 8 Disse Moisés a Coré: Ouvi, filhos de Levi: 9 é para vós, porventura, coisa de somenos importância que o Deus de Israel vos tenha separado da congregação de Israel, *Nm 3.6,9para vos fazer chegar a si, a fim de cumprirdes o serviço do tabernáculo de Jeová e estardes perante a congregação para lhe ministrar? 10 Que te haja feito chegar a ti, e a todos os teus irmãos, filhos de Levi? *Nm 3.10;18.1-7Procurais também o sacerdócio? 11 Portanto, tu e toda a tua companhia sois os que vos sublevastes *Êx 16.7contra Jeová; e Arão, quem é ele, para que *1Co 10.10murmureis contra ele?

12 Mandou Moisés chamar a Datã e Abirão, filhos de Eliabe; mas eles responderam: Não subiremos; 13 acaso, não é bastante que nos tenhas tirado de uma *Nm 11.4-6;Êx 16.3terra que mana leite e mel, para nos *Nm 14.2-3fazeres morrer no deserto; mas queres ainda fazer-te príncipe sobre nós? 14 De mais a mais, não nos introduziste numa *Nm 13.27;14.8terra que mana leite e mel, nem nos deste em herança *Nm 20.5;Êx 22.5;23.11campos e vinhas; pensas que *Jz 16.21;1Sm 11.2lançarás pó aos olhos destes homens? Pois não subiremos.

15 Moisés, irado grandemente, disse a Jeová: *Gn 4.4-5Não atentes para a sua oferta; *1Sm 12.3nem um só jumento tenho tirado deles, nem a nenhum deles tenho feito mal. 16 Disse mais Moisés a Coré: Estai tu e toda a tua congregação diante de Jeová; sim, tu, e eles, e Arão, amanhã. 17 Tomai, cada um o seu incensário, e sobre eles deitai incenso, e trazei diante de Jeová, cada um o seu incensário, duzentos e cinquenta incensários; também tu e Arão, cada um o seu incensário. 18 Tomaram, pois, cada um o seu incensário, e neles puseram fogo, e sobre eles deitaram incenso, e estiveram em pé à entrada da tenda da revelação, juntamente com Moisés e Arão. 19 Coré fez reunir toda a congregação contra eles à entrada da tenda da revelação, e a *Nm 16.42;14.10;20.6glória de Jeová apareceu a toda a congregação.

20 Disse Jeová a Moisés e a Arão: 21 *Nm 16.45Separai-vos do meio desta congregação, para que *Êx 32.10,12eu os consuma imediatamente. 22 Lançaram-se com o rosto em terra e disseram: Ó Deus, *Nm 27.16Deus dos espíritos de toda a carne, acaso, *Gn 18.23-32;Lv 4.3pecaria um só homem, e indignar-te-ias contra toda a congregação? 23 Respondeu Jeová a Moisés: 24 Dize à congregação: *Nm 16.45Subi do derredor do tabernáculo de Coré, Datã e Abirão.

25 Levantou-se Moisés e foi ter com Datã e Abirão; e os anciãos de Israel o seguiram. 26 Disse à congregação: Retirai-vos das tendas destes homens perversos e não toqueis coisa que lhes pertença, *Gn 19.15,17para que não sejais arrebatados em todos os seus pecados. 27 Subiram, pois, do derredor do tabernáculo de Coré, Datã e Abirão; e saíram Datã e Abirão e estiveram em pé à entrada das suas tendas com suas mulheres, e *Nm 26.11seus filhos, e seus pequeninos. 28 Então, disse Moisés: Nisto conhecereis que *Êx 3.12-15;4.12,15Jeová me enviou a fazer todas estas obras; porque não as tenho feito de mim mesmo. 29 Se estes homens morrerem como todos morrem ou se forem visitados como são visitados todos os homens, não é Jeová quem me enviou. 30 Mas, se Jeová criar uma nova coisa, e a terra abrir a boca e os tragar com tudo o que lhes pertence, e vivos descerem ao Sheol, sabereis que estes homens desprezaram a Jeová.

31 Ao acabar ele de falar todas essas palavras, fendeu-se a terra que estava debaixo deles; 32 *Nm 26.10;Dt 11.6;Sl 106.17a terra abriu a boca e tragou-os com as suas famílias, com *Nm 26.11todos os homens que pertenciam a Coré e com toda a sua fazenda. 33 Eles e todos os que lhes pertenciam, vivos, desceram ao Sheol; a terra cobriu-os, e pereceram do meio da assembleia. 34 Todo o Israel, que estava ao redor deles, fugiu ao clamor dos que pereciam, porque diziam: Não suceda que a terra nos trague a nós. 35 De Jeová *Nm 11.1-3;26.10saiu fogo e consumiu os *Nm 16.2duzentos e cinquenta homens que ofereciam o incenso.

36 Disse Jeová a Moisés: 37 Fala a Eleazar, filho do sacerdote Arão, que tire do incêndio os incensários. Espalha tu o fogo lá, porque se tornaram santos 38 os incensários destes homens que pecaram contra as suas vidas. Deles se façam lâminas batidas para uma coberta do altar, pois se ofereceram diante de Jeová; portanto, se tornaram santos; e serão por sinal aos filhos de Israel. 39 Eleazar, o sacerdote, tomou os incensários de cobre, aos quais tinham oferecido os que foram queimados; e os converteram em lâminas para coberta do altar, 40 para servir de memorial aos filhos de Israel, a fim de que *Nm 1.51nenhum estrangeiro que não seja da semente de Arão se chegue para *Êx 30.7-10queimar incenso diante de Jeová; para que não seja como Coré e como a sua companhia, conforme Jeová lhe falou por intermédio de Moisés.

41 Porém, no dia seguinte, toda a congregação dos filhos de Israel *Nm 16.3murmurou contra Moisés e contra Arão, dizendo: Vós matastes o povo de Jeová. 42 Quando a congregação se havia reunido contra Moisés e contra Arão, viraram-se para a tenda da revelação; eis que a nuvem a cobriu, e apareceu a *Nm 16.19glória de Jeová. 43 Vieram Moisés e Arão à frente da tenda da revelação. 44 Disse Jeová a Moisés: 45 *Nm 16.21,24Subi do meio desta congregação, para que eu os consuma imediatamente. Então, se prostraram com o rosto em terra. 46 Disse Moisés a Arão: Toma o teu incensário, e põe nele fogo do altar, e sobre ele deita incenso, e leva-o depressa à congregação, e *Nm 25.13faze expiação por eles; pois de Jeová já *Nm 18.5;Dt 9.22saiu a ira, e já começou a praga. 47 Tomou-o Arão, como Moisés lhe falou, e correu ao meio da assembleia (eis que já havia começado a praga entre o povo), e *Nm 25.7-8,13deitou o incenso, e fez expiação pelo povo. 48 Pôs-se em pé entre os mortos e os vivos, e cessou a praga. 49 *Nm 25.9Ora, os que morreram da praga foram quatorze mil e oitocentos, além dos que *Nm 16.32,35morreram no caso de Coré. 50 Voltou Arão para Moisés, à entrada da tenda da revelação; e cessou a praga.

1 Kaj entreprenis Koraĥ, filo de Jichar, filo de Kehat, ido de Levi, kaj Datan kaj Abiram, filoj de Eliab, kaj On, filo de Pelet, idoj de Ruben, 2 kaj stariĝis antaŭ Moseo, kaj kun ili el la Izraelidoj ducent kvindek viroj, estroj de la komunumo, vokataj al la kunvenoj; homoj eminentaj; 3 kaj ili kolektiĝis kontraŭ Moseo kaj kontraŭ Aaron, kaj diris al ili: Sufiĉe por vi! la tuta komunumo, ĉiuj estas ja sanktaj, kaj inter ili estas la Eternulo; kial do vi estrigas vin super la komunumo de la Eternulo? 4 Kaj Moseo tion aŭdis, kaj ĵetis sin vizaĝaltere. 5 Kaj li ekparolis al Koraĥ kaj al lia tuta anaro, dirante: Morgaŭ la Eternulo montros, kiu estas Lia kaj kiu estas sankta, por ke Li alproksimigu lin al Si; kaj kiun Li elektos, tiun Li alproksimigos al Si. 6 Faru jenon: prenu al vi incensujojn, Koraĥ kaj lia tuta anaro, 7 kaj metu sur ilin fajron kaj metu sur ilin incenson antaŭ la Eternulo morgaŭ; kaj kiun la Eternulo elektos, tiu estos la sanktulo. Estas troe, ho Levidoj! 8 Kaj Moseo diris al Koraĥ: Aŭskultu do, idoj de Levi: 9 ĉu ne sufiĉas al vi, ke la Dio de la Izraelidoj distingis vin inter la komunumo de Izrael, por alproksimigi vin al Si, por ke vi plenumu la servojn en la tabernaklo de la Eternulo kaj por ke vi staru antaŭ la komunumo, por servi al ĝi? 10 Kaj Li alproksimigos vin kaj ĉiujn viajn fratojn, la idojn de Levi, kun vi; kaj nun vi postulas eĉ pastrecon! 11 Tiamaniere vi kaj via tuta anaro ekribelis kontraŭ la Eternulo; sed kio estas Aaron, ke vi murmuras kontraŭ li? 12 Kaj Moseo sendis voki Datanon kaj Abiramon, filojn de Eliab; sed ili diris: Ni ne iros! 13 Ĉu ne sufiĉas, ke el lando, en kiu fluas lakto kaj mielo, vi elirigis nin, por pereigi nin en la dezerto? kaj vi volas ankoraŭ regi super ni? 14 Ja ne en landon, en kiu fluas lakto kaj mielo, vi venigis nin, kaj vi ne donis al ni posedaĵon el kampoj kaj vinberĝardenoj! ĉu vi volas blindigi la okulojn de ĉi tiuj homoj? ni ne iros. 15 Kaj tio tre kolerigis Moseon, kaj li diris al la Eternulo: Ne turnu Vin al ilia ofero; eĉ unu azenon mi ne prenis de ili, kaj al neniu el ili mi faris ian malbonon. 16 Kaj Moseo diris al Koraĥ: Vi kaj via tuta anaro estu antaŭ la Eternulo morgaŭ, vi kaj ili kaj Aaron. 17 Kaj prenu ĉiu sian incensujon kaj metu sur ĝin incenson, kaj alportu antaŭ la Eternulon ĉiu sian incensujon, ducent kvindek incensujojn; ankaŭ vi kaj Aaron, ĉiu sian incensujon. 18 Kaj ili prenis ĉiu sian incensujon kaj metis sur ĝin fajron kaj ŝutis sur ĝin incenson, kaj ili stariĝis ĉe la pordo de la tabernaklo de kunveno, ankaŭ Moseo kaj Aaron. 19 Kaj kunvenigis kontraŭ ili Koraĥ la tutan anaron ĉe la pordo de la tabernaklo de kunveno; kaj montriĝis la majesto de la Eternulo al la tuta komunumo.

20 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo kaj al Aaron, dirante: 21 Apartiĝu de ĉi tiu anaro, kaj Mi ekstermos ilin en momento. 22 Kaj ili ĵetis sin vizaĝaltere, kaj diris: Ho Dio, Dio de la spiritoj de ĉia karno! unu pekis, kaj Vi volas koleri la tutan komunumon? 23 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante: 24 Diru al la komunumo jene: Foriru de ĉirkaŭ la loĝejo de Koraĥ, Datan, kaj Abiram. 25 Kaj Moseo leviĝis kaj iris al Datan kaj Abiram, kaj post li iris la plejaĝuloj de Izrael. 26 Kaj li diris al la komunumo: Foriru do de la tendoj de tiuj malbonaj homoj, kaj tuŝu nenion, kio apartenas al ili, por ke vi ne pereu pro ĉiuj iliaj pekoj. 27 Kaj ili foriris de ĉirkaŭ la loĝejo de Koraĥ, Datan, kaj Abiram; sed Datan kaj Abiram eliris, kaj staris ĉe la pordo de siaj tendoj kune kun siaj edzinoj, filoj, kaj malgrandaj infanoj. 28 Kaj Moseo diris: Per tio vi ekscios, ke la Eternulo sendis min, por fari ĉiujn tiujn aferojn, kaj ke mi ne faris laŭ mia koro: 29 se per la ordinara morto de ĉiuj homoj mortos ĉi tiuj, aŭ ilin trafos la sorto, kiu povas trafi ĉiun homon, tiam ne la Eternulo sendis min. 30 Sed se novan aperon kreos la Eternulo, kaj la tero malfermos sian buŝon, kaj englutos ilin, kaj ĉion, kio apartenas al ili, kaj ili vivaj malsupreniros en Ŝeolon, tiam sciu, ke ĉi tiuj homoj blasfemis kontraŭ la Eternulo. 31 Apenaŭ li finis paroli ĉion tion, disfendiĝis la tero, kiu estis sub ili; 32 kaj la tero malfermis sian buŝon kaj englutis ilin kaj iliajn domojn kaj ĉiujn homojn de Koraĥ kaj la tutan havon. 33 Kaj ili, kaj ĉio, kio apartenis al ili, malsupreniris vivaj en Ŝeolon, kaj fermiĝis super ili la tero, kaj ili forpereis el inter la komunumo. 34 Kaj ĉiuj Izraelidoj, kiuj estis ĉirkaŭ ili, forkuris ĉe ilia krio; ĉar ili diris: Ke nin ankaŭ la tero ne englutu. 35 Kaj fajro eliris de la Eternulo, kaj ĝi forbruligis tiujn ducent kvindek homojn, kiuj alportis la incenson.

36 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante: 37 Diru al Eleazar, filo de la pastro Aaron, ke li levu la incensujojn el la brulintaĵo, sed la fajron disĵetu malproksimen; ĉar sanktiĝis 38 la incensujoj de tiuj, kiuj per sia vivo pagis pro la peko; kaj oni faru el ili tavoletojn, por tegi la altaron; ĉar oni alportis ilin antaŭ la Eternulon, kaj ili sanktiĝis; kaj ili estu memoriga signo por la Izraelidoj. 39 Kaj Eleazar, la pastro, prenis la kuprajn incensujojn, kiujn alportis la bruligitaj, kaj tavoligis ilin, por tegi la altaron 40 memorige por la Izraelidoj, ke laiko, kiu ne estas el la idoj de Aaron, ne alproksimiĝu, por incensi antaŭ la Eternulo, por ke li ne fariĝu kiel Koraĥ kaj lia anaro, kiel diris la Eternulo al li per Moseo.

41 Kaj en la sekvanta tago la tuta komunumo de la Izraelidoj ekmurmuris kontraŭ Moseo kaj kontraŭ Aaron, dirante: Vi mortigis la popolon de la Eternulo. 42 Kaj kiam kolektiĝis la komunumo kontraŭ Moseo kaj kontraŭ Aaron, ili turniĝis al la tabernaklo de kunveno; kaj jen kovris ĝin la nubo kaj aperis la majesto de la Eternulo. 43 Kaj eniris Moseo kaj Aaron en la antaŭan parton de la tabernaklo de kunveno. 44 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante: 45 Foriĝu el inter ĉi tiu komunumo, kaj Mi pereigos ilin en momento. Sed ili ĵetiĝis vizaĝaltere. 46 Kaj Moseo diris al Aaron: Prenu vian incensujon kaj metu sur ĝin fajron de la altaro kaj ŝutu sur ĝin incenson kaj iru rapide al la komunumo kaj pekliberigu ĝin; ĉar eliris kolero de antaŭ la Eternulo, komenciĝis la frapado. 47 Tiam Aaron prenis, kiel diris Moseo, kaj kuris en la mezon de la komunumo; kaj jen komenciĝis jam la frapado en la popolo. Kaj li metis la incenson kaj pekliberigis la popolon. 48 Li stariĝis inter la mortintoj kaj la vivantoj, kaj la frapado ĉesiĝis. 49 Kaj la nombro de la mortintoj de la frapado estis dek kvar mil sepcent, krom tiuj, kiuj mortis pro Koraĥ. 50 Kaj Aaron revenis al Moseo al la pordo de la tabernaklo de kunveno; kaj la frapado ĉesiĝis.